லிங்கபுராணம்

நரகம் ச ஜகாமாந்யா தஸ்மாத்பர்தா பரா கதிஃ ததாபி பர்த்ரூ'ந் ஸ்வாம்ஸ் த்யக்த்வா பபூவுஃ ஸ்வைரவ்ரு'த்தயஃ

மற்றொருத்தி நரகத்திற்குச் சென்றாள்; ஆகவே கணவரே உயர்ந்த இலக்கு. இருந்தும், தங்கள் கணவர்களை விட்டு, சுயமாக நடந்த பெண்களாக ஆனார்கள்.

மாயயா தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஸ்தஸ்யாஜ்ஞயா ப்ரபோஃ அலக்ஷ்மீஶ் ச ஸ்வயம் தஸ்ய நியோகாத்த்ரிபுரம் கதா

தெய்வங்களின் தெய்வமான விஷ்ணுவின் மாயையாலும், அந்த ஆண்டவனின் கட்டளையாலும், அலக்ஷ்மி தானாகவே அவனுடைய ஆணையின்படி திரிபுரத்துக்குச் சென்றாள்.

யா லக்ஷ்மீஸ்தபஸா தேஷாம் லப்தா தேவேஶ்வராதஜாத் பஹிர்கதா பரித்யஜ்ய நியோகாத்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரபோஃ

அந்த லக்ஷ்மி, அவர்கள் தவத்தால் தேவர்களின் தலைவரிடமிருந்து பெற்றவள், பிரமாவின் கட்டளையால் அவர்களை விட்டு வெளியேறினாள்.

புத்திமோஹம் ததாபூதம் விஷ்ணுமாயாவிநிர்மிதம் தேஷாம் தத்த்வா க்ஷணம் தேவஸ் தாஸாம் மாயீ ச நாரதஃ

விஷ்ணுவின் மாயையால் உருவான அந்த அறிவு மயக்கத்தை, அந்த ஆண்டவன் மற்றும் மாயையான நாரதர் ஒரு கணம் அவர்களுக்கு அளித்தார்கள்.

ஸுகாஸீநௌ ஹ்யஸம்ப்ராந்தௌ தர்மவிக்நார்தமவ்யயௌ ஏவம் நஷ்டே ததா தர்மே ஶ்ரௌதஸ்மார்தே ஸுஶோபநே

அவர்கள் சுகமாக அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள்; தர்மத்தைத் தடுக்க அசையாதவர்களாக இருந்தார்கள். அப்போது அந்த அழகான வேத மற்றும் பாரம்பரிய தர்மம் அழிந்தது.

பாஷண்டே க்யாபிதே தேந விஷ்ணுநா விஶ்வயோநிநா த்யக்தே மஹேஶ்வரே தைத்யைஸ் த்யக்தே லிங்கார்சநே ததா

அப்பொழுது உலகத்தின் ஆதியாய விஷ்ணு பாசண்டத்தை அறிவித்தார்; அசுரர்கள் மகேசுவரனையும் லிங்க வழிபாட்டையும் விட்டுவிட்டார்கள்.

ஸ்த்ரீதர்மே நிகிலே நஷ்டே துராசாரே வ்யவஸ்திதே க்ரு'தார்த இவ தேவேஶோ தேவைஃ ஸார்தமுமாபதிம்

பெண்களின் எல்லா தர்மமும் அழிந்து, தீய நடத்தை நிலவியபோது, தேவர்களின் தலைவன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, உமையின் கணவரை நோக்கி சென்றான்.

தபஸா ப்ராப்ய ஸர்வஜ்ஞம் துஷ்டாவ புருஷோத்தமஃ மஹேஶ்வராய தேவாய நமஸ்தே பரமாத்மநே

தவம் செய்து அனைத்தும் அறிந்தவரை அடைந்து, புருஷோத்தமன் அவரை புகழ்ந்தான்: 'மகேசுவரா, தேவனே, பரமாத்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.'

நாராயணாய ஶர்வாய ப்ரஹ்மணே ப்ரஹ்மரூபிணே ஶாஶ்வதாய ஹ்யநந்தாய அவ்யக்தாய ச தே நமஃ

'நாராயணனுக்கு, சர்வனுக்கு, பிரமாவுக்கு, பிரம ரூபனுக்கு, என்றும் நிலைத்தவனுக்கு, முடிவில்லாதவனுக்கு, வெளிப்படாதவனுக்கு வணக்கம்.'

ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாதேவம் தண்டவத்ப்ரணிபத்ய ச ஜஜாப ருத்ரம் பகவாந் கோடிவாரம் ஜலே ஸ்திதஃ

இவ்வாறு மகாதேவனைப் புகழ்ந்து, தரையில் முழங்குப்பணிந்து, புனிதமானவர் நீரில் நின்றபடியே ரூத்ர மந்திரத்தை கோடி முறை ஜபித்தார்.

தேவாஶ் ச ஸர்வே தே தேவம் துஷ்டுவுஃ பரமேஶ்வரம் ஸேந்த்ராஃ ஸஸாத்யாஃ ஸயமாஃ ஸருத்ராஃ ஸமருத்கணாஃ

அந்த நேரத்தில் இந்திரன் உட்பட எல்லா தேவர்களும், சாத்யர்கள், யமர்கள், ரூத்ரர்கள், மருத் கணங்கள் அனைவரும் பரமேஸ்வரனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

நமஃ ஸர்வாத்மநே துப்யம் ஶங்கராயார்திஹாரிணே ருத்ராய நீலருத்ராய கத்ருத்ராய ப்ரசேதஸே

எல்லாவற்றின் ஆத்மாவாகிய உமக்குப் போற்றி; துயரங்களை நீக்கும் சங்கரனுக்கு, ரூத்ரனுக்கு, நீலரூத்ரனுக்கு, கட்ரூத்ரனுக்கு, ப்ரசேதஸுக்கு வணக்கம்.

கதிர்நஃ ஸர்வதாஸ்மாபிர் வந்த்யோ தேவாரிமர்தநஃ த்வமாதிஸ்த்வமநந்தஶ் ச அநந்தஶ்சாக்ஷயஃ ப்ரபுஃ

நீ எப்போதும் எங்களுக்குப் பாதுகாப்பு; எங்கள் வணக்கத்திற்குரியவன்; தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவன்; நீ ஆதியும்தான், முடிவில்லாதவனும், அழிவில்லாத பெருமகனும் தானே.

ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஃ ஸாக்ஷாத் ஸ்ரஷ்டா ஹர்தா ஜகத்குரோ த்ராதா நேதா ஜகத்யஸ்மிந் த்விஜாநாம் த்விஜவத்ஸல

நீயே இயற்கையும், புருஷனும் நேரடியாகவே; படைப்பவரும், அழிப்பவரும், உலகுக்குத் தந்தையும், காப்பவரும், வழிகாட்டியும்; இந்த உலகில் இருமுறை பிறந்தவர்களை அன்புடன் நேசிப்பவன்.

வரதோ வாங்மயோ வாச்யோ வாச்யவாசகவர்ஜிதஃ யாஜ்யோ முக்த்யர்தமீஶாநோ யோகிபிர் யோகவிப்ரமைஃ

நீ வரங்களை வழங்குபவன், மொழியின் சாரம், புகழப்பட வேண்டியவன், வார்த்தைக்கும் பொருளுக்கும் அப்பாற்பட்டவன்; யோகிகள் யோக வித்தைகளால் விடுதலைக்காக உன்னை வழிபடுகிறார்கள்.

ஹ்ரு'த்புண்டரீகஸுஷிரே யோகிநாம் ஸம்ஸ்திதஃ ஸதா வதந்தி ஸூரயஃ ஸந்தம் பரம் ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணம்

யோகிகளின் இதயப் பூவின் உள்ளே நீ எப்போதும் உறைகின்றாய்; ஞானிகள் உன்னை உண்மையான பரம் ப்ரம்மத்தின் வடிவம் என்று கூறுகின்றார்கள்.

பவந்தம் தத்த்வம் இத்யார்யாஸ் தேஜோராஶிம் பராத்பரம் பரமாத்மாநமித்யாஹுர் அஸ்மிஞ்ஜகதி தத்விபோ

மெய்யானவர்களும், ஞானிகளும் உன்னை உண்மைத் தத்துவம், ஒளியின் பெருக்கம், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த பரமாத்மா, இந்த உலகில் எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவன் என்று அழைக்கின்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் ஸ்திதம் ஸர்வம் ஜாயமாநம் ஜகத்குரோ அணோரல்பதரம் ப்ராஹுர் மஹதோ ऽபி மஹத்தரம்

உலகாசிரியனே, காணப்படும், கேட்கப்படும், நிலைபெற்ற அனைத்தும், பிறப்பதெல்லாம், மிகவும் நுண்மையானதையும் விட நுண்மையானதும், பெரியதையும் விட பெரியதுமாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகின்றது.

ஸர்வதஃ பாணிபாதம் த்வாம் ஸர்வதோ ऽக்ஷிஶிரோமுகம் ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டஸி

உனக்கு எல்லா இடங்களிலும் கை கால்கள் உள்ளன; எல்லா இடங்களிலும் கண்கள், தலை, முகம் உள்ளன; உலகில் எங்கும் செவிகள் கொண்டு, அனைத்தையும் ஆட்கொண்டு நிற்கின்றாய்.

மஹாதேவமநிர்தேஶ்யம் ஸர்வஜ்ஞம் த்வாமநாமயம் விஶ்வரூபம் விரூபாக்ஷம் ஸதாஶிவம் அநாமயம்

நீ விவரிக்க முடியாத மகாதேவன், எல்லாம் அறிந்தவன், துயரமற்றவன், உலகமெங்கும் பரவிய வடிவம், பலவகை கண்கள் உடையவன், எப்போதும் மங்களமானவன், துன்பமற்றவன்.

கோடிபாஸ்கரஸம்காஶம் கோடிஶீதாம்ஶுஸந்நிபம் கோடிகாலாக்நிஸம்காஶம் ஷட்விம்ஶகமநீஶ்வரம்

நீ கோடி சூரியனின் ஒளிபோல் பிரகாசிப்பவன், கோடி சந்திரனின் மென்மையை உடையவன், கோடி காலாக்னியின் தீபோல் ஜ்வலிப்பவன், இருபத்தாறு தத்துவங்களுக்குத் தலைவனும் தானே.

ப்ரவர்தகம் ஜகத்யஸ்மிந் ப்ரக்ரு'தேஃ ப்ரபிதாமஹம் வதந்தி வரதம் தேவம் ஸர்வாவாஸம் ஸ்வயம்புவம்

இந்த உலகில் படைப்பின் தொடக்கமாகவும், இயற்கையின் மூதாதையாகவும், வரங்களை வழங்குபவனாகவும், எல்லாவற்றுக்கும் உறைவிடமாகவும், தானாக தோன்றியவனாகவும் அழைக்கப்படுகிறாய்.

ஶ்ருதயஃ ஶ்ருதிஸாரம் த்வாம் ஶ்ருதிஸாரவிதோ ஜநாஃ

வேதங்கள் உன்னை தங்களின் சாரமாகக் கூறுகின்றன; வேதத்தின் சாரத்தை அறிந்தவர்களும் உன்னை அப்படியே உணர்கிறார்கள்.

அத்ரு'ஷ்டமஸ்மாபிர் அநேகமூர்தே விநா க்ரு'தம் யத்பவதாத லோகே த்வமேவ தைத்யாஸுரபூதஸம்காந் தேவாந் நராந் ஸ்தாவரஜங்கமாம்ஶ் ச

பல வடிவங்கள் கொண்டவனே, இந்த உலகில் நீ செய்த செயல்கள் எங்களுக்கு தெரியவில்லை; அசுரர்கள், தேவர்கள், மனிதர்கள், நிலைபெற்றவை, அசையாதவை ஆகிய அனைத்துக்கும் நீயே காரணம்.

பாஹி நாந்யா கதிஃ ஶம்போ விநிஹத்யாஸுரோத்தமாந் மாயயா மோஹிதாஃ ஸர்வே பவதஃ பரமேஶ்வர

ஓ சங்கரா, எங்களுக்கு வேறு தஞ்சம் இல்லை, காப்பாற்றும்; அசுரர்களை அழித்தபின், உன்னுடைய மாயையால் அனைவரும் மயங்குகிறார்கள், பரமேஸ்வரா.

யதா தரங்கா லஹரீஸமூஹா யுத்யந்தி சாந்யோந்யமபாம்நிதௌ ச ஜலாஶ்ரயாதேவ ஜடீக்ரு'தாஶ் ச ஸுராஸுராஸ்தத்வதஜஸ்ய ஸர்வம்

எப்படி கடலில் அலைகளும், அலைகளும் ஒருவருடன் ஒருவர் மோதினாலும், அதே நீரால் அமைதியாக்கப்படுகின்றனவோ, அதுபோல் தேவர்களும் அசுரர்களும் எல்லோரும் உன்னால் அடக்கப்படுகின்றனர்.

ய இதம் ப்ராதருத்தாய ஶுசிர்பூத்வா ஜபேந்நரஃ ஶ்ரு'ணுயாத்வா ஸ்தவம் புண்யம் ஸர்வகாமம் அவாப்நுயாத்

யார் இந்த புனிதமான ஸ்தோத்திரத்தை காலை எழுந்து தூய்மையுடன் ஜபிக்கிறாரோ, அல்லது கேட்கிறாரோ, அவர் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.

ஸ்துதஸ்த்வேவம் ஸுரைர்விஷ்ணோர் ஜபேந ச மஹேஶ்வரஃ ஸோமஃ ஸோமாம் அதாலிங்க்ய நந்திதத்தகரஃ ஸ்மயந்

தேவர்கள் மற்றும் விஷ்ணுவின் ஜபத்தால் போற்றப்பட்ட மகேஸ்வரன், சோமனை அன்புடன் அணைத்து, நந்தி அளித்த கையைப் பிடித்து, சிரித்தார்.

ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா தேவாநாலோக்ய ஶங்கரஃ ஜ்ஞாதம் மயேதமதுநா தேவகார்யம் ஸுரேஶ்வராஃ

தேவர்களைப் பார்த்து, சங்கரன் ஆழ்ந்த குரலில், "தேவர்களே, இப்போது இந்த தெய்வீகக் காரியம் எனக்குப் புரிந்துவிட்டது" என்று கூறினார்.