லிங்கபுராணம்

ததஃ ப்ரணம்ய தம் மாயீ மாயாஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ ப்ரவிஶ்ய தத்புரம் தூர்ணம் முநிர்மாயாம் ததாகரோத்

பின்னர், அந்த மாயவான், மாயை நூலில் நிபுணரானவர், அவரை வணங்கி, விரைவாக அந்த நகருக்குள் சென்றார்; அங்கு அந்த முனிவர் தன் மாயையை நிகழ்த்தினார்.

மாயயா தஸ்ய தே தைத்யாஃ புரத்ரயநிவாஸிநஃ ஶ்ரௌதம் ஸ்மார்தம் ச ஸம்த்யஜ்ய தஸ்ய ஶிஷ்யாஸ்ததாபவந்

அந்த மாயையின் காரணமாக, அந்த மூன்று நகரங்களில் வசித்த அசுரர்கள் வேதச் சடங்குகளையும் பாரம்பரிய கடமைகளையும் விட்டு, அவனுடைய சீடர்களாக ஆனார்கள்.

தத்யஜுஶ் ச மஹாதேவம் ஶங்கரம் பரமேஶ்வரம் நாரதோ ऽபி ததா மாயீ நியோகாந்மாயிநஃ ப்ரபோஃ

அவர்கள் மகாதேவன், சங்கரன், பரம ஈசுவரனை விட்டுவிட்டார்கள்; அந்த மாயை உடைய ஆண்டவனின் கட்டளையால் நாரதரும் மயக்கத்துடன் நடந்தார்.

ப்ரவிஶ்ய தத்புரம் தேந மாயிநா ஸஹ தீக்ஷிதஃ முநிஃ ஶிஷ்யைஃ ப்ரஶிஷ்யைஶ் ச ஸம்வ்ரு'தஃ ஸர்வதஃ ஸ்வயம்

அந்த மாயக்காரனுடன் அந்த நகரத்துக்குள் நுழைந்து, அந்த முனிவர் தானும் தீட்சை பெற்றார்; அவரைச் சுற்றி சீடர்களும் சீடர்களின் சீடர்களும் இருந்தார்கள்.

ஸ்த்ரீதர்மம் சாகரோத்ஸ்த்ரீணாம் துஶ்சாரபலஸித்திதம் சக்ருஸ்தாஃ ஸர்வதா லப்த்வா ஸத்ய ஏவ பலம் ஸ்த்ரியஃ

அவர் பெண்களுக்கு உரிய கடமைகளைச் செய்தார்; அவை கடினமான செயல்களுக்கு பலன் தரும் வகையில் இருந்தன. அந்த பெண்கள் உடனே பலன் பெற்றதால் எப்போதும் அவற்றைச் செய்துகொண்டிருந்தார்கள்.

ஜநாஸக்தா பபூவுஸ்தா விநிந்த்ய பதிதேவதாஃ அத்யாபி கௌரவாத்தஸ்ய நாரதஸ்ய கலௌ முநேஃ

அவர்கள் உலக வாழ்க்கையில் பற்றுடன், கணவரை தெய்வமாக வணங்குவதை இகழ்ந்து பேசினார்கள்; அந்த முனிவர் நாரதருக்குப் பெருமை கொடுத்து, இது இன்னும் கலியுகத்திலும் தொடர்கிறது.

நார்யஶ்சரந்தி ஸம்த்யஜ்ய பர்த்ரூ'ந் ஸ்வைரம் வ்ரு'தாதமாஃ ஸ்த்ரீணாம் மாதா பிதா பந்துஃ ஸகா மித்ரம் ச பாந்தவஃ

பெண்கள் தங்கள் கணவர்களை விட்டு, சுயமாகவும் தவறான முறையிலும் நடந்துகொள்கின்றனர்; பெண்களுக்கு தாய், தந்தை, உறவு, தோழி, நண்பன், உறவினர்—

பர்தா ஏவ ந ஸம்தேஹஸ் ததாப்ய் ஆஸஹமாயயா க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் யா பர்துஃ ப்ரேமஸம்யுதா

—இதெல்லாம் சந்தேகமில்லாமல் கணவரே ஆவர்; ஆனாலும் மாயையின் விளைவால், பெரிய பாவம் செய்தபோதும், கணவரிடம் அன்புடன் இணைந்திருப்பவள்—

ப்ராப்நுயாத் பரமம் ஸ்வர்கம் நரகம் ச விபர்யயாத் புரைகா முநிஶார்தூலாஃ ஸர்வதர்மாந் ஸதா பதிம்

—அவள் உயர்ந்த சொர்க்கத்தை அடைவாள்; இல்லை என்றால் நரகத்திற்குச் செல்வாள். ஒரு நகரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பெண்கள் எப்போதும் கணவரையே எல்லா தர்மங்களாகக் கருதுகின்றனர்.

ஸம்த்யஜ்யாபூஜயந்ஸாத்வ்யோ தேவாநந்யாஞ்ஜகத்குரூந் தாஃ ஸ்வர்கலோகமாஸாத்ய மோதந்தே விகதஜ்வராஃ

மற்ற தெய்வங்களையும் உலகாசிரியர்களையும் விட்டு வணங்காமல், அந்த நல்ல பெண்கள் சொர்க்க lokaththil சென்று, துயரமின்றி மகிழ்கிறார்கள்.

நரகம் ச ஜகாமாந்யா தஸ்மாத்பர்தா பரா கதிஃ ததாபி பர்த்ரூ'ந் ஸ்வாம்ஸ் த்யக்த்வா பபூவுஃ ஸ்வைரவ்ரு'த்தயஃ

மற்றொருத்தி நரகத்திற்குச் சென்றாள்; ஆகவே கணவரே உயர்ந்த இலக்கு. இருந்தும், தங்கள் கணவர்களை விட்டு, சுயமாக நடந்த பெண்களாக ஆனார்கள்.

மாயயா தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஸ்தஸ்யாஜ்ஞயா ப்ரபோஃ அலக்ஷ்மீஶ் ச ஸ்வயம் தஸ்ய நியோகாத்த்ரிபுரம் கதா

தெய்வங்களின் தெய்வமான விஷ்ணுவின் மாயையாலும், அந்த ஆண்டவனின் கட்டளையாலும், அலக்ஷ்மி தானாகவே அவனுடைய ஆணையின்படி திரிபுரத்துக்குச் சென்றாள்.

யா லக்ஷ்மீஸ்தபஸா தேஷாம் லப்தா தேவேஶ்வராதஜாத் பஹிர்கதா பரித்யஜ்ய நியோகாத்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரபோஃ

அந்த லக்ஷ்மி, அவர்கள் தவத்தால் தேவர்களின் தலைவரிடமிருந்து பெற்றவள், பிரமாவின் கட்டளையால் அவர்களை விட்டு வெளியேறினாள்.

புத்திமோஹம் ததாபூதம் விஷ்ணுமாயாவிநிர்மிதம் தேஷாம் தத்த்வா க்ஷணம் தேவஸ் தாஸாம் மாயீ ச நாரதஃ

விஷ்ணுவின் மாயையால் உருவான அந்த அறிவு மயக்கத்தை, அந்த ஆண்டவன் மற்றும் மாயையான நாரதர் ஒரு கணம் அவர்களுக்கு அளித்தார்கள்.

ஸுகாஸீநௌ ஹ்யஸம்ப்ராந்தௌ தர்மவிக்நார்தமவ்யயௌ ஏவம் நஷ்டே ததா தர்மே ஶ்ரௌதஸ்மார்தே ஸுஶோபநே

அவர்கள் சுகமாக அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள்; தர்மத்தைத் தடுக்க அசையாதவர்களாக இருந்தார்கள். அப்போது அந்த அழகான வேத மற்றும் பாரம்பரிய தர்மம் அழிந்தது.

பாஷண்டே க்யாபிதே தேந விஷ்ணுநா விஶ்வயோநிநா த்யக்தே மஹேஶ்வரே தைத்யைஸ் த்யக்தே லிங்கார்சநே ததா

அப்பொழுது உலகத்தின் ஆதியாய விஷ்ணு பாசண்டத்தை அறிவித்தார்; அசுரர்கள் மகேசுவரனையும் லிங்க வழிபாட்டையும் விட்டுவிட்டார்கள்.

ஸ்த்ரீதர்மே நிகிலே நஷ்டே துராசாரே வ்யவஸ்திதே க்ரு'தார்த இவ தேவேஶோ தேவைஃ ஸார்தமுமாபதிம்

பெண்களின் எல்லா தர்மமும் அழிந்து, தீய நடத்தை நிலவியபோது, தேவர்களின் தலைவன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, உமையின் கணவரை நோக்கி சென்றான்.

தபஸா ப்ராப்ய ஸர்வஜ்ஞம் துஷ்டாவ புருஷோத்தமஃ மஹேஶ்வராய தேவாய நமஸ்தே பரமாத்மநே

தவம் செய்து அனைத்தும் அறிந்தவரை அடைந்து, புருஷோத்தமன் அவரை புகழ்ந்தான்: 'மகேசுவரா, தேவனே, பரமாத்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.'

நாராயணாய ஶர்வாய ப்ரஹ்மணே ப்ரஹ்மரூபிணே ஶாஶ்வதாய ஹ்யநந்தாய அவ்யக்தாய ச தே நமஃ

'நாராயணனுக்கு, சர்வனுக்கு, பிரமாவுக்கு, பிரம ரூபனுக்கு, என்றும் நிலைத்தவனுக்கு, முடிவில்லாதவனுக்கு, வெளிப்படாதவனுக்கு வணக்கம்.'

ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாதேவம் தண்டவத்ப்ரணிபத்ய ச ஜஜாப ருத்ரம் பகவாந் கோடிவாரம் ஜலே ஸ்திதஃ

இவ்வாறு மகாதேவனைப் புகழ்ந்து, தரையில் முழங்குப்பணிந்து, புனிதமானவர் நீரில் நின்றபடியே ரூத்ர மந்திரத்தை கோடி முறை ஜபித்தார்.

தேவாஶ் ச ஸர்வே தே தேவம் துஷ்டுவுஃ பரமேஶ்வரம் ஸேந்த்ராஃ ஸஸாத்யாஃ ஸயமாஃ ஸருத்ராஃ ஸமருத்கணாஃ

அந்த நேரத்தில் இந்திரன் உட்பட எல்லா தேவர்களும், சாத்யர்கள், யமர்கள், ரூத்ரர்கள், மருத் கணங்கள் அனைவரும் பரமேஸ்வரனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

நமஃ ஸர்வாத்மநே துப்யம் ஶங்கராயார்திஹாரிணே ருத்ராய நீலருத்ராய கத்ருத்ராய ப்ரசேதஸே

எல்லாவற்றின் ஆத்மாவாகிய உமக்குப் போற்றி; துயரங்களை நீக்கும் சங்கரனுக்கு, ரூத்ரனுக்கு, நீலரூத்ரனுக்கு, கட்ரூத்ரனுக்கு, ப்ரசேதஸுக்கு வணக்கம்.

கதிர்நஃ ஸர்வதாஸ்மாபிர் வந்த்யோ தேவாரிமர்தநஃ த்வமாதிஸ்த்வமநந்தஶ் ச அநந்தஶ்சாக்ஷயஃ ப்ரபுஃ

நீ எப்போதும் எங்களுக்குப் பாதுகாப்பு; எங்கள் வணக்கத்திற்குரியவன்; தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவன்; நீ ஆதியும்தான், முடிவில்லாதவனும், அழிவில்லாத பெருமகனும் தானே.

ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஃ ஸாக்ஷாத் ஸ்ரஷ்டா ஹர்தா ஜகத்குரோ த்ராதா நேதா ஜகத்யஸ்மிந் த்விஜாநாம் த்விஜவத்ஸல

நீயே இயற்கையும், புருஷனும் நேரடியாகவே; படைப்பவரும், அழிப்பவரும், உலகுக்குத் தந்தையும், காப்பவரும், வழிகாட்டியும்; இந்த உலகில் இருமுறை பிறந்தவர்களை அன்புடன் நேசிப்பவன்.

வரதோ வாங்மயோ வாச்யோ வாச்யவாசகவர்ஜிதஃ யாஜ்யோ முக்த்யர்தமீஶாநோ யோகிபிர் யோகவிப்ரமைஃ

நீ வரங்களை வழங்குபவன், மொழியின் சாரம், புகழப்பட வேண்டியவன், வார்த்தைக்கும் பொருளுக்கும் அப்பாற்பட்டவன்; யோகிகள் யோக வித்தைகளால் விடுதலைக்காக உன்னை வழிபடுகிறார்கள்.

ஹ்ரு'த்புண்டரீகஸுஷிரே யோகிநாம் ஸம்ஸ்திதஃ ஸதா வதந்தி ஸூரயஃ ஸந்தம் பரம் ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணம்

யோகிகளின் இதயப் பூவின் உள்ளே நீ எப்போதும் உறைகின்றாய்; ஞானிகள் உன்னை உண்மையான பரம் ப்ரம்மத்தின் வடிவம் என்று கூறுகின்றார்கள்.

பவந்தம் தத்த்வம் இத்யார்யாஸ் தேஜோராஶிம் பராத்பரம் பரமாத்மாநமித்யாஹுர் அஸ்மிஞ்ஜகதி தத்விபோ

மெய்யானவர்களும், ஞானிகளும் உன்னை உண்மைத் தத்துவம், ஒளியின் பெருக்கம், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த பரமாத்மா, இந்த உலகில் எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவன் என்று அழைக்கின்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் ஸ்திதம் ஸர்வம் ஜாயமாநம் ஜகத்குரோ அணோரல்பதரம் ப்ராஹுர் மஹதோ ऽபி மஹத்தரம்

உலகாசிரியனே, காணப்படும், கேட்கப்படும், நிலைபெற்ற அனைத்தும், பிறப்பதெல்லாம், மிகவும் நுண்மையானதையும் விட நுண்மையானதும், பெரியதையும் விட பெரியதுமாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகின்றது.

ஸர்வதஃ பாணிபாதம் த்வாம் ஸர்வதோ ऽக்ஷிஶிரோமுகம் ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டஸி

உனக்கு எல்லா இடங்களிலும் கை கால்கள் உள்ளன; எல்லா இடங்களிலும் கண்கள், தலை, முகம் உள்ளன; உலகில் எங்கும் செவிகள் கொண்டு, அனைத்தையும் ஆட்கொண்டு நிற்கின்றாய்.