லிங்கபுராணம்

தஸ்மாதவத்யதாம் ப்ராப்தா நாந்யதா த்விஜபுங்கவாஃ க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் ருத்ரமப்யர்சயந்தி யே

'அதனால், அவர்கள் கொல்ல முடியாதவர்களாக ஆனார்கள், மற்ற வழியில்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களே; பெரிய பாவம் செய்தாலும், ருத்ரனை வழிபடுவோர் வேறு விதமாக இருக்கமுடியாது.'

முச்யந்தே பாதகைஃ ஸர்வைஃ பத்மபத்ரமிவாம்பஸா பூஜயா போகஸம்பத்திர் அவஶ்யம் ஜாயதே த்விஜாஃ

'வழிபாட்டால் அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்கள், தாமரை இலைக்கு நீர் ஒட்டாதது போல்; இருமுறை பிறந்தவர்களே, நிச்சயம் அனுபவமும் செல்வமும் உண்டாகும்.'

தஸ்மாத்தே போகிநோ தைத்யா லிங்கார்சநபராயணாஃ தஸ்மாத்க்ரு'த்வா தர்மவிக்நம் அஹம் தேவாஃ ஸ்வமாயயா

'அதனால், லிங்கத்தை ஆராதிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்ட அந்த தைத்யர்கள் எல்லாம் இன்பம் அனுபவிப்பவர்கள்; ஆகவே, அவர்களின் தர்மத்தில் தடையாக நான், என் மாயையால் —'

தைத்யாநாம் தேவகார்யார்தம் ஜேஷ்யே ऽஹம் த்ரிபுரம் க்ஷணாத் விசார்யைவம் ததஸ்தேஷாம் பகவாந்புருஷோத்தமஃ கர்தும் வ்யவஸிதஶ்சாபூத் தர்மவிக்நம் ஸுராரிணாம்

'— தேவர்களின் காரியத்திற்காக, ஒரு கணத்தில் திரிபுரத்தையும் தைத்யர்களையும் வெல்லுவேன்; இப்படிச் சிந்தித்து, பகவான் புருஷோத்தமன், தேவர்களுக்கு எதிரானவர்களின் தர்மத்தில் தடையை ஏற்படுத்த முடிவெடுத்தார்.'

அஸ்ரு'ஜச்ச மஹாதேஜாஃ புருஷம் சாத்மஸம்பவம் மாயீ மாயாமயம் தேஷாம் தர்மவிக்நார்தமச்யுதஃ

அப்பொழுது, பேரொளியுடன் கூடிய அச்யுதன், தன் உடலிலிருந்து தோன்றிய ஒரு மனிதனை உருவாக்கினார்; அவர் மாயையால் ஆனவர், அவர்களுடைய தர்மத்தில் தடையாக வரும்படி உருவாக்கப்பட்டார்.

ஶாஸ்த்ரம் ச ஶாஸ்தா ஸர்வேஷாம் அகரோத்காமரூபத்ரு'க் ஸர்வஸம்மோஹநம் மாயீ த்ரு'ஷ்டப்ரத்யயஸம்யுதம்

அந்த மாயவான், விருப்பமான உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, எல்லோருக்குமான ஒரு நூலை உருவாக்கினார்; அது எல்லோரையும் மயக்கும், வெளிப்படையான சான்றுகளுடன் கூடிய மாயைமிக்க நூல்.

ஏதத்ஸ்வாங்கபவாயைவ புருஷாயோபதிஶ்ய து மாயீ மாயாமயம் ஶாஸ்த்ரம் க்ரந்தஷோடஶலக்ஷகம்

தன் உடலிலிருந்து பிறந்த அந்த மனிதனுக்கு, மாயைமிக்க, பதினாறு ஆயிரம் செய்யுள்களைக் கொண்ட அந்த நூலை மாயவான் கற்றுக்கொடுத்தார்.

ஶ்ரௌதஸ்மார்தவிருத்தம் ச வர்ணாஶ்ரமவிவர்ஜிதம் இஹைவ ஸ்வர்கநரகம் ப்ரத்யயம் நாந்யதா புநஃ

அது வேத, ஸ்மார்த்த மரபுகளுக்கு எதிரானது; சாதி, ஆசிரமம் என்பவை இல்லாதது; சொர்க்கமும் நரகமும் இங்கேயே உண்டு என்று போதிக்கிறது, வேறு எங்கும் இல்லை.

தச்சாஸ்த்ரமுபதிஶ்யைவ புருஷாயாச்யுதஃ ஸ்வயம் புரத்ரயவிநாஶாய ப்ராஹைநம் புருஷம் ஹரிஃ

அந்த நூலை அந்த மனிதனுக்கு கற்றுக்கொடுத்த பிறகு, அச்யுதன், திரிபுரத்தை அழிப்பதற்காக, அந்த மனிதனிடம் சொன்னார்: ஹரி சொன்னது —

கந்துமர்ஹஸி நாஶாய போ தூர்ணம் புரவாஸிநாம் தர்மாஸ் ததா ப்ரணஶ்யந்து ஶ்ரௌதஸ்மார்தா ந ஸம்ஶயஃ

'நீ விரைவாக அந்த நகரில் சென்று, நகர்வாசிகளை அழிக்க வேண்டும்; வேத, ஸ்மார்த்த தர்மங்கள் அழிந்துவிடட்டும் — இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.'

ததஃ ப்ரணம்ய தம் மாயீ மாயாஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ ப்ரவிஶ்ய தத்புரம் தூர்ணம் முநிர்மாயாம் ததாகரோத்

பின்னர், அந்த மாயவான், மாயை நூலில் நிபுணரானவர், அவரை வணங்கி, விரைவாக அந்த நகருக்குள் சென்றார்; அங்கு அந்த முனிவர் தன் மாயையை நிகழ்த்தினார்.

மாயயா தஸ்ய தே தைத்யாஃ புரத்ரயநிவாஸிநஃ ஶ்ரௌதம் ஸ்மார்தம் ச ஸம்த்யஜ்ய தஸ்ய ஶிஷ்யாஸ்ததாபவந்

அந்த மாயையின் காரணமாக, அந்த மூன்று நகரங்களில் வசித்த அசுரர்கள் வேதச் சடங்குகளையும் பாரம்பரிய கடமைகளையும் விட்டு, அவனுடைய சீடர்களாக ஆனார்கள்.

தத்யஜுஶ் ச மஹாதேவம் ஶங்கரம் பரமேஶ்வரம் நாரதோ ऽபி ததா மாயீ நியோகாந்மாயிநஃ ப்ரபோஃ

அவர்கள் மகாதேவன், சங்கரன், பரம ஈசுவரனை விட்டுவிட்டார்கள்; அந்த மாயை உடைய ஆண்டவனின் கட்டளையால் நாரதரும் மயக்கத்துடன் நடந்தார்.

ப்ரவிஶ்ய தத்புரம் தேந மாயிநா ஸஹ தீக்ஷிதஃ முநிஃ ஶிஷ்யைஃ ப்ரஶிஷ்யைஶ் ச ஸம்வ்ரு'தஃ ஸர்வதஃ ஸ்வயம்

அந்த மாயக்காரனுடன் அந்த நகரத்துக்குள் நுழைந்து, அந்த முனிவர் தானும் தீட்சை பெற்றார்; அவரைச் சுற்றி சீடர்களும் சீடர்களின் சீடர்களும் இருந்தார்கள்.

ஸ்த்ரீதர்மம் சாகரோத்ஸ்த்ரீணாம் துஶ்சாரபலஸித்திதம் சக்ருஸ்தாஃ ஸர்வதா லப்த்வா ஸத்ய ஏவ பலம் ஸ்த்ரியஃ

அவர் பெண்களுக்கு உரிய கடமைகளைச் செய்தார்; அவை கடினமான செயல்களுக்கு பலன் தரும் வகையில் இருந்தன. அந்த பெண்கள் உடனே பலன் பெற்றதால் எப்போதும் அவற்றைச் செய்துகொண்டிருந்தார்கள்.

ஜநாஸக்தா பபூவுஸ்தா விநிந்த்ய பதிதேவதாஃ அத்யாபி கௌரவாத்தஸ்ய நாரதஸ்ய கலௌ முநேஃ

அவர்கள் உலக வாழ்க்கையில் பற்றுடன், கணவரை தெய்வமாக வணங்குவதை இகழ்ந்து பேசினார்கள்; அந்த முனிவர் நாரதருக்குப் பெருமை கொடுத்து, இது இன்னும் கலியுகத்திலும் தொடர்கிறது.

நார்யஶ்சரந்தி ஸம்த்யஜ்ய பர்த்ரூ'ந் ஸ்வைரம் வ்ரு'தாதமாஃ ஸ்த்ரீணாம் மாதா பிதா பந்துஃ ஸகா மித்ரம் ச பாந்தவஃ

பெண்கள் தங்கள் கணவர்களை விட்டு, சுயமாகவும் தவறான முறையிலும் நடந்துகொள்கின்றனர்; பெண்களுக்கு தாய், தந்தை, உறவு, தோழி, நண்பன், உறவினர்—

பர்தா ஏவ ந ஸம்தேஹஸ் ததாப்ய் ஆஸஹமாயயா க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் யா பர்துஃ ப்ரேமஸம்யுதா

—இதெல்லாம் சந்தேகமில்லாமல் கணவரே ஆவர்; ஆனாலும் மாயையின் விளைவால், பெரிய பாவம் செய்தபோதும், கணவரிடம் அன்புடன் இணைந்திருப்பவள்—

ப்ராப்நுயாத் பரமம் ஸ்வர்கம் நரகம் ச விபர்யயாத் புரைகா முநிஶார்தூலாஃ ஸர்வதர்மாந் ஸதா பதிம்

—அவள் உயர்ந்த சொர்க்கத்தை அடைவாள்; இல்லை என்றால் நரகத்திற்குச் செல்வாள். ஒரு நகரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பெண்கள் எப்போதும் கணவரையே எல்லா தர்மங்களாகக் கருதுகின்றனர்.

ஸம்த்யஜ்யாபூஜயந்ஸாத்வ்யோ தேவாநந்யாஞ்ஜகத்குரூந் தாஃ ஸ்வர்கலோகமாஸாத்ய மோதந்தே விகதஜ்வராஃ

மற்ற தெய்வங்களையும் உலகாசிரியர்களையும் விட்டு வணங்காமல், அந்த நல்ல பெண்கள் சொர்க்க lokaththil சென்று, துயரமின்றி மகிழ்கிறார்கள்.

நரகம் ச ஜகாமாந்யா தஸ்மாத்பர்தா பரா கதிஃ ததாபி பர்த்ரூ'ந் ஸ்வாம்ஸ் த்யக்த்வா பபூவுஃ ஸ்வைரவ்ரு'த்தயஃ

மற்றொருத்தி நரகத்திற்குச் சென்றாள்; ஆகவே கணவரே உயர்ந்த இலக்கு. இருந்தும், தங்கள் கணவர்களை விட்டு, சுயமாக நடந்த பெண்களாக ஆனார்கள்.

மாயயா தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஸ்தஸ்யாஜ்ஞயா ப்ரபோஃ அலக்ஷ்மீஶ் ச ஸ்வயம் தஸ்ய நியோகாத்த்ரிபுரம் கதா

தெய்வங்களின் தெய்வமான விஷ்ணுவின் மாயையாலும், அந்த ஆண்டவனின் கட்டளையாலும், அலக்ஷ்மி தானாகவே அவனுடைய ஆணையின்படி திரிபுரத்துக்குச் சென்றாள்.

யா லக்ஷ்மீஸ்தபஸா தேஷாம் லப்தா தேவேஶ்வராதஜாத் பஹிர்கதா பரித்யஜ்ய நியோகாத்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரபோஃ

அந்த லக்ஷ்மி, அவர்கள் தவத்தால் தேவர்களின் தலைவரிடமிருந்து பெற்றவள், பிரமாவின் கட்டளையால் அவர்களை விட்டு வெளியேறினாள்.

புத்திமோஹம் ததாபூதம் விஷ்ணுமாயாவிநிர்மிதம் தேஷாம் தத்த்வா க்ஷணம் தேவஸ் தாஸாம் மாயீ ச நாரதஃ

விஷ்ணுவின் மாயையால் உருவான அந்த அறிவு மயக்கத்தை, அந்த ஆண்டவன் மற்றும் மாயையான நாரதர் ஒரு கணம் அவர்களுக்கு அளித்தார்கள்.

ஸுகாஸீநௌ ஹ்யஸம்ப்ராந்தௌ தர்மவிக்நார்தமவ்யயௌ ஏவம் நஷ்டே ததா தர்மே ஶ்ரௌதஸ்மார்தே ஸுஶோபநே

அவர்கள் சுகமாக அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள்; தர்மத்தைத் தடுக்க அசையாதவர்களாக இருந்தார்கள். அப்போது அந்த அழகான வேத மற்றும் பாரம்பரிய தர்மம் அழிந்தது.

பாஷண்டே க்யாபிதே தேந விஷ்ணுநா விஶ்வயோநிநா த்யக்தே மஹேஶ்வரே தைத்யைஸ் த்யக்தே லிங்கார்சநே ததா

அப்பொழுது உலகத்தின் ஆதியாய விஷ்ணு பாசண்டத்தை அறிவித்தார்; அசுரர்கள் மகேசுவரனையும் லிங்க வழிபாட்டையும் விட்டுவிட்டார்கள்.

ஸ்த்ரீதர்மே நிகிலே நஷ்டே துராசாரே வ்யவஸ்திதே க்ரு'தார்த இவ தேவேஶோ தேவைஃ ஸார்தமுமாபதிம்

பெண்களின் எல்லா தர்மமும் அழிந்து, தீய நடத்தை நிலவியபோது, தேவர்களின் தலைவன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, உமையின் கணவரை நோக்கி சென்றான்.

தபஸா ப்ராப்ய ஸர்வஜ்ஞம் துஷ்டாவ புருஷோத்தமஃ மஹேஶ்வராய தேவாய நமஸ்தே பரமாத்மநே

தவம் செய்து அனைத்தும் அறிந்தவரை அடைந்து, புருஷோத்தமன் அவரை புகழ்ந்தான்: 'மகேசுவரா, தேவனே, பரமாத்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.'

நாராயணாய ஶர்வாய ப்ரஹ்மணே ப்ரஹ்மரூபிணே ஶாஶ்வதாய ஹ்யநந்தாய அவ்யக்தாய ச தே நமஃ

'நாராயணனுக்கு, சர்வனுக்கு, பிரமாவுக்கு, பிரம ரூபனுக்கு, என்றும் நிலைத்தவனுக்கு, முடிவில்லாதவனுக்கு, வெளிப்படாதவனுக்கு வணக்கம்.'