லிங்கபுராணம்

அத்பிஃ ஸம்சாதிதாம் பூமிம் ஸ தாமாஶு ப்ரஜாபதிஃ உபகம்யோஜ்ஜஹாரைநாம் ஆபஶ்சாபி ஸமாவிஶத்

அந்த உயிர்களின் ஆண்டவன், நீரில் மூடப்பட்டிருந்த பூமியை விரைவாக அடைந்து, அவளை எடுத்துக் கொண்டு, நீருக்குள்ளும் நுழைந்தான்.

ஸாமுத்ரா வை ஸமுத்ரேஷு நாதேயாஶ் ச நதீஷு ச ரஸாதலதலே மக்நாம் ரஸாதலபுடே கதாம்

ஆறுகள் கடல்களில் கலந்திருந்தன; தானம் ஆற்றில் இருந்தது; பூமி பாதாளத்தின் ஆழமான இடத்தில் முழுமையாக மூழ்கி இருந்தது.

ப்ரபுர்லோகஹிதார்தாய தம்ஷ்ட்ரயாப்யுஜ்ஜஹார காம் ததஃ ஸ்வஸ்தாநமாநீய ப்ரு'திவீம் ப்ரு'திவீதரஃ

உலகங்களுக்காக, ஆண்டவன் தன் பல்லால் பூமியை உயர்த்தி, அவளை தக்க இடத்தில் கொண்டு வந்து, பூமியின் ஆதாரமாக அவளை நிலைநிறுத்தினான்.

முமோச பூர்வவத் அஸௌ தாரயித்வா தராதரஃ தஸ்யோபரி ஜலௌகஸ்ய மஹதீ நௌரிவ ஸ்திதா

பூமியை தாங்கி, பூமியைக் காப்பவன் முன்புபோல அவளை விடுவித்தான்; அவள்மேல் பெரிய நீர்க்கடல் ஒரு பெரும் படகுபோல் நிலைத்திருந்தது.

தத்ஸமா ஹ்யுருதேஹத்வாந் ந மஹீ யாதி ஸம்ப்லவம் தத உத்க்ஷிப்ய தாம் தேவோ ஜகதஃ ஸ்தாபநேச்சயா

அவள் தன் உடலில் தாங்கப்பட்டிருந்ததால், பூமி மூழ்கவில்லை; பிறகு, அவளை உயர்த்தி, உலகத்தை நிலைநிறுத்தும் எண்ணத்துடன் தேவன் அவ்வாறு செய்தான்.

ப்ரு'திவ்யாஃ ப்ரவிபாகாய மநஶ்சக்ரே ऽம்புஜேக்ஷணஃ ப்ரு'திவீம் ச ஸமாம் க்ரு'த்வா ப்ரு'திவ்யாம் ஸோ ऽசிநோத் கிரீந்

பூமியைப் பிரிக்க மனதில் எண்ணிய அவர், பூமியைச் சமமாக்கி, அதன் மேல் மலைகளை அமைத்தார்.

ப்ராக்ஸர்கே தஹ்யமாநே து ததா ஸம்வர்தகாக்நிநா தேநாக்நிநா விஶீர்ணாஸ்தே பர்வதா பூரிவிஸ்தராஃ

பிரபஞ்சம் உருவாகும் தொடக்கத்தில், அந்த சம்வர்த்தகாக்னி எரிந்தபோது, அந்தப் பெரிய மலைகள் அந்த நெருப்பால் உடைந்தன.

ஶைத்யாதேகார்ணவே தஸ்மிந் வாயுநா தேந ஸம்ஹதாஃ நிஷிக்தா யத்ர யத்ராஸம்ஸ் தத்ர தத்ராசலாபவந்

அந்த ஒரே பெருங்கடலில், குளிரால் மற்றும் காற்றால் அவை ஒன்றாகச் சுருங்கின; எங்கு எங்கு அவை விழுந்தனவோ, அங்கே அங்கே அசையாத மலைகளாக ஆனது.

ததாசலத்வாத் அசலாஃ பர்வபிஃ பர்வதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ கிரயோ ஹி நிகீர்ணத்வாச் சயாநத்வாச்சிலோச்சயாஃ

அசையாததால் அவை 'அசலம்' என அழைக்கப்படுகின்றன; குவிந்த பாறைகளாக இருப்பதால் 'சிலோச்சயம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ததஸ்தேஷு விகீர்ணேஷு கோடிஶோ ஹி கிரிஷ்வத விஶ்வகர்மா விபஜதே கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ

அந்த மலைகள் கோடிக்கணக்காகச் சிதறியபோது, விஸ்வகர்மா ஒவ்வொரு யுகத்தின் தொடக்கத்திலும் அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் பிரிக்கிறார்.

ஸஸமுத்ராமிமாம் ப்ரு'த்வீம் ஸப்தத்வீபாம் ஸபர்வதாம் பூராத்யாம்ஶ் சதுரோ லோகாந் புநஃ ஸோ ऽத வ்யகல்பயத்

கடல்களும், ஏழு தீவுகளும், மலைகளும் உடைய இந்த பூமியையும், பூ முதலான நான்கு உலகங்களையும் அவர் மீண்டும் அமைத்தார்.

லோகாந் ப்ரகல்பயித்வாத ப்ரஜாஸர்கம் ஸஸர்ஜ ஹ ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

உலகங்களை அமைத்த பிறகு, தானாக தோன்றிய பிரம்மா, பலவகை உயிர்களை உருவாக்கும் எண்ணத்துடன், அவற்றை படைத்தான்.

ஸஸர்ஜ ஸ்ரு'ஷ்டிம் தத்ரூபாம் கல்பாதிஷு யதாபுரா தஸ்யாபித்யாயதஃ ஸர்கம் ததா வை புத்திபூர்வகம்

முந்தைய யுகங்களில் எப்படி படைத்தாரோ அதேபோல், அவர் படைப்பை எண்ணியபடியே, தெளிவான சிந்தனையுடன் அந்த படைப்பை உருவாக்கினார்.

புத்த்யாஶ் ச ஸமகாலே வை ப்ராதுர்பூதஸ் தமோமயஃ தமோமோஹோ மஹாமோஹஸ் தாமிஸ்ரஶ்சாந்தஸம்ஜ்ஞிதஃ

அரிவோடு ஒரே நேரத்தில் இருளால் ஆன அறியாமை, பெரும் மயக்கம், தாமஸ், அந்தஸ் என அழைக்கப்படும் குழப்பம் தோன்றியது.

அவித்யா பஞ்சபர்வைஷா ப்ராதுர்பூதா மஹாத்மநஃ பஞ்சதாவஸ்திதஃ ஸர்கோ த்யாயதஃ ஸோ ऽபிமாநிநஃ

இந்த அறியாமை ஐந்து வகைகளுடன் மகானின் மனத்தில் தோன்றியது; தன்னை உயர்ந்தவன் என்று எண்ணி தியானிக்கும் ஒருவருக்கே இந்த ஐந்து மடங்கு படைப்பு உண்டு.

ஸம்வ்ரு'தஸ்தமஸா சைவ பீஜாங்குரவதாவ்ரு'தஃ பஹிரந்தஶ்சாப்ரகாஶஸ் தப்தோ நிஃஸம்ஜ்ஞ ஏவ ச

இது இருளால் மூடப்பட்டு, விதை முளைக்கும் போல் மறைந்துள்ளது; உள்ளும் புறமும் ஒளியில்லாமல், உயிரற்றதும் உணர்வில்லாததும் ஆகும்.

யஸ்மாத்தேஷாம் வ்ரு'தா புத்திர் துஃகாநி கரணாநி ச தஸ்மாத்தே ஸம்வ்ரு'தாத்மாநோ நகா முக்யாஃ ப்ரகீர்திதாஃ

அவர்களின் அறிவு மறைந்ததால், அவர்களின் கருவிகள் துன்பம் தருவதால், இவர்கள் மறைந்த உள்ளத்துடன் உள்ள முதன்மை மரங்களாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

முக்யஸர்கம் ததாபூதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மா ஹ்யஸாதகம் அப்ரஸந்நமநாஃ ஸோ ऽத ததோ ऽந்யம் ஸோ ஹ்யமந்யத

இந்த முதன்மை படைப்பு பயனில்லை என்று பார்த்த பிரமா, மனதில் திருப்தியில்லாமல், பிறகு வேறு ஒரு படைப்பை எண்ணினார்.

தஸ்யாபித்யாயதஶ்சைவ திர்யக்ஸ்ரோதா ஹ்யவர்தத தஸ்மாத் திர்யக்ப்ரவ்ரு'த்தஃ ஸ திர்யக்ஸ்ரோதாஸ் ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவர் தியானித்தபோது, குறுக்கு ஓட்டம் ஒன்று தோன்றியது; அதிலிருந்து குறுக்காக நடக்கும் உயிர்கள் பிறந்தன, அதனால் அவை குறுக்கு ஓட்டம் என அழைக்கப்படுகின்றன.

பஶ்வாதயஸ்தே விக்யாதா உத்பதக்ராஹிணோ த்விஜாஃ தஸ்யாபித்யாயதோ ऽந்யம் வை ஸாத்த்விகஃ ஸமவர்தத

காளை முதலானவை வழிதவறிப் போகும் உயிர்கள் என்று அறியப்படுகின்றன; அவர் மீண்டும் தியானித்தபோது, சுத்தமான படைப்பு தோன்றியது.

ஊர்த்வஸ்ரோதாஸ்த்ரு'தீயஸ்து ஸ வை சோர்த்வம் வ்யவஸ்திதஃ யஸ்மாத்ப்ரவர்ததே சோர்த்வம் ஊர்த்வஸ்ரோதாஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

மூன்றாவது படைப்பு மேலே செல்லும் ஓட்டமாகும்; அது மேலே நிலைத்திருப்பதால், மேலோட்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தே ஸுகப்ரீதிபஹுலா பஹிரந்தஶ் ச ஸம்வ்ரு'தாஃ ப்ரகாஶா பஹிரந்தஶ் ச ஊர்த்வஸ்ரோதோபவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

அவர்கள் ஆனந்தம், மகிழ்ச்சி நிறைந்தவர்கள்; உள்ளும் புறமும் ஒளியுடன் மூடப்பட்டிருக்கின்றனர்; இவர்கள் மேலோட்டத்தில் பிறந்தவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தே ஸத்த்வஸ்ய ச யோகேந ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ஸத்த்வோத்பவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ஊர்த்வஸ்ரோதாஸ்த்ரு'தீயோ வை தேவஸர்கஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவர்கள் சுத்தத்துடன் இணைந்து உருவானவர்கள்; மேலோட்டம் மூன்றாவது படைப்பு, இது தேவர்கள் உருவான படைப்பு என்று கருதப்படுகிறது.

ப்ரகாஶாத் பஹிரந்தஶ் ச ஊர்த்வஸ்ரோதோத்பவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ தே ஊர்த்வஸ்ரோதஸோ ஜ்ஞேயாஸ் துஷ்டாத்மாநோ புதைஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

உள்ளும் புறமும் ஒளியுடன், இவர்கள் மேலோட்டத்தில் பிறந்தவர்கள் என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் மேலோட்ட உயிர்கள், திருப்தி கொண்டவர்கள் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

ஊர்த்வஸ்ரோதஃஸு ஸ்ரு'ஷ்டேஷு தேவேஷு வரதஃ ப்ரபுஃ ப்ரீதிமாநபவத்ப்ரஹ்மா ததோ ऽந்யம் ஸோ ऽப்யமந்யத

மேலோட்ட தேவர்கள் உருவானபோது, அருள் மிகுந்த பிரமா மகிழ்ச்சியடைந்தார்; பின்னர் அவர் மற்றொரு படைப்பை எண்ணினார்.

ஸஸர்ஜ ஸர்கமந்யம் ஹி ஸாதகம் ப்ரபுரீஶ்வரஃ ததோ ऽபித்யாயதஸ்தஸ்ய ஸத்யாபித்யாயிநஸ்ததா

அந்த ஆண்டவன், மற்றொரு பயனுள்ள படைப்பை உருவாக்கினார்; அவர் உண்மையை நோக்கி தியானித்தபோது, அது தோன்றியது.

ப்ராதுராஸீத்ததா வ்யக்தாத் அர்வாக்ஸ்ரோதாஸ்து ஸாதகஃ யஸ்மாத் அர்வாங்ந்யவர்தந்த ததோ ऽர்வாக்ஸ்ரோதஸஸ் து தே

அப்போது வெளிப்பட்டதிலிருந்து பயனுள்ள படைப்பு, முன்னோட்டம் தோன்றியது; அவர்கள் முன்னே செல்கிறார்கள் என்பதால், முன்னோட்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தே ச ப்ரகாஶபஹுலாஸ் தமஃப்ரு'க்தா ரஜோ ऽதிகாஃ தஸ்மாத்தே துஃகபஹுலா பூயோபூயஶ் ச காரிணஃ

அவர்கள் ஒளி நிறைந்தும், இருளும் கலந்தும், செயல் மிகுந்தும் இருக்கிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் துன்பம் நிறைந்தும், மீண்டும் மீண்டும் செய்கின்றவர்களும் ஆவர்.

ஸம்வ்ரு'தா பஹிரந்தஶ் ச மநுஷ்யாஃ ஸாதகாஶ் ச தே

மனிதர்கள் பயனுள்ளவர்களாக உள்ளும் புறமும் மறைந்திருக்கிறார்கள்.