லிங்கபுராணம்

தஸ்மாத்பஞ்சகுணா பூமிஃ ஸ்தூலா பூதேஷு ஶஸ்யதே ஶாந்தா கோராஶ் ச மூடாஶ் ச விஶேஷாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஆகவே, பூமி ஐந்து தன்மை கொண்டது; புவி tattva-களில் மிகக் கொடியது. அமைதி, கொடுமை, அறியாமை ஆகிய வேறுபாடுகள் இவ்வாறு நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.

பரஸ்பராநுப்ரவேஶாத் தாரயந்தி பரஸ்பரம் பூமேரந்தஸ்த்விதம் ஸர்வம் லோகாலோகாசலாவ்ரு'தம்

ஒன்றுக்கொன்று ஊடுருவுவதால், அவை ஒருவரை ஒருவர் தாங்குகின்றன. பூமிக்குள் இந்த உலகம் முழுவதும், உலகங்கள், பரப்புகள், மலைகள் ஆகியவை சூழ்ந்துள்ளன.

விஶேஷாஶ்சேந்த்ரியக்ராஹ்யா நியதத்வாச்ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ குணம் பூர்வஸ்ய ஸர்கஸ்ய ப்ராப்நுவந்த்யுத்தரோத்தராஃ

இந்த வேறுபாடுகளை அறிவு உறுப்புகள் உணர்கின்றன; அவை நிலையானவை என்பதால் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பின்வரும் tattva-வும், முந்தையதின் தன்மையைப் பெறுகிறது.

தேஷாம் யாவச்ச தத் யச்ச யச்ச தாவத்குணம் ஸ்ம்ரு'தம் உபலப்யாப்ஸு வை கந்தம் கேசித் ப்ரூயுர் அபாம் குணம்

அந்தக் குணங்கள் எவ்வளவு காலம் இருக்கின்றனவோ, அவற்றுக்குரிய தன்மைகள் எவ்வளவு இருக்கின்றனவோ, சிலர் தண்ணீரில் மணம் உள்ளது என்று உணர்ந்து, அதைத் தண்ணீரின் தன்மை என்று சொல்லலாம்.

ப்ரு'திவ்யாமேவ தம் வித்யாத் அபாம் வாயோஶ் ச ஸம்ஶ்ரயாத் ஏதே ஸப்த மஹாத்மாநோ ஹ்ய் அந்யோந்யஸ்ய ஸமாஶ்ரயாத்

ஆனால் அந்த மணம் உண்மையில் பூமிக்கே உரியது என்பதை அறிய வேண்டும்; அது தண்ணீர் மற்றும் காற்றுடன் கலந்து இருப்பதால் அவற்றிலும் தோன்றுகிறது. இந்த ஏழு பெரிய tattuvangalum ஒன்றோடொன்று கலந்து, ஒருவருக்கொருவர் தன்மைகளைப் பகிர்கின்றன.

புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச அவ்யக்தாநுக்ரஹேண ச மஹாதயோ விஶேஷாந்தா ஹ்ய் அண்டமுத்பாதயந்தி தே

புருஷன் எல்லாவற்றையும் ஆளும் காரணத்தாலும், வெளிப்படாததின் அருளாலும், இந்தப் பெரிய tattuvangal தனித்தனியான வடிவங்களை எடுத்து, அந்த பிரபஞ்ச முட்டையை உருவாக்குகின்றன.

ஏககாலஸமுத்பந்நம் ஜலபுத்புதவச்ச தத் விஶேஷேப்யோ ऽண்டம் அபவந் மஹத் தத் உதகேஶயம்

அந்த முட்டை, தண்ணீரில் ஒரு குமிழிபோல் ஒரே நேரத்தில் தோன்றி, அந்தத் தனித்த tattuvangalிலிருந்து உருவானது; அது பெரிதாகவும், தண்ணீரின் மேல் தங்கியிருக்கிறது.

அத்பிர் தஶகுணாபிஸ்து பாஹ்யதோ ऽண்டம் ஸமாவ்ரு'தம் ஆபோ தஶகுணேநைதாஸ் தேஜஸா பாஹ்யதோ வ்ரு'தாஃ

அந்த முட்டை வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய தண்ணீரால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்தத் தண்ணீரும் வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய நெருப்பால் சூழப்பட்டுள்ளது.

தேஜோ தஶகுணேநைவ வாயுநா பாஹ்யதோ வ்ரு'தம் வாயுர்தஶகுணேநைவ பாஹ்யதோ நபஸா வ்ரு'தஃ

அந்த நெருப்பு வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய காற்றால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்தக் காற்றும் வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய ஆகாயத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது.

ஆகாஶேநாவ்ரு'தோ வாயுஃ கம் து பூதாதிநாவ்ரு'தம் பூதாதிர்மஹதா சாபி அவ்யக்தேநாவ்ரு'தோ மஹாந்

அந்தக் காற்றை ஆகாயம் மூடிக்கொண்டுள்ளது; ஆகாயத்தை பஞ்சபூதத்தின் ஆதாரம் மூடிக்கொண்டுள்ளது; அந்த ஆதாரத்தை மகத்துவம் சூழ்ந்துள்ளது; மகத்துவத்தை வெளிப்படாதது சூழ்ந்துள்ளது.

ஶர்வஶ்சாண்டகபாலஸ்தோ பவஶ்சாம்பஸி ஸுவ்ரதாஃ ருத்ரோ ऽக்நிமத்யே பகவாந் உக்ரோ வாயௌ புநஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

சர்வன் அந்த முட்டையின் மேல்பகுதியில் இருக்கிறார்; பவன் தண்ணீரில் இருக்கிறார்; பகவான் ருத்ரன் நெருப்பின் நடுவில் இருக்கிறார்; உக்ரன் மீண்டும் காற்றில் இருக்கிறார் என்று கூறப்படுகிறது.

பீமஶ்சாவநிமத்யஸ்தோ ஹ்ய் அஹங்காரே மஹேஶ்வரஃ புத்தௌ ச பகவாநீஶஃ ஸர்வதஃ பரமேஶ்வரஃ

பீமன் பூமியின் நடுவில் இருக்கிறார்; மகேசுவரன் அகந்தையில் இருக்கிறார்; பகவான் ஈசன் புத்தியில் இருக்கிறார்; எல்லா இடங்களிலும் பரமேசுவரன் இருக்கிறார்.

ஏதைராவரணைரண்டம் ஸப்தபிஃ ப்ராக்ரு'தைர் வ்ரு'தம் ஏதா ஆவ்ரு'த்ய சாந்யோந்யம் அஷ்டௌ ப்ரக்ரு'தயஃ ஸ்திதாஃ

இந்த ஏழு இயற்கை மூடுதல்களால் அந்த முட்டை மூடப்பட்டுள்ளது; இவை ஒன்றையொன்று மூடிக்கொண்டு, இந்த எட்டு tattuvangal நிலைத்திருக்கின்றன.

ப்ரஸர்ககாலே ஸ்தித்வா து க்ரஸந்த்யேதாஃ பரஸ்பரம் ஏவம் பரஸ்பரோத்பந்நா தாரயந்தி பரஸ்பரம்

பிரபஞ்சம் தோன்றும் போது, இவை இப்படியே இருந்து, ஒன்றை ஒன்று விழுங்குகின்றன; இவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று தோன்றி, ஒன்றை ஒன்று தாங்குகின்றன.

ஆதாராதேயபாவேந விகாராஸ்தே விகாரிஷு மஹேஶ்வரஃ பரோ ऽவ்யக்தாத் அண்டம் அவ்யக்தஸம்பவம்

ஆதாரம்-ஆதரிக்கப்படும் உறவாக, இந்த மாற்றங்கள் மாற்றமடைந்தவற்றில் இருக்கின்றன; பரம மகேசுவரன் வெளிப்படாததைத் தாண்டி, அந்த முட்டை வெளிப்படாததிலிருந்து தோன்றச் செய்கிறார்.

அண்டாஜ்ஜஜ்ஞே ஸ ஏவேஶஃ புருஷோ ऽர்கஸமப்ரபஃ தஸ்மிந்கார்யஸ்ய கரணம் ஸம்ஸித்தம் ஸ்வேச்சயைவ து

அந்த முட்டிலிருந்து அந்த இறைவனே பிறந்தார்; அவர் சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் புருஷன்; அவனில் செயற்கருவிகள் அவனது சுயச்சிந்தையால் முழுமையாக அமைந்துள்ளன.

ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே தஸ்ய வாமாங்கஜோ விஷ்ணுஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ

அவர் முதலாவது உடலுடன் பிறந்தவர், புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவருடைய இடப்பக்கத்திலிருந்து எல்லா தேவராலும் வணங்கப்படும் விஷ்ணு தோன்றினார்.

லக்ஷ்ம்யா தேவ்யா ஹ்யபூத்தேவ இச்சயா பரமேஷ்டிநஃ தக்ஷிணாங்கபவோ ப்ரஹ்மா ஸரஸ்வத்யா ஜகத்குருஃ

பரமேசுவரனின் சித்தத்தால் லட்சுமி தேவியும் பிறந்தார்; அவருடைய வலப்பக்கத்திலிருந்து உலகுக்குத் தலைவரான பிரம்மா சரஸ்வதியுடன் தோன்றினார்.

தஸ்மிந்நண்டே இமே லோகா அந்தர்விஶ்வமிதம் ஜகத் சந்த்ராதித்யௌ ஸநக்ஷத்ரௌ ஸக்ரஹௌ ஸஹ வாயுநா

அந்த முட்டிற்குள் இந்த உலகங்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் இருக்கின்றன; சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், காற்று ஆகியவை எல்லாம் உள்ளன.

லோகாலோகத்வயம் கிம்சித் அண்டே ஹ்யஸ்மிந்ஸமர்பிதம் யத்து ஸ்ரு'ஷ்டௌ ப்ரஸம்க்யாதம் மயா காலாந்தரம் த்விஜாஃ

உலகமும் உலகமல்லாததும், இம்முட்டில் ஓரளவு அடங்கியுள்ளது; நான் படைத்த காலத்தில் என்னென்ன கூறினேனோ, அவை அனைத்தும் இதில் உள்ளன, மறுபடியும் பிறந்தவர்களே.

ஏதத்காலாந்தரம் ஜ்ஞேயம் அஹர்வை பாரமேஶ்வரம் ராத்ரிஶ்சைதாவதீ ஜ்ஞேயா பரமேஶஸ்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

இந்தக் காலம் பரமேசுவரனின் பகலாக அறியப்பட வேண்டும்; பரமேசுவரனின் இரவும் இதே அளவிலேயே முழுவதும் இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டும்.

அஹஸ்தஸ்ய து யா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ ராத்ரிஶ் ச ப்ரலயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ நாஹஸ்து வித்யதே தஸ்ய ந ராத்ரிரிதி தாரயேத்

கைகளில்லாதவனது படைப்பு இரவும் அழிவும் எனப்படுகிறது; ஆனால் அவனுக்கு இரவும் அழிவும் இல்லை என்பதை நன்கு அறிய வேண்டும்.

உபசாரஸ்து க்ரியதே லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தாஶ் ச மஹாபூதாநி பஞ்ச ச

உலகங்களுக்குப் பயன் தரும் பொருட்டு, அறிவுப்புலங்கள், அவற்றின் பொருட்கள், ஐந்து பேரெழுத்துக்கள் பற்றியும் உவமை கூறப்படுகிறது.

தஸ்மாத் ஸர்வாணி பூதாநி புத்திஶ் ச ஸஹ தைவதைஃ அஹஸ்திஷ்டந்தி ஸர்வாணி பரமேஶஸ்ய தீமதஃ

ஆகையால், எல்லா உயிர்களும், அறிவும், தேவதைகளும் சேர்ந்து, கைகள் இல்லாமல், அந்த பரம ஞானியாம் இறைவனில் நிலைத்து இருக்கின்றன.

அஹரந்தே ப்ரலீயந்தே ராத்ர்யந்தே விஶ்வஸம்பவஃ ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதே வ்யக்தே விகாரே ப்ரதிஸம்ஹ்ரு'தே

உலகம் தோன்றும் போது, அவை தங்களது இயல்பில் நிலைத்து, வெளிப்பட்டதும் அதன் மாற்றங்களும் ஒழிந்தபின், இரவு முடிவில் அனைத்தும் கலந்துவிடுகின்றன.

ஸாதர்ம்யேணாவதிஷ்டேதே ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ தமஃஸத்த்வரஜோபேதௌ ஸமத்வேந வ்யவஸ்திதௌ

பிரதானமும் புருஷனும் இருவரும், தம்முடைய இயல்பால், இருள், சத்துவம், ரஜஸ் ஆகியவற்றுடன் சமநிலையுடன் இணைந்து நிற்கின்றனர்.

அநுப்ரு'க்தாவபூதாம் தாவ் ஓதப்ரோதௌ பரஸ்பரம் குணஸாம்யே லயோ ஜ்ஞேயோ வைஷம்யே ஸ்ரு'ஷ்டிருச்யதே

அந்த இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஊடுருவி பின்னப்பட்டுள்ளார்கள்; அவர்களது குணங்கள் சமமாக இருக்கும்போது லயம் ஏற்படுகிறது; வேறுபாடு வந்தால் படைப்பு நிகழ்கிறது என்று அறிய வேண்டும்.

திலே யதா பவேத்தைலம் க்ரு'தம் பயஸி வா ஸ்திதம் ததா தமஸி ஸத்த்வே ச ரஜஸ்யநுஸ்ரு'தம் ஜகத்

எப்படி எள்ளில் எண்ணெயும், பாலில் நெய்யும் உள்ளது போல, அதேபோல் உலகம் இருளிலும், சத்துவத்திலும், ரஜஸிலும் தொடர்கிறது.

உபாஸ்ய ரஜநீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் பராம் மாஹேஶ்வரீம் ததா அர்ஹமுகே ப்ரவ்ரு'த்தஶ் ச பரஃ ப்ரக்ரு'திஸம்பவஃ

முழு இரவையும் பரம மாஹேஸ்வரியை வழிபட்டபின், அருமை வாயிலாக எழுந்த பரம், இயற்கையிலிருந்து பிறக்கின்றான்.