லிங்கபுராணம்

உத்ஸ்ரு'ஷ்டா ஸா தநுஸ்தேந ஸத்யோ ऽஹஃ ஸமஜாயத தஸ்மாதஹோ தர்மயுக்தம் தேவதாஃ ஸமுபாஸதே

அந்த உடலை அவர் விட்டு விட்டதும் உடனே அது பகல் ஆனது; அதனால், தேவர்கள் தர்மம் நிறைந்த பகலை வழிபடுகிறார்கள்.

ஸத்த்வமாத்ராத்மிகாமேவ ததோ ऽந்யாம் ஸோ ऽப்யமந்யத பித்ரு'வந்மந்யமாநஸ்ய புத்ராம்ஸ்தாந்த்யாயதஃ ப்ரபோஃ

பின்னர், அவர் சுத்த சத்த்வம் கொண்ட மற்றொரு உடலை எண்ணினார்; முன்னோர்களைப் போல் பிள்ளைகளை நினைத்து, அந்த ஆண்டவன் தியானித்தார்.

பிதரோ ஹ்யுபபக்ஷாப்யாம் ராத்ர்யஹ்ணோர் அந்தரே ऽபவந் தஸ்மாத்தே பிதரோ தேவாஃ பித்ரு'த்வம் தேந தேஷு தத்

முன்னோர்கள் இரவும் பகலும் இடைப்பட்ட சந்தியிலும் தோன்றினார்கள்; அதனால், அவர்கள் முன்னோர்கள் என்றும், அவர்களுக்குள் அந்த முன்னோர் நிலை நிலைபெற்றது.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஸ்து பிதரஸ் தநும் தாம் ஸ வ்யபோஹத ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யஃ ஸம்த்யா வ்யஜாயத

அந்த உடலால் முன்னோர்கள் உருவானபின், அவர் அந்த உடலை விட்டு விட்டார்; அது விலகியதும் உடனே அது சந்தியா ஆனது.

யஸ்மாதஹர்தேவதாநாம் ராத்ரிர்யா ஸாஸுரீ ஸ்ம்ரு'தா தயோர்மத்யே து பைத்ரீ யா தநுஃ ஸா து கரீயஸீ

பகல் தேவர்களுக்கு, இரவு அசுரர்களுக்காகக் கருதப்படுகிறது; அந்த இரண்டின் நடுவிலுள்ள முன்னோர் உடல் மிகவும் சிறந்ததாகும்.

தஸ்மாத்தேவா ஸுராஃ ஸர்வே ரு'ஷயோ மாநவாஸ் ததா உபாஸந்தே முதாயுக்தா ராத்ர்யஹ்ணோர் மத்யமாம் தநும்

அதனால் எல்லா தேவர்கள், வானவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோர் மகிழ்ச்சியுடன் இரவு பகலின் நடுவிலுள்ள அந்த உருவத்தை வழிபடுகின்றனர்.

ததோ ஹ்யந்யாம் புநர்ப்ரஹ்மா தநும் வை ஸமக்ரு'ஹ்ணத ரஜோமாத்ராத்மிகாயாம் து மநஸா ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ

பின்னர் பிரம்மா மற்றொரு உருவை எடுத்தார்; அது முழுவதும் இராஜஸ்வ குணத்தால் ஆனது. அந்த ஆண்டவன் மனதினால் உயிர்களை படைத்தான்.

ரஜஃப்ரியாம்ஸ்ததஃ ஸோ ऽத மாநஸாநஸ்ரு'ஜத்ஸுதாந் மநஸ்விநஸ்ததஸ்தஸ்ய மாநவா ஜஜ்ஞிரே ஸுதாஃ

அதன்பின், இராஜஸ்வத்தை விரும்பும் புத்திசாலி மக்களை மனதினால் உருவாக்கினார்; அவ்வாறு அவனிடமிருந்து மனுக்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா புநஃ ப்ரஜாஶ்சாபி ஸ்வாம் தநும் தாம் அபோஹத ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஜ்யோத்ஸ்நா ஸத்யஸ்த்வஜாயத

மீண்டும் உயிர்களை படைத்து, தனது அந்த உருவை பிரம்மா விட்டு விட்டார்; அந்த உருவை விட்டவுடன், ஜோத்ஸ்நா உடனே பிறந்தாள்.

யஸ்மாத்பவந்தி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா ஜ்யோத்ஸ்நாயா உத்பவே ப்ரஜாஃ இத்யேதாஸ்தநவஸ்தேந ஹ்ய் அபவித்தா மஹாத்மநா

ஜோத்ஸ்நா தோன்றும்போது உயிர்கள் மகிழ்ச்சி அடைவதால், அந்த மகான் அந்த உருவுகளை விட்டு விட்டான்.

ஸத்யோ ராத்ர்யஹநீ சைவ ஸம்த்யா ஜ்யோத்ஸ்நா ச ஜஜ்ஞிரே ஜ்யோத்ஸ்நா ஸம்த்யா அஹஶ்சைவ ஸத்த்வமாத்ராத்மகம் த்ரயம்

உடனே இரவு, பகல், சந்த்யை, ஜோத்ஸ்நா ஆகியவை பிறந்தன; ஜோத்ஸ்நா, சந்த்யை, பகல் இவை மூன்றும் சுத்த சத்த்வ குணத்தால் ஆனவை.

தமோமாத்ராத்மிகா ராத்ரிஃ ஸா வை தஸ்மாந்நிஶாத்மிகா தஸ்மாத்தேவா திவாதந்வா துஷ்ட்யா ஸ்ரு'ஷ்டா முகாத்து வை

இரவு முழுவதும் தமஸ்வ குணத்தால் ஆனது; ஆகவே அது இருளின் தன்மையுடையது. அதனால், பகல் உருவிலிருந்து தேவர்கள் சந்தோஷத்துடன் அவன் வாயிலிருந்து தோன்றினர்.

யஸ்மாத்தேஷாம் திவா ஜந்ம பலிநஸ்தேந வை திவா தந்வா யயாஸுராந் ராத்ரௌ ஜகநாதஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ

அவர்கள் பகலில் பிறந்ததால், பகலில் வலிமை உடையவர்கள்; அந்த உருவத்தால் ஆண்டவன் இரவில் தனது வயிற்றிலிருந்து அசுரர்களை உருவாக்கினான்.

ப்ராணேப்யோ நிஶிஜந்மாநோ பலிநோ நிஶி தேந தே ஏதாந்யேவ பவிஷ்யாணாம் தேவாநாமஸுரைஃ ஸஹ

உயிர்களிலிருந்து இரவில் பிறந்தவர்கள் இரவில் வலிமை உடையவர்கள்; இவர்கள் எதிர்கால தேவர்களுடன் அசுரர்களாக இருப்பார்கள்.

பித்ரூ'ணாம் மாநவாநாம் ச அதீதாநாகதேஷு வை மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு நிமித்தாநி பவந்தி ஹி

பித்ருக்கள் மற்றும் மனிதர்களுக்காக, கடந்தும் வரும் அனைத்து மன்வந்தரங்களிலும் இவை காரணமாக இருக்கின்றன.

ஜ்யோத்ஸ்நா ராத்ர்யஹநீ ஸம்த்யா சத்வார்யம்பாம்ஸி தாநி வை பாந்தி யஸ்மாத் ததோ ऽம்பாம்ஸி ஶப்தோ ऽயம் ஸுமநீஷிபிஃ

ஜோத்ஸ்நா, இரவு, பகல், சந்த்யை — இந்த நான்கு 'அம்பாஞ்சி' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; இவை பிரகாசிப்பதால், இந்த பெயரை ஞானிகள் பயன்படுத்துகின்றனர்.

பாதிர்தீப்தௌ நிகதிதஃ புநஶ்சாத ப்ரஜாபதிஃ ஸோ ऽம்பாம்ஸ்யேதாநி ஸ்ரு'ஷ்ட்வா து தேவமாநுஷதாநவாந்

'பாதி' என்பது பிரகாசம் என்று பொருள்; பிறகு ப்ரஜாபதி இந்த அம்பாஞ்சிகளை உருவாக்கி, தேவர்கள், மனிதர்கள், தானவர்கள் ஆகியவர்களையும் படைத்தான்.

பித்ரூ'ம்ஶ்சைவ ஸ்ரு'ஜத்தந்வா ஆத்மநா விவிதாந்புநஃ தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தநும் ஜ்யோத்ஸ்நாம் ததோ ऽந்யாம் ப்ராப்ய ஸ ப்ரபுஃ

அவன் தனது உருவால் பித்ருக்களை உருவாக்கினான்; மீண்டும் பல உயிர்களையும் படைத்தான். அந்த ஜோத்ஸ்நா உருவை விட்டு, ஆண்டவன் மற்றொரு உருவை எடுத்தான்.

மூர்திம் தமோரஜஃப்ராயாம் புநரேவாப்யபூஜயத் அந்தகாரே க்ஷுதாவிஷ்டாம்ஸ் ததோ ऽந்யாந் ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ

மீண்டும் தமஸ் மற்றும் இராஜஸ் நிறைந்த, பசிக்காக இருளில் நிறைந்த உருவை அவன் போற்றினான்; பின்னர் ஆண்டவன் மற்ற உயிர்களை உருவாக்கினான்.

தேந ஸ்ரு'ஷ்டாஃ க்ஷுதாத்மாநோ அம்பாம்ஸ்யாதாதும் உத்யதாஃ அம்பாம்ஸ்யேதாநி ரக்ஷாம உக்தவந்தஸ்து தேஷு யே

அவன் படைத்தவர்கள் பசிக்கே ஆனவர்கள்; அவர்கள் அம்பாஞ்சிகளை பிடிக்க முயன்றார்கள். அவர்களில் சிலர், 'நாம் அம்பாஞ்சிகளை காப்போம்' என்று கூறினார்கள்.

ராக்ஷஸா நாம தே யஸ்மாத் க்ஷுதாவிஷ்டா நிஶாசராஃ யே ऽப்ருவந் யக்ஷமோ ऽம்பாம்ஸி தேஷாம் ஹ்ரு'ஷ்டாஃ பரஸ்பரம்

அவர்கள் பசிக்குள் இரவில் சுற்றும் ராக்ஷஸ்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; 'நாம் அம்பாஞ்சிகளை அனுபவிப்போம்' என்று சொன்னவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் மகிழ்ந்தனர்.

தேந தே கர்மணா யக்ஷா குஹ்யகா கூடகர்மணா ரக்ஷேதி பாலநே சாபி தாதுரேஷ விபாஷ்யதே

அந்த செயலால், யக்ஷர்கள், குய்யகர்கள் ஆகியோர் ரகசிய செயல்களைச் செய்வோர்; 'ரக்ஷ' என்றது பாதுகாப்பு என்ற அர்த்தத்திலும் வருகிறது.

ஏவம் ச யக்ஷதிர் தாதுர் பக்ஷணே ஸ நிருச்யதே தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்யப்ரியேணாஸ்ய கேஶாஃ ஶீர்ணாஸ்து தீமதஃ

அதேபோல், 'யக்ஷ' என்றது உண்ணுதல் என்று விளக்கப்படுகிறது; அவனைப் பார்த்து, அந்த ஞானியின் முடிகள் விரும்பாமல் விழுந்தன.

தே ஶீர்ணாஶ்சோத்திதா ஹ்யூர்த்வம் தே சைவாருருதுஃ ப்ரபும் ஹீநாஸ்தச்சிரஸோ வாலா யஸ்மாச்சைவாவஸர்பிணஃ

அவர்களின் தலை துணிக்கப்பட்டவர்கள் மேலே எழுந்தார்கள்; ஆண்டவருக்காக அழுதவர்கள் தங்களது தலைகளை இழந்தார்கள்; அவற்றிலிருந்து 'வாலா' எனப்படும் உயிரினங்கள் தோன்றின.

வ்யாலாத்மாநஃ ஸ்ம்ரு'தா வாலா ஹீநத்வாதஹயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ பதத்வாத்பந்நகாஶ்சைவ ஸர்பாஶ்சைவாவஸர்பணாத்

'வாலா' எனப்படுபவர்கள் பாம்புகளின் இயல்புடையவர்கள் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்; குறைவால் அவர்கள் பாம்புகள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; கீழே விழுவதால் 'பன்னகர்கள்' என்றும், ஊர்ந்து செல்லுவதால் 'சர்ப்பங்கள்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தஸ்ய க்ரோதோத்பவோ யோ ऽஸௌ அக்நிகர்பஃ ஸுதாருணஃ ஸ து ஸர்பாந் ஸஹோத்பந்நாந் ஆவிவேஶ விஷாத்மகஃ

அவரது கோபத்திலிருந்து தீயை உடைய ஒரு பயங்கரமான உருவம் தோன்றியது; அது, உருவான பாம்புகளுக்குள் நஞ்சின் இயல்புடன் புகுந்தது.

ஸர்பாந்ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ததஃ க்ருத்தஃ க்ரோதாத்மாநோ விநிர்மமே வர்ணேந கபிஶேநோக்ராஸ் தே பூதாஃ பிஶிதாஶநாஃ

பாம்புகளை உருவாக்கிய பிறகு, அவர் கோபத்தில் இருந்து, மஞ்சள் நிறமும் கொடூரமான இயல்பும் உடைய, இறைச்சி உண்பவர்களாகும் உயிரினங்களை உருவாக்கினார்.

பூதத்வாத்தே ஸ்ம்ரு'தா பூதாஃ பிஶாசாஃ பிஶிதாஶநாத் ப்ரஸந்நம் காயதஸ்தஸ்ய கந்தர்வா ஜஜ்ஞிரே யதா

அவர்கள் உயிரினங்கள் என்பதால் 'பூதங்கள்' என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; இறைச்சி உண்ணுவதால் 'பிசாசுகள்' என அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவர் அமைதியுடன் பாடியபோது கந்தர்வர்கள் பிறந்தார்கள்.

தயதீத்யேஷ வை தாதுஃ பாநத்வே பரிபட்யதே தயந்தோ ஜஜ்ஞிரே வாசம் கந்தர்வாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ

'தயதி' என்ற வேர்ச்சொல் குடிப்பது என்று பொருள்படுகிறது; கந்தர்வர்கள் வாக்கை குடித்து பிறந்ததால், அவர்கள் அந்த பெயரால் அறியப்படுகிறார்கள்.