லிங்கபுராணம்

ந்யாயதஃ ஸேவ்யமாநஸ்து ஸ ஏவம் ஸ்வஸ்ததாம் வ்ரஜேத் யதைவ ம்ரு'கராங்நாகஃ ஶரபோ வாபி துர்மதஃ

நியாயப்படி பயிற்சி செய்தால், அது நிலைபெறும்; எப்படி ஒரு காட்டு மிருகம், யானை, அல்லது மான் அடக்க முடியாதது என்றாலும், பயிற்சியால் அமைதியாகும்.

காலாந்தரவஶாத்யோகாத் தம்யதே பரமாதராத் ததா பரிசயாத்ஸ்வாஸ்த்யம் ஸமத்வம் சாதிகச்சதி

நேரம் மற்றும் பயிற்சியின் மூலம், அது மிகுந்த கவனத்துடன் அடக்கப்படுகிறது; பழகுவதால் நிலைமை மற்றும் சமநிலை அடையப்படுகிறது.

யோகாதப்யஸதே யஸ்து வ்யஸநம் நைவ ஜாயதே ஏவமப்யஸ்யமாநஸ்து முநேஃ ப்ராணோ விநிர்தஹேத்

யோகப் பயிற்சியால் ஒருவர் துன்பம் அடைவதில்லை; இப்படிப் பயிற்சி செய்தால் முனிவரின் பிராணன் தூய்மையடையும்.

மநோவாக்காயஜாந் தோஷாந் கர்துர்தேஹம் ச ரக்ஷதி ஸம்யுக்தஸ்ய ததா ஸம்யக் ப்ராணாயாமேந தீமதஃ

மனம், வாக்கு, உடலில் தோன்றும் குற்றங்களைத் தடுக்கிறது; அறிவுள்ளவர் முறையாக பிராணாயாமம் செய்தால், அவர் உடலையும் பாதுகாக்கும்.

தோஷாத்தஸ்மாச்ச நஶ்யந்தி நிஶ்வாஸஸ்தேந ஜீர்யதே ப்ராணாயாமேந ஸித்யந்தி திவ்யாஃ ஶாந்த்யாதயஃ க்ரமாத்

அதனால் குற்றங்கள் அழிகின்றன, மூச்சு குறைகிறது; பிராணாயாமத்தின் மூலம் தெய்வீகமான அமைதி மற்றும் பிற நல்ல பண்புகள் படிப்படியாக கிடைக்கும்.

ஶாந்திஃ ப்ரஶாந்திர்தீப்திஶ் ச ப்ரஸாதஶ் ச ததா க்ரமாத் ஆதௌ சதுஷ்டயஸ்யேஹ ப்ரோக்தா ஶாந்திரிஹ த்விஜாஃ

அமைதி, பரம அமைதி, பிரகாசம், தெளிவு ஆகியவை முறையே பெறப்படுகின்றன; இதில் முதலில் அமைதி என்று இங்கு இருமுறை பிறந்தவர்களே கூறியுள்ளனர்.

ஸஹஜாகந்துகாநாம் ச பாபாநாம் ஶாந்திர் உச்யதே ப்ரஶாந்திஃ ஸம்யமஃ ஸம்யக் வசஸாமிதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தா

இயற்கையாகவும், பிறப்பால் வந்த பாவங்களும் அகற்றப்படுவதே அமைதி என்று கூறப்படுகிறது; பரம அமைதி என்பது முற்றிலும் கட்டுப்பாடு என்று பாரம்பரியத்தில் நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ப்ரகாஶோ தீப்திரித்யுக்தஃ ஸர்வதஃ ஸர்வதா த்விஜாஃ ஸர்வேந்த்ரியப்ரஸாதஸ்து புத்தேர்வை மருதாமபி

ஒளி என்பது எங்கும் எப்போதும் பிரகாசமாக இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களே. எல்லா அறிவுப்புலங்களும் தெளிவாக இருப்பது புத்திக்கு, மேலும் காற்றுகளுக்கும் அதேபோல்.

ப்ரஸாத இதி ஸம்ப்ரோக்தஃ ஸ்வாந்தே த்விஹ சதுஷ்டயே ப்ராணோ ऽபாநஃ ஸமாநஶ் ச உதாநோ வ்யாந ஏவ ச

இந்த தெளிவு 'பிரசாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த உடலில் நான்கு வகை உள்ளன: ப்ராணன், அபானன், சமானன், உதானன் மற்றும் வ்யானன்.

நாகஃ கூர்மஸ்து க்ரு'கலோ தேவதத்தோ தநம்ஜயஃ ஏதேஷாம் யஃ ப்ரஸாதஸ்து மருதாமிதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தஃ

நாகன், கூர்மன், க்ருகலன், தேவதத்தன், தனஞ்சயன்—இவை எல்லாம் காற்றுகளின் தெளிவாக நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.

ப்ரயாணம் குருதே தஸ்மாத் வாயுஃ ப்ராண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ அபாநயத்யபாநஸ்து ஆஹாராதீந் க்ரமேண ச

அதனால், இயக்கத்தை ஏற்படுத்தும் காற்று ப்ராணன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அபானன், உணவு முதலியவற்றை ஒழுங்காக வெளியேற்றுகிறது.

வ்யாநோ வ்யாநாமயத்யங்கம் வ்யாத்யாதீநாம் ப்ரகோபகஃ உத்வேஜயதி மர்மாணி உதாநோ ऽயம் ப்ரகீர்திதஃ

வ்யானன் உடல் உறுப்புகள் முழுவதும் பரவுகிறது, நோய்கள் போன்றவற்றை உள்வைத்து கிளறுகிறது; முக்கிய இடங்களை உலுக்கும் அதுவே உதானன் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸமம் நயதி காத்ராணி ஸமாநஃ பஞ்ச வாயவஃ உத்காரே நாக ஆக்யாதஃ கூர்ம உந்மீலநே து ஸஃ

உடல் உறுப்புகளை சமமாக்குவது சமானன்; இந்த ஐந்து காற்றுகளும் இவ்வாறு பெயரிடப்பட்டுள்ளன. நாகன் உமிழ்வை உண்டாக்குகிறான், கூர்மன் கண்களைத் திறக்கச் செய்கிறான்.

க்ரு'கலஃ க்ஷுதகாயைவ தேவதத்தோ விஜ்ரு'ம்பணே தநம்ஜயோ மஹாகோஷஃ ஸர்வகஃ ஸ ம்ரு'தே ऽபி ஹி

க்ருகலன் பசிக்காக, தேவதத்தன் தும்மலுக்காக, தனஞ்சயன் பெரும் ஒலி உடையவன், எல்லாவற்றிலும் பரவுகிறான், மரணத்திற்குப் பிறகும் இருக்கிறான்.

இதி யோ தஶவாயூநாம் ப்ராணாயாமேந ஸித்யதி ப்ரஸாதோ ऽஸ்ய துரீயா து ஸம்ஜ்ஞா விப்ராஶ்சதுஷ்டயே

இந்த பத்து காற்றுகளின் தெளிவு ப்ராணாயாமத்தால் கிடைக்கிறது; நான்காவது பெயர், இருமுறை பிறந்தவர்களே, அந்த நான்கிற்காகும்.

விஸ்வரஸ்து மஹாந் ப்ரஜ்ஞோ மநோ ப்ரஹ்மா சிதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ க்யாதிஃ ஸம்வித்ததஃ பஶ்சாத் ஈஶ்வரோ மதிரேவ ச

விச்வன், மகான், ப்ரஜ்ஞா, மனம், பிரம்மா, சிதி, ஸ்மிருதி, க்யாதி, சம்வித், பின்னர் ஈஸ்வரன் மற்றும் மதியும் இவ்வாறு அறியப்படுகின்றன.

புத்தேரேதாஃ த்விஜாஃ ஸம்ஜ்ஞா மஹதஃ பரிகீர்திதாஃ அஸ்யா புத்தேஃ ப்ரஸாதஸ்து ப்ராணாயாமேந ஸித்யதி

இவை புத்தியின் பெயர்கள் என்றும், மகத்தானவற்றின் பெயர்கள் என்றும் சொல்லப்படுகின்றன, இருமுறை பிறந்தவர்களே; இந்த புத்தியின் தெளிவு ப்ராணாயாமத்தால் கிடைக்கிறது.

விஸ்வரோ விஸ்வரீபாவோ த்வம்த்வாநாம் முநிஸத்தமாஃ அக்ரஜஃ ஸர்வதத்த்வாநாம் மஹாந்யஃ பரிமாணதஃ

விச்வன் என்பது எல்லாவற்றிலும் பரவிய நிலை, முனிவர்களில் சிறந்தவரே; எல்லா தத்துவங்களிலும் முதன்மை, மகான் அளவில் மிகப்பெரியது.

யத்ப்ரமாணகுஹா ப்ரஜ்ஞா மநஸ்து மநுதே யதஃ ப்ரு'ஹத்த்வாத் ப்ரு'ம்ஹணத்வாச்ச ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம்வராஃ

அது அறிவின் அளவும், இரகசிய இடமும்; மனம் அதிலிருந்து சிந்திக்கிறது. அதன் பெருமை மற்றும் விரிவாகும் தன்மை காரணமாக, பிரம்மாவென அறிவாளிகள் அழைக்கிறார்கள்.

ஸர்வகர்மாணி போகார்தம் யச்சிநோதி சிதிஃ ஸ்ம்ரு'தா ஸ்மரதே யத்ஸ்ம்ரு'திஃ ஸர்வம் ஸம்வித்வை விந்ததே யதஃ

சிதி என்பது எல்லா செயல்களையும் அனுபவத்திற்காகச் சேர்க்கும் ஒன்று என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; ஸ்மிருதி என்பது நினைவில் வைக்கும் ஒன்று, சம்வித் என்பது எல்லாவற்றையும் அறியச் செய்யும் ஒன்று.

க்யாயதே யத்த்விதி க்யாதிர் ஜ்ஞாநாதிபிர் அநேகஶஃ ஸர்வதத்த்வாதிபஃ ஸர்வம் விஜாநாதி யதீஶ்வரஃ

க்யாதி என்பது அறிவு முதலியவற்றால் பலவகையில் எதையும் அறியச் செய்யும் ஒன்று; ஈஸ்வரன் எல்லா தத்துவங்களுக்கும் அதிபதி, எல்லாவற்றையும் அறிந்திருப்பவர்.

மநுதே மந்யதே யஸ்மாந் மதிர்மதிமதாம்வராஃ அர்தம் போதயதே யச்ச புத்யதே புத்திருச்யதே

மதி என்பது யோசிக்கவும் ஆராயவும் உதவும் ஒன்று, அறிவாளிகளில் சிறந்தவர்களே; பொருளை உணரச் செய்பவதே புத்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஸ்யா புத்தேஃ ப்ரஸாதஸ்து ப்ராணாயாமேந ஸித்யதி தோஷாந்விநிர்தஹேத்ஸர்வாந் ப்ராணாயாமாதஸௌ யமீ

இந்த புத்தியின் தெளிவு ப்ராணாயாமத்தால் கிடைக்கிறது; ப்ராணாயாமம் மூலம் எல்லா குறைகளை அடக்க முடியும்—அதுவே யமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பாதகம் தாரணாபிஸ்து ப்ரத்யாஹாரேண நிர்தஹேத் விஷயாந்விஷவத்த்யாத்வா த்யாநேநாநீஶ்வராந் குணாந்

பாவம் தாரணையாலும், பிரத்யாஹாரத்தாலும் அழிக்கப்படுகிறது; விஷயங்களை விஷம் போல் எண்ணி, ஈஸ்வரனல்லாத குணங்களை தியானிக்க வேண்டும்.

ஸமாதிநா யதிஶ்ரேஷ்டாஃ ப்ரஜ்ஞாவ்ரு'த்திம் விவர்தயேத் ஸ்தாநம் லப்த்வைவ குர்வீத யோகாஷ்டாங்காநி வை க்ரமாத்

சமாதியால், தவசிகளில் சிறந்தவர்கள் ஞான வளர்ச்சியை அதிகரிக்க வேண்டும்; நிலையை அடைந்தபின், யோகத்தின் எட்டு அங்கங்களையும் முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

லப்த்வாஸநாநி விதிவத் யோகஸித்த்யர்தம் ஆத்மவித் ஆதேஶகாலே யோகஸ்ய தர்ஶநம் ஹி ந வித்யதே

யோக சாதனையைச் செய்யும் பொருட்டு, முறையாக ஆசனங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், ஆத்மாவை உணரும் ஒருவர், தவறான நேரத்தில் யோகத்தின் தரிசனத்தைப் பெறமாட்டார்.

அக்ந்யப்யாஸே ஜலே வாபி ஶுஷ்கபர்ணசயே ததா ஜந்துவ்யாப்தே ஶ்மஶாநே ச ஜீர்ணகோஷ்டே சதுஷ்பதே

அக்கினி சாதனையிலோ, நீரில் இருந்தாலும், உலர்ந்த இலைகளின் மேல் இருந்தாலும், பல உயிர்கள் நிறைந்த இடத்திலோ, சுடுகாட்டிலோ, பழைய பண்ணையிலோ, சாலையோர சந்திப்பிலோ—

ஸஶப்தே ஸபயே வாபி சைத்யவல்மீகஸம்சயே அஶுபே துர்ஜநாக்ராந்தே மஶகாதிஸமந்விதே

சத்தம் அதிகமாக உள்ள இடத்திலோ, பயம் ஏற்படும் இடத்திலோ, எறும்புக் குப்பைகள் இருக்கும் இடத்திலோ, அசுத்தமான இடத்திலோ, தீயவர்கள் நிறைந்த இடத்திலோ, கொசு போன்ற பூச்சிகள் நிறைந்த இடத்திலோ—

நாசரேத்தேஹபாதாயாம் தௌர்மநஸ்யாதிஸம்பவே ஸுகுப்தே து ஶுபே ரம்யே குஹாயாம் பர்வதஸ்ய து

உடல் வலி அல்லது மனக்கசப்பு இருக்கும் இடத்தில் யோகத்தைச் செய்யக் கூடாது; ஆனால் நன்கு மறைந்த, புனிதமான, இனிமையான இடத்தில், மலையின் குகையில் செய்யலாம்.