லிங்கபுராணம்

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா புருஷோ ருக்மவர்ணஸ் த்வதீந்த்ரியஃ ப்ரஹ்மா நாராயணாக்யஸ்து ஸுஷ்வாப ஸலிலே ததா

ஆயிரம் தலைகளும் கொண்ட புருஷன், பொன்னிறம் உடையவன், அறிவுக்கு எட்டாதவன், பிரம்மா என்றும் நாராயணன் என்றும் அழைக்கப்படுபவன், அப்போது அந்த நீரில் உறங்கினான்.

ஸத்த்வோத்ரேகாத்ப்ரபுத்தஸ்து ஶூந்யம் லோகமுதைக்ஷத இமம் சோதாஹரந்த்யத்ர ஶ்லோகம் நாராயணம் ப்ரதி

சத்துவ குணம் அதிகமாகி விழித்தவுடன், அவர் இந்த வெறுமையான உலகைக் கண்டார். இங்கு நாராயணனைப் பற்றி இந்தச் சுலோகத்தை கூறுகிறார்கள்.

ஆபோ நாராஶ் ச ஸூநவ இத்யபாம் நாம ஶுஶ்ருமஃ ஆபூர்ய தாபிர் அயநம் க்ரு'தவாநாத்மநோ யதஃ

நீர் 'நாரங்கள்' என்றும், அவர் அவற்றின் மகன் என்றும் நாம் கேட்டுள்ளோம்; அந்த நீர்களை நிரப்பி, அவர் தன் உறைவிடமாக ஆக்கியார்.

அப்ஸு ஶேதே யதஸ்தஸ்மாத் ததோ நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ சதுர்யுகஸஹஸ்ரஸ்ய நைஶம் காலம் உபாஸ்யதஃ

அவர் நீரில் உறங்குவதால், அவர் 'நாராயணன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார். நாலு யுகங்களின் ஆயிரம் கால இரவில் அவர் தங்கி இருக்கிறார்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரகுருதே ப்ரஹ்மத்வம் ஸர்ககாரணாத் ப்ரஹ்மா து ஸலிலே தஸ்மிந் வாயுர்பூத்வா ஸமாசரத்

அந்த இரவு முடிவில், படைப்புக்காக அவர் பிரம்மாவின் வடிவம் எடுக்கிறார்; பிரம்மாவாக நீரில் காற்றாகி செயல்படுகிறார்.

நிஶாயாமிவ கத்யோதஃ ப்ராவ்ரு'ட்காலே ததஸ்து ஸஃ ததஸ் து ஸலிலே தஸ்மிந் விஜ்ஞாயாந்தர்கதாம் மஹீம்

மழைக்கால இரவில் ஒளிவிளக்குப் பூச்சி போல, அந்த மனிதன் அந்த நீரில் மூழ்கியிருந்த பூமியை கண்டான்.

அநுமாநாத் அஸம்மூடோ பூமேருத்தரணம் புநஃ அகரோத்ஸ தநூமந்யாம் கல்பாதிஷு யதாபுரா

அவன் தெளிவாக யோசித்து, முன்பு போலவே, நுண்ணிய உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, பூமியை மீண்டும் மேலே எடுத்தான்.

ததோ மஹாத்மா பகவாந் திவ்யரூபம் அசிந்தயத் ஸலிலேநாப்லுதாம் பூமிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ து ஸமந்ததஃ

பெரும் ஆன்மாவும் இறைவனும் ஆன அவர், எல்லா பக்கமும் நீரில் மூழ்கியிருந்த பூமியை பார்த்து, தெய்வீகமான உருவம் ஒன்றை நினைத்தார்.

கிம்நு ரூபமஹம் க்ரு'த்வா உத்தரேயம் மஹீமிமாம் ஜலக்ரீடாநுஸத்ரு'ஶம் வாராஹம் ரூபமாவிஶத்

"நான் எந்த உருவம் எடுத்தால் இந்த பூமியை உயர்த்த முடியும்? நீரில் விளையாட ஏற்றதாக, பன்றியின் உருவம் எடுத்துக் கொள்கிறேன்," என்று அவர் எண்ணினார்.

அத்ரு'ஷ்யம் ஸர்வபூதாநாம் வாங்மயம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ப்ரு'திவ்யுத்தரணார்தாய ப்ரவிவேஶ ரஸாதலம்

எவராலும் வெல்ல முடியாத, வாக்கால் ஆனதும் பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படுவதுமான அந்த உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, பூமியை உயர்த்தும் நோக்கில் அவர் பாதாளத்திற்குள் சென்றார்.

அத்பிஃ ஸம்சாதிதாம் பூமிம் ஸ தாமாஶு ப்ரஜாபதிஃ உபகம்யோஜ்ஜஹாரைநாம் ஆபஶ்சாபி ஸமாவிஶத்

அந்த உயிர்களின் ஆண்டவன், நீரில் மூடப்பட்டிருந்த பூமியை விரைவாக அடைந்து, அவளை எடுத்துக் கொண்டு, நீருக்குள்ளும் நுழைந்தான்.

ஸாமுத்ரா வை ஸமுத்ரேஷு நாதேயாஶ் ச நதீஷு ச ரஸாதலதலே மக்நாம் ரஸாதலபுடே கதாம்

ஆறுகள் கடல்களில் கலந்திருந்தன; தானம் ஆற்றில் இருந்தது; பூமி பாதாளத்தின் ஆழமான இடத்தில் முழுமையாக மூழ்கி இருந்தது.

ப்ரபுர்லோகஹிதார்தாய தம்ஷ்ட்ரயாப்யுஜ்ஜஹார காம் ததஃ ஸ்வஸ்தாநமாநீய ப்ரு'திவீம் ப்ரு'திவீதரஃ

உலகங்களுக்காக, ஆண்டவன் தன் பல்லால் பூமியை உயர்த்தி, அவளை தக்க இடத்தில் கொண்டு வந்து, பூமியின் ஆதாரமாக அவளை நிலைநிறுத்தினான்.

முமோச பூர்வவத் அஸௌ தாரயித்வா தராதரஃ தஸ்யோபரி ஜலௌகஸ்ய மஹதீ நௌரிவ ஸ்திதா

பூமியை தாங்கி, பூமியைக் காப்பவன் முன்புபோல அவளை விடுவித்தான்; அவள்மேல் பெரிய நீர்க்கடல் ஒரு பெரும் படகுபோல் நிலைத்திருந்தது.

தத்ஸமா ஹ்யுருதேஹத்வாந் ந மஹீ யாதி ஸம்ப்லவம் தத உத்க்ஷிப்ய தாம் தேவோ ஜகதஃ ஸ்தாபநேச்சயா

அவள் தன் உடலில் தாங்கப்பட்டிருந்ததால், பூமி மூழ்கவில்லை; பிறகு, அவளை உயர்த்தி, உலகத்தை நிலைநிறுத்தும் எண்ணத்துடன் தேவன் அவ்வாறு செய்தான்.

ப்ரு'திவ்யாஃ ப்ரவிபாகாய மநஶ்சக்ரே ऽம்புஜேக்ஷணஃ ப்ரு'திவீம் ச ஸமாம் க்ரு'த்வா ப்ரு'திவ்யாம் ஸோ ऽசிநோத் கிரீந்

பூமியைப் பிரிக்க மனதில் எண்ணிய அவர், பூமியைச் சமமாக்கி, அதன் மேல் மலைகளை அமைத்தார்.

ப்ராக்ஸர்கே தஹ்யமாநே து ததா ஸம்வர்தகாக்நிநா தேநாக்நிநா விஶீர்ணாஸ்தே பர்வதா பூரிவிஸ்தராஃ

பிரபஞ்சம் உருவாகும் தொடக்கத்தில், அந்த சம்வர்த்தகாக்னி எரிந்தபோது, அந்தப் பெரிய மலைகள் அந்த நெருப்பால் உடைந்தன.

ஶைத்யாதேகார்ணவே தஸ்மிந் வாயுநா தேந ஸம்ஹதாஃ நிஷிக்தா யத்ர யத்ராஸம்ஸ் தத்ர தத்ராசலாபவந்

அந்த ஒரே பெருங்கடலில், குளிரால் மற்றும் காற்றால் அவை ஒன்றாகச் சுருங்கின; எங்கு எங்கு அவை விழுந்தனவோ, அங்கே அங்கே அசையாத மலைகளாக ஆனது.

ததாசலத்வாத் அசலாஃ பர்வபிஃ பர்வதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ கிரயோ ஹி நிகீர்ணத்வாச் சயாநத்வாச்சிலோச்சயாஃ

அசையாததால் அவை 'அசலம்' என அழைக்கப்படுகின்றன; குவிந்த பாறைகளாக இருப்பதால் 'சிலோச்சயம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ததஸ்தேஷு விகீர்ணேஷு கோடிஶோ ஹி கிரிஷ்வத விஶ்வகர்மா விபஜதே கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ

அந்த மலைகள் கோடிக்கணக்காகச் சிதறியபோது, விஸ்வகர்மா ஒவ்வொரு யுகத்தின் தொடக்கத்திலும் அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் பிரிக்கிறார்.

ஸஸமுத்ராமிமாம் ப்ரு'த்வீம் ஸப்தத்வீபாம் ஸபர்வதாம் பூராத்யாம்ஶ் சதுரோ லோகாந் புநஃ ஸோ ऽத வ்யகல்பயத்

கடல்களும், ஏழு தீவுகளும், மலைகளும் உடைய இந்த பூமியையும், பூ முதலான நான்கு உலகங்களையும் அவர் மீண்டும் அமைத்தார்.

லோகாந் ப்ரகல்பயித்வாத ப்ரஜாஸர்கம் ஸஸர்ஜ ஹ ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

உலகங்களை அமைத்த பிறகு, தானாக தோன்றிய பிரம்மா, பலவகை உயிர்களை உருவாக்கும் எண்ணத்துடன், அவற்றை படைத்தான்.

ஸஸர்ஜ ஸ்ரு'ஷ்டிம் தத்ரூபாம் கல்பாதிஷு யதாபுரா தஸ்யாபித்யாயதஃ ஸர்கம் ததா வை புத்திபூர்வகம்

முந்தைய யுகங்களில் எப்படி படைத்தாரோ அதேபோல், அவர் படைப்பை எண்ணியபடியே, தெளிவான சிந்தனையுடன் அந்த படைப்பை உருவாக்கினார்.

புத்த்யாஶ் ச ஸமகாலே வை ப்ராதுர்பூதஸ் தமோமயஃ தமோமோஹோ மஹாமோஹஸ் தாமிஸ்ரஶ்சாந்தஸம்ஜ்ஞிதஃ

அரிவோடு ஒரே நேரத்தில் இருளால் ஆன அறியாமை, பெரும் மயக்கம், தாமஸ், அந்தஸ் என அழைக்கப்படும் குழப்பம் தோன்றியது.

அவித்யா பஞ்சபர்வைஷா ப்ராதுர்பூதா மஹாத்மநஃ பஞ்சதாவஸ்திதஃ ஸர்கோ த்யாயதஃ ஸோ ऽபிமாநிநஃ

இந்த அறியாமை ஐந்து வகைகளுடன் மகானின் மனத்தில் தோன்றியது; தன்னை உயர்ந்தவன் என்று எண்ணி தியானிக்கும் ஒருவருக்கே இந்த ஐந்து மடங்கு படைப்பு உண்டு.

ஸம்வ்ரு'தஸ்தமஸா சைவ பீஜாங்குரவதாவ்ரு'தஃ பஹிரந்தஶ்சாப்ரகாஶஸ் தப்தோ நிஃஸம்ஜ்ஞ ஏவ ச

இது இருளால் மூடப்பட்டு, விதை முளைக்கும் போல் மறைந்துள்ளது; உள்ளும் புறமும் ஒளியில்லாமல், உயிரற்றதும் உணர்வில்லாததும் ஆகும்.

யஸ்மாத்தேஷாம் வ்ரு'தா புத்திர் துஃகாநி கரணாநி ச தஸ்மாத்தே ஸம்வ்ரு'தாத்மாநோ நகா முக்யாஃ ப்ரகீர்திதாஃ

அவர்களின் அறிவு மறைந்ததால், அவர்களின் கருவிகள் துன்பம் தருவதால், இவர்கள் மறைந்த உள்ளத்துடன் உள்ள முதன்மை மரங்களாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

முக்யஸர்கம் ததாபூதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மா ஹ்யஸாதகம் அப்ரஸந்நமநாஃ ஸோ ऽத ததோ ऽந்யம் ஸோ ஹ்யமந்யத

இந்த முதன்மை படைப்பு பயனில்லை என்று பார்த்த பிரமா, மனதில் திருப்தியில்லாமல், பிறகு வேறு ஒரு படைப்பை எண்ணினார்.

தஸ்யாபித்யாயதஶ்சைவ திர்யக்ஸ்ரோதா ஹ்யவர்தத தஸ்மாத் திர்யக்ப்ரவ்ரு'த்தஃ ஸ திர்யக்ஸ்ரோதாஸ் ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவர் தியானித்தபோது, குறுக்கு ஓட்டம் ஒன்று தோன்றியது; அதிலிருந்து குறுக்காக நடக்கும் உயிர்கள் பிறந்தன, அதனால் அவை குறுக்கு ஓட்டம் என அழைக்கப்படுகின்றன.