லிங்கபுராணம்

புரத்ரயவிநாஶம் ச கரிஷ்யே ऽஹம் ஸுரோத்தமாஃ அத ஸப்ரஹ்மகா தேவாஃ ஸேந்த்ரோபேந்த்ராஃ ஸமாகதாஃ

சிறந்த தேவர்களே, நான் அந்த மூன்று நகரங்களையும் அழிப்பதைச் செய்கிறேன்; பின்னர் பிரம்மா, இந்திரன், உபேந்திரன் உட்பட அனைத்து தேவர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்தனர்.

ஶ்ருத்வா ப்ரபோஸ்ததா வாக்யம் ப்ரணேமுஸ்துஷ்டுவுஶ் ச தே அப்யேததந்தரே தேவீ தேவமாலோக்ய விஸ்மிதா

அந்த ஆண்டவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவர்கள் வணங்கி, புகழ்ந்தார்கள்; அந்த நேரத்தில், தேவி, தேவனைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைந்தாள்.

லீலாம்புஜேந சாஹத்ய கலமாஹ வ்ரு'ஷத்வஜம் க்ரீடமாநம் விபோ பஶ்ய ஷண்முகம் ரவிஸந்நிபம்

விளையாட்டாக ஒரு தாமரையை எடுத்து, வ்ருஷத்வஜனை மெதுவாகத் தட்டி, "பாருங்கள், ஆண்டவரே, உங்கள் மகன் ஆறு முகத்துடன் சூரியனைப் போல் பிரகாசமாக விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறார்" என்றாள்.

புத்ரம் புத்ரவதாம் ஶ்ரேஷ்டம் பூஷிதம் பூஷணைஃ ஶுபைஃ முகுடைஃ கடகைஶ்சைவ குண்டலைர்வலயைஃ ஶுபைஃ

உங்கள் மகனைப் பாருங்கள், மக்களில் சிறந்தவன், அழகான ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்—முடிகள், கைமணிகள், காது குண்டல்கள், அழகான வளையல்கள் அணிந்திருக்கிறான்.

நூபுரைஶ்சந்நவாரைஶ் ச ததா ஹ்ய் உதரபந்தநைஃ கிங்கிணீபிர் அநேகாபிர் ஹைமைரஶ்வத்தபத்ரகைஃ

அடிக்காலணிகள், மறைக்கப்பட்ட உடைகள், வயிற்றில் கட்டும் கயிறு, பல தங்க மணி கீச்சுகள், அச்வத்த மர இலைகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

கல்பகத்ருமஜைஃ புஷ்பைஃ ஶோபிதைரலகைஃ ஶுபைஃ ஹாரைர் வாரிஜராகாதிமணிசித்ரைஸ் ததாங்கதைஃ

கற்பக மர மலர்களால், அழகான கூந்தலால், தாமரை நிற மணிகளால் செய்யப்பட்ட ஹாரங்கள், பிரகாசமான தோள்பட்டைகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

முக்தாபலமயைர்ஹாரைஃ பூர்ணசந்த்ரஸமப்ரபைஃ திலகைஶ் ச மஹாதேவ பஶ்ய புத்ரம் ஸுஶோபநம்

முத்து மாலைகள், முழு சந்திரனைப் போல் பிரகாசமுடன், திருநீற்றும் அணிந்து, மகாதேவா, உங்கள் அழகான மகனைப் பாருங்கள்.

அங்கிதம் குங்குமாத்யைஶ் ச வ்ரு'த்தம் பஸிதநிர்மிதம் வக்த்ரவ்ரு'ந்தம் ச பஶ்யேஶ வ்ரு'ந்தம் காமலகம் யதா

குங்குமம் மற்றும் பிற பொடிகளால் குறியிடப்பட்டு, திருநீற்றால் உருவான வடிவம்; ஆண்டவரே, அவரது முகம் தாமரை மலரைப் போல் ஒளிர்கிறது என்பதைப் பாருங்கள்.

நேத்ராணி ச விபோ பஶ்ய ஶுபாநி த்வம் ஶுபாநி ச அஞ்ஜநாநி விசித்ராணி மங்கலார்தம் ச மாத்ரு'பிஃ

ஆண்டவரே, அவரது கண்கள் அழகாகவும், நல்லதாகவும், பலவகை கஜளால் அலங்கரிக்கப்பட்டும், தாய்மார்கள் நல்லது நடக்க வேண்டும் என்று பூசியிருக்கிறார்கள் என்பதைப் பாருங்கள்.

கங்காதிபிஃ க்ரு'த்திகாத்யைஃ ஸ்வாஹயா ச விஶேஷதஃ இத்யேவம் லோகமாதுஶ் ச வாக்பிஃ ஸம்போதிதஃ ஶிவஃ

கங்கை மற்றும் கற்றிகைகள், குறிப்பாக ஸ்வாஹா ஆகியோர், அவரை அழைத்தனர்; இவ்வாறு உலகத் தாயின் வார்த்தைகளால் சிவன் உரையாடப்பட்டார்.

ந யயௌ த்ரு'ப்திமீஶாநஃ பிபந்ஸ்கந்தாநநாம்ரு'தம் ந ஸஸ்மார ச தாந்தேவாந் தைத்யஶஸ்த்ரநிபீடிதாந்

ஈசானன், ஸ்கந்தனின் முக அமிர்தத்தை அருந்தியும் திருப்தி அடையவில்லை; தயித்யர்களின் ஆயுதங்களால் வருந்தும் தேவர்களை நினைவுகூட செய்யவில்லை.

ஸ்கந்தமாலிங்க்ய சாக்ராய ந்ரு'த்ய புத்ரேத்யுவாச ஹ ஸோ ऽபி லீலாலஸோ பாலோ நநர்தார்திஹரஃ ப்ரபுஃ

ஸ்கந்தனை அணைத்து, மணம் வீசி, "என் மகனே!" என்று சொல்லி ஆடினார்; அந்த விளையாட்டு விரும்பும் சிறுவன், துயரை நீக்கும் ஆண்டவரும் ஆடினார்.

ஸஹைவ நந்ரு'துஶ்சாந்யே ஸஹ தேந கணேஶ்வராஃ த்ரைலோக்யமகிலம் தத்ர நநர்தேஶாஜ்ஞயா க்ஷணம்

அவருடன் மற்ற கணநாயகரும் ஆடினர்; ஆண்டவரின் கட்டளையால், மூன்று உலகமெங்கும் அந்த இடத்தில் ஒரு கணம் ஆடின.

நாகாஶ் ச நந்ரு'துஃ ஸர்வே தேவாஃ ஸேந்த்ரபுரோகமாஃ துஷ்டுவுர்கணபாஃ ஸ்கந்தம் முமோதாம்பா ச மாதரஃ

அனைத்து நாகர்களும், இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்களும் ஆடினர்; கணபர்கள் ஸ்கந்தனைப் புகழ்ந்தனர், தாய்மார்கள் மகிழ்ந்தனர்.

ஸஸ்ரு'ஜுஃ புஷ்பவர்ஷாணி ஜகுர்கந்தர்வகிந்நராஃ ந்ரு'த்யாம்ரு'தம் ததா பீத்வா பார்வதீபரமேஶ்வரௌ அவாபதுஸ் ததா த்ரு'ப்திம் நந்திநா ச கணேஶ்வராஃ

அவர்கள் மலர்களை பொழிந்தனர்; கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள் பாடினர்; அந்த நட்டிய அமிர்தத்தை அனுபவித்து, பார்வதி, பரமேஸ்வரர், நந்தி மற்றும் கணநாயகரும் திருப்தி அடைந்தனர்.

ததஃ ஸ நந்தீ ஸஹ ஷண்முகேந ததா ச ஸார்தம் கிரிராஜபுத்ர்யா விவேஶ திவ்யம் பவநம் பவோ ऽபி யதாம்புதோ ऽந்யாம்புதம் அம்புதாபஃ

அப்போது நந்தி, ஷண்முகனும் மலைமகளும் உடன் சேர்ந்து, அந்தத் தெய்வீகமான இல்லத்திற்குள் நுழைந்தார்கள். மேகத்தைப் போல் உருவமுடைய பவனும், ஒரு மேகம் மற்றொரு மேகத்துடன் கலந்து செல்லும் போல் உள்ளே சென்றான்.

த்வாரஸ்ய பார்ஶ்வே தே தஸ்துர் தேவா தேவஸ்ய தீமதஃ துஷ்டுவுஶ் ச மஹாதேவம் கிம்சித் உத்விக்நசேதஸஃ

கதவின் அருகில், அந்த ஞானியாம் தேவனுடன் தேவர்கள் நின்று, மகாதேவனைப் புகழ்ந்தார்கள்; ஆனால் அவர்களது மனம் சிறிது கலக்கத்துடன் இருந்தது.

கிம்து கிம்த்விதி சாந்யோந்யம் ப்ரேக்ஷ்ய சைதத்ஸமாகுலாஃ பாபா வயம் இதி ஹ்யந்யே அபாக்யாஶ்சேதி சாபரே

ஆனால், ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து குழப்பத்தில் சிலர், "நாம் பாவிகள்" என்று கூற, மற்றவர்கள் "நாம் அதிர்ஷ்டமில்லாதவர்கள்" என்று வருந்தினார்கள்.

பாக்யவந்தஶ் ச தைத்யேந்த்ரா இதி சாந்யே ஸுரேஶ்வராஃ பூஜாபலமிமம் தேஷாம் இத்யந்யே நேதி சாபரே

சில தேவர்களின் தலைவர்கள், "அசுரர்களுக்கு அதிர்ஷ்டம் அதிகம்" என்று கூற, மற்றவர்கள் "இது அவர்களின் வழிபாட்டின் பலன்" என்று சொன்னார்கள்; இன்னும் சிலர் அதை மறுத்தார்கள்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தேஷாம் ஶ்ருத்வா ஶப்தாநநேகஶஃ கும்போதரோ மஹாதேஜா தண்டேநாதாடயத்ஸுராந்

அந்த நேரத்தில், அவர்களின் பலவிதமான சப்தங்களை கேட்டு, மகத்தான ஒளியுடைய கும்போதரன், தன் கோலால் தேவர்களை அடித்தான்.

துத்ருவுஸ்தே பயாவிஷ்டா தேவா ஹாஹேதிவாதிநஃ அபதந்முநயஶ்சாந்யே தேவாஶ் ச தரணீதலே

பயத்தில் ஆட்கொண்ட தேவர்கள், "ஓ" என்று கூவி ஓடினர்; சில முனிவர்களும் மற்ற தேவர்களும் பூமியில் விழுந்தார்கள்.

அஹோ விதேர்பலம் சேதி முநயஃ கஶ்யபாதயஃ த்ரு'ஷ்ட்வாபி தேவதேவேஶம் தேவாநாம் சாஸுரத்விஷாம்

அப்போது கசியபர் போன்ற முனிவர்கள், தேவதேவரையும், தேவர்களின் பகைவர்களையும் பார்த்து, "ஓ, விதியின் வலிமை இப்படிப்பட்டது!" என்று உரைத்தார்கள்.

அபாக்யாந்ந ஸமாப்தம் து கார்யமித்யபரே த்விஜாஃ ப்ரோசுர்நமஃ ஶிவாயேதி பூஜ்ய சால்பதரம் ஹ்ரு'தி

மற்ற சில இருமுறை பிறந்தவர்கள், "அதிர்ஷ்டம் இல்லாததால் நம்முடைய செயல் முடிவடையவில்லை" என்று கூறி, உள்ளத்தில் சிறிதளவு பக்தியுடன், "சிவாய நம" என்று சொன்னார்கள்.

ததஃ கபர்தீ நந்தீஶோ மஹாதேவப்ரியோ முநிஃ ஶூலீ மாலீ ததா ஹாலீ குண்டலீ வலயீ கதீ

அப்போது, கபர்தி எனும் முனிவரும், மகாதேவனுக்கு பிரியமான நந்தியும், கூர்வாள், மாலை, கோல், குண்டலம், வளையல், மழு ஆகியவற்றைத் தாங்கி நின்றான்.

வ்ரு'ஷமாருஹ்ய ஸுஶ்வேதம் யயௌ தஸ்யாஜ்ஞயா ததா ததோ வை நந்திநம் த்ரு'ஷ்ட்வா கணஃ கும்போதரோ ऽபி ஸஃ

அவன் அழகான வெள்ளை எருதின் மீது ஏறி, அதற்குத் தகுந்த கட்டளையிட்டு புறப்பட்டான்; நந்தியைப் பார்த்த கும்போதரன் கூட்டத்தோடும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.

ப்ரணம்ய நந்திநம் மூர்த்நா ஸஹ தேந த்வரந் யயௌ நந்தீ பாதி மஹாதேஜா வ்ரு'ஷப்ரு'ஷ்டே வ்ரு'ஷத்வஜஃ

கும்போதரன் நந்திக்கு தலையணிந்து வணங்கி, விரைவாக அவனுடன் சென்றான்; பெரும் ஒளியுடைய நந்தி, எருதின் மேல், எருதின் கொடியைப் போல் பிரகாசித்தான்.

ஸகணோ கணஸேநாநீர் மேகப்ரு'ஷ்டே யதா பவஃ தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணம் முக்தாஜாலைர் அலம்க்ரு'தம்

கூட்டத்துடன் கூடிய அந்தக் கணாதிபதி, மேகத்தின் மீது பயணிப்பதைப் போல் பவனும், பத்து யோஜனை அகலத்தில், முத்து மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில் சென்றான்.

ஸிதாதபத்ரம் ஶைலாதேர் ஆகாஶமிவ பாதி தத் தத்ராந்தர்பத்தமாலா ஸா முக்தாபலமயீ ஶுபா

அந்த வெள்ளை குடை, மலைப்பகுதியிலிருந்து வந்தது, ஆகாயத்தைப் போல் பிரகாசித்தது; அதற்குள், அழகான முத்துமாலையும் இருந்தது.

கங்காகாஶாந்நிபதிதா பாதி மூர்த்நி விபோர்யதா அத த்ரு'ஷ்ட்வா கணாத்யக்ஷம் தேவதுந்துபயஃ ஶுபாஃ

கங்கை வானிலிருந்து இறங்கும் போல், அது இறைவனின் தலையில் பிரகாசித்தது; பின்னர் கணாதிபதியைப் பார்த்து, தெய்வீகமான நல்ல தக்கோலங்கள் முழங்கின.