லிங்கபுராணம்

ந சைகம் ந ப்ரு'தக்பாவம் அதிகம் ந ததோ விதுஃ ஏததேவம் ச நைகம் ச நாமபேதேந நாப்யுபே

ஆனால், அது ஒன்றாகவோ, முற்றிலும் வேறாகவோ, அல்லது அதற்கு மேல் ஏதோ ஒன்றாகவோ அவர்கள் அறியவில்லை; அது வெறும் ஒன்றும் அல்ல, பெயர் வேறுபாடாகவும் அல்ல, இரண்டும் சேர்ந்து என்பதும் அல்ல.

கர்மஸ்தா விஷமம் ப்ரூயுஃ ஸத்த்வஸ்தாஃ ஸமதர்ஶநாஃ நாம ரூபம் ச பூதாநாம் க்ரு'தாநாம் ச ப்ரபஞ்சநம்

செயலில் பற்றுள்ளவர்கள் வேறுபாடுகளைப் பேசுவர்; சத்த்வத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் சமமாகப் பார்ப்பவர்கள்; உயிர்களின் பெயரும் உருவமும் அவற்றால் செய்யப்பட்டவற்றின் வெளிப்பாடாகும்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவாதௌ நிர்மமே ஸ மஹேஶ்வரஃ ரு'ஷீணாம் நாமதேயாநி யாஶ் ச வேதேஷு வ்ரு'த்தயஃ

ஆரம்பத்தில், மகேஸ்வரன் வேதவாக்குகளிலிருந்து முனிவர்களின் பெயர்களையும், வேதங்களில் கூறப்பட்ட முறைகளையும் உருவாக்கினார்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரஸூதாநாம் தாந்யேவைப்யோ ததாத்யஜஃ ஏவம்விதாஃ ஸ்ரு'ஷ்டயஸ்து ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ

இரவு முடிவில் பிறந்தவர்களுக்கு, அவ்வாறே அவர் அதே பொருள்களை அளிக்கிறார்; இப்படிப்பட்டவை வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவின் படைப்புகள்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரத்ரு'ஶ்யந்தே ஸித்திமாஶ்ரித்ய மாநஸீம் ஏவம்பூதாநி ஸ்ரு'ஷ்டாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

இரவு முடிவில், மனதின் மூலம் சிறப்பை அடைந்த அந்த உயிர்கள் காணப்படுகின்றன; இப்படிப்பட்ட நிலைபெறும் மற்றும் அசையும் உயிர்கள் உருவாகின்றன.

யதாஸ்ய தாஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா ந வ்யவர்தந்த ஸத்தமாஃ தமோமாத்ராவ்ரு'தோ ப்ரஹ்மா ததா ஶோகேந துஃகிதஃ

அந்தச் சிறந்த உயிர்கள் உருவாக்கப்பட்ட பிறகு பெருகவில்லை; அப்போது பிரம்மா இருளால் மூடப்பட்டு துக்கத்தில் கவலைப்பட்டார்.

ததஃ ஸ விததே புத்திம் அர்தநிஶ்சயகாமிநீம் அதாத்மநி ஸமத்ராக்ஷீத் தமோமாத்ராம் நியாமிகாம்

பின்னர், அவர் தெளிவான அறிவை நோக்கி மனதை செலுத்தினார்; அப்போது, தன்னுள் இருள் மட்டுமே தடை எனக் கண்டார்.

ரஜஃஸத்த்வம் பரித்யஜ்ய வர்தமாநாம் ஸ்வதர்மதஃ ததஃ ஸ தேந துஃகேந துஃகம் சக்ரே ஜகத்பதிஃ

ரஜஸ் மற்றும் சத்த்வத்தை விட்டு, அவர் தன் இயல்பில் நிலைத்தார்; அந்த துக்கத்தால் உலகத்தின் ஆண்டவன் துயரையும் உருவாக்கினார்.

தமஶ் ச வ்யநுதத்பஶ்சாத் ரஜஃ ஸத்த்வம் தமாவ்ரு'ணோத் தத்தமஃ ப்ரதிநுந்நம் வை மிதுநம் ஸமஜாயத

பின்னர், அவர் அந்த இருளை நீக்கினார்; ரஜஸ் மற்றும் சத்த்வம் அதை மூடின; அந்த இருள் ஒதுக்கப்பட்டபோது, ஒரு ஜோடி உயிர்கள் தோன்றின.

அதர்மஸ்தமஸோ ஜஜ்ஞே ஹிம்ஸா ஶோகாதஜாயத ததஸ்தஸ்மிந்ஸமுத்பூதே மிதுநே தாருணாத்மிகே

இருள் இருந்து அநியாயம் தோன்றியது; துயரிலிருந்து கொடுமை பிறந்தது. இந்த இரண்டும் ஒன்றாகி, இரண்டும் கடுமையான இயல்புடையவை, மற்றொன்று உருவானது.

கதாஸுர் பகவாந் ஆஸீத் ப்ரீதிஶ் சைநம் அஶிஶ்ரியத் ஸ்வாம் தநும் ஸ ததோ ப்ரஹ்மா தாமபோஹத பாஸ்வராம்

அப்பொழுது ஆண்டவரின் உயிர் விட்டு நீங்கியது; அன்பு அவரை சூழ்ந்தது. பின்னர் பிரம்மா தன் ஒளிவீசும் உருவை விட்டு நீக்கினார்.

த்விதா க்ரு'த்வா ஸ்வகம் தேஹம் அர்தேந புருஷோ ऽபவத் அர்தேந நாரீ ஸா தஸ்ய ஶதரூபா வ்யஜாயத

தன் உடலை இரண்டு பாகமாகப் பிரித்து, ஒரு பாகத்தில் ஆணாகவும், மற்றொரு பாகத்தில் பெண்ணாகவும் ஆனார்; அந்த பெண் சதரூபா எனப் பிறந்தாள்.

ப்ரக்ரு'திம் பூததாத்ரீம் தாம் காமாத்வை ஸ்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபுஃ ஸா திவம் ப்ரு'திவீம் சைவ மஹிம்நா வ்யாப்யதிஷ்டிதா

அவர் ஆசையால் அவளை உயிர்கள் பிறக்கும் இயற்கையாக உருவாக்கினார். அவள் தன் பெருமையால் வானத்தையும் பூமியையும் முழுவதும் நிரப்பி நிலைபெற்றாள்.

ப்ரஹ்மணஃ ஸா தநுஃ பூர்வா திவமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதி யா த்வர்தாத்ஸ்ரு'ஜதோ நாரீ ஶதரூபா வ்யஜாயத

பிரம்மாவின் அந்த முன்னைய உருவம் வானத்தை மூடி நிற்கிறது; அவர் பெண்ணாக உருவாக்கிய பாதியில் இருந்து சதரூபா பிறந்தாள்.

ஸா தேவீ நியுதம் தப்த்வா தபஃ பரமதுஶ்சரம் பர்தாரம் தீப்தயஶஸம் புருஷம் ப்ரத்யபத்யத

அந்த தேவி எண்ணற்ற ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் செய்து, புகழ் மிகுந்த புருஷனை கணவனாகப் பெற்றாள்.

ஸ வை ஸ்வாயம்புவஃ பூர்வம் புருஷோ மநுருச்யதே தஸ்யைவ ஸப்ததியுகம் மந்வந்தரமிஹோச்யதே

அந்த புருஷன் முன்னால் ஸ்வாயம்புவ மனு என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவருடைய எழுபது யுகங்கள் கொண்ட காலமே இங்கு மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது.

லேபே ஸ புருஷஃ பத்நீம் ஶதரூபாம் அயோநிஜாம் தயா ஸார்தம் ஸ ரமதே தஸ்மாத்ஸா ரதிருச்யதே

அந்த புருஷன் கருவறையிலிருந்து பிறக்காத சதரூபாவை மனைவியாகப் பெற்றார். அவளுடன் இணைந்து வாழ்ந்ததால், அவளுக்கு 'ரதி' என்று பெயர் வந்தது.

ப்ரதமஃ ஸம்ப்ரயோகாத்மா கல்பாதௌ ஸமபத்யத விராஜம் அஸ்ரு'ஜத் ப்ரஹ்மா ஸோ ऽபவத் புருஷோ விராட்

அவர்களின் முதல் சேர்க்கை கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்தது. பிரம்மா விராட் எனும் உலகப் புருஷனை உருவாக்கினார்; அவர் விராட் ஆனார்.

ஸம்ராட் ச ஶதரூபா வை வைராஜஃ ஸ மநுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ஸ வைராஜஃ ப்ரஜாஸர்கம் ஸஸர்ஜ புருஷோ மநுஃ

சதரூபா பேரரசியாக ஆனாள்; விராட்டிலிருந்து பிறந்த மனுவே மனு என்று அறியப்படுகிறார். அந்த விராட் மனு உயிரினங்களைப் படைத்தார்.

வைராஜாத்புருஷாத் வீராச் சதரூபா வ்யஜாயத ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதௌ புத்ரௌ த்வௌ லோகஸம்மதௌ

விராட் புருஷனிலிருந்து சதரூபா பிறந்தாள். அவளுக்கு பிரியவர்த்தன், உத்தானபாதன் என்ற இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்; இருவரும் உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள்.

கந்யே த்வே ச மஹாபாகே யாப்யாம் ஜாதா இமாஃ ப்ரஜாஃ தேவீ நாம ததாகூதிஃ ப்ரஸூதிஶ்சைவ தே உபே

மேலும், இரண்டு மகள்கள் பிறந்தனர்; அவற்றிலிருந்து இந்த உயிர்கள் தோன்றின. ஒருத்தி தேவஹூதி, மற்றொன்று ஆக்கூதி; இவை இருவரும் பெருமைமிக்கவர்கள்.

ஸ்வாயம்புவஃ ப்ரஸூதிம் து தக்ஷாய ப்ரததௌ ப்ரபுஃ ப்ராணோ தக்ஷ இதி ஜ்ஞேயஃ ஸம்கல்போ மநுருச்யதே

ஸ்வாயம்புவ மனு, ப்ரஸூதியை தக்ஷனுக்கு அளித்தார். தக்ஷன் 'பிராணன்' என்று அறியப்பட வேண்டும்; மனுவை 'சங்கல்பம்' என்றும் அழைக்கின்றனர்.

ருசேஃ ப்ரஜாபதேஃ ஸோ ऽத ஆகூதிம் ப்ரத்யபாதயத் ஆகூத்யாம் மிதுநம் ஜஜ்ஞே மாநஸஸ்ய ருசேஃ ஶுபம்

பிரஜாபதி ருசி, ஆக்கூதியை மனைவியாக ஏற்றார். ஆக்கூதியிலிருந்து, ருசிக்கு மனதில் தோன்றிய ஒரு நல்ல தம்பதிகள் பிறந்தனர்.

யஜ்ஞஶ் ச தக்ஷிணா சைவ யமலௌ ஸம்பபூவதுஃ யஜ்ஞஸ்ய தக்ஷிணாயாம் து புத்ரா த்வாதஶ ஜஜ்ஞிரே

யஜ்ஞன் மற்றும் தக்ஷிணை என்ற இரட்டையர்கள் பிறந்தனர். யஜ்ஞன் மற்றும் தக்ஷிணையிலிருந்து பன்னிரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்.

யாமா இதி ஸமாக்யாதா தேவாஃ ஸ்வாயம்புவே ऽந்தரே ஏதஸ்ய புத்ரா யஜ்ஞஸ்ய தஸ்மாத்யாமாஶ் ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ

அவர்கள் 'யாமர்கள்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; ஸ்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில் தெய்வங்கள். இவர்கள் யஜ்ஞனின் மகன்கள்; அதனால் யாமர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.

அஜிதஶ்சைவ ஶுக்ரஶ் ச கணௌ த்வௌ ப்ரஹ்மணா க்ரு'தௌ யாமாஃ பூர்வம் ப்ரஜாதா யே தே ऽபவம்ஸ்து திவௌகஸஃ

அஜிதன் மற்றும் சுக்ரன் எனும் இரண்டு குழுக்களை பிரம்மா உருவாக்கினார். யாமர்கள் முதலில் பிறந்தவர்கள்; அவர்கள் வானுலகில் வாழ்ந்தனர்.

ஸ்வாயம்புவஸுதாயாம் து ப்ரஸூத்யாம் லோகமாதரஃ தஸ்யாம் கந்யாஶ்சதுர்விம்ஶத் தக்ஷஸ் த்வஜநயத் ப்ரபுஃ

ஸ்வாயம்புவ மனுவின் மகள் ப்ரஸூதியிலிருந்து உலகின் தாய்மார்கள் பிறந்தார்கள். அவளுக்கு தக்ஷன் இருபத்து நான்கு மகள்களை பெற்றார்.

ஸர்வாஸ்தாஶ் ச மஹாபாகாஃ ஸர்வாஃ கமலலோசநாஃ போகவத்யஶ் ச தாஃ ஸர்வாஃ ஸர்வாஸ்தா யோகமாதரஃ

அவை எல்லாம் மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவைகள், எல்லாம் தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடையவைகள், எல்லாம் இன்பம் அனுபவிப்பவைகள், அவை எல்லாம் யோகத்தின் தாய்மார்கள்.

ஸர்வாஶ் ச ப்ரஹ்மவாதிந்யஃ ஸர்வா விஶ்வஸ்ய மாதரஃ ஶ்ரத்தா லக்ஷ்மீர்த்ரு'திஸ்துஷ்டிஃ புஷ்டிர்மேதா க்ரியா ததா

அவை எல்லாம் பரம்பொருளை உரைப்பவைகள், எல்லாம் உலகத்துக்குத் தாய்மார்கள்; அவை: श्रद्धை, லட்சுமி, நிலைத்தன்மை, திருப்தி, செழிப்பு, அறிவு மற்றும் செயல்.