லிங்கபுராணம்

அத்யந்தநிர்மலே ஸம்யக் ஸுப்ரலிப்தே விசித்ரிதே தர்பணோதரஸம்காஶே க்ரு'ஷ்ணாகருஸுதூபிதே

மிகவும் தூய்மையான, நன்கு பூசப்பட்ட, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, கண்ணாடி போல் பிரகாசிக்கும், கருங்கற்றளின் மணம் வீசும் இடத்தில்—

நாநாபுஷ்பஸமாகீர்ணே விதாநோபரி ஶோபிதே பலபல்லவமூலாட்யே குஶபுஷ்பஸமந்விதே

பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மேலே பந்தலால் அழகுபடுத்தப்பட்ட, பழம் மற்றும் இளம்புதிர்கள் அடியில் நிறைந்த, தரிசனக் குச்சியும் மலர்களும் உள்ள இடத்தில்—

ஸமாஸநஸ்தோ யோகாங்காந்ய் அப்யஸேத்த்ரு'ஷிதஃ ஸ்வயம் ப்ரணிபத்ய குரும் பஶ்சாத் பவம் தேவீம் விநாயகம்

சரியான ஆசனத்தில் அமர்ந்து, யோகத்தின் அங்கங்களை உற்சாகமாக பயில வேண்டும்; முதலில் குருவுக்கு வணங்கி, பிறகு பவனும் தேவி மற்றும் வினாயகருக்கும் வணங்க வேண்டும்.

யோகீஶ்வராந் ஸஶிஷ்யாம்ஶ் ச யோகம் யுஞ்ஜீத யோகவித் ஆஸநம் ஸ்வஸ்திகம் பத்த்வா பத்மமர்தாஸநம் து வா

யோகத்தை அறிந்தவர், யோகீஸ்வரர்களும் அவர்களது சீடர்களும் இருக்கையில், ஸ்வஸ்திகம், பந்த ஆசனம், பத்மம் அல்லது அரை பத்மம் ஆகிய ஆசனங்களில் அமர்ந்து யோகத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

ஸமஜாநுஸ் ததா தீமாந் ஏகஜாநுரதாபிவா ஸமம் த்ரு'டாஸநோ பூத்வா ஸம்ஹ்ரு'த்ய சரணாவுபௌ

இரு முழங்காலும் சமமாகவோ, ஒரு முழங்கால் மட்டும் வைத்தோ, உடல் உறுதியாகவும் நிலையாகவும் அமர்ந்து, இரு கால்களையும் சேர்த்து வைத்தபடி—

ஸம்வ்ரு'தாஸ்யோபபத்தாக்ஷ உரோ விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணௌ ரக்ஷம்ஸ் ததா ப்ரஜநநம் புநஃ

வாய் மூடியும், கண்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டும், மார்பு நேராகவும், குதிகால் மூலம் விந்துநிலையையும் பிறப்புறுப்பையும் பாதுகாத்தும் அமர வேண்டும்.

கிம்சிதுந்நாமிதஶிர தந்தைர்தந்தாந்ந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகயந்

தலை சிறிது உயர்த்தி, பற்கள் ஒன்றோடொன்று தொடாமல், தன் மூக்கின் முனையை நோக்கி, வேறு திசைகளில் பார்வை செலுத்தாமல் இருக்க வேண்டும்.

தமஃ ப்ரச்சாத்ய ரஜஸா ரஜஃ ஸத்த்வேந சாதயேத் ததஃ ஸத்த்வஸ்திதோ பூத்வா ஶிவத்யாநம் ஸமப்யஸேத்

இருளை ரஜஸால் மறைத்து, ரஜஸை சத்த்வத்தால் மறைத்து, பின்னர் சத்த்வத்தில் நிலைத்து, சிவனை தியானிக்க வேண்டும்.

ஓம்காரவாச்யம் பரமம் ஶுத்தம் தீபஶிகாக்ரு'திம் த்யாயேத்வை புண்டரீகஸ்ய கர்ணிகாயாம் ஸமாஹிதஃ

ஓம் எனும் தூய்மையான, உயர்ந்த வடிவத்தை, விளக்கு சிகையின் போல், தாமரையின் நடுவில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிக்க வேண்டும்.

நாபேரதஸ்தாத்வா வித்வாந் த்யாத்வா கமலமுத்தமம் த்ர்யங்குலே சாஷ்டகோணம் வா பஞ்சகோணமதாபி வா

அல்லது, அறிவுள்ளவர், நாபிக்குக் கீழே, மூன்று விரல் அளவு, எட்டு அல்லது ஐந்து இதழ்கள் கொண்ட சிறந்த தாமரையைத் தியானிக்கலாம்.

த்ரிகோணம் ச ததாக்நேயம் ஸௌம்யம் ஸௌரம் ஸ்வஶக்திபிஃ ஸௌரம் ஸௌம்ய ததாக்நேயம் அத வாநுக்ரமேண து

அதேபோல், மூன்று மூலைகளைக் கொண்ட அக்கினி மண்டலம், சந்திர மண்டலம், சூரிய மண்டலம் ஆகியவற்றையும், அவற்றின் சக்திகளுடன், முறையே தியானிக்க வேண்டும்.

ஆக்நேயம் ச ததஃ ஸௌரம் ஸௌம்யமேவம் விதாநதஃ அக்நேரதஃ ப்ரகல்ப்யைவம் தர்மாதீநாம் சதுஷ்டயம்

முதலில் அக்கினி மண்டலத்தையும், பிறகு சூரிய மண்டலத்தையும், பின்னர் சந்திர மண்டலத்தையும், இவ்வாறு அமைப்பில், அக்கினி கீழே வைத்து, தர்மம் முதலான நான்கு வகைகளையும் தியானிக்க வேண்டும்.

குணத்ரயம் க்ரமேணைவ மண்டலோபரி பாவயேத் ஸத்த்வஸ்தம் சிந்தயேத்ருத்ரம் ஸ்வஶக்த்யா பரிமண்டிதம்

மண்டலத்தின் மேல், மூன்று குணங்களை முறையே தியானித்து, சத்த்வத்தில் நிலைத்து, தனது சக்தியால் சூழப்பட்ட ருத்ரனை மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.

நாபௌ வாத கலே வாபி ப்ரூமத்யே வா யதாவிதி லலாடபலிகாயாம் வா மூர்த்நி த்யாநம் ஸமாசரேத்

ஒருவர் தக்க முறையில், தொப்புள், கழுத்து, புருவங்களுக்கு நடுவில், நெற்றியின் மையம், அல்லது தலைக்கு மேல் உள்ள இடத்தில் தியானம் செய்ய வேண்டும்.

த்விதலே ஷோடஶாரே வா த்வாதஶாரே க்ரமேண து தஶாரே வா ஷடஸ்ரே வா சதுரஸ்ரே ஸ்மரேச்சிவம்

இரண்டு இதழ்கள் கொண்ட இடத்தில், பதினாறு அச்சுகள் உள்ள இடத்தில், பன்னிரண்டு அச்சுகள், பத்து அச்சுகள், ஆறு கோணங்கள், அல்லது நான்கு கோணங்கள் கொண்ட இடங்களில், முறையே சிவனை மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.

கநகாபே ததாகாரஸம்நிபே ஸுஸிதே ऽபி வா த்வாதஶாதித்யஸம்காஶே சந்த்ரபிம்பஸமே ऽபி வா

அது தங்கம் போல் ஒளிரும் இடமாக இருந்தாலும், அரண்மனை போல் தோன்றினாலும், தூய வெண்மை கொண்டதாக இருந்தாலும், பன்னிரண்டு சூரியர்கள் போல் பிரகாசமாக இருந்தாலும், சந்திரன் போல வட்டமாக இருந்தாலும்,

வித்யுத்கோடிநிபே ஸ்தாநே சிந்தயேத்பரமேஶ்வரம் அக்நிவர்ணே ऽதவா வித்யுத் வலயாபே ஸமாஹிதஃ

மின்னல் போல ஒளிரும் இடத்தில், அல்லது தீ நிறம் கொண்ட இடத்தில், அல்லது மின்னலைப் போன்ற வட்டத்தில், ஒருமனம் செய்து பரம சிவனை தியானிக்க வேண்டும்.

வஜ்ரகோடிப்ரபே ஸ்தாநே பத்மராகநிபே ऽபி வா நீலலோஹிதபிம்பே வா யோகீ த்யாநம் ஸமப்யஸேத்

வஜ்ரத்தின் முனை போல் பிரகாசிக்கும் இடத்தில், அல்லது பவழம் போன்ற இடத்தில், அல்லது நீலம் மற்றும் சிவப்பு கலந்த வட்டத்தில், யோகி தியானம் செய்ய வேண்டும்.

மஹேஶ்வரம் ஹ்ரு'தி த்யாயேந் நாபிபத்மே ஸதாஶிவம் சந்த்ரசூடம் லலாடே து ப்ரூமத்யே ஶம்கரம் ஸ்வயம்

மனதில் மகேஷ்வரனை, தொப்புள் மலரில் சதாசிவனை, நெற்றியில் சந்திரக்கடையுடையவரை, புருவங்களுக்கு நடுவில் சங்கரனை தியானிக்க வேண்டும்.

திவ்யே ச ஶாஶ்வதஸ்தாநே ஶிவத்யாநம் ஸமப்யஸேத் நிர்மலம் நிஷ்கலம் ப்ரஹ்ம ஸுஶாந்தம் ஜ்ஞாநரூபிணம்

தெய்வீகமான, எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் இடத்தில், தூய்மையான, பகுதியற்ற பரமன், மிக அமைதியான, ஞானம் வடிவான சிவனை தியானம் செய்ய வேண்டும்.

அலக்ஷணமநிர்தேஶ்யம் அணோரல்பதரம் ஶுபம் நிராலம்பம் அதர்க்யம் ச விநாஶோத்பத்திவர்ஜிதம்

அதில் எந்தக் குறியீடும் இல்லை, விவரிக்க முடியாதது, மிக மிக நுண்ணியது, மங்களமானது, ஆதரவில்லாதது, எண்ணிக்க முடியாதது, பிறப்பும் அழிவும் இல்லாதது.

கைவல்யம் சைவ நிர்வாணம் நிஃஶ்ரேயஸம் அநுத்தமம் அம்ரு'தம் சாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஹ்ய் அபுநர்பவம் அத்புதம்

அது முத்தி, நிர்வாணம், எல்லா நன்மைகளிலும் சிறந்தது, மரணமில்லாதது, அழிவில்லாத பரமன், மறுபிறவி இல்லாதது, அதிசயமானது.

மஹாநந்தம் பராநந்தம் யோகாநந்தமநாமயம் ஹேயோபாதேயரஹிதம் ஸூக்ஷ்மாத்ஸூக்ஷ்மதரம் ஶிவம்

அது பேரானந்தம், பரமானந்தம், யோகத்தின் ஆனந்தம், துன்பமில்லாதது, ஏதும் ஏற்கவும், நிராகரிக்கவும் இல்லாதது, மிக நுண்ணியதைவிட நுண்ணியது, சிவன்.

ஸ்வயம்வேத்யமவேத்யம் தச் சிவம் ஜ்ஞாநமயம் பரம் அதீந்த்ரியம் அநாபாஸம் பரம் தத்த்வம் பராத்பரம்

அந்த சிவன், ஞானம் நிறைந்தவர், தானாகவே அறியப்படுபவர், அறிய முடியாதவர், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவர், அறிவாற்றல் கடந்தவர், தோற்றம் இல்லாதவர், உயர் தத்துவம், எல்லாவற்றிலும் மேலானவர்.

ஸர்வோபாதிவிநிர்முக்தம் த்யாநகம்யம் விசாரதஃ அத்வயம் தமஸஶ்சைவ பரஸ்தாத்ஸம்ஸ்திதம் பரம்

எல்லா கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் விடுபட்டவர், தியானம் மற்றும் ஆராய்ச்சியின் மூலம் அடையக்கூடியவர், இரட்டையில்லாதவர், இருளைத் தாண்டி நிலைத்திருப்பவர், பரமன்.

மநஸ்யேவம் மஹாதேவம் ஹ்ரு'த்பத்மே வாபி சிந்தயேத் நாபௌ ஸதாஶிவம் சாபி ஸர்வதேவாத்மகம் விபும்

இவ்வாறு, ஒருவர் மகாதேவனை மனதில் அல்லது இதய மலரில் தியானிக்க வேண்டும்; அல்லது தொப்புளில் சதாசிவனை, எல்லா தேவதைகளின் ஆதாரமான பரிபூரணமான இறைவனை தியானிக்க வேண்டும்.

தேஹமத்யே ஶிவம் தேவம் ஶுத்தஜ்ஞாநமயம் விபும் கந்யஸேநைவ மார்கேண சோத்காதேநாபி ஶம்கரம்

உடலுக்குள், தூய ஞானம் மற்றும் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த சிவனை, கன்னியாசை வழியிலோ, மேலே செல்லும் முறையிலோ, சங்கரனை தியானிக்க வேண்டும்.

க்ரமஶஃ கந்யஸேநைவ மத்யமேநாபி ஸுவ்ரதஃ உத்தமேநாபி வை வித்வாந் கும்பகேந ஸமப்யஸேத்

ஒவ்வொன்றாக, கன்னியாசை வழியிலோ, நடு வழியிலோ, அல்லது மிக உயர்ந்த முறையிலோ, ஞானிகள் கும்பக முறையில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

த்வாத்ரிம்ஶத் ரேசயேத்தீமாந் ஹ்ரு'தி நாபௌ ஸமாஹிதஃ ரேசகம் பூரகம் த்யக்த்வா கும்பகம் ச த்விஜோத்தமாஃ

இதயத்தில் அல்லது தொப்புளில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஞானிகள் முப்பத்து இரண்டு முறை வெளியே மூச்சை விட வேண்டும்; உள்ளே இழுப்பதும் வெளியே விடுவதும் விட்டுவிட்டு, கும்பக முறையில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.