லிங்கபுராணம்

துத்ருவுஸ்தே பயாவிஷ்டா தேவா ஹாஹேதிவாதிநஃ அபதந்முநயஶ்சாந்யே தேவாஶ் ச தரணீதலே

பயத்தில் ஆட்கொண்ட தேவர்கள், "ஓ" என்று கூவி ஓடினர்; சில முனிவர்களும் மற்ற தேவர்களும் பூமியில் விழுந்தார்கள்.

அஹோ விதேர்பலம் சேதி முநயஃ கஶ்யபாதயஃ த்ரு'ஷ்ட்வாபி தேவதேவேஶம் தேவாநாம் சாஸுரத்விஷாம்

அப்போது கசியபர் போன்ற முனிவர்கள், தேவதேவரையும், தேவர்களின் பகைவர்களையும் பார்த்து, "ஓ, விதியின் வலிமை இப்படிப்பட்டது!" என்று உரைத்தார்கள்.

அபாக்யாந்ந ஸமாப்தம் து கார்யமித்யபரே த்விஜாஃ ப்ரோசுர்நமஃ ஶிவாயேதி பூஜ்ய சால்பதரம் ஹ்ரு'தி

மற்ற சில இருமுறை பிறந்தவர்கள், "அதிர்ஷ்டம் இல்லாததால் நம்முடைய செயல் முடிவடையவில்லை" என்று கூறி, உள்ளத்தில் சிறிதளவு பக்தியுடன், "சிவாய நம" என்று சொன்னார்கள்.

ததஃ கபர்தீ நந்தீஶோ மஹாதேவப்ரியோ முநிஃ ஶூலீ மாலீ ததா ஹாலீ குண்டலீ வலயீ கதீ

அப்போது, கபர்தி எனும் முனிவரும், மகாதேவனுக்கு பிரியமான நந்தியும், கூர்வாள், மாலை, கோல், குண்டலம், வளையல், மழு ஆகியவற்றைத் தாங்கி நின்றான்.

வ்ரு'ஷமாருஹ்ய ஸுஶ்வேதம் யயௌ தஸ்யாஜ்ஞயா ததா ததோ வை நந்திநம் த்ரு'ஷ்ட்வா கணஃ கும்போதரோ ऽபி ஸஃ

அவன் அழகான வெள்ளை எருதின் மீது ஏறி, அதற்குத் தகுந்த கட்டளையிட்டு புறப்பட்டான்; நந்தியைப் பார்த்த கும்போதரன் கூட்டத்தோடும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.

ப்ரணம்ய நந்திநம் மூர்த்நா ஸஹ தேந த்வரந் யயௌ நந்தீ பாதி மஹாதேஜா வ்ரு'ஷப்ரு'ஷ்டே வ்ரு'ஷத்வஜஃ

கும்போதரன் நந்திக்கு தலையணிந்து வணங்கி, விரைவாக அவனுடன் சென்றான்; பெரும் ஒளியுடைய நந்தி, எருதின் மேல், எருதின் கொடியைப் போல் பிரகாசித்தான்.

ஸகணோ கணஸேநாநீர் மேகப்ரு'ஷ்டே யதா பவஃ தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணம் முக்தாஜாலைர் அலம்க்ரு'தம்

கூட்டத்துடன் கூடிய அந்தக் கணாதிபதி, மேகத்தின் மீது பயணிப்பதைப் போல் பவனும், பத்து யோஜனை அகலத்தில், முத்து மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில் சென்றான்.

ஸிதாதபத்ரம் ஶைலாதேர் ஆகாஶமிவ பாதி தத் தத்ராந்தர்பத்தமாலா ஸா முக்தாபலமயீ ஶுபா

அந்த வெள்ளை குடை, மலைப்பகுதியிலிருந்து வந்தது, ஆகாயத்தைப் போல் பிரகாசித்தது; அதற்குள், அழகான முத்துமாலையும் இருந்தது.

கங்காகாஶாந்நிபதிதா பாதி மூர்த்நி விபோர்யதா அத த்ரு'ஷ்ட்வா கணாத்யக்ஷம் தேவதுந்துபயஃ ஶுபாஃ

கங்கை வானிலிருந்து இறங்கும் போல், அது இறைவனின் தலையில் பிரகாசித்தது; பின்னர் கணாதிபதியைப் பார்த்து, தெய்வீகமான நல்ல தக்கோலங்கள் முழங்கின.

நியோகாத்வஜ்ரிணஃ ஸர்வே விநேதுர்முநிபுங்கவாஃ துஷ்டுவுஶ் ச கணேஶாநம் வாக்பிர் இஷ்டப்ரதம் ஶுபம்

வஜ்ராயுதம் தாங்கும் தேவனின் கட்டளையால், எல்லா முனிவர் பெருமையுடன் முழங்கினர்; அவர்கள் கணேசனை, வேண்டிய வரங்களை வழங்கும் நல்ல சொற்களால் புகழ்ந்தார்கள்.

யதா தேவா பவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரீதிகண்டகிதத்வசஃ நியோகாத்வஜ்ரிணோ மூர்த்நி புஷ்பவர்ஷம் ச கேசராஃ

தேவர்கள் பவனைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியில் உடல் புளகிக்க, வஜ்ரதாரியின் கட்டளையால் வானிலுள்ள தேவர்கள், அவன் தலையில் மலர் மழை பொழிந்தனர்.

வவ்ரு'ஷுஶ் ச ஸுகந்தாட்யம் நந்திநோ ககநோதிதம் வ்ரு'ஷ்ட்யா துஷ்டஸ்ததா ரேஜே துஷ்ட்யா புஷ்ட்யா யதார்தயா

வானிலிருந்து நந்தி மீது மணம் பரப்பிய பொருள்கள் பொழிந்தன; அந்த மழையால் மகிழ்ந்த நந்தி, உண்மையான திருப்தியுடனும் வலிமையுடனும் பிரகாசித்தான்.

நந்தீ பவஶ் சாந்த்ரயாது ஸ்நாதயா கந்தவாரிணா புஷ்பைர்நாநாவிதைஸ்தத்ர பாதி ப்ரு'ஷ்டம் வ்ரு'ஷஸ்ய தத்

நந்தியும் பவனும் சந்திரனில் இருந்து வந்த சாந்தமான வாசனை நீரில் குளித்து, அங்கு எருதின் மேல் பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு பிரகாசித்தார்கள்.

ஸம்கீர்ணம் து திவஃ ப்ரு'ஷ்டம் நக்ஷத்ரைரிவ ஸுவ்ரதாஃ குஸுமைஃ ஸம்வ்ரு'தோ நந்தீ வ்ரு'ஷப்ரு'ஷ்டே ரராஜ ஸஃ

வானம் நட்சத்திரங்களால் நிரம்பி இருப்பதைப் போல, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களே, அந்த நந்தி மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வृषபத்தின் மேல் பிரகாசமாகத் தோன்றினான்.

திவஃ ப்ரு'ஷ்டே யதா சந்த்ரோ நக்ஷத்ரைரிவ ஸுவ்ரதாஃ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நந்திநம் தேவாஃ ஸேந்த்ரோபேந்த்ராஸ் ததாவிதம்

வானில் சந்திரன் நட்சத்திரங்களால் சூழப்பட்டிருப்பதைப் போல, இந்திரனும் உபேந்திரனும் உடன் கொண்ட தேவர்கள் அந்த வடிவில் நந்தியை பார்த்தனர்.

துஷ்டுவுர் கணபேஶாநம் தேவதேவமிவாபரம் நமஸ்தே ருத்ரபக்தாய ருத்ரஜாப்யரதாய ச

அவர்கள் அந்த கணங்களின் தலைவனை, தேவாதி தேவனை, இன்னொரு ருத்ரனைப் போல் போற்றி, "ருத்ர பக்தனே, ருத்ரனைப் போற்றி பாடுவதில் எப்போதும் மனம் கொள்பவனே, உமக்கு வணக்கம்" என்றனர்.

ருத்ரபக்தார்திநாஶாய ரௌத்ரகர்மரதாய தே கூஷ்மாண்டகணநாதாய யோகிநாம் பதயே நமஃ

ருத்ர பக்தர்களின் துயரத்தை நீக்குபவனே, கடுமையான செயல்களில் மகிழ்பவனே, கூஷ்மாண்ட கணங்களின் தலைவனே, யோகிகளின் தலைவனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸர்வதாய ஶரண்யாய ஸர்வஜ்ஞாயார்திஹாரிணே வேதாநாம் பதயே சைவ வேதவேத்யாய தே நமஃ

எப்போதும் அனைவருக்கும் அடைக்கலமானவரே, எல்லாம் அறிந்தவரே, துயரங்களை நீக்குபவரே, வேதங்களின் தலைவனே, வேதங்கள் மூலம் அறியப்படுபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

வஜ்ரிணே வஜ்ரதம்ஷ்ட்ராய வஜ்ரிவஜ்ரநிவாரிணே வஜ்ராலம்க்ரு'ததேஹாய வஜ்ரிணாராதிதாய தே

வஜ்ராயுதம் ஏந்துபவரே, வஜ்ரம் போன்ற பல்லுகளையுடையவரே, வஜ்ரங்களை அடக்குபவரே, வஜ்ரத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலையுடையவரே, வஜ்ரம் ஏந்துபவரால் வழிபடப்படுபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ரக்தாய ரக்தநேத்ராய ரக்தாம்பரதராய தே ரக்தாநாம் பவபாதாப்ஜே ருத்ரலோகப்ரதாயிநே

சிவப்பானவரே, சிவந்த கண்களையுடையவரே, சிவப்பு vasthiram அணிந்தவரே, ருத்ரனின் பாதங்களில் பக்தியுடன் இருப்பவர்களுக்கு ருத்ரனின் உலகத்தை வழங்குபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ஸேநாதிபதயே ருத்ராணாம் பதயே நமஃ பூதாநாம் புவநேஶாநாம் பதயே பாபஹாரிணே

சேனைகளின் தலைவனே, ருத்ரர்களின் தலைவனே, உயிர்களின் தலைவனே, உலகங்களின் ஆண்டவர்களுக்குத் தலைவனே, பாவங்களை அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ருத்ராய ருத்ரபதயே ரௌத்ரபாபஹராய தே நமஃ ஶிவாய ஸௌம்யாய ருத்ரபக்தாய தே நமஃ

ருத்ரனே, ருத்ரர்களின் தலைவனே, கடுமையான பாவங்களை நீக்குபவரே, சிவனே, மென்மையானவரே, ருத்ர பக்தனே, உமக்கு வணக்கம்.

ததஃ ப்ரீதோ கணாத்யக்ஷஃ ப்ராஹ தேவாம்ஶ்சிவாத்மஜஃ ரதம் ச ஸாரதிம் ஶம்போஃ கார்முகம் ஶரமுத்தமம்

அப்போது கணங்களின் தலைவன், சிவபுத்திரன், மகிழ்ச்சியுடன், தேவர்களிடம், சம்புவின் ரதம், சாரதி, வில், சிறந்த அம்பு ஆகியவற்றைப் பற்றி கூறினான்.

கர்துமர்ஹத யத்நேந நஷ்டம் மத்வா புரத்ரயம் அத தே ப்ரஹ்மணா ஸார்தம் ததா வை விஶ்வகர்மணா

நீங்கள் முயற்சியுடன், அந்த மூன்று நகரங்களும் அழிந்ததாக கருதி, பிரம்மாவும் விஸ்வகர்மாவும் சேர்ந்து அதற்கேற்றபடி செயல்பட வேண்டும்.

ரதம் சக்ருஃ ஸுஸம்ரப்தா தேவதேவஸ்ய தீமதஃ

அவர்கள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன், ஞானமிக்க தேவாதி தேவனுக்கான ரதத்தை அமைத்தனர்.

அத ருத்ரஸ்ய தேவஸ்ய நிர்மிதோ விஶ்வகர்மணா ஸர்வலோகமயோ திவ்யோ ரதோ யத்நேந ஸாதரம்

பின்பு ருத்ர தேவனுக்காக, விஸ்வகர்மா மிகுந்த கவனத்துடன், எல்லா உலகங்களையும் உள்ளடக்கிய தெய்வீகமான ரதத்தை உருவாக்கினான்.

ஸர்வபூதமயஶ்சைவ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ ஸர்வதேவமயஶ்சைவ ஸௌவர்ணஃ ஸர்வஸம்மதஃ

அது எல்லா உயிர்களையும் உள்ளடக்கியது, எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்பட்டது, எல்லா தேவர்களையும் கொண்டது, பொன்னால் ஆனது, அனைவராலும் மதிக்கப்பட்டது.

ரதாங்கம் தக்ஷிணம் ஸூர்யோ வாமாங்கம் ஸோம ஏவ ச தக்ஷிணம் த்வாதஶாரம் ஹி ஷோடஶாரம் ததோத்தரம்

அந்த ரதத்தின் வலது சக்கரம் சூரியனாகவும், இடது சக்கரம் சந்திரனாகவும் இருந்தது; வலது சக்கரத்தில் பன்னிரண்டு அகலம், இடது சக்கரத்தில் பதினாறு அகலம் இருந்தன.

அரேஷு தேஷு விப்ரேந்த்ராஶ் சாதித்யா த்வாதஶைவ து ஶஶிநஃ ஷோடஶாரேஷு கலா வாமஸ்ய ஸுவ்ரதாஃ

அந்த சக்கரங்களில், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே, பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் வலது சக்கரத்தில் இருந்தனர்; இடது பதினாறு அகல சக்கரத்தில் சந்திரனின் பதினாறு களைகள் இருந்தன.