லிங்கபுராணம்

ஸ்வச்சந்ததஃ ஸ்வச்சந்தாம்ஸி வயஸா ச வயாம்ஸி ச பஶூந்ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ஸ தேவேஶோ ऽஸ்ரு'ஜத்பக்ஷிகணாநபி

தனது விருப்பத்திற்கும் வயதிற்கும் ஏற்ப அவர் பறவைகளை உருவாக்கினார்; மிருகங்களை உருவாக்கிய பிறகு, தேவதைகளின் தலைவன் பல்வேறு பறவைகளையும் உருவாக்கினார்.

முகதோ ऽஜாஃ ஸஸர்ஜாத வக்ஷஸஶ் சாவயோ ऽஸ்ரு'ஜத் காஶ்சைவாதோதராத்ப்ரஹ்மா பார்ஶ்வாப்யாம் ச விநிர்மமே

அவர் தன் வாயிலிருந்து ஆடுகளை, மார்பிலிருந்து செம்மறி ஆடுகளை, வயிற்றிலிருந்து பசுக்களை, மற்றும் பக்கவாட்டில் இருந்து அவற்றை பிரம்மா உருவாக்கினார்.

பத்ப்யாம் சாஶ்வாந் ஸமாதங்காந் ராஸபாந் ஆவயாந் ம்ரு'காந் உஷ்ட்ராநஶ்வதராம்ஶ்சைவ ததாந்யாஶ்சைவ ஜாதயஃ

அவரது கால்களில் இருந்து குதிரைகள், யானைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், மான்கள், கழுதைப்பந்திகள் மற்றும் பிற இனங்கள் தோன்றின.

ஓஷத்யஃ பலமூலிந்யோ ரோமப்யஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே ஏவம் பஶ்வோஷதீஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா யூயுஜத் ஸோ ऽத்வரே ப்ரபுஃ

அவரது முடிகளில் இருந்து மருந்து செடிகள், பழம் மற்றும் கிழங்கு தரும் செடிகள் தோன்றின. இவ்வாறு மிருகங்களும் செடிகளும் உருவாக, ஆண்டவர் அவற்றை யாகத்தில் சேர்த்தார்.

கௌரஜஃ பூருஷோ மேஷோ ஹ்ய் அஶ்வோ ऽஶ்வதரகர்தபௌ ஏதாந்க்ராம்யாந்பஶூநாஹுர் ஆரண்யாந்வை நிபோதத

காளை, மனிதன், ஆடு, குதிரை, கழுதைப்பந்தி, கழுதை ஆகியவை வீட்டில் வளர்க்கும் மிருகங்கள்; இப்போது காட்டு மிருகங்களை கேளுங்கள்.

ஶ்வாபதோ த்விகுரோ ஹஸ்தீ வாநராஃ பக்ஷிபஞ்சமாஃ ஔதகாஃ பஶவஃ ஷஷ்டாஃ ஸப்தமாஸ்து ஸரீஸ்ரு'பாஃ

மாமிசம் உண்ணும் விலங்குகள், இரு நகங்களுள்ளவை, யானைகள், குரங்குகள், பறவைகள் ஐந்தாவது வகை, நீரில் வாழும் விலங்குகள் ஆறாவது, மற்றும் ஊர்வன்கள் ஏழாவது.

மஹிஷா கவயாக்ஷாஶ் ச ப்லவம்காஃ ஶரபா வ்ரு'காஃ ஸிம்ஹஸ்து ஸப்தமஸ்தேஷாம் ஆரண்யாஃ பஶவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

எருமைகள், காட்டு மாடுகள், காடேமைகள், குரங்குகள், சரபங்கள், ஓநாய்கள், சிங்கங்கள் ஆகியவை ஏழாவது வகை; இவை காட்டு மிருகங்கள் என நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன.

காயத்ரம் ச ரு'சம் சைவ த்ரிவ்ரு'த்ஸாமரதம்தரம் அக்நிஷ்டோமம் ச யஜ்ஞாநாம் நிர்மமே ப்ரதமாந் முகாத்

காயத்ரி, ரிக், திரிவ்ருத், சாமம், ரதந்தரம், அக்னிஷ்டோமம் ஆகிய யாகங்களை அவர் தன் வாயிலிருந்து முதலில் உருவாக்கினார்.

யஜூம்ஷி த்ரைஷ்டுபம் சந்தஸ்தோமம் பஞ்சதஶம் ததா ப்ரு'ஹத்ஸாம ததோக்த்யம் ச தக்ஷிணாதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

யஜுர், த்ரைஷ்டுப், சந்தஸ்தோமம், பஞ்சதசம், பிரஹத்ஸாமம், உக்த்யம் மற்றும் தக்ஷிணை ஆகியவற்றையும் அவர் வாயிலிருந்து உருவாக்கினார்.

ஸாமாநி ஜகதீசந்தஸ்தோமம் ஸப்ததஶம் ததா வைரூபமதிராத்ரம் ச பஶ்சிமாதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

சாம வேதங்கள், ஜகதீ சந்தம், சந்தஸ்தோமம், சப்ததசம், வைரூபம் மற்றும் அதிராத்திரம் ஆகியவற்றை அவர் மேற்குப் பக்க வாயிலிருந்து உருவாக்கினார்.

ஏகவிம்ஶமதர்வாணம் ஆப்தோர்யாமாணம் ஏவ ச அநுஷ்டுபம் ஸவைராஜம் உத்தராதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

அதர்வணம், ஆப்தோர்யாமம், அனுஷ்டுப், சவைராஜம் ஆகியவற்றை அவர் வடக்கு வாயிலிருந்து உருவாக்கினார்.

வித்யுதோ ऽஶநிமேகாம்ஶ் ச ரோஹிதேந்த்ரதநூம்ஷி ச தேஜாம்ஸி ச ஸஸர்ஜாதௌ கல்பஸ்ய பகவாந்ப்ரபுஃ

காலத்தின் தொடக்கத்தில், பரமபிரான் மின்னல், இடியுடன் கூடிய மேகங்கள், வானவில் மற்றும் மற்ற ஒளிரும் நிகழ்வுகளை உருவாக்கினார்.

உச்சாவசாநி பூதாநி காத்ரேப்யஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே ப்ரஹ்மணஸ்து ப்ரஜாஸர்கம் ஸ்ரு'ஜதோ ஹி ப்ரஜாபதேஃ

பிரம்மா உயிரினங்களை உருவாக்கும் போது, அவனது உடல்விரிவுகளிலிருந்து உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பலவகை உயிர்கள் தோன்றின.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா சதுஷ்டயம் பூர்வம் தேவாஸுரநராந்பித்ரூ'ந் ததோ ऽஸ்ரு'ஜத் ஸ பூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

முதலில், அவர் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், முன்னோர்கள் என்ற நான்கு வகைகளை உருவாக்கினார்; பின்னர் நிலைபெறும் மற்றும் அசையும் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தார்.

யக்ஷாந்பிஶாசாந் கந்தர்வாம்ஸ் த்வ் அதைவாப்ஸரஸாம் கணாந் நரகிந்நரரக்ஷாம்ஸி வயஃபஶும்ரு'கோரகாந்

பின்பு, அவர் யக்ஷர்கள், பிசாசுகள், கந்தர்வர்கள், அப்பசரஸ்கள், நாகர்கள், கின்னரர்கள், ராட்சதர்கள், பறவைகள், மாடுகள், காட்டு மிருகங்கள், பாம்புகள் ஆகியவற்றையும் படைத்தார்.

அவ்யயம் ச வ்யயம் சாபி யதிதம் ஸ்தாணுஜங்கமம் தேஷாம் வை யாநி கர்மாணி ப்ராக்ஸ்ரு'ஷ்ட்யாம் ப்ரதிபேதிரே

அழியாததும் அழியும் தன்மையுடையதும், நிலைபெறும் மற்றும் அசையும் எல்லாவற்றையும் அவர் படைத்தார்; அவை கடந்த படைப்பில் செய்த செயல்களை மீண்டும் ஏற்றுக்கொண்டன.

தாந்யேவ ப்ரதிபத்யந்தே ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ புநஃ புநஃ ஹிம்ஸ்ராஹிம்ஸ்ரே ம்ரு'துக்ரூரே தர்மாதர்மே ந்ரு'தாந்ரு'தே

புதிய உயிர்கள் தோன்றும் போதும், அவை முன்பு செய்த செயல்களையே மீண்டும் மீண்டும் மேற்கொள்கின்றன; அது வன்முறை, அகவன்முறை, மென்மை, கடுமை, தர்மம், அதர்மம், உண்மை, பொய் என எவ்வாறாயினும்.

தத்பாவிதாஃ ப்ரபத்யந்தே தஸ்மாத்தத்தஸ்ய ரோசதே மஹாபூதேஷு ஸ்ரு'ஷ்டேஷு இந்த்ரியார்தேஷு மூர்திஷு

அந்தச் செயல்களின் விளைவால் உயிர்கள் தக்க நிலையை அடைகின்றன; ஆகவே, பெரிய மூலப்பொருள்கள், அறிவாற்றல், உருவங்கள் ஆகியவற்றில் தங்களுக்கேற்றதையே விரும்புகின்றன.

விநியோகம் ச பூதாநாம் தாதைவ வ்யததாத் ஸ்வயம் கேசித்புருஷகாரம் து ப்ராஹுஃ கர்ம ஸுமாநவாஃ

உயிர்களின் பணி என்னவென்பதை இறைவன் தானே வகுத்தார்; ஆனால் சில அறிஞர்கள் முயற்சியே காரணம் எனக் கூறுகின்றனர்.

தைவமித்யபரே விப்ராஃ ஸ்வபாவம் பூதசிந்தகாஃ பௌருஷம் கர்ம தைவம் ச பலவ்ரு'த்திஸ்வபாவதஃ

மற்றும் சில learnedவர்கள் அதைக் கடவுளின் அருளாகக் கருதுகின்றனர்; உலகத்தை ஆராய்பவர்கள் இயல்பே காரணம் என்பார்கள்; சிலர் முயற்சி, செயல், விதி ஆகியவை தத்தம் இயல்பின்படி பலனைத் தரும் என்கிறார்கள்.

ந சைகம் ந ப்ரு'தக்பாவம் அதிகம் ந ததோ விதுஃ ஏததேவம் ச நைகம் ச நாமபேதேந நாப்யுபே

ஆனால், அது ஒன்றாகவோ, முற்றிலும் வேறாகவோ, அல்லது அதற்கு மேல் ஏதோ ஒன்றாகவோ அவர்கள் அறியவில்லை; அது வெறும் ஒன்றும் அல்ல, பெயர் வேறுபாடாகவும் அல்ல, இரண்டும் சேர்ந்து என்பதும் அல்ல.

கர்மஸ்தா விஷமம் ப்ரூயுஃ ஸத்த்வஸ்தாஃ ஸமதர்ஶநாஃ நாம ரூபம் ச பூதாநாம் க்ரு'தாநாம் ச ப்ரபஞ்சநம்

செயலில் பற்றுள்ளவர்கள் வேறுபாடுகளைப் பேசுவர்; சத்த்வத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் சமமாகப் பார்ப்பவர்கள்; உயிர்களின் பெயரும் உருவமும் அவற்றால் செய்யப்பட்டவற்றின் வெளிப்பாடாகும்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவாதௌ நிர்மமே ஸ மஹேஶ்வரஃ ரு'ஷீணாம் நாமதேயாநி யாஶ் ச வேதேஷு வ்ரு'த்தயஃ

ஆரம்பத்தில், மகேஸ்வரன் வேதவாக்குகளிலிருந்து முனிவர்களின் பெயர்களையும், வேதங்களில் கூறப்பட்ட முறைகளையும் உருவாக்கினார்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரஸூதாநாம் தாந்யேவைப்யோ ததாத்யஜஃ ஏவம்விதாஃ ஸ்ரு'ஷ்டயஸ்து ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ

இரவு முடிவில் பிறந்தவர்களுக்கு, அவ்வாறே அவர் அதே பொருள்களை அளிக்கிறார்; இப்படிப்பட்டவை வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மாவின் படைப்புகள்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரத்ரு'ஶ்யந்தே ஸித்திமாஶ்ரித்ய மாநஸீம் ஏவம்பூதாநி ஸ்ரு'ஷ்டாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

இரவு முடிவில், மனதின் மூலம் சிறப்பை அடைந்த அந்த உயிர்கள் காணப்படுகின்றன; இப்படிப்பட்ட நிலைபெறும் மற்றும் அசையும் உயிர்கள் உருவாகின்றன.

யதாஸ்ய தாஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா ந வ்யவர்தந்த ஸத்தமாஃ தமோமாத்ராவ்ரு'தோ ப்ரஹ்மா ததா ஶோகேந துஃகிதஃ

அந்தச் சிறந்த உயிர்கள் உருவாக்கப்பட்ட பிறகு பெருகவில்லை; அப்போது பிரம்மா இருளால் மூடப்பட்டு துக்கத்தில் கவலைப்பட்டார்.

ததஃ ஸ விததே புத்திம் அர்தநிஶ்சயகாமிநீம் அதாத்மநி ஸமத்ராக்ஷீத் தமோமாத்ராம் நியாமிகாம்

பின்னர், அவர் தெளிவான அறிவை நோக்கி மனதை செலுத்தினார்; அப்போது, தன்னுள் இருள் மட்டுமே தடை எனக் கண்டார்.

ரஜஃஸத்த்வம் பரித்யஜ்ய வர்தமாநாம் ஸ்வதர்மதஃ ததஃ ஸ தேந துஃகேந துஃகம் சக்ரே ஜகத்பதிஃ

ரஜஸ் மற்றும் சத்த்வத்தை விட்டு, அவர் தன் இயல்பில் நிலைத்தார்; அந்த துக்கத்தால் உலகத்தின் ஆண்டவன் துயரையும் உருவாக்கினார்.

தமஶ் ச வ்யநுதத்பஶ்சாத் ரஜஃ ஸத்த்வம் தமாவ்ரு'ணோத் தத்தமஃ ப்ரதிநுந்நம் வை மிதுநம் ஸமஜாயத

பின்னர், அவர் அந்த இருளை நீக்கினார்; ரஜஸ் மற்றும் சத்த்வம் அதை மூடின; அந்த இருள் ஒதுக்கப்பட்டபோது, ஒரு ஜோடி உயிர்கள் தோன்றின.