லிங்கபுராணம்

மஹேஶ்வராத்த்ரயோ தேவா ஜஜ்ஞிரே ஜகதீஶ்வராத் ஶாஶ்வதாஃ பரமா குஹ்யஃ ஸர்வாத்மாநஃ ஶரீரிணஃ

மஹேஸ்வரனிடமிருந்து, உலகத்துக்குத் தலைவனாகிய அவனிடமிருந்து, மூன்று தெய்வங்கள் பிறந்தன; அவை என்றும் நிலைத்தவை, உயர்ந்தவை, மறைந்தவை, எல்லா உயிர்களையும் உடையவை.

ஏத ஏவ த்ரயோ தேவா ஏத ஏவ த்ரயோ குணாஃ ஏத ஏவ த்ரயோ லோகா ஏத ஏவ த்ரயோ ऽக்நயஃ

இந்த மூன்று தெய்வங்களே மூன்று குணங்களும், மூன்று உலகங்களும், மூன்று அக்னிகளும் ஆகும்.

பரஸ்பராஶ்ரிதா ஹ்யேதே பரஸ்பரமநுவ்ரதாஃ பரஸ்பரேண வர்தந்தே தாரயந்தி பரஸ்பரம்

இவை ஒன்றோடொன்று சார்ந்தவை, ஒருவருக்கொருவர் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை, ஒன்றோடு ஒன்று நடந்து, ஒருவரை ஒருவர் தாங்குகின்றன.

அந்யோந்யமிதுநா ஹ்யேதே அந்யோந்யமுபஜீவிநஃ க்ஷணம் வியோகோ ந ஹ்யேஷாம் ந த்யஜந்தி பரஸ்பரம்

இவை ஒன்றோடொன்று இணைந்தவை, ஒருவரை ஒருவர் வாழவைக்கும்; ஒரு கணம் கூட பிரிவில்லாது, ஒருவரை ஒருவர் விட்டு பிரியாது இருக்கின்றன.

ஈஶ்வரஸ்து பரோ தேவோ விஷ்ணுஶ் ச மஹதஃ பரஃ ப்ரஹ்மா ச ரஜஸா யுக்தஃ ஸர்காதௌ ஹி ப்ரவர்ததே

பரம ஈஸ்வரன் உயர்ந்த தேவன்; விஷ்ணு மகத்துக்கு அப்பாற்பட்டவன்; பிரம்மா, ரஜஸுடன் கூடி, படைப்பின் தொடக்கத்தில் செயலில் ஈடுபடுகிறான்.

பரஃ ஸ புருஷோ ஜ்ஞேயஃ ப்ரக்ரு'திஃ ஸா பரா ஸ்ம்ரு'தா

அந்த பரமன் புருஷன் என அறியப்படுகிறான்; இயற்கை பரமானவள் என நினைவுகூரப்படுகிறது.

அதிஷ்டிதா ஸா ஹி மஹேஶ்வரேண ப்ரவர்ததே சோத்யமநே ஸமந்தாத் அநுப்ரவ்ரு'த்தஸ்து மஹாம்ஸ்ததேநாம் சிரஸ்திரத்வாத் விஷயம் ஶ்ரியஃ ஸ்வயம்

அவளை மஹேஸ்வரன் ஆட்சி செய்து, எல்லா வகையிலும் தூண்டும் போது அவள் செயலில் ஈடுபடுகிறாள்; அந்த மகான் அவளுள் புகுந்து நீண்ட காலம் நிலைத்து, அவளே செல்வத்தின் இடமாகிறாள்.

ப்ரதாநகுணவைஷம்யாத் ஸர்ககாலஃ ப்ரவர்ததே ஈஶ்வராதிஷ்டிதாத்பூர்வம் தஸ்மாத்ஸதஸதாத்மகாத்

பிரதானத்தின் குணங்களில் சமநிலை இல்லாததால் படைப்பு காலம் தொடங்குகிறது; ஈஸ்வரன் ஆட்சி செய்வதற்கு முன்பு அது இருப்பும் இல்லாததும் ஆகிய இயல்புடையதாக உள்ளது.

ஸம்ஸித்தஃ கார்யகரணே ருத்ரஶ்சாக்ரே ஹ்யவர்தத தேஜஸாப்ரதிமோ தீமாந் அவ்யக்தஃ ஸம்ப்ரகாஶகஃ

காரணமும் கருவியும் நிறைந்த ருத்ரன் முதலில் தோன்றினார்; அவர் ஒப்பற்ற ஒளியுடன், அறிவில் சிறந்தவர்; வெளிப்படாதவராக இருந்தும் எல்லாவற்றையும் வெளிக்காட்டுபவர்.

ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே ப்ரஹ்மா ச பகவாம்ஸ்தஸ்மாச் சதுர்வக்த்ரஃ ப்ரஜாபதிஃ

உடல் உடையவன் முதலில் தோன்றியவன்; அவனே 'புருஷன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான். அவனிலிருந்து நான்கு முகங்கள் உடைய பிரமா, அந்த இறைவன், உயிர்கள் எல்லாம் பிறக்கிறார்.

ஸம்ஸித்தஃ கார்யகாரணே ததா வை ஸமவர்தத ஏக ஏவ மஹாதேவஸ் த்ரிதைவம் ஸ வ்யவஸ்திதஃ

காரணமும் விளைவும் இரண்டிலும் சிறப்பாக நிறைந்தவன் அவன்; ஒரே மகாதேவன் மூன்று வடிவங்களில் நிலைத்து இவ்வாறு தோன்றுகிறான்.

அப்ரதீபேந ஜ்ஞாநேந ஐஶ்வர்யேண ஸமந்விதஃ தர்மேண சாப்ரதீபேந வைராக்யேண ச தே ऽந்விதாஃ

ஒப்பற்ற அறிவும், அதிகாரமும், தர்மமும், பற்றின்மை எனும் உயர்ந்த பண்புகளால் அவர்கள் எல்லோரும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.

அவ்யக்தாஜ்ஜாயதே தேஷாம் மநஸா யத்யதீஹிதம் வஶீக்ரு'தத்வாத்த்ரைகுண்யம் ஸாபேக்ஷத்வாத்ஸ்வபாவதஃ

அறியப்படாததிலிருந்து, அவர்கள் மனத்தால் விரும்பிய அனைத்தும் தோன்றுகிறது; மூன்று குணங்களை அடக்கி, இயல்பாகவே அவை அவர்களுக்கு சார்ந்திருக்கின்றன.

சதுர்முகஸ்து ப்ரஹ்மத்வே காலத்வே சாந்தகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ஸஹஸ்ரமூர்தா புருஷஸ் திஸ்ரோ ऽவஸ்தாஃ ஸ்வயம்புவஃ

நான்கு முகங்கள் உடைய பிரமா படைப்பாளி என அறியப்படுகிறான்; காலமாக இருப்பவன் முடிவை தருவான். ஆயிரம் தலைகளுடன், மூன்று நிலைகளில் தானாக தோன்றியவன் அவன்.

ப்ரஹ்மத்வே ஸ்ரு'ஜதே லோகாந் காலத்வே ஸம்க்ஷிபத்யபி புருஷத்வே ஹ்யுதாஸீநஸ் திஸ்ரோ ऽவஸ்தாஃ ப்ரஜாபதேஃ

பிரமாவாக உலகங்களை படைக்கிறான்; காலமாக அவற்றை அழிக்கிறான்; புருஷனாக எல்லாவற்றிலும் புறக்கணித்து நிற்கிறான்—இவை உயிர்களின் இறைவனின் மூன்று நிலைகள்.

ப்ரஹ்மா கமலகர்பாபோ ருத்ரஃ காலாக்நிஸந்நிபஃ புருஷஃ புண்டரீகாக்ஷோ ரூபம் தத்பரமாத்மநஃ

பிரமா தாமரைப்பூவில் பிறந்தவரைப் போல்; ருத்ரன் காலாக்னியைப் போல்; புருஷன் தாமரைப்பூ கண்கள் உடையவன்; இவை எல்லாம் பரமாத்மாவின் வடிவங்கள்.

ஏகதா ஸ த்விதா சைவ த்ரிதா ச பஹுதா புநஃ மஹேஶ்வரஃ ஶரீராணி கரோதி விகரோதி ச

ஒன்றாகவும், இரண்டாகவும், மூன்றாகவும், மீண்டும் பலவாகவும் மாறி, மகேசுவரன் உடல்களை உருவாக்கி மாற்றுகிறான்.

நாநாக்ரு'திக்ரியாரூபநாமவந்தி ஸ்வலீலயா மஹேஶ்வரஃ ஶரீராணி கரோதி விகரோதி ச

பல வகை உருவங்களும், செயல்களும், தோற்றங்களும், பெயர்களும் கொண்டு, தன் விளையாட்டால் மகேசுவரன் உடல்களை உருவாக்கி மாற்றுகிறான்.

த்ரிதா யத்வர்ததே லோகே தஸ்மாத்த்ரிகுண உச்யதே சதுர்தா ப்ரவிபக்தத்வாச் சதுர்வ்யூஹஃ ப்ரகீர்திதஃ

உலகில் மூன்று வகையாக இருப்பதால் அவன் 'மூன்று குணங்கள் உடையவன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டதால் 'நான்கு வியூஹம்' என்று கூறப்படுகிறான்.

யதாப்நோதி யதாதத்தே யச்சாத்தி விஷயாநயம் யச்சாஸ்ய ஸததம் பாவஸ் தஸ்மாதாத்மா நிருச்யதே

அவன் எதை அடைகிறானோ, எதை எடுத்துக்கொள்கிறானோ, எதை அனுபவிக்கிறானோ, எப்போதும் அவனுடைய நிலை எப்படியோ, அதனால் அவன் ஆத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ரு'ஷிஃ ஸர்வகதத்வாச்ச ஶரீரீ ஸோ ऽஸ்ய யத்ப்ரபுஃ ஸ்வாமித்வமஸ்ய யத்ஸர்வம் விஷ்ணுஃ ஸர்வப்ரவேஶநாத்

எங்கும் நிறைந்திருப்பதால் அவன் முனிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; உடல் உடையவன் என்பதால் அதற்குத் தலைவர்; எல்லாவற்றையும் உடையவன் என்பதால் விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுகிறான், ஏனெனில் அவன் அனைத்திலும் புகுந்திருப்பவன்.

பகவாந் பகவத்பாவாந் நிர்மலத்வாச்சிவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ பரமஃ ஸம்ப்ரக்ரு'ஷ்டத்வாத் அவநாத் ஓமிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

தெய்வீக பண்புகள் உடையவன் என்பதால் பகவான் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; தூயவன் என்பதால் சிவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்; உயர்ந்தவன் என்பதால் பரமன்; காப்பவன் என்பதால் 'ஓம்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவிஜ்ஞாநாத் ஸர்வஃ ஸர்வமயோ யதஃ த்ரிதா விபஜ்ய சாத்மாநம் த்ரைலோக்யம் ஸம்ப்ரவர்ததே

அனைத்து அறிவும் உடையவன் என்பதால் அனைத்தையும் அறிந்தவன்; எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருப்பதால் எல்லாம் அவனே; தன்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து, மூன்று உலகையும் இயக்குகிறான்.

ஸ்ரு'ஜதே க்ரஸதே சைவ ரக்ஷதே ச த்ரிபிஃ ஸ்வயம் ஆதித்வாத் ஆதிதேவோ ऽஸாவ் அஜாதத்வாத் அஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அவன் தானே படைக்கிறான், விழுங்குகிறான், காப்பாற்றுகிறான்—இந்த மூன்றாலும். முதலில் தோன்றியவன் என்பதால் ஆதிதேவன்; பிறவியில்லாதவன் என்பதால் அஜன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

பாதி யஸ்மாத்ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ப்ரஜாபதிர் இதி ஸ்ம்ரு'தஃ தேவேஷு ச மஹாந்தேவோ மஹாதேவஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அனைத்து உயிர்களையும் காப்பதால், அவன் 'பிரஜாபதி' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; தேவர்களில் மிகப்பெரியவன் என்பதால் மகாதேவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

ஸர்வகத்வாச்ச தேவாநாம் அவஶ்யத்வாச்ச ஈஶ்வரஃ ப்ரு'ஹத்த்வாச்ச ஸ்ம்ரு'தோ ப்ரஹ்மா பூதத்வாத்பூத உச்யதே

அனைத்திலும் நிறைந்திருப்பதால், தேவர்களுக்கு தலைவனாக இருப்பதால், அவன் ஈச்வரன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; பெருமை உடையவன் என்பதால் பிரமா என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்; இருப்பது அவனே என்பதால் பூதன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ க்ஷேத்ரவிஜ்ஞாநாத் ஏகத்வாத்கேவலஃ ஸ்ம்ரு'தஃ யஸ்மாத்புர்யாம் ஸ ஶேதே ச தஸ்மாத்பூருஷ உச்யதே

உடலை அறிந்தவன் என்பதால் 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; ஒருவனாக இருப்பதால் 'ஒன்றே ஒன்று' என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்; நகரத்தில் (உடலில்) உறங்குகிறான் என்பதால் 'புருஷன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

அநாதித்வாச்ச பூர்வத்வாத் ஸ்வயம்பூரிதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தஃ யாஜ்யத்வாதுச்யதே யஜ்ஞஃ கவிர் விக்ராந்ததர்ஶநாத்

ஆரம்பமில்லாதவன் என்றும், எல்லாவற்றுக்கும் முன்னதாக இருந்தவன் என்பதால், அவர் 'தானாக தோன்றியவன்' என்று நினைவுபடுகிறார். வழிபடப்பட வேண்டியவர் என்பதால், அவர் 'யாகம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். அவர் ஒரு ஞானி; அவரது வலிமையான பார்வைக்கு பெயர் பெற்றவர்.

க்ரமணஃ க்ரமணீயத்வாத் பாலகஶ்சாபி பாலநாத் ஆதித்யஸம்ஜ்ஞஃ கபிலோ ஹ்ய் அக்ரஜோ ऽக்நிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

நடப்பதற்காக அவர் 'நடப்பவன்' என்றும், காப்பதற்காக 'காப்பவர்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். அவர் ஆதித்யன், கபிலன், முதல்வன், அக்கினி என்றும் நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.