லிங்கபுராணம்

அவிஶேஷவாசகத்வாத் அவிஶேஷாஸ் ததஸ் து தே ப்ரஶாந்தகோரமூடத்வாத் அவிஶேஷாஸ்ததஃ புநஃ

வேறுபாடு இல்லாததை குறிக்கும் என்பதால் அவை வேறுபாடற்றவை என அழைக்கப்படுகின்றன. அமைதி, கொடுமை, அறியாமை ஆகிய காரணங்களால் மீண்டும் அவை வேறுபாடற்றவை எனப்படுகிறது.

பூததந்மாத்ரஸர்கோ ऽயம் விஜ்ஞேயஸ்து பரஸ்பரம் வைகாரிகாதஹங்காராத் ஸத்த்வோத்ரிக்தாத்து ஸாத்த்விகாத்

இத்தன்மை உடைய tattva-களின் உருவாக்கம், ஒருவருக்கொருவர் சார்ந்து, சுத்தமான vaikārikā அஹங்காரத்திலிருந்து தோன்றுவதை அறிய வேண்டும்.

வைகாரிகஃ ஸ ஸர்கஸ்து யுகபத் ஸம்ப்ரவர்ததே புத்தீந்த்ரியாணி பஞ்சைவ பஞ்ச கர்மேந்த்ரியாணி ச

அந்த vaikārikā உருவாக்கம் ஒரே நேரத்தில் தோன்றுகிறது: ஐந்து அறிவு உறுப்புகள் மற்றும் ஐந்து செயல் உறுப்புகள்.

ஸாதகாநீந்த்ரியாணி ஸ்யுர் தேவா வைகாரிகா தஶ ஏகாதஶம் மநஸ்தத்ர ஸ்வகுணேநோபயாத்மகம்

உறுப்புகள் கருவிகள்; அந்த பத்து vaikārikā தெய்வங்கள் அவற்றை வழிநடத்துகின்றன. பதினொன்றாவது மனம், அது தன் தன்மையால் இரு வகை தன்மை கொண்டது.

ஶ்ரோத்ரம் த்வக் சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா நாஸிகா சைவ பஞ்சமீ ஶப்தாதீநாமவாப்த்யர்தம் புத்தியுக்தாநி தாநி வை

காது, தோல், கண்கள், நாக்கு, மூக்கு ஆகிய ஐந்து உறுப்புகள், ஒலி முதலியவற்றை அறிய அறிவுடன் கூடியவை.

பாதௌ பாயுருபஸ்தஶ் ச ஹஸ்தௌ வாக்தஶமீ பவேத் கதிர்விஸர்கோ ஹ்யாநந்தஃ ஶில்பம் வாக்யம் ச கர்ம தத்

கால், புறா, பிறப்புறுப்பு, கை, வாக்கு ஆகிய ஐந்து செயல் உறுப்புகள். நடப்பு, கழிவை வெளியிடுதல், இன்பம், கலை, பேசுதல் ஆகியவை அவற்றின் செயல்கள்.

ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரம் ச ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவிஶத் த்விகுணஸ்து ததோ வாயுஃ ஶப்தஸ்பர்ஶாத்மகோ ऽபவத்

ஒலி மட்டும் கொண்ட விண்ணை, தொடுதல் மட்டும் ஊடுருவியது. பின்னர், காற்று இரட்டை தன்மை பெற்று, ஒலி மற்றும் தொடுதல் ஆகிய இரண்டும் கொண்டதாக ஆனது.

ரூபம் ததைவ விஶதஃ ஶப்தஸ்பர்ஶகுணாவுபௌ த்ரிகுணஸ்து ததஸ்த்வக்நிஃ ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபவாந்

அதேபோல், உருவம் ஊடுருவியபோது, ஒலி மற்றும் தொடுதல் இரண்டும் இருந்தன. பின்னர், அக்கினி மூன்று தன்மை பெற்று, ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றை கொண்டது.

ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபம் ச ரஸமாத்ரம் ஸமாவிஶத் தஸ்மாச்சதுர்குணா ஆபோ விஜ்ஞேயாஸ்து ரஸாத்மிகாஃ

ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றுடன் சுவை மட்டும் ஊடுருவியது. ஆகவே, நீர் நான்கு தன்மை கொண்டது என்றும், சுவை தன்மையுடையது என்றும் அறியப்படுகிறது.

ஶப்தஸ்பர்ஶம் ச ரூபம் ச ரஸோ வை கந்தமாவிஶத் ஸம்கதா கந்தமாத்ரேண ஆவிஶந்தோ மஹீமிமாம்

ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை ஆகியவற்றை மணம் மட்டும் ஊடுருவியது. மணம் தன்மையுடன் இணைந்து, அவை இந்த பூமியில் நுழைந்தன.

தஸ்மாத்பஞ்சகுணா பூமிஃ ஸ்தூலா பூதேஷு ஶஸ்யதே ஶாந்தா கோராஶ் ச மூடாஶ் ச விஶேஷாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஆகவே, பூமி ஐந்து தன்மை கொண்டது; புவி tattva-களில் மிகக் கொடியது. அமைதி, கொடுமை, அறியாமை ஆகிய வேறுபாடுகள் இவ்வாறு நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.

பரஸ்பராநுப்ரவேஶாத் தாரயந்தி பரஸ்பரம் பூமேரந்தஸ்த்விதம் ஸர்வம் லோகாலோகாசலாவ்ரு'தம்

ஒன்றுக்கொன்று ஊடுருவுவதால், அவை ஒருவரை ஒருவர் தாங்குகின்றன. பூமிக்குள் இந்த உலகம் முழுவதும், உலகங்கள், பரப்புகள், மலைகள் ஆகியவை சூழ்ந்துள்ளன.

விஶேஷாஶ்சேந்த்ரியக்ராஹ்யா நியதத்வாச்ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ குணம் பூர்வஸ்ய ஸர்கஸ்ய ப்ராப்நுவந்த்யுத்தரோத்தராஃ

இந்த வேறுபாடுகளை அறிவு உறுப்புகள் உணர்கின்றன; அவை நிலையானவை என்பதால் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பின்வரும் tattva-வும், முந்தையதின் தன்மையைப் பெறுகிறது.

தேஷாம் யாவச்ச தத் யச்ச யச்ச தாவத்குணம் ஸ்ம்ரு'தம் உபலப்யாப்ஸு வை கந்தம் கேசித் ப்ரூயுர் அபாம் குணம்

அந்தக் குணங்கள் எவ்வளவு காலம் இருக்கின்றனவோ, அவற்றுக்குரிய தன்மைகள் எவ்வளவு இருக்கின்றனவோ, சிலர் தண்ணீரில் மணம் உள்ளது என்று உணர்ந்து, அதைத் தண்ணீரின் தன்மை என்று சொல்லலாம்.

ப்ரு'திவ்யாமேவ தம் வித்யாத் அபாம் வாயோஶ் ச ஸம்ஶ்ரயாத் ஏதே ஸப்த மஹாத்மாநோ ஹ்ய் அந்யோந்யஸ்ய ஸமாஶ்ரயாத்

ஆனால் அந்த மணம் உண்மையில் பூமிக்கே உரியது என்பதை அறிய வேண்டும்; அது தண்ணீர் மற்றும் காற்றுடன் கலந்து இருப்பதால் அவற்றிலும் தோன்றுகிறது. இந்த ஏழு பெரிய tattuvangalum ஒன்றோடொன்று கலந்து, ஒருவருக்கொருவர் தன்மைகளைப் பகிர்கின்றன.

புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச அவ்யக்தாநுக்ரஹேண ச மஹாதயோ விஶேஷாந்தா ஹ்ய் அண்டமுத்பாதயந்தி தே

புருஷன் எல்லாவற்றையும் ஆளும் காரணத்தாலும், வெளிப்படாததின் அருளாலும், இந்தப் பெரிய tattuvangal தனித்தனியான வடிவங்களை எடுத்து, அந்த பிரபஞ்ச முட்டையை உருவாக்குகின்றன.

ஏககாலஸமுத்பந்நம் ஜலபுத்புதவச்ச தத் விஶேஷேப்யோ ऽண்டம் அபவந் மஹத் தத் உதகேஶயம்

அந்த முட்டை, தண்ணீரில் ஒரு குமிழிபோல் ஒரே நேரத்தில் தோன்றி, அந்தத் தனித்த tattuvangalிலிருந்து உருவானது; அது பெரிதாகவும், தண்ணீரின் மேல் தங்கியிருக்கிறது.

அத்பிர் தஶகுணாபிஸ்து பாஹ்யதோ ऽண்டம் ஸமாவ்ரு'தம் ஆபோ தஶகுணேநைதாஸ் தேஜஸா பாஹ்யதோ வ்ரு'தாஃ

அந்த முட்டை வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய தண்ணீரால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்தத் தண்ணீரும் வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய நெருப்பால் சூழப்பட்டுள்ளது.

தேஜோ தஶகுணேநைவ வாயுநா பாஹ்யதோ வ்ரு'தம் வாயுர்தஶகுணேநைவ பாஹ்யதோ நபஸா வ்ரு'தஃ

அந்த நெருப்பு வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய காற்றால் சூழப்பட்டுள்ளது; அந்தக் காற்றும் வெளியிலிருந்து பத்து மடங்கு பெரிய ஆகாயத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது.

ஆகாஶேநாவ்ரு'தோ வாயுஃ கம் து பூதாதிநாவ்ரு'தம் பூதாதிர்மஹதா சாபி அவ்யக்தேநாவ்ரு'தோ மஹாந்

அந்தக் காற்றை ஆகாயம் மூடிக்கொண்டுள்ளது; ஆகாயத்தை பஞ்சபூதத்தின் ஆதாரம் மூடிக்கொண்டுள்ளது; அந்த ஆதாரத்தை மகத்துவம் சூழ்ந்துள்ளது; மகத்துவத்தை வெளிப்படாதது சூழ்ந்துள்ளது.

ஶர்வஶ்சாண்டகபாலஸ்தோ பவஶ்சாம்பஸி ஸுவ்ரதாஃ ருத்ரோ ऽக்நிமத்யே பகவாந் உக்ரோ வாயௌ புநஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

சர்வன் அந்த முட்டையின் மேல்பகுதியில் இருக்கிறார்; பவன் தண்ணீரில் இருக்கிறார்; பகவான் ருத்ரன் நெருப்பின் நடுவில் இருக்கிறார்; உக்ரன் மீண்டும் காற்றில் இருக்கிறார் என்று கூறப்படுகிறது.

பீமஶ்சாவநிமத்யஸ்தோ ஹ்ய் அஹங்காரே மஹேஶ்வரஃ புத்தௌ ச பகவாநீஶஃ ஸர்வதஃ பரமேஶ்வரஃ

பீமன் பூமியின் நடுவில் இருக்கிறார்; மகேசுவரன் அகந்தையில் இருக்கிறார்; பகவான் ஈசன் புத்தியில் இருக்கிறார்; எல்லா இடங்களிலும் பரமேசுவரன் இருக்கிறார்.

ஏதைராவரணைரண்டம் ஸப்தபிஃ ப்ராக்ரு'தைர் வ்ரு'தம் ஏதா ஆவ்ரு'த்ய சாந்யோந்யம் அஷ்டௌ ப்ரக்ரு'தயஃ ஸ்திதாஃ

இந்த ஏழு இயற்கை மூடுதல்களால் அந்த முட்டை மூடப்பட்டுள்ளது; இவை ஒன்றையொன்று மூடிக்கொண்டு, இந்த எட்டு tattuvangal நிலைத்திருக்கின்றன.

ப்ரஸர்ககாலே ஸ்தித்வா து க்ரஸந்த்யேதாஃ பரஸ்பரம் ஏவம் பரஸ்பரோத்பந்நா தாரயந்தி பரஸ்பரம்

பிரபஞ்சம் தோன்றும் போது, இவை இப்படியே இருந்து, ஒன்றை ஒன்று விழுங்குகின்றன; இவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று தோன்றி, ஒன்றை ஒன்று தாங்குகின்றன.

ஆதாராதேயபாவேந விகாராஸ்தே விகாரிஷு மஹேஶ்வரஃ பரோ ऽவ்யக்தாத் அண்டம் அவ்யக்தஸம்பவம்

ஆதாரம்-ஆதரிக்கப்படும் உறவாக, இந்த மாற்றங்கள் மாற்றமடைந்தவற்றில் இருக்கின்றன; பரம மகேசுவரன் வெளிப்படாததைத் தாண்டி, அந்த முட்டை வெளிப்படாததிலிருந்து தோன்றச் செய்கிறார்.

அண்டாஜ்ஜஜ்ஞே ஸ ஏவேஶஃ புருஷோ ऽர்கஸமப்ரபஃ தஸ்மிந்கார்யஸ்ய கரணம் ஸம்ஸித்தம் ஸ்வேச்சயைவ து

அந்த முட்டிலிருந்து அந்த இறைவனே பிறந்தார்; அவர் சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் புருஷன்; அவனில் செயற்கருவிகள் அவனது சுயச்சிந்தையால் முழுமையாக அமைந்துள்ளன.

ஸ வை ஶரீரீ ப்ரதமஃ ஸ வை புருஷ உச்யதே தஸ்ய வாமாங்கஜோ விஷ்ணுஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ

அவர் முதலாவது உடலுடன் பிறந்தவர், புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவருடைய இடப்பக்கத்திலிருந்து எல்லா தேவராலும் வணங்கப்படும் விஷ்ணு தோன்றினார்.

லக்ஷ்ம்யா தேவ்யா ஹ்யபூத்தேவ இச்சயா பரமேஷ்டிநஃ தக்ஷிணாங்கபவோ ப்ரஹ்மா ஸரஸ்வத்யா ஜகத்குருஃ

பரமேசுவரனின் சித்தத்தால் லட்சுமி தேவியும் பிறந்தார்; அவருடைய வலப்பக்கத்திலிருந்து உலகுக்குத் தலைவரான பிரம்மா சரஸ்வதியுடன் தோன்றினார்.

தஸ்மிந்நண்டே இமே லோகா அந்தர்விஶ்வமிதம் ஜகத் சந்த்ராதித்யௌ ஸநக்ஷத்ரௌ ஸக்ரஹௌ ஸஹ வாயுநா

அந்த முட்டிற்குள் இந்த உலகங்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் இருக்கின்றன; சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், காற்று ஆகியவை எல்லாம் உள்ளன.