லிங்கபுராணம்

காஞ்சநம் திவி தத்ராஸீத் அந்தரிக்ஷே ச ராஜதம் ஆயஸம் சாபவத் பூமௌ புரம் தேஷாம் மஹாத்மநாம்

வானில் ஒரு பொன்னகரும், வையகத்தில் ஒரு இரும்பு நகரும், வானிடையில் ஒரு வெள்ளி நகரும் அந்த மகான்கள் வாழ்வதற்காக அமைந்தன.

ஏகைகம் யோஜநஶதம் விஸ்தாராயாமதஃ ஸமம் காஞ்சநம் தாரகாக்ஷஸ்ய கமலாக்ஷஸ்ய ராஜதம்

ஒவ்வொரு நகரமும் நூறு யோஜனை அகலமும் நீளமும் கொண்டது; பொன்னகரம் தாரகாக்ஷனுக்கும், வெள்ளி நகரம் கமலாக்ஷனுக்கும் இருந்தது.

வித்யுந்மாலேஶ்சாயஸம் வை த்ரிவிதம் துர்கமுத்தமம் மயஶ் ச பலவாம்ஸ்தத்ர தைத்யதாநவபூஜிதஃ

வித்யுன்மாலிக்கே இரும்பு நகரம் அமைந்தது; இவ்வாறு மூன்று வகையான சிறந்த கோட்டைகள் உருவானது. அங்கே மாயன், அசுரர்களாலும் தானவர்களாலும் மதிக்கப்பட்டவனாக இருந்தான்.

ஹைரண்யே ராஜதே சைவ க்ரு'ஷ்ணாயஸமயே ததா ஆலயம் சாத்மநஃ க்ரு'த்வா தத்ராஸ்தே பலவாம்ஸ்ததா

பொன்னகரிலும், வெள்ளி நகரிலும், கருஇரும்பு நகரிலும் மாயன் தன் இல்லத்தை அமைத்து, அங்கு வலிமைமிக்கவனாக வாழ்ந்தான்.

ஏவம் பபூவுர்தைத்யாநாம் அதிதுர்காணி ஸுவ்ரதாஃ புராணி த்ரீணி விப்ரேந்த்ராஸ் த்ரைலோக்யமிவ சாபரம்

இவ்வாறு அசுரர்களுக்காக மூன்று பழைய, மிக வலிமைமிக்க கோட்டைகள் உருவானது, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, அவை மற்றொரு மூன்று உலகங்களைப் போல் இருந்தன.

புரத்ரயே ததா ஜாதே ஸர்வே தைத்யா ஜகத்த்ரயே புரத்ரயம் ப்ரவிஶ்யைவ பபூவுஸ்தே பலாதிகாஃ

அந்த மூன்று நகரங்கள் உருவானபோது, எல்லா அசுரர்களும் அவற்றுக்குள் சென்று, மூன்று உலகங்களிலும் மிகுந்த வலிமையுடன் வாழ்ந்தனர்.

கல்பத்ருமஸமாகீர்ணம் கஜவாஜிஸமாகுலம் நாநாப்ரஸாதஸம்கீர்ணம் மணிஜாலைஃ ஸமாவ்ரு'தம்

அவை ஆசைபூர்த்தி மரங்களால் நிரம்பி, யானைகள் குதிரைகள் கூட்டமாக இருந்தன; பல்வேறு அழகிய மாளிகைகளும், மணிமாடங்களும் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தன.

ஸூர்யமண்டலஸம்காஶைர் விமாநைர்விஶ்வதோமுகைஃ பத்மராகமயைஃ ஶுப்ரைஃ ஶோபிதம் சந்த்ரஸம்நிபைஃ

சூரிய மண்டலத்தைப் போல ஒளிரும், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்ட, தூய பவழம் போல் அழகாகவும், சந்திரனின் ஒளிபோல் பிரகாசமாகவும் இருக்கும் விண்ணக வீடுகளால் அந்த இடம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ப்ராஸாதைர்கோபுரைர்திவ்யைஃ கைலாஸஶிகரோபமைஃ ஶோபிதம் த்ரிபுரம் தேஷாம் ப்ரு'தக்ப்ரு'தகநுத்தமைஃ

தெய்வீகமான மாளிகைகள், உயர்ந்த கோபுரங்கள், கைலாச மலை உச்சியைப் போல் தோற்றமளிக்கும் சிறந்த கட்டிடங்களால், அந்த திரிபுரம் தனித்துவமாகவும், மிக அழகாகவும் இருந்தது.

திவ்யஸ்த்ரீபிஃ ஸுஸம்பூர்ணம் கந்தர்வைஃ ஸித்தசாரணைஃ ருத்ராலயைஃ ப்ரதிக்ரு'ஹம் ஸாக்நிஹோத்ரைர் த்விஜோத்தமாஃ

அந்த நகரம் தெய்வீகப் பெண்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோரால் நிரம்பி, ஒவ்வொரு வீடிலும் சிறந்த பிராமணர்கள் ருத்ரருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அக்னிஹோத்ர யாகங்களை நடத்தினர்.

வாபீகூபதடாகைஶ் ச தீர்கிகாபிஸ்து ஸர்வதஃ மத்தமாதங்கயூதைஶ் ச துரங்கைஶ் ச ஸுஶோபநைஃ

அந்த நகரம் எல்லா பக்கங்களிலும் கிணறுகள், குளங்கள், பெரிய நீர்தடாகங்கள், நீண்ட நீர்பாய்கள், மதமான யானைகள் கூட்டங்கள், அழகான குதிரைகள் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டிருந்தது.

ரதைஶ் ச விவிதாகாரைர் விசித்ரைர்விஶ்வதோமுகைஃ ஸபாப்ரபாதிபிஶ் சைவ க்ரீடாஸ்தாநைஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்

அதில் பலவகை வடிவங்களும், வியப்பூட்டும் தோற்றங்களும் கொண்ட ரதங்கள், கூடங்கள், வாசல்கள், தனித்தனி விளையாட்டு இடங்கள் ஆகியவை இருந்தன.

வேதாத்யயநஶாலாபிர் விவிதாபிஃ ஸமந்ததஃ அத்ரு'ஷ்யம் மநஸாப்யந்யைர் மயஸ்யைவ ச மாயயா

அந்த நகரம் பலவகை வேதபாடசாலைகளால் சுற்றப்பட்டு, மற்றவர்கள் எண்ணத்தில்கூட எட்ட முடியாததாக, மாயனின் மாயையால் பாதுகாக்கப்பட்டது.

பதிவ்ரதாபிஃ ஸர்வத்ர ஸேவிதம் முநிபுங்கவாஃ க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத் பாபம் அபாபைஃ ஶங்கரார்சநாத்

அங்கெல்லாம் கணவனுக்கு உண்மையான பெண்கள் சேவை செய்து, பெரிய பாவம் செய்தாலும், சங்கரனை வழிபட்டதால் பாவம் இல்லாதவர்களாக ஆனார்கள்.

தைத்யேஶ்வரைர்மஹாபாகைஃ ஸதாரைஃ ஸஸுதைர்த்விஜாஃ ஶ்ரௌதஸ்மார்தார்ததர்மஜ்ஞைஸ் தத்தர்மநிரதைஃ ஸதா

அந்த நகரத்தில், பெரும் பாக்கியசாலியான அசுரர்களின் தலைவர்கள், தங்கள் மனைவிகளும் மக்களும் உடன், எப்போதும் வேத, ஸ்மிருதி தர்மங்களில் நிலைத்தவர்களாக இருந்தனர்.

மஹாதேவேதரம் த்யக்த்வா தேவம் தஸ்யார்சநே ஸ்திதைஃ வ்யூடோரஸ்கைர் வ்ரு'ஷஸ்கந்தைஃ ஸர்வாயுததரைஃ ஸதா

பெருமைமிக்க தேவனைத் தவிர மற்ற எல்லா தேவர்களையும் விட்டு, அகன்ற மார்பும், காளை போல் தோளும், எல்லா ஆயுதங்களும் ஏந்தியவாறும், எப்போதும் அவனை வழிபட அவர்கள் நிலைத்திருந்தனர்.

ஸர்வதா க்ஷுதிதைஶ்சைவ தாவாக்நிஸத்ரு'ஶேக்ஷணைஃ ப்ரஶாந்தைஃ குபிதைஶ்சைவ குப்ஜைர் வாமநகைஸ் ததா

அங்குள்ளவர்கள் எப்போதும் பசிக்கொண்டவர்களாகவும், காட்டுத்தீ போலக் கண்கள் கொண்டவர்களாகவும், அமைதியோடு அல்லது கோபத்தோடு, கூனிகளும் குறள்களும் உடன் இருந்தனர்.

நீலோத்பலதலப்ரக்யைர் நீலகுஞ்சிதமூர்தஜைஃ நீலாத்ரிமேருஸம்காஶைர் நீரதோபமநிஃஸ்வநைஃ மயேந ரக்ஷிதைஃ ஸர்வைஃ ஶிக்ஷிதைர்யுத்தலாலஸைஃ

அவர்கள் நீல உத்தள மலர் இதழைப் போல் கரும்பட்ட, நீலமாக சுருளிய கூந்தல், நீலமலை, மேரு மலையைப் போன்ற தோற்றம், மேகமுழக்கம் போல் குரல் கொண்டவர்கள்; மாயன் காப்பாற்றிய, போர் கற்றுத் தயாராக இருந்த வீரர்கள்.

அத ஸமரரதைஃ ஸதா ஸமந்தாச் சிவபதபூஜநயா ஸுலப்தவீர்யைஃ ரவிமருதமரேந்த்ரஸம்நிகாஶைஃ ஸுரமதநைஃ ஸுத்ரு'டைஃ ஸுஸேவிதம் தத்

அந்த நகரம் எப்போதும் போரில் ஈடுபட்டவர்களால் சூழப்பட்டு, சிவனின் திருவடிகளை வழிபட்டதால் எளிதில் வலிமை பெற்ற, சூரியன், காற்று, இந்திரன் போன்ற வீரர்களால் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டது.

ஸேந்த்ரா தேவா த்விஜஶ்ரேஷ்டா த்ருமா தாவாக்நிநா யதா புரத்ரயாக்நிநா தக்தா ஹ்ய் அபவந் தைத்யவைபவாத்

அப்போது, சிறந்த பிராமணரே, இந்திரன் உடன் தேவர்கள், மரங்கள், அந்த திரிபுரத்தின் தீயால் காட்டுத்தீ போல எரிந்து, அசுரர்களின் வலிமையால் அழிந்தனர்.

அதைவம் தே ததா தக்தா தேவா தேவேஶ்வரம் ஹரிம் அபிவந்த்ய ததா ப்ராஹுஸ் தமப்ரதிமவர்சஸம்

அவ்வாறு அழிந்தபோது, தேவர்கள் ஹரியை, தேவர்களின் தலைவனை அடைந்து, அவருடைய ஒப்பற்ற மகிமையைப் புகழ்ந்தனர்.

ஸோ ऽபி நாராயணஃ ஶ்ரீமாந் சிந்தயாமாஸ சேதஸா கிம் கார்யம் தேவகார்யேஷு பகவாநிதி ஸ ப்ரபுஃ

அப்போது அந்த மகிமைமிக்க நாராயணன், 'தேவர்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று மனதில் யோசித்தான்.

ததா ஸஸ்மார வை யஜ்ஞம் யஜ்ஞமூர்திர்ஜநார்தநஃ யஜ்வா யஜ்ஞபுகீஶாநோ யஜ்வநாம் பலதஃ ப்ரபுஃ

அப்போது யஜ்ஞ ரூபனான ஜனார்த்தனன், யஜ்ஞத்தை நினைவுகூர்ந்தான்; யஜ்ஞங்களை அனுபவிப்பவன், யஜ்ஞம் செய்பவர்களுக்கு பலன் அளிப்பவன், எல்லா யஜ்ஞங்களுக்கும் தலைவன்.

ததோ யஜ்ஞஃ ஸ்ம்ரு'தஸ்தேந தேவகார்யார்தஸித்தயே தேவம் தே புருஷம் சைவ ப்ரணேமுஸ்துஷ்டுவுஸ்ததா

பின்னர், தேவர்களின் காரியம் நிறைவேற, யஜ்ஞத்தை நினைத்து, அந்த தெய்வீகப் புருஷனை அவர்கள் வணங்கி, புகழ்ந்தனர்.

பகவாநபி தம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞம் ப்ராஹ ஸநாதநம் ஸநாதநஸ்ததா ஸேந்த்ராந் தேவாந் ஆலோக்ய சாச்யுதஃ

பிரபுவும், அந்த சனாதன யஜ்ஞத்தைப் பார்த்து, பேசினார்; பின்னர், சனாதனனும் இந்திரன் உடன் தேவர்களை நோக்கி உரையாடினார்.

அநேநோபஸதா தேவா யஜத்வம் பரமேஶ்வரம் புரத்ரயவிநாஶாய ஜகத்த்ரயவிபூதயே

இந்த முறையினால், தேவர்களே, உங்களால் உலகங்களை ஆளும் பரம ஈசுவரனை வழிபடுங்கள். மூன்று நகரங்களை அழிக்கவும், மூன்று உலகங்களிலும் வல்லமை பெறவும் இதுவே வழி.

அத தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா தேவதேவஸ்ய தீமதஃ ஸிம்ஹநாதம் மஹத்க்ரு'த்வா யஜ்ஞேஶம் துஷ்டுவுஃ ஸுராஃ

அப்பொழுது அந்த ஞானமிக்க தேவாதி தேவனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தேவர்கள் பெரும் ஆரவாரம் எழுப்பி, யாகத்தின் ஆண்டவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ததஃ ஸம்சிந்த்ய பகவாந் ஸ்வயமேவ ஜநார்தநஃ புநஃ ப்ராஹ ஸ ஸர்வாம்ஸ்தாம்ஸ் த்ரிதஶாம்ஸ்த்ரிதஶேஶ்வரஃ

பின்னர், பகவான் ஜனார்த்தனன் சிந்தித்து, மறுபடியும் அந்த எல்லா தேவர்களையும் நோக்கி, அமரர்களின் தலைவனாகிய அவர் பேசினார்.

ஹத்வா தக்த்வா ச பூதாநி புக்த்வா சாந்யாயதோ ऽபி வா யஜேத்யதி மஹாதேவம் அபாபோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ

யாராவது அநியாயமாக உயிர்களை கொன்றாலும், எரித்தாலும், உட்கொண்டாலும், அவர் மகாதேவனை உண்மையோடு வழிபட்டால், பாவம் எதுவும் அவருக்கு சேராது—இதில் சந்தேகம் இல்லை.