லிங்கபுராணம்

தச்சரீரஸமுத்பந்நைஃ கார்யைஸ்தைஃ காரணைஃ ஸஹ க்ஷேத்ரஜ்ஞாஃ ஸமவர்தந்த காத்ரேப்யஸ்தஸ்ய தீமதஃ

அந்த ஞானியின் உடலில் இருந்து எழுந்த செயல்களும் காரணங்களும் சேர்ந்து, அந்த உடலிலிருந்து அறிவுடைய உயிர்கள் தோன்றினார்கள்.

ததோ தேவாஸுரபித்ரூ'ந் மாநுஷாம்ஶ் ச சதுஷ்டயம் ஸிஸ்ரு'க்ஷுர் அம்பாம்ஸ்யேதாநி ஸ்வம் ஆத்மாநம் அயூயுஜத்

பின்னர், தேவர்கள், அசுரர்கள், முன்னோர்கள், மனிதர்கள் என்ற நான்கு வகைகளை உருவாக்க விரும்பி, தன் ஆன்மாவை அந்த நீருடன் இணைத்தார்.

ததஸ்து யுஞ்ஜதஸ்தஸ்ய தமோமாத்ரஸமுத்பவம் ஸமபித்யாயதஃ ஸர்கம் ப்ரயத்நேந ப்ரஜாபதேஃ

அப்போது, அவர் மனதை ஒன்றாக்கி, படைப்பில் முயற்சி செய்து, அந்த இருளின் சாரத்திலிருந்து பிரஜாபதி படைப்பை உருவாக்கினார்.

ததோ ऽஸ்ய ஜகநாத்பூர்வம் அஸுரா ஜஜ்ஞிரே ஸுதாஃ அஸுஃ ப்ராணஃ ஸ்ம்ரு'தோ விப்ராஸ் தஜ்ஜந்மாநஸ் ததோ ऽஸுராஃ

பின்னர், அவருடைய கீழ்பகுதியிலிருந்து முதலில் அசுரர்கள் என்ற மகன்கள் பிறந்தார்கள்; 'அசு' என்பது உயிர் என்று முனிவர்கள் கூறுகிறார்கள், அதனால் அவர்கள் அசுரர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஸுராஃ ஸர்வே தாம் தநும் ஸ வ்யபோஹத ஸாபவித்தா தநுஸ் தேந ஸத்யோ ராத்ரிர் அஜாயத

அந்த உடலால் எல்லா அசுரர்களும் உருவானபின், அவர் அந்த உடலை விட்டு விட்டார்; அந்த உடல் விலகியதும் உடனே அது இரவு ஆனது.

ஸா தமோபஹுலா யஸ்மாத் ததோ ராத்ரிர்நியாமிகா ஆவ்ரு'தாஸ்தமஸா ராத்ரௌ ப்ரஜாஸ்தஸ்மாத்ஸ்வபந்த்யுத

அது இருளால் நிரம்பியதால், இரவு எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துகிறது; இரவில் இருளால் மூடப்பட்ட உயிர்கள் உறங்குகின்றன.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வாஸுராம்ஸ்ததஃ ஸோ வை தநுமந்யாமக்ரு'ஹ்ணத அவ்யக்தாம் ஸத்த்வபஹுலாம் ததஸ்தாம் ஸோ ऽப்யபூஜயத்

அசுர உடலை உருவாக்கியபின், அவர் மறுபடியும் மறைந்தும் சத்த்வம் நிறைந்த மற்றொரு உடலை எடுத்தார்; அதை அவர் மதிப்பளித்தார்.

ததஸ்தாம் யுஞ்ஜதஸ் தஸ்ய ப்ரியம் ஆஸீத் ப்ரஜாபதேஃ ததோ முகாத்ஸமுத்பந்நா தீவ்யதஸ்தஸ்ய தேவதாஃ

அந்த உடலை அவர் ஏற்று, பிரஜாபதி மகிழ்ச்சி அடைந்தார்; அவரது வாயிலிருந்து ஒளிவீசும் போது தேவர்கள் பிறந்தார்கள்.

யதோ ऽஸ்ய தீவ்யதோ ஜாதாஸ் தேந தேவாஃ ப்ரகீர்திதாஃ தாதுர்திவிதி யஃ ப்ரோக்தஃ க்ரீடாயாம் ஸ விபாவ்யதே

அவர் ஒளிவீசும் போது அவர்கள் பிறந்ததால், அவர்கள் தேவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; 'தீவு' என்ற வேர் ஒளி என்று பொருள், விளையாட்டாகவும் அது இங்கே எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

யஸ்மாத்தஸ்ய து தீவ்யந்தோ ஜஜ்ஞிரே தேந தேவதாஃ தேவாந்ஸ்ரு'ஷ்ட்வாத தேவேஶஸ் தநுமந்யாமபத்யத

அவரிடமிருந்து ஒளிவீசும் போது அவர்கள் பிறந்ததால், அவர்கள் தேவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; தேவர்களை உருவாக்கியபின், தேவாதிபதி மற்றொரு உடலை எடுத்தார்.

உத்ஸ்ரு'ஷ்டா ஸா தநுஸ்தேந ஸத்யோ ऽஹஃ ஸமஜாயத தஸ்மாதஹோ தர்மயுக்தம் தேவதாஃ ஸமுபாஸதே

அந்த உடலை அவர் விட்டு விட்டதும் உடனே அது பகல் ஆனது; அதனால், தேவர்கள் தர்மம் நிறைந்த பகலை வழிபடுகிறார்கள்.

ஸத்த்வமாத்ராத்மிகாமேவ ததோ ऽந்யாம் ஸோ ऽப்யமந்யத பித்ரு'வந்மந்யமாநஸ்ய புத்ராம்ஸ்தாந்த்யாயதஃ ப்ரபோஃ

பின்னர், அவர் சுத்த சத்த்வம் கொண்ட மற்றொரு உடலை எண்ணினார்; முன்னோர்களைப் போல் பிள்ளைகளை நினைத்து, அந்த ஆண்டவன் தியானித்தார்.

பிதரோ ஹ்யுபபக்ஷாப்யாம் ராத்ர்யஹ்ணோர் அந்தரே ऽபவந் தஸ்மாத்தே பிதரோ தேவாஃ பித்ரு'த்வம் தேந தேஷு தத்

முன்னோர்கள் இரவும் பகலும் இடைப்பட்ட சந்தியிலும் தோன்றினார்கள்; அதனால், அவர்கள் முன்னோர்கள் என்றும், அவர்களுக்குள் அந்த முன்னோர் நிலை நிலைபெற்றது.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஸ்து பிதரஸ் தநும் தாம் ஸ வ்யபோஹத ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யஃ ஸம்த்யா வ்யஜாயத

அந்த உடலால் முன்னோர்கள் உருவானபின், அவர் அந்த உடலை விட்டு விட்டார்; அது விலகியதும் உடனே அது சந்தியா ஆனது.

யஸ்மாதஹர்தேவதாநாம் ராத்ரிர்யா ஸாஸுரீ ஸ்ம்ரு'தா தயோர்மத்யே து பைத்ரீ யா தநுஃ ஸா து கரீயஸீ

பகல் தேவர்களுக்கு, இரவு அசுரர்களுக்காகக் கருதப்படுகிறது; அந்த இரண்டின் நடுவிலுள்ள முன்னோர் உடல் மிகவும் சிறந்ததாகும்.

தஸ்மாத்தேவா ஸுராஃ ஸர்வே ரு'ஷயோ மாநவாஸ் ததா உபாஸந்தே முதாயுக்தா ராத்ர்யஹ்ணோர் மத்யமாம் தநும்

அதனால் எல்லா தேவர்கள், வானவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோர் மகிழ்ச்சியுடன் இரவு பகலின் நடுவிலுள்ள அந்த உருவத்தை வழிபடுகின்றனர்.

ததோ ஹ்யந்யாம் புநர்ப்ரஹ்மா தநும் வை ஸமக்ரு'ஹ்ணத ரஜோமாத்ராத்மிகாயாம் து மநஸா ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ

பின்னர் பிரம்மா மற்றொரு உருவை எடுத்தார்; அது முழுவதும் இராஜஸ்வ குணத்தால் ஆனது. அந்த ஆண்டவன் மனதினால் உயிர்களை படைத்தான்.

ரஜஃப்ரியாம்ஸ்ததஃ ஸோ ऽத மாநஸாநஸ்ரு'ஜத்ஸுதாந் மநஸ்விநஸ்ததஸ்தஸ்ய மாநவா ஜஜ்ஞிரே ஸுதாஃ

அதன்பின், இராஜஸ்வத்தை விரும்பும் புத்திசாலி மக்களை மனதினால் உருவாக்கினார்; அவ்வாறு அவனிடமிருந்து மனுக்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா புநஃ ப்ரஜாஶ்சாபி ஸ்வாம் தநும் தாம் அபோஹத ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஜ்யோத்ஸ்நா ஸத்யஸ்த்வஜாயத

மீண்டும் உயிர்களை படைத்து, தனது அந்த உருவை பிரம்மா விட்டு விட்டார்; அந்த உருவை விட்டவுடன், ஜோத்ஸ்நா உடனே பிறந்தாள்.

யஸ்மாத்பவந்தி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா ஜ்யோத்ஸ்நாயா உத்பவே ப்ரஜாஃ இத்யேதாஸ்தநவஸ்தேந ஹ்ய் அபவித்தா மஹாத்மநா

ஜோத்ஸ்நா தோன்றும்போது உயிர்கள் மகிழ்ச்சி அடைவதால், அந்த மகான் அந்த உருவுகளை விட்டு விட்டான்.

ஸத்யோ ராத்ர்யஹநீ சைவ ஸம்த்யா ஜ்யோத்ஸ்நா ச ஜஜ்ஞிரே ஜ்யோத்ஸ்நா ஸம்த்யா அஹஶ்சைவ ஸத்த்வமாத்ராத்மகம் த்ரயம்

உடனே இரவு, பகல், சந்த்யை, ஜோத்ஸ்நா ஆகியவை பிறந்தன; ஜோத்ஸ்நா, சந்த்யை, பகல் இவை மூன்றும் சுத்த சத்த்வ குணத்தால் ஆனவை.

தமோமாத்ராத்மிகா ராத்ரிஃ ஸா வை தஸ்மாந்நிஶாத்மிகா தஸ்மாத்தேவா திவாதந்வா துஷ்ட்யா ஸ்ரு'ஷ்டா முகாத்து வை

இரவு முழுவதும் தமஸ்வ குணத்தால் ஆனது; ஆகவே அது இருளின் தன்மையுடையது. அதனால், பகல் உருவிலிருந்து தேவர்கள் சந்தோஷத்துடன் அவன் வாயிலிருந்து தோன்றினர்.

யஸ்மாத்தேஷாம் திவா ஜந்ம பலிநஸ்தேந வை திவா தந்வா யயாஸுராந் ராத்ரௌ ஜகநாதஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ

அவர்கள் பகலில் பிறந்ததால், பகலில் வலிமை உடையவர்கள்; அந்த உருவத்தால் ஆண்டவன் இரவில் தனது வயிற்றிலிருந்து அசுரர்களை உருவாக்கினான்.

ப்ராணேப்யோ நிஶிஜந்மாநோ பலிநோ நிஶி தேந தே ஏதாந்யேவ பவிஷ்யாணாம் தேவாநாமஸுரைஃ ஸஹ

உயிர்களிலிருந்து இரவில் பிறந்தவர்கள் இரவில் வலிமை உடையவர்கள்; இவர்கள் எதிர்கால தேவர்களுடன் அசுரர்களாக இருப்பார்கள்.

பித்ரூ'ணாம் மாநவாநாம் ச அதீதாநாகதேஷு வை மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு நிமித்தாநி பவந்தி ஹி

பித்ருக்கள் மற்றும் மனிதர்களுக்காக, கடந்தும் வரும் அனைத்து மன்வந்தரங்களிலும் இவை காரணமாக இருக்கின்றன.

ஜ்யோத்ஸ்நா ராத்ர்யஹநீ ஸம்த்யா சத்வார்யம்பாம்ஸி தாநி வை பாந்தி யஸ்மாத் ததோ ऽம்பாம்ஸி ஶப்தோ ऽயம் ஸுமநீஷிபிஃ

ஜோத்ஸ்நா, இரவு, பகல், சந்த்யை — இந்த நான்கு 'அம்பாஞ்சி' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; இவை பிரகாசிப்பதால், இந்த பெயரை ஞானிகள் பயன்படுத்துகின்றனர்.

பாதிர்தீப்தௌ நிகதிதஃ புநஶ்சாத ப்ரஜாபதிஃ ஸோ ऽம்பாம்ஸ்யேதாநி ஸ்ரு'ஷ்ட்வா து தேவமாநுஷதாநவாந்

'பாதி' என்பது பிரகாசம் என்று பொருள்; பிறகு ப்ரஜாபதி இந்த அம்பாஞ்சிகளை உருவாக்கி, தேவர்கள், மனிதர்கள், தானவர்கள் ஆகியவர்களையும் படைத்தான்.

பித்ரூ'ம்ஶ்சைவ ஸ்ரு'ஜத்தந்வா ஆத்மநா விவிதாந்புநஃ தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தநும் ஜ்யோத்ஸ்நாம் ததோ ऽந்யாம் ப்ராப்ய ஸ ப்ரபுஃ

அவன் தனது உருவால் பித்ருக்களை உருவாக்கினான்; மீண்டும் பல உயிர்களையும் படைத்தான். அந்த ஜோத்ஸ்நா உருவை விட்டு, ஆண்டவன் மற்றொரு உருவை எடுத்தான்.

மூர்திம் தமோரஜஃப்ராயாம் புநரேவாப்யபூஜயத் அந்தகாரே க்ஷுதாவிஷ்டாம்ஸ் ததோ ऽந்யாந் ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ

மீண்டும் தமஸ் மற்றும் இராஜஸ் நிறைந்த, பசிக்காக இருளில் நிறைந்த உருவை அவன் போற்றினான்; பின்னர் ஆண்டவன் மற்ற உயிர்களை உருவாக்கினான்.