லிங்கபுராணம்

புஷ்கரம் சாந்தரிக்ஷம் வை ரதநீடஶ் ச மந்தரஃ அஸ்தாத்ரிருதயாத்ரிஶ் ச உபௌ தௌ கூபரௌ ஸ்ம்ரு'தௌ

புஷ்கரம் ஆகாயமாகவும், மந்தரமலை ரதத்தின் உடலாகவும் இருந்தது; மேற்கு மலையும் கிழக்கு மலையும் இரண்டும் அதன் அச்சுகளாகக் கருதப்பட்டன.

அதிஷ்டாநம் மஹாமேருர் ஆஶ்ரயாஃ கேஸராசலாஃ வேகஃ ஸம்வத்ஸரஸ்தஸ்ய அயநே சக்ரஸம்கமௌ

இந்த ரதத்தின் அடித்தளம் மகா மேரு மலையாகும்; அதை தாங்கும் மலைகள் கேசரா மலைகள்; அதன் ஓட்டம் ஒரு வருடம்; அதன் சக்கரங்கள் சந்திக்கும் இடங்கள் அயனங்கள்.

முஹூர்தா பந்துராஸ்தஸ்ய ஶம்யாஶ்சைவ கலாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ தஸ்ய காஷ்டாஃ ஸ்ம்ரு'தா கோணா சாக்ஷதண்டாஃ க்ஷணாஶ் ச வை

அதன் கணங்கள் பந்துரா என அழைக்கப்படுகின்றன; அதன் அச்சுகள் கலைகள்; அதன் பிரிவுகள் காஷ்டைகள்; அதன் கம்பிகள் அச்சு; கணங்கள் அதன் தண்டுகள்.

நிமேஷாஶ்சாநுகர்ஷாஶ் ச ஈஷா சாஸ்ய லவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ த்யௌர்வரூதம் ரதஸ்யாஸ்ய ஸ்வர்கமோக்ஷாவுபௌ த்வஜௌ

அதன் நிமிடங்கள் மற்றும் சிறு அளவுகள் அதன் பகுதிகள்; மிகச் சிறிய அளவுகள் லவா எனப்படும்; வானம் அதன் மூடியும், சொர்க்கமும் விடுதலையும் அதன் இரண்டு கொடிகளாகும்.

தர்மோ விராகோ தண்டோ ऽஸ்ய யஜ்ஞா தண்டாஶ்ரயாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ தக்ஷிணாஃ ஸம்தயஸ்தஸ்ய லோஹாஃ பஞ்சாஶதக்நயஃ

தர்மம், விராகம், தண்டனை ஆகியவை அதன் தண்டுகள்; யாகங்கள் அந்த தண்டுகளால் தாங்கப்படுகின்றன; தக்ஷிணைகள் அதன் இணைப்புகள்; ஐம்பது அக்னிகள் அதன் உலோகங்கள்.

யுகாந்தகோடீ தௌ தஸ்ய தர்மகாமாவுபௌ ஸ்ம்ரு'தௌ ஈஷாதண்டஸ்ததாவ்யக்தம் புத்திஸ்தஸ்யைவ நட்வலஃ

யுகத்தின் இரு முனைகளும் தர்மமும் காமமும் என நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன; அதன் வழிகாட்டும் தண்டு அவ்யக்தம்; புத்தி அதன் மூங்கில் கம்பி.

கோணஸ் ததா ஹ்யஹங்காரோ பூதாநி ச பலம் ஸ்ம்ரு'தம் இந்த்ரியாணி ச தஸ்யைவ பூஷணாநி ஸமந்ததஃ

கோணம் என்பது அகங்காரம்; பஞ்சபூதங்கள் அதன் பலம்; அதன் சுற்றிலும் உள்ள இంద్రியங்கள் அதன் அலங்காரங்கள்.

ஶ்ரத்தா ச கதிரஸ்யைவ வேதாஸ்தஸ்ய ஹயாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ பதாநி பூஷணாந்யேவ ஷடங்காந்யுபபூஷணம்

அறநம்பிக்கையும் இயக்கமும் அதனுடையவை; வேதங்கள் அதன் குதிரைகள்; அதன் அங்கங்கள் அலங்காரங்கள்; ஆறு உபாங்கங்கள் அதன் சிறப்பு அலங்காரங்கள்.

புராணந்யாயமீமாம்ஸாதர்மஶாஸ்த்ராணி ஸுவ்ரதாஃ வாலாஶ்ரயாஃ படாஶ்சைவ ஸர்வலக்ஷணஸம்யுதாஃ

புராணங்கள், ந்யாயம், மீமாம்சை, தர்மசாஸ்திரங்கள், நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே, இவை அனைத்தும் அதன் போர்வைகள்; இவை அனைத்தும் பல வகை அடையாளங்களுடன் கூடியவை.

மந்த்ரா கண்டாஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்தேஷாம் வர்ணாஃ பாதாஸ்ததாஶ்ரமாஃ அவச்சேதோ ஹ்யநந்தஸ்து ஸஹஸ்ரபணபூஷிதஃ

மந்திரங்கள் அதன் மணி; எழுத்துக்கள் அதன் பாதங்கள்; ஆஷிரமங்கள் அதன் ஆதாரங்கள்; அதன் எல்லை முடிவில்லாதது, ஆயிரம் பாம்புத் தலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

திஶஃ பாதா ரதஸ்யாஸ்ய ததா சோபதிஶஶ் ச ஹ புஷ்கராத்யாஃ பதாகாஶ் ச ஸௌவர்ணா ரத்நபூஷிதாஃ

திசைகள் இந்த ரதத்தின் சக்கரங்கள்; இடைத் திசைகளும் அதுபோல்; தாமரை முதலிய பொன்னால் செய்யப்பட்ட, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொடிகள் அதன் கொடிகள்.

ஸமுத்ராஸ்தஸ்ய சத்வாரோ ரதகம்பலிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ கங்காத்யாஃ ஸரிதஃ ஶ்ரேஷ்டாஃ ஸர்வாபரணபூஷிதாஃ

நான்கு சமுத்திரங்கள் அதன் ரதக் கட்டுகளாகும்; கங்கை முதலிய சிறந்த நதிகள் அனைத்தும் பலவகை அலங்காரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.

சாமராஸக்தஹஸ்தாக்ராஃ ஸர்வாஃ ஸ்த்ரீரூபஶோபிதாஃ தத்ரதத்ர க்ரு'தஸ்தாநாஃ ஶோபயாம்சக்ரிரே ரதம்

எல்லா பெண்களும் கையில் சாமரம் பிடித்து, அழகான பெண்மைக் காட்சியில், இடம் இடமாக நின்று, அந்த ரதத்தை மேலும் அழகுபடுத்தினார்கள்.

ஆவஹாத்யாஸ் ததா ஸப்த ஸோபாநம் ஹைமமுத்தமம் ஸாரதிர்பகவாந்ப்ரஹ்மா தேவாபீஷுதராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஏழு சிறந்த பொன்னடி படிகள் உள்ளன; அந்த ரதத்தின் சாரதி பரமபூஜ்ய பிரம்மா; தேவர்கள் ஆயுதங்களைத் தாங்குபவர்களாகக் கூறப்படுகிறார்கள்.

ப்ரதோதோ ப்ரஹ்மணஸ்தஸ்ய ப்ரணவோ ப்ரஹ்மதைவதம் லோகாலோகாசலஸ்தஸ்ய ஸஸோபாநஃ ஸமந்ததஃ

அந்த ரதத்தின் கொடிகொம்பு பரம்பொருள்; ஓம் என்ற புனித எழுத்து பரம்பொருளின் தெய்வம்; லோகாலோக மலை அதன் சுற்றிலும் படிக்கட்டாக உள்ளது.

விஷமஶ் ச ததா பாஹ்யோ மாநஸாத்ரிஃ ஸுஶோபநஃ நாஸாஃ ஸமந்ததஸ்தஸ்ய ஸர்வ ஏவாசலாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

மனதின் வெளியிலுள்ள சமமான அல்லாத மலை அழகாக உள்ளது; அதைச் சுற்றியுள்ள எல்லா மலைகளும் அதன் மூக்குகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

தலாஃ கபோதாஃ காபோதாஃ ஸர்வே தலநிவாஸிநஃ மேருரேவ மஹாசத்ரம் மந்தரஃ பார்ஶ்வடிண்டிமஃ

தலா, கபோதா, காபோதா எனும் கீழ் உலகில் வாழ்பவர்கள்; மேரு பெரிய குடையாகும்; மந்தர மலை பக்கத் தாளம்.

ஶைலேந்த்ரஃ கார்முகம் சைவ ஜ்யா புஜங்காதிபஃ ஸ்வயம் காலராத்ர்யா ததைவேஹ ததேந்த்ரதநுஷா புநஃ

மலைகளின் தலைவன் வில்லாகும்; அதன் இழை பாம்புகளின் தலைவன்; கால இரவு மற்றும் இந்திரதனுசு மீண்டும் அதன் வில் இழையாகும்.

கண்டா ஸரஸ்வதீ தேவீ தநுஷஃ ஶ்ருதிரூபிணீ இஷுர்விஷ்ணுர்மஹாதேஜாஃ ஶல்யம் ஸோமஃ ஶரஸ்ய ச

மணி என்பது வேத வடிவமான சரஸ்வதி தேவி; அம்பு என்பது பிரகாசமான விஷ்ணு; அம்பின் முனை சோமன்.

காலாக்நிஸ்தச்சரஸ்யைவ ஸாக்ஷாத்தீக்ஷ்ணஃ ஸுதாருணஃ அநீகம் விஷஸம்பூதம் வாயவோ வாஜகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

காலத்தின் தீயே அவனது முகமாக, அது மிகவும் கொடூரமானதும் பயங்கரமானதும் ஆகும்; விஷத்திலிருந்து தோன்றிய காற்றுகள் அவனது குதிரைகளாகக் கூறப்படுகின்றன.

ஏவம் க்ரு'த்வா ரதம் திவ்யம் கார்முகம் ச ஶரம் ததா ஸாரதிம் ஜகதாம் சைவ ப்ரஹ்மாணம் ப்ரபுமீஶ்வரம்

இவ்வாறு தெய்வீகமான ரதத்தையும், வில்லையும், அம்பையும், சரதியையும், உலகங்களின் ஆண்டான பிரம்மாவையும் உருவாக்கினான்.

ஆருரோஹ ரதம் திவ்யம் ரணமண்டநத்ரு'க் பவஃ ஸர்வதேவகணைர்யுக்தம் கம்பயந்நிவ ரோதஸீ

பவன், எல்லா தேவர்களும் இணைந்துள்ள அந்த தெய்வ ரதத்தில் ஏறி, போர் அலங்காரத்துடன், விண்ணையும் மண்ணையும் நடுங்கச் செய்தான்.

ரு'ஷிபிஃ ஸ்தூயமாநஶ் ச வந்த்யமாநஶ் ச பந்திபிஃ உபந்ரு'த்தஶ்சாப்ஸரஸாம் கணைர்ந்ரு'த்யவிஶாரதைஃ

அவர் முன் முனிவர்கள் புகழ்ந்து பாட, பாராட்டுவோர் வணங்கி, ஆடலில் தேர்ந்த அப்சரஸ்கள் குழுவாக நடனமாடினர்.

ஸுஶோபமாநோ வரதஃ ஸம்ப்ரேக்ஷ்யைவ ச ஸாரதிம் தஸ்மிந்நாரோஹதி ரதம் கல்பிதம் லோகஸம்ப்ரு'தம்

வரங்களை வழங்கும் அந்த பிரபு, பிரகாசமாக ஒளிர்ந்து, சரதியை நோக்கி பார்த்து, உலக உயிர்கள் நிறைந்த அந்த ரதத்தில் ஏறினார்.

ஶிரோபிஃ பதிதா பூமீம் துரகா வேதஸம்பவாஃ அதாதஸ்தாத்ரதஸ்யாஸ்ய பகவாந் தரணீதரஃ

வேதத்திலிருந்து தோன்றிய குதிரைகள் தங்கள் தலையுடன் தரையில் விழுந்தன; பின்னர் அந்த ரதத்தின் கீழ், பூமியைத் தாங்கும் பரமபிரான் தோன்றினார்.

வ்ரு'ஷேந்த்ரரூபீ சோத்தாப்ய ஸ்தாபயாமாஸ வை க்ஷணம் க்ஷணாந்தரே வ்ரு'ஷேந்த்ரோ ऽபி ஜாநுப்யாமகமத்தராம்

காளை அரசனாக உருவெடுத்து, அவர் அந்த குதிரைகளை எழுப்பி சிறிது நேரம் நிலைநிறுத்தினார்; ஆனால் அடுத்த கணம், அந்த காளை அரசன் மீண்டும் முழங்காலில் தரையில் விழுந்தான்.

அபீஷுஹஸ்தோ பகவாந் உத்யம்ய ச ஹயாந் விபுஃ ஸ்தாபயாமாஸ தேவஸ்ய வசநாத்வை ரதம் ஶுபம்

பரமபிரான், கையில் அம்பை பிடித்து, குதிரைகளை எழுப்பி, தேவனின் வார்த்தையால் அந்த மங்களமான ரதத்தை நிலைநிறுத்தினார்.

ததோ ऽஶ்வாம்ஶ்சோதயாமாஸ மநோமாருதரம்ஹஸஃ புராண்யுத்திஶ்ய கஸ்தாநி தாநவாநாம் தரஸ்விநாம்

பின்னர் அவர், மனமும் காற்றும் போல் வேகமான குதிரைகளை, விண்ணில் வாழும் பழைய, வலிமைமிக்க தானவர்கள் நோக்கி ஓட்டினார்.

அதாஹ பகவாந் ருத்ரோ தேவாநாலோக்ய ஶங்கரஃ பஶூநாமாதிபத்யம் மே தத்தம் ஹந்மி ததோ ऽஸுராந்

அப்போது பகவான் ருத்ரன், தேவர்களை நோக்கி, 'உலக உயிர்களுக்கு நான் தலைவன் என வழங்கப்பட்டுள்ளது; ஆகவே அசுரர்களை நான் அழிப்பேன்' என்றார்.