லிங்கபுராணம்

வித்யுந்மாலீ தாரகாக்ஷஃ கமலாக்ஷஶ் ச வீர்யவாந் தபஸ்தேபுர்மஹாத்மாநோ மஹாபலபராக்ரமாஃ

வித்யுன்மாலி, தாரகாக்ஷன், வீரமான கமலாக்ஷன் ஆகிய இம்மிகுந்த ஆற்றலுடைய மகான்கள் கடும் தவம் மேற்கொண்டார்கள்.

தப உக்ரம் ஸமாஸ்தாய நியமே பரமே ஸ்திதாஃ தபஸா கர்ஶயாமாஸுர் தேஹாந் ஸ்வாந்தாநவோத்தமாஃ

அந்த அசுரர்களில் சிறந்தவர்கள் கடும் தவம் செய்து, மிகக் கட்டுப்பாட்டுடன் தங்கியிருந்து, தங்கள் உடலைத் தாங்களே தவத்தால் வருத்தினர்.

தேஷாம் பிதாமஹஃ ப்ரீதோ வரதஃ ப்ரததௌ வரம் அவத்யத்வம் ச ஸர்வேஷாம் ஸர்வபூதேஷு ஸர்வதா

அவர்களிடம் மகிழ்ந்த பிரம்மா, வரங்களை வழங்குபவர், எல்லா உயிர்களிடையிலும் எவராலும் அவர்களை எப்போதும் கொல்ல முடியாத வரத்தை வழங்கினார்.

ஸஹிதா வரயாமாஸுஃ ஸர்வலோகபிதாமஹம் தாந் அப்ரவீத் ததா தேவோ லோகாநாம் ப்ரபுர் அவ்யயஃ

அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து உலகத்துக்குத் தந்தையான பிரம்மாவிடம் வரம் கேட்டார்கள். அப்போது அந்த அழியாத உலகங்களின் இறைவன் அவர்களிடம் பேசினார்.

நாஸ்தி ஸர்வாமரத்வம் வை நிவர்தத்வம் அதோ ऽஸுராஃ அந்யம் வரம் வ்ரு'ணீத்வம் வை யாத்ரு'ஶம் ஸம்ப்ரரோசதே

"எல்லோருக்கும் அமரத்துவம் கிடையாது; அதனால் நீங்கள் இந்த எண்ணத்தை விட்டுவிடுங்கள், அசுரர்களே. உங்களுக்கு விருப்பமான வேறு ஒரு வரத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள்."

ததஸ்தே ஸஹிதா தைத்யாஃ ஸம்ப்ரதார்ய பரஸ்பரம் ப்ரஹ்மாணமப்ருவந்தைத்யாஃ ப்ரணிபத்ய ஜகத்குரும்

அப்போது அந்த அசுரர்கள் ஒன்றிணைந்து ஆலோசனை செய்து, உலகத்துக்குத் தலைவரான பிரம்மாவை வணங்கி, அவரிடம் வேண்டினர்.

வயம் புராணி த்ரீண்யேவ ஸமாஸ்தாய மஹீமிமாம் விசரிஷ்யாம லோகேஶ த்வத்ப்ரஸாதாஜ்ஜகத்குரோ

"உலகங்களின் இறைவனே, உமது அருளால், நாங்கள் மூன்று பழமையான நகரங்களில் தங்கி, இந்த பூமியில் வாழ விரும்புகிறோம்."

ததா வர்ஷஸஹஸ்ரேஷு ஸமேஷ்யாமஃ பரஸ்பரம் ஏகீபாவம் கமிஷ்யந்தி புராண்யேதாநி சாநக

"அவ்வாறு, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின் நாங்கள் ஒன்றிணைந்து, அந்த மூன்று பழைய நகரங்கள், பாவமில்லாதவரே, ஒன்றாக இணைந்துவிடும்."

ஸமாகதாநி சைதாநி யோ ஹந்யாத்பகவம்ஸ்ததா ஏகேநைவேஷுணா தேவஃ ஸ நோ ம்ரு'த்யுர்பவிஷ்யதி

"அந்த மூன்று நகரங்கள் ஒன்றாக இணைந்தபோது, ஒரே அம்பால் அவற்றை அழிப்பவன் எவனோ, அவனாலே எங்களுக்கு இறப்பு வரட்டும், இறைவனே."

ஏவமஸ்த்விதி தாந்தேவஃ ப்ரத்யுக்த்வா ப்ராவிஶத்திவம் ததோ மயஃ ஸ்வதபஸா சக்ரே வீரஃ புராண்யத

அப்பொழுது தேவன், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறி, அவர்களை விட்டு விண்ணுலகிற்கு சென்றார். பின்னர் மாயன் தன் தவத்தால் அந்த பழைய நகரங்களை உருவாக்கினார்.

காஞ்சநம் திவி தத்ராஸீத் அந்தரிக்ஷே ச ராஜதம் ஆயஸம் சாபவத் பூமௌ புரம் தேஷாம் மஹாத்மநாம்

வானில் ஒரு பொன்னகரும், வையகத்தில் ஒரு இரும்பு நகரும், வானிடையில் ஒரு வெள்ளி நகரும் அந்த மகான்கள் வாழ்வதற்காக அமைந்தன.

ஏகைகம் யோஜநஶதம் விஸ்தாராயாமதஃ ஸமம் காஞ்சநம் தாரகாக்ஷஸ்ய கமலாக்ஷஸ்ய ராஜதம்

ஒவ்வொரு நகரமும் நூறு யோஜனை அகலமும் நீளமும் கொண்டது; பொன்னகரம் தாரகாக்ஷனுக்கும், வெள்ளி நகரம் கமலாக்ஷனுக்கும் இருந்தது.

வித்யுந்மாலேஶ்சாயஸம் வை த்ரிவிதம் துர்கமுத்தமம் மயஶ் ச பலவாம்ஸ்தத்ர தைத்யதாநவபூஜிதஃ

வித்யுன்மாலிக்கே இரும்பு நகரம் அமைந்தது; இவ்வாறு மூன்று வகையான சிறந்த கோட்டைகள் உருவானது. அங்கே மாயன், அசுரர்களாலும் தானவர்களாலும் மதிக்கப்பட்டவனாக இருந்தான்.

ஹைரண்யே ராஜதே சைவ க்ரு'ஷ்ணாயஸமயே ததா ஆலயம் சாத்மநஃ க்ரு'த்வா தத்ராஸ்தே பலவாம்ஸ்ததா

பொன்னகரிலும், வெள்ளி நகரிலும், கருஇரும்பு நகரிலும் மாயன் தன் இல்லத்தை அமைத்து, அங்கு வலிமைமிக்கவனாக வாழ்ந்தான்.

ஏவம் பபூவுர்தைத்யாநாம் அதிதுர்காணி ஸுவ்ரதாஃ புராணி த்ரீணி விப்ரேந்த்ராஸ் த்ரைலோக்யமிவ சாபரம்

இவ்வாறு அசுரர்களுக்காக மூன்று பழைய, மிக வலிமைமிக்க கோட்டைகள் உருவானது, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, அவை மற்றொரு மூன்று உலகங்களைப் போல் இருந்தன.

புரத்ரயே ததா ஜாதே ஸர்வே தைத்யா ஜகத்த்ரயே புரத்ரயம் ப்ரவிஶ்யைவ பபூவுஸ்தே பலாதிகாஃ

அந்த மூன்று நகரங்கள் உருவானபோது, எல்லா அசுரர்களும் அவற்றுக்குள் சென்று, மூன்று உலகங்களிலும் மிகுந்த வலிமையுடன் வாழ்ந்தனர்.

கல்பத்ருமஸமாகீர்ணம் கஜவாஜிஸமாகுலம் நாநாப்ரஸாதஸம்கீர்ணம் மணிஜாலைஃ ஸமாவ்ரு'தம்

அவை ஆசைபூர்த்தி மரங்களால் நிரம்பி, யானைகள் குதிரைகள் கூட்டமாக இருந்தன; பல்வேறு அழகிய மாளிகைகளும், மணிமாடங்களும் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தன.

ஸூர்யமண்டலஸம்காஶைர் விமாநைர்விஶ்வதோமுகைஃ பத்மராகமயைஃ ஶுப்ரைஃ ஶோபிதம் சந்த்ரஸம்நிபைஃ

சூரிய மண்டலத்தைப் போல ஒளிரும், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்ட, தூய பவழம் போல் அழகாகவும், சந்திரனின் ஒளிபோல் பிரகாசமாகவும் இருக்கும் விண்ணக வீடுகளால் அந்த இடம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ப்ராஸாதைர்கோபுரைர்திவ்யைஃ கைலாஸஶிகரோபமைஃ ஶோபிதம் த்ரிபுரம் தேஷாம் ப்ரு'தக்ப்ரு'தகநுத்தமைஃ

தெய்வீகமான மாளிகைகள், உயர்ந்த கோபுரங்கள், கைலாச மலை உச்சியைப் போல் தோற்றமளிக்கும் சிறந்த கட்டிடங்களால், அந்த திரிபுரம் தனித்துவமாகவும், மிக அழகாகவும் இருந்தது.

திவ்யஸ்த்ரீபிஃ ஸுஸம்பூர்ணம் கந்தர்வைஃ ஸித்தசாரணைஃ ருத்ராலயைஃ ப்ரதிக்ரு'ஹம் ஸாக்நிஹோத்ரைர் த்விஜோத்தமாஃ

அந்த நகரம் தெய்வீகப் பெண்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோரால் நிரம்பி, ஒவ்வொரு வீடிலும் சிறந்த பிராமணர்கள் ருத்ரருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அக்னிஹோத்ர யாகங்களை நடத்தினர்.

வாபீகூபதடாகைஶ் ச தீர்கிகாபிஸ்து ஸர்வதஃ மத்தமாதங்கயூதைஶ் ச துரங்கைஶ் ச ஸுஶோபநைஃ

அந்த நகரம் எல்லா பக்கங்களிலும் கிணறுகள், குளங்கள், பெரிய நீர்தடாகங்கள், நீண்ட நீர்பாய்கள், மதமான யானைகள் கூட்டங்கள், அழகான குதிரைகள் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டிருந்தது.

ரதைஶ் ச விவிதாகாரைர் விசித்ரைர்விஶ்வதோமுகைஃ ஸபாப்ரபாதிபிஶ் சைவ க்ரீடாஸ்தாநைஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்

அதில் பலவகை வடிவங்களும், வியப்பூட்டும் தோற்றங்களும் கொண்ட ரதங்கள், கூடங்கள், வாசல்கள், தனித்தனி விளையாட்டு இடங்கள் ஆகியவை இருந்தன.

வேதாத்யயநஶாலாபிர் விவிதாபிஃ ஸமந்ததஃ அத்ரு'ஷ்யம் மநஸாப்யந்யைர் மயஸ்யைவ ச மாயயா

அந்த நகரம் பலவகை வேதபாடசாலைகளால் சுற்றப்பட்டு, மற்றவர்கள் எண்ணத்தில்கூட எட்ட முடியாததாக, மாயனின் மாயையால் பாதுகாக்கப்பட்டது.

பதிவ்ரதாபிஃ ஸர்வத்ர ஸேவிதம் முநிபுங்கவாஃ க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத் பாபம் அபாபைஃ ஶங்கரார்சநாத்

அங்கெல்லாம் கணவனுக்கு உண்மையான பெண்கள் சேவை செய்து, பெரிய பாவம் செய்தாலும், சங்கரனை வழிபட்டதால் பாவம் இல்லாதவர்களாக ஆனார்கள்.

தைத்யேஶ்வரைர்மஹாபாகைஃ ஸதாரைஃ ஸஸுதைர்த்விஜாஃ ஶ்ரௌதஸ்மார்தார்ததர்மஜ்ஞைஸ் தத்தர்மநிரதைஃ ஸதா

அந்த நகரத்தில், பெரும் பாக்கியசாலியான அசுரர்களின் தலைவர்கள், தங்கள் மனைவிகளும் மக்களும் உடன், எப்போதும் வேத, ஸ்மிருதி தர்மங்களில் நிலைத்தவர்களாக இருந்தனர்.

மஹாதேவேதரம் த்யக்த்வா தேவம் தஸ்யார்சநே ஸ்திதைஃ வ்யூடோரஸ்கைர் வ்ரு'ஷஸ்கந்தைஃ ஸர்வாயுததரைஃ ஸதா

பெருமைமிக்க தேவனைத் தவிர மற்ற எல்லா தேவர்களையும் விட்டு, அகன்ற மார்பும், காளை போல் தோளும், எல்லா ஆயுதங்களும் ஏந்தியவாறும், எப்போதும் அவனை வழிபட அவர்கள் நிலைத்திருந்தனர்.

ஸர்வதா க்ஷுதிதைஶ்சைவ தாவாக்நிஸத்ரு'ஶேக்ஷணைஃ ப்ரஶாந்தைஃ குபிதைஶ்சைவ குப்ஜைர் வாமநகைஸ் ததா

அங்குள்ளவர்கள் எப்போதும் பசிக்கொண்டவர்களாகவும், காட்டுத்தீ போலக் கண்கள் கொண்டவர்களாகவும், அமைதியோடு அல்லது கோபத்தோடு, கூனிகளும் குறள்களும் உடன் இருந்தனர்.

நீலோத்பலதலப்ரக்யைர் நீலகுஞ்சிதமூர்தஜைஃ நீலாத்ரிமேருஸம்காஶைர் நீரதோபமநிஃஸ்வநைஃ மயேந ரக்ஷிதைஃ ஸர்வைஃ ஶிக்ஷிதைர்யுத்தலாலஸைஃ

அவர்கள் நீல உத்தள மலர் இதழைப் போல் கரும்பட்ட, நீலமாக சுருளிய கூந்தல், நீலமலை, மேரு மலையைப் போன்ற தோற்றம், மேகமுழக்கம் போல் குரல் கொண்டவர்கள்; மாயன் காப்பாற்றிய, போர் கற்றுத் தயாராக இருந்த வீரர்கள்.

அத ஸமரரதைஃ ஸதா ஸமந்தாச் சிவபதபூஜநயா ஸுலப்தவீர்யைஃ ரவிமருதமரேந்த்ரஸம்நிகாஶைஃ ஸுரமதநைஃ ஸுத்ரு'டைஃ ஸுஸேவிதம் தத்

அந்த நகரம் எப்போதும் போரில் ஈடுபட்டவர்களால் சூழப்பட்டு, சிவனின் திருவடிகளை வழிபட்டதால் எளிதில் வலிமை பெற்ற, சூரியன், காற்று, இந்திரன் போன்ற வீரர்களால் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டது.