லிங்கபுராணம்

காலாக்நிருத்ரஸம்காஶாந் காலருத்ரோபமாம்ஸ்ததா ப்ராஹ தேவோ ஹரிஃ ஸாக்ஷாத் ப்ரணிபத்ய ஸ்திதாந் ப்ரபுஃ

அவர்கள் அழிவின் நெருப்பைப் போல், காலருத்ரனைப் போல இருந்தார்கள். அப்போது ஹரி, தலை வணங்கி, அவர்களை நோக்கி நேரில் பேசினார்.

தக்த்வா பித்த்வா ச புக்த்வா ச கத்வா தைத்யபுரத்ரயம் புநர்யதாகதம் வீரா கந்துமர்ஹத பூதயே

அசுரர்களின் மூன்று நகரங்களையும் எரித்து, உடைத்து, விழுங்கி, வந்த வழியிலேயே மீண்டும் திரும்புங்கள், உயிரினங்களுக்காக.

ததஃ ப்ரணம்ய தேவேஶம் பூதஸம்காஃ புரத்ரயம் ப்ரவிஶ்ய நஷ்டாஸ்தே ஸர்வே ஶலபா இவ பாவகம்

பின்னர், தேவர்களின் ஆண்டவனை வணங்கி, அந்த உயிரினக் கூட்டங்கள் மூன்று நகரங்களுக்குள் சென்று, எல்லோரும் தீயில் விழும் பட்டாம்பூச்சிகள் போல அழிந்தார்கள்.

ததஸ்து நஷ்டாஸ்தே ஸர்வே பூதா தேவேஶ்வராஜ்ஞயா நந்ரு'துர் முமுதுஶ் சைவ ஜகுர் தைத்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

அப்போது தேவர்களின் இறைவனின் கட்டளையால் அந்த உயிர்கள் எல்லாம் அழிந்தன; ஆயிரக்கணக்கான தைத்யர்கள் மகிழ்ச்சி கொண்டு ஆடினார்கள், பாடினார்கள்.

துஷ்டுவுர்தேவதேவேஶம் பரமாத்மாநமீஶ்வரம் ததஃ பராஜிதா தேவா த்வஸ்தவீர்யாஃ க்ஷணேந து

அவர்கள் தேவதேவனை, பரமாத்மாவை, ஈசுவரனை புகழ்ந்தார்கள்; பின்னர், தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு, அவர்களின் வலிமை ஒரு கணத்தில் அழிந்தது.

ஸேந்த்ராஃ ஸம்கம்ய தேவேஶம் உபேந்த்ரம் திஷ்டிதா பயாத் தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா சிந்தயாமாஸ பகவாந்புருஷோத்தமஃ

இந்திரனுடன் சேர்ந்த தேவர்கள், உபேந்திரனை, தேவர்களின் தலைவனை அடைந்தார்கள்; அவர்களைப் பார்த்த பகவான் புருஷோத்தமன், பயத்தில் சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.

கிம் க்ரு'த்யமிதி ஸம்தப்தஃ ஸம்தப்தாந்ஸேந்த்ரகாந்க்ஷணம் கதம் து தேஷாம் தைத்யாநாம் பலம் ஹத்வா ப்ரயத்நதஃ

துன்பத்தில் அவர், 'இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று எண்ணினார்; இந்திரனுடன் துன்புறும் தேவர்களை பார்த்து, 'அந்த தைத்யர்களின் வலிமையை எப்படி முயற்சியால் அழிக்கலாம்?' என்று ஒரு கணம் யோசித்தார்.

தேவகார்யம் கரிஷ்யாமி ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ பாபம் விசாரதோ நாஸ்தி தர்மிஷ்டாநாம் ந ஸம்ஶயஃ

'பரமேஷ்டியின் அருளால், நான் தேவர்களின் காரியத்தை நிறைவேற்றுவேன்; தர்மத்தில் நடப்பவர்களுக்கு பாவம் இல்லை — இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.'

தஸ்மாத்தைத்யா ந வத்யாஸ்தே பூதைஶ்சோபஸதோத்பவைஃ பாபம் நுததி தர்மேண தர்மே ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம்

'ஆகையால், அந்த தைத்யர்கள் யாராலும், யாகத்தில் பிறந்த உயிர்களாலும், பேய்களாலும் கொல்லப்படக் கூடாது; பாவம் தர்மத்தால் நீங்கும், எல்லாமும் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கிறது.'

தர்மாதைஶ்வர்யமித்யேஷா ஶ்ருதிரேஷா ஸநாதநீ தைத்யாஶ்சைதே ஹி தர்மிஷ்டாஃ ஸர்வே த்ரிபுரவாஸிநஃ

'இது சாஸ்வதமான உபதேசம்: ஐசுவரியம் தர்மத்திலிருந்து வருகிறது; இந்த திரிபுர வாசிகள் எல்லாம் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள்.'

தஸ்மாதவத்யதாம் ப்ராப்தா நாந்யதா த்விஜபுங்கவாஃ க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் ருத்ரமப்யர்சயந்தி யே

'அதனால், அவர்கள் கொல்ல முடியாதவர்களாக ஆனார்கள், மற்ற வழியில்லை, இருமுறை பிறந்தவர்களே; பெரிய பாவம் செய்தாலும், ருத்ரனை வழிபடுவோர் வேறு விதமாக இருக்கமுடியாது.'

முச்யந்தே பாதகைஃ ஸர்வைஃ பத்மபத்ரமிவாம்பஸா பூஜயா போகஸம்பத்திர் அவஶ்யம் ஜாயதே த்விஜாஃ

'வழிபாட்டால் அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்கள், தாமரை இலைக்கு நீர் ஒட்டாதது போல்; இருமுறை பிறந்தவர்களே, நிச்சயம் அனுபவமும் செல்வமும் உண்டாகும்.'

தஸ்மாத்தே போகிநோ தைத்யா லிங்கார்சநபராயணாஃ தஸ்மாத்க்ரு'த்வா தர்மவிக்நம் அஹம் தேவாஃ ஸ்வமாயயா

'அதனால், லிங்கத்தை ஆராதிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்ட அந்த தைத்யர்கள் எல்லாம் இன்பம் அனுபவிப்பவர்கள்; ஆகவே, அவர்களின் தர்மத்தில் தடையாக நான், என் மாயையால் —'

தைத்யாநாம் தேவகார்யார்தம் ஜேஷ்யே ऽஹம் த்ரிபுரம் க்ஷணாத் விசார்யைவம் ததஸ்தேஷாம் பகவாந்புருஷோத்தமஃ கர்தும் வ்யவஸிதஶ்சாபூத் தர்மவிக்நம் ஸுராரிணாம்

'— தேவர்களின் காரியத்திற்காக, ஒரு கணத்தில் திரிபுரத்தையும் தைத்யர்களையும் வெல்லுவேன்; இப்படிச் சிந்தித்து, பகவான் புருஷோத்தமன், தேவர்களுக்கு எதிரானவர்களின் தர்மத்தில் தடையை ஏற்படுத்த முடிவெடுத்தார்.'

அஸ்ரு'ஜச்ச மஹாதேஜாஃ புருஷம் சாத்மஸம்பவம் மாயீ மாயாமயம் தேஷாம் தர்மவிக்நார்தமச்யுதஃ

அப்பொழுது, பேரொளியுடன் கூடிய அச்யுதன், தன் உடலிலிருந்து தோன்றிய ஒரு மனிதனை உருவாக்கினார்; அவர் மாயையால் ஆனவர், அவர்களுடைய தர்மத்தில் தடையாக வரும்படி உருவாக்கப்பட்டார்.

ஶாஸ்த்ரம் ச ஶாஸ்தா ஸர்வேஷாம் அகரோத்காமரூபத்ரு'க் ஸர்வஸம்மோஹநம் மாயீ த்ரு'ஷ்டப்ரத்யயஸம்யுதம்

அந்த மாயவான், விருப்பமான உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, எல்லோருக்குமான ஒரு நூலை உருவாக்கினார்; அது எல்லோரையும் மயக்கும், வெளிப்படையான சான்றுகளுடன் கூடிய மாயைமிக்க நூல்.

ஏதத்ஸ்வாங்கபவாயைவ புருஷாயோபதிஶ்ய து மாயீ மாயாமயம் ஶாஸ்த்ரம் க்ரந்தஷோடஶலக்ஷகம்

தன் உடலிலிருந்து பிறந்த அந்த மனிதனுக்கு, மாயைமிக்க, பதினாறு ஆயிரம் செய்யுள்களைக் கொண்ட அந்த நூலை மாயவான் கற்றுக்கொடுத்தார்.

ஶ்ரௌதஸ்மார்தவிருத்தம் ச வர்ணாஶ்ரமவிவர்ஜிதம் இஹைவ ஸ்வர்கநரகம் ப்ரத்யயம் நாந்யதா புநஃ

அது வேத, ஸ்மார்த்த மரபுகளுக்கு எதிரானது; சாதி, ஆசிரமம் என்பவை இல்லாதது; சொர்க்கமும் நரகமும் இங்கேயே உண்டு என்று போதிக்கிறது, வேறு எங்கும் இல்லை.

தச்சாஸ்த்ரமுபதிஶ்யைவ புருஷாயாச்யுதஃ ஸ்வயம் புரத்ரயவிநாஶாய ப்ராஹைநம் புருஷம் ஹரிஃ

அந்த நூலை அந்த மனிதனுக்கு கற்றுக்கொடுத்த பிறகு, அச்யுதன், திரிபுரத்தை அழிப்பதற்காக, அந்த மனிதனிடம் சொன்னார்: ஹரி சொன்னது —

கந்துமர்ஹஸி நாஶாய போ தூர்ணம் புரவாஸிநாம் தர்மாஸ் ததா ப்ரணஶ்யந்து ஶ்ரௌதஸ்மார்தா ந ஸம்ஶயஃ

'நீ விரைவாக அந்த நகரில் சென்று, நகர்வாசிகளை அழிக்க வேண்டும்; வேத, ஸ்மார்த்த தர்மங்கள் அழிந்துவிடட்டும் — இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.'

ததஃ ப்ரணம்ய தம் மாயீ மாயாஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ ப்ரவிஶ்ய தத்புரம் தூர்ணம் முநிர்மாயாம் ததாகரோத்

பின்னர், அந்த மாயவான், மாயை நூலில் நிபுணரானவர், அவரை வணங்கி, விரைவாக அந்த நகருக்குள் சென்றார்; அங்கு அந்த முனிவர் தன் மாயையை நிகழ்த்தினார்.

மாயயா தஸ்ய தே தைத்யாஃ புரத்ரயநிவாஸிநஃ ஶ்ரௌதம் ஸ்மார்தம் ச ஸம்த்யஜ்ய தஸ்ய ஶிஷ்யாஸ்ததாபவந்

அந்த மாயையின் காரணமாக, அந்த மூன்று நகரங்களில் வசித்த அசுரர்கள் வேதச் சடங்குகளையும் பாரம்பரிய கடமைகளையும் விட்டு, அவனுடைய சீடர்களாக ஆனார்கள்.

தத்யஜுஶ் ச மஹாதேவம் ஶங்கரம் பரமேஶ்வரம் நாரதோ ऽபி ததா மாயீ நியோகாந்மாயிநஃ ப்ரபோஃ

அவர்கள் மகாதேவன், சங்கரன், பரம ஈசுவரனை விட்டுவிட்டார்கள்; அந்த மாயை உடைய ஆண்டவனின் கட்டளையால் நாரதரும் மயக்கத்துடன் நடந்தார்.

ப்ரவிஶ்ய தத்புரம் தேந மாயிநா ஸஹ தீக்ஷிதஃ முநிஃ ஶிஷ்யைஃ ப்ரஶிஷ்யைஶ் ச ஸம்வ்ரு'தஃ ஸர்வதஃ ஸ்வயம்

அந்த மாயக்காரனுடன் அந்த நகரத்துக்குள் நுழைந்து, அந்த முனிவர் தானும் தீட்சை பெற்றார்; அவரைச் சுற்றி சீடர்களும் சீடர்களின் சீடர்களும் இருந்தார்கள்.

ஸ்த்ரீதர்மம் சாகரோத்ஸ்த்ரீணாம் துஶ்சாரபலஸித்திதம் சக்ருஸ்தாஃ ஸர்வதா லப்த்வா ஸத்ய ஏவ பலம் ஸ்த்ரியஃ

அவர் பெண்களுக்கு உரிய கடமைகளைச் செய்தார்; அவை கடினமான செயல்களுக்கு பலன் தரும் வகையில் இருந்தன. அந்த பெண்கள் உடனே பலன் பெற்றதால் எப்போதும் அவற்றைச் செய்துகொண்டிருந்தார்கள்.

ஜநாஸக்தா பபூவுஸ்தா விநிந்த்ய பதிதேவதாஃ அத்யாபி கௌரவாத்தஸ்ய நாரதஸ்ய கலௌ முநேஃ

அவர்கள் உலக வாழ்க்கையில் பற்றுடன், கணவரை தெய்வமாக வணங்குவதை இகழ்ந்து பேசினார்கள்; அந்த முனிவர் நாரதருக்குப் பெருமை கொடுத்து, இது இன்னும் கலியுகத்திலும் தொடர்கிறது.

நார்யஶ்சரந்தி ஸம்த்யஜ்ய பர்த்ரூ'ந் ஸ்வைரம் வ்ரு'தாதமாஃ ஸ்த்ரீணாம் மாதா பிதா பந்துஃ ஸகா மித்ரம் ச பாந்தவஃ

பெண்கள் தங்கள் கணவர்களை விட்டு, சுயமாகவும் தவறான முறையிலும் நடந்துகொள்கின்றனர்; பெண்களுக்கு தாய், தந்தை, உறவு, தோழி, நண்பன், உறவினர்—

பர்தா ஏவ ந ஸம்தேஹஸ் ததாப்ய் ஆஸஹமாயயா க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் யா பர்துஃ ப்ரேமஸம்யுதா

—இதெல்லாம் சந்தேகமில்லாமல் கணவரே ஆவர்; ஆனாலும் மாயையின் விளைவால், பெரிய பாவம் செய்தபோதும், கணவரிடம் அன்புடன் இணைந்திருப்பவள்—

ப்ராப்நுயாத் பரமம் ஸ்வர்கம் நரகம் ச விபர்யயாத் புரைகா முநிஶார்தூலாஃ ஸர்வதர்மாந் ஸதா பதிம்

—அவள் உயர்ந்த சொர்க்கத்தை அடைவாள்; இல்லை என்றால் நரகத்திற்குச் செல்வாள். ஒரு நகரத்தில், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பெண்கள் எப்போதும் கணவரையே எல்லா தர்மங்களாகக் கருதுகின்றனர்.