லிங்கபுராணம்

க்யாயதே யத்த்விதி க்யாதிர் ஜ்ஞாநாதிபிர் அநேகஶஃ ஸர்வதத்த்வாதிபஃ ஸர்வம் விஜாநாதி யதீஶ்வரஃ

க்யாதி என்பது அறிவு முதலியவற்றால் பலவகையில் எதையும் அறியச் செய்யும் ஒன்று; ஈஸ்வரன் எல்லா தத்துவங்களுக்கும் அதிபதி, எல்லாவற்றையும் அறிந்திருப்பவர்.

மநுதே மந்யதே யஸ்மாந் மதிர்மதிமதாம்வராஃ அர்தம் போதயதே யச்ச புத்யதே புத்திருச்யதே

மதி என்பது யோசிக்கவும் ஆராயவும் உதவும் ஒன்று, அறிவாளிகளில் சிறந்தவர்களே; பொருளை உணரச் செய்பவதே புத்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஸ்யா புத்தேஃ ப்ரஸாதஸ்து ப்ராணாயாமேந ஸித்யதி தோஷாந்விநிர்தஹேத்ஸர்வாந் ப்ராணாயாமாதஸௌ யமீ

இந்த புத்தியின் தெளிவு ப்ராணாயாமத்தால் கிடைக்கிறது; ப்ராணாயாமம் மூலம் எல்லா குறைகளை அடக்க முடியும்—அதுவே யமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பாதகம் தாரணாபிஸ்து ப்ரத்யாஹாரேண நிர்தஹேத் விஷயாந்விஷவத்த்யாத்வா த்யாநேநாநீஶ்வராந் குணாந்

பாவம் தாரணையாலும், பிரத்யாஹாரத்தாலும் அழிக்கப்படுகிறது; விஷயங்களை விஷம் போல் எண்ணி, ஈஸ்வரனல்லாத குணங்களை தியானிக்க வேண்டும்.

ஸமாதிநா யதிஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ரஜ்ஞாவ்ரு'த்திம் விவர்தயேத் ஸ்தாநம் லப்த்வைவ குர்வீத யோகாஷ்டாங்காநி வை க்ரமாத்

சமாதியால், தவசிகளில் சிறந்தவர்கள் ஞான வளர்ச்சியை அதிகரிக்க வேண்டும்; நிலையை அடைந்தபின், யோகத்தின் எட்டு அங்கங்களையும் முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

லப்த்வாஸநாநி விதிவத் யோகஸித்த்யர்தம் ஆத்மவித் ஆதேஶகாலே யோகஸ்ய தர்ஶநம் ஹி ந வித்யதே

யோக சாதனையைச் செய்யும் பொருட்டு, முறையாக ஆசனங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், ஆத்மாவை உணரும் ஒருவர், தவறான நேரத்தில் யோகத்தின் தரிசனத்தைப் பெறமாட்டார்.

அக்ந்யப்யாஸே ஜலே வாபி ஶுஷ்கபர்ணசயே ததா ஜந்துவ்யாப்தே ஶ்மஶாநே ச ஜீர்ணகோஷ்டே சதுஷ்பதே

அக்கினி சாதனையிலோ, நீரில் இருந்தாலும், உலர்ந்த இலைகளின் மேல் இருந்தாலும், பல உயிர்கள் நிறைந்த இடத்திலோ, சுடுகாட்டிலோ, பழைய பண்ணையிலோ, சாலையோர சந்திப்பிலோ—

ஸஶப்தே ஸபயே வாபி சைத்யவல்மீகஸம்சயே அஶுபே துர்ஜநாக்ராந்தே மஶகாதிஸமந்விதே

சத்தம் அதிகமாக உள்ள இடத்திலோ, பயம் ஏற்படும் இடத்திலோ, எறும்புக் குப்பைகள் இருக்கும் இடத்திலோ, அசுத்தமான இடத்திலோ, தீயவர்கள் நிறைந்த இடத்திலோ, கொசு போன்ற பூச்சிகள் நிறைந்த இடத்திலோ—

நாசரேத்தேஹபாதாயாம் தௌர்மநஸ்யாதிஸம்பவே ஸுகுப்தே து ஶுபே ரம்யே குஹாயாம் பர்வதஸ்ய து

உடல் வலி அல்லது மனக்கசப்பு இருக்கும் இடத்தில் யோகத்தைச் செய்யக் கூடாது; ஆனால் நன்கு மறைந்த, புனிதமான, இனிமையான இடத்தில், மலையின் குகையில் செய்யலாம்.

பவக்ஷேத்ரே ஸுகுப்தே வா பவாராமே வநே ऽபி வா க்ரு'ஹே து ஸுஶுபே தேஶே விஜநே ஜந்துவர்ஜிதே

நல்ல புலத்தில், நன்கு மறைந்த இடத்தில், அழகான காடிலும், இல்லத்தில் மிகவும் புனிதமான இடத்திலும், தனிமையில், உயிர்கள் இல்லாத இடத்திலும்—

அத்யந்தநிர்மலே ஸம்யக் ஸுப்ரலிப்தே விசித்ரிதே தர்பணோதரஸம்காஶே க்ரு'ஷ்ணாகருஸுதூபிதே

மிகவும் தூய்மையான, நன்கு பூசப்பட்ட, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, கண்ணாடி போல் பிரகாசிக்கும், கருங்கற்றளின் மணம் வீசும் இடத்தில்—

நாநாபுஷ்பஸமாகீர்ணே விதாநோபரி ஶோபிதே பலபல்லவமூலாட்யே குஶபுஷ்பஸமந்விதே

பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மேலே பந்தலால் அழகுபடுத்தப்பட்ட, பழம் மற்றும் இளம்புதிர்கள் அடியில் நிறைந்த, தரிசனக் குச்சியும் மலர்களும் உள்ள இடத்தில்—

ஸமாஸநஸ்தோ யோகாங்காந்ய் அப்யஸேத்த்ரு'ஷிதஃ ஸ்வயம் ப்ரணிபத்ய குரும் பஶ்சாத் பவம் தேவீம் விநாயகம்

சரியான ஆசனத்தில் அமர்ந்து, யோகத்தின் அங்கங்களை உற்சாகமாக பயில வேண்டும்; முதலில் குருவுக்கு வணங்கி, பிறகு பவனும் தேவி மற்றும் வினாயகருக்கும் வணங்க வேண்டும்.

யோகீஶ்வராந் ஸஶிஷ்யாம்ஶ் ச யோகம் யுஞ்ஜீத யோகவித் ஆஸநம் ஸ்வஸ்திகம் பத்த்வா பத்மமர்தாஸநம் து வா

யோகத்தை அறிந்தவர், யோகீஸ்வரர்களும் அவர்களது சீடர்களும் இருக்கையில், ஸ்வஸ்திகம், பந்த ஆசனம், பத்மம் அல்லது அரை பத்மம் ஆகிய ஆசனங்களில் அமர்ந்து யோகத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

ஸமஜாநுஸ் ததா தீமாந் ஏகஜாநுரதாபிவா ஸமம் த்ரு'டாஸநோ பூத்வா ஸம்ஹ்ரு'த்ய சரணாவுபௌ

இரு முழங்காலும் சமமாகவோ, ஒரு முழங்கால் மட்டும் வைத்தோ, உடல் உறுதியாகவும் நிலையாகவும் அமர்ந்து, இரு கால்களையும் சேர்த்து வைத்தபடி—

ஸம்வ்ரு'தாஸ்யோபபத்தாக்ஷ உரோ விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணௌ ரக்ஷம்ஸ் ததா ப்ரஜநநம் புநஃ

வாய் மூடியும், கண்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டும், மார்பு நேராகவும், குதிகால் மூலம் விந்துநிலையையும் பிறப்புறுப்பையும் பாதுகாத்தும் அமர வேண்டும்.

கிம்சிதுந்நாமிதஶிர தந்தைர்தந்தாந்ந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகயந்

தலை சிறிது உயர்த்தி, பற்கள் ஒன்றோடொன்று தொடாமல், தன் மூக்கின் முனையை நோக்கி, வேறு திசைகளில் பார்வை செலுத்தாமல் இருக்க வேண்டும்.

தமஃ ப்ரச்சாத்ய ரஜஸா ரஜஃ ஸத்த்வேந சாதயேத் ததஃ ஸத்த்வஸ்திதோ பூத்வா ஶிவத்யாநம் ஸமப்யஸேத்

இருளை ரஜஸால் மறைத்து, ரஜஸை சத்த்வத்தால் மறைத்து, பின்னர் சத்த்வத்தில் நிலைத்து, சிவனை தியானிக்க வேண்டும்.

ஓம்காரவாச்யம் பரமம் ஶுத்தம் தீபஶிகாக்ரு'திம் த்யாயேத்வை புண்டரீகஸ்ய கர்ணிகாயாம் ஸமாஹிதஃ

ஓம் எனும் தூய்மையான, உயர்ந்த வடிவத்தை, விளக்கு சிகையின் போல், தாமரையின் நடுவில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிக்க வேண்டும்.

நாபேரதஸ்தாத்வா வித்வாந் த்யாத்வா கமலமுத்தமம் த்ர்யங்குலே சாஷ்டகோணம் வா பஞ்சகோணமதாபி வா

அல்லது, அறிவுள்ளவர், நாபிக்குக் கீழே, மூன்று விரல் அளவு, எட்டு அல்லது ஐந்து இதழ்கள் கொண்ட சிறந்த தாமரையைத் தியானிக்கலாம்.

த்ரிகோணம் ச ததாக்நேயம் ஸௌம்யம் ஸௌரம் ஸ்வஶக்திபிஃ ஸௌரம் ஸௌம்ய ததாக்நேயம் அத வாநுக்ரமேண து

அதேபோல், மூன்று மூலைகளைக் கொண்ட அக்கினி மண்டலம், சந்திர மண்டலம், சூரிய மண்டலம் ஆகியவற்றையும், அவற்றின் சக்திகளுடன், முறையே தியானிக்க வேண்டும்.

ஆக்நேயம் ச ததஃ ஸௌரம் ஸௌம்யமேவம் விதாநதஃ அக்நேரதஃ ப்ரகல்ப்யைவம் தர்மாதீநாம் சதுஷ்டயம்

முதலில் அக்கினி மண்டலத்தையும், பிறகு சூரிய மண்டலத்தையும், பின்னர் சந்திர மண்டலத்தையும், இவ்வாறு அமைப்பில், அக்கினி கீழே வைத்து, தர்மம் முதலான நான்கு வகைகளையும் தியானிக்க வேண்டும்.

குணத்ரயம் க்ரமேணைவ மண்டலோபரி பாவயேத் ஸத்த்வஸ்தம் சிந்தயேத்ருத்ரம் ஸ்வஶக்த்யா பரிமண்டிதம்

மண்டலத்தின் மேல், மூன்று குணங்களை முறையே தியானித்து, சத்த்வத்தில் நிலைத்து, தனது சக்தியால் சூழப்பட்ட ருத்ரனை மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.

நாபௌ வாத கலே வாபி ப்ரூமத்யே வா யதாவிதி லலாடபலிகாயாம் வா மூர்த்நி த்யாநம் ஸமாசரேத்

ஒருவர் தக்க முறையில், தொப்புள், கழுத்து, புருவங்களுக்கு நடுவில், நெற்றியின் மையம், அல்லது தலைக்கு மேல் உள்ள இடத்தில் தியானம் செய்ய வேண்டும்.

த்விதலே ஷோடஶாரே வா த்வாதஶாரே க்ரமேண து தஶாரே வா ஷடஸ்ரே வா சதுரஸ்ரே ஸ்மரேச்சிவம்

இரண்டு இதழ்கள் கொண்ட இடத்தில், பதினாறு அச்சுகள் உள்ள இடத்தில், பன்னிரண்டு அச்சுகள், பத்து அச்சுகள், ஆறு கோணங்கள், அல்லது நான்கு கோணங்கள் கொண்ட இடங்களில், முறையே சிவனை மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.

கநகாபே ததாகாரஸம்நிபே ஸுஸிதே ऽபி வா த்வாதஶாதித்யஸம்காஶே சந்த்ரபிம்பஸமே ऽபி வா

அது தங்கம் போல் ஒளிரும் இடமாக இருந்தாலும், அரண்மனை போல் தோன்றினாலும், தூய வெண்மை கொண்டதாக இருந்தாலும், பன்னிரண்டு சூரியர்கள் போல் பிரகாசமாக இருந்தாலும், சந்திரன் போல வட்டமாக இருந்தாலும்,

வித்யுத்கோடிநிபே ஸ்தாநே சிந்தயேத்பரமேஶ்வரம் அக்நிவர்ணே ऽதவா வித்யுத் வலயாபே ஸமாஹிதஃ

மின்னல் போல ஒளிரும் இடத்தில், அல்லது தீ நிறம் கொண்ட இடத்தில், அல்லது மின்னலைப் போன்ற வட்டத்தில், ஒருமனம் செய்து பரம சிவனை தியானிக்க வேண்டும்.

வஜ்ரகோடிப்ரபே ஸ்தாநே பத்மராகநிபே ऽபி வா நீலலோஹிதபிம்பே வா யோகீ த்யாநம் ஸமப்யஸேத்

வஜ்ரத்தின் முனை போல் பிரகாசிக்கும் இடத்தில், அல்லது பவழம் போன்ற இடத்தில், அல்லது நீலம் மற்றும் சிவப்பு கலந்த வட்டத்தில், யோகி தியானம் செய்ய வேண்டும்.

மஹேஶ்வரம் ஹ்ரு'தி த்யாயேந் நாபிபத்மே ஸதாஶிவம் சந்த்ரசூடம் லலாடே து ப்ரூமத்யே ஶம்கரம் ஸ்வயம்

மனதில் மகேஷ்வரனை, தொப்புள் மலரில் சதாசிவனை, நெற்றியில் சந்திரக்கடையுடையவரை, புருவங்களுக்கு நடுவில் சங்கரனை தியானிக்க வேண்டும்.