லிங்கபுராணம்

யஃ பூரயதி யஸ்மாச்ச க்ரு'த்ஸ்நாந்தேவாநநுக்ரஹைஃ நயதே தத்த்வபாவம் ச தேந பூரிதி சோச்யதே

அவன் எல்லா தேவர்களையும் அருளால் நிரப்பி, அவர்களை உண்மையான நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறான்; அதனால் அவனை 'பூரி' என்றும் கூறுகிறார்கள்.

புத்யதே புருஷஶ்சாத்ர ஸர்வாந் பாவாந் ஹிதம் ததா யஸ்மாத்போதயதே சைவ புத்திஸ்தேந நிருச்யதே

இங்கு அந்த மனிதன் எல்லா பொருள்களையும், நன்மையையும் அறிகிறான்; மற்றவர்களுக்கு அறிவைத் தருவதாலும், அவனை 'புத்தி' என்று அழைக்கின்றனர்.

க்யாதிஃ ப்ரத்யுபபோகஶ் ச யஸ்மாத்ஸம்வர்ததே ததஃ போகஸ்ய ஜ்ஞாநநிஷ்டத்வாத் தேந க்யாதிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

அவனால் அறிவும், நேரடி அனுபவமும் ஏற்படுகின்றன; அனுபவம் அறிவில் நிலைபெறுவதாலும், அவனை 'க்யாதி' என்று அழைக்கின்றனர்.

க்யாயதே தத்குணைர் வாபி ஜ்ஞாநாதிபிர் அநேகஶஃ தஸ்மாச்ச மஹதஃ ஸம்ஜ்ஞா க்யாதிரித்யபிதீயதே

அவன் அறிவு முதலான பல குணங்களால் பலவகையாக அறியப்படுகிறான்; அதனால் 'மகத்' என்பதற்கும் 'க்யாதி' என்ற பெயர் உண்டு.

ஸாக்ஷாத்ஸர்வம் விஜாநாதி மஹாத்மா தேந சேஶ்வரஃ யஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநாநுகஶ்சைவ ப்ரஜ்ஞா தேந ஸ உச்யதே

மகா ஆத்மா எல்லாவற்றையும் நேரடியாக அறிகிறான் என்பதால் அவனை 'ஈஸ்வரன்' என்று அழைக்கிறார்கள்; அறிவுடன் இருப்பதால் அவனை 'ப்ரஜ்ஞா' என்றும் கூறுகிறார்கள்.

ஜ்ஞாநாதீநி ச ரூபாணி பஹுகர்மபலாநி ச சிநோதி யஸ்மாத்போகார்தம் தேநாஸௌ சிதிருச்யதே

அவன் அறிவு போன்ற வடிவங்களையும், பல செயல்களின் பலன்களையும் அனுபவத்திற்காக சேர்க்கிறான்; அதனால் அவனை 'சித்து' என்று அழைக்கின்றனர்.

வர்தமாநவ்யதீதாநி ததைவாநாகதாந்யபி ஸ்மரதே ஸர்வகார்யாணி தேநாஸௌ ஸ்ம்ரு'திருச்யதே

அவன் நிகழ்கால, கடந்த கால, வருங்கால எல்லா செயல்களையும் நினைவில் கொள்ளுகிறான்; அதனால் அவனை 'ஸ்மிருதி' என்று அழைக்கின்றனர்.

க்ரு'த்ஸ்நம் ச விந்ததே ஜ்ஞாநம் யஸ்மாந்மாஹாத்ம்யமுத்தமம் தஸ்மாத் விந்தேர் விதேஶ்சைவ ஸம்விதித்யபிதீயதே

அவன் முழுமையான அறிவையும், உயர்ந்த பெருமையையும் அடைகிறான்; அதனால் அறிந்தவன் மற்றும் அறிவும் 'சம்வித்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

வித்யதே ऽபி ச ஸர்வத்ர தஸ்மிந்ஸர்வம் ச விந்ததி தஸ்மாத்ஸம்விதிதி ப்ரோக்தோ மஹத்பிர் முநிஸத்தமாஃ

அவன் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறான், அனைத்தையும் தன் உள்ளே காண்கிறான்; அதனால் முனிவர்கள் அவனை 'சம்வித்' என்று அழைக்கின்றனர்.

ஜாநாதேர் ஜ்ஞாநம் இத்யாஹுர் பகவாந் ஜ்ஞாநஸம்நிதிஃ பந்தநாதிபரீபாவாத் ஈஶ்வரஃ ப்ரோச்யதே புதைஃ

அறிவால் அறிவு பிறக்கிறது என்று கூறுகிறார்கள்; பகவான் அறிவின் இருப்பிடமாக இருக்கிறார். கட்டுப்பாடு முதலான காரணங்களால், அறிஞர்கள் அவனை 'ஈஸ்வரன்' என்று அழைக்கின்றனர்.

பர்யாயவாசகைஃ ஶப்தைஸ் தத்த்வம் ஆத்யம் அநுத்தமம் வ்யாக்யாதம் தத்த்வபாவஜ்ஞைர் தேவஸத்பாவசேதகைஃ

பலவகை அர்த்தங்களைத் தரும் சொற்களால், அந்த உயர்ந்த, ஒப்பில்லாத தத்துவம், உண்மை நிலையை அறிந்தவர்களாலும், தெய்வீகத்தை விரும்புபவர்களாலும் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

மஹாந்ஸ்ரு'ஷ்டிம் விகுருதே சோத்யமாநஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷயா ஸம்கல்போ ऽத்யவஸாயஶ் ச தஸ்ய வ்ரு'த்தித்வயம் ஸ்ம்ரு'தம்

மகான், படைக்க விரும்பி உந்தப்படும்போது, படைப்பை உருவாக்குகிறான்; அதனுடைய இரண்டு செயல்கள் 'சங்கல்பம்' மற்றும் 'தீர்மானம்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

த்ரிகுணாத் ரஜஸோத்ரிக்தாத் அஹங்காரஸ்ததோ ऽபவத் மஹதா ச வ்ரு'தஃ ஸர்கோ பூதாதிர் பாஹ்யதஸ்து ஸஃ

மூன்று குணங்களில், ரஜஸ் அதிகமாகும் போது அஹங்காரம் தோன்றுகிறது; மகான் மூடிக்கொண்ட படைப்பு, புறத்திலுள்ள பஞ்சபூதங்களால் ஆரம்பமாகிறது.

தஸ்மாதேவ தமோத்ரிக்தாத் அஹங்காராதஜாயத பூததந்மாத்ரஸர்கஸ்து பூதாதிஸ்தாமஸஸ்து ஸஃ

அந்த அஹங்காரத்தில் தமஸ் அதிகமாகும் போது, பஞ்சபூதங்கள் தொடங்கும் சூட்சுமப் பொருட்களின் படைப்பு ஏற்படுகிறது; அது இருளின் தன்மை உடையதாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

பூதாதிஸ்து விகுர்வாணஃ ஶப்தமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ ஆகாஶம் ஸுஷிரம் தஸ்மாத் உத்பந்நம் ஶப்தலக்ஷணம்

பஞ்சபூதத் தத்துவம் மாற்றம் அடைந்து, முதலில் ஒலி மட்டும் உருவானது; அதிலிருந்து வெற்றிடம் பிறந்தது; அதன் தன்மை ஒலிதான்.

ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரம் து ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத் வாயுஶ்சாபி விகுர்வாணோ ரூபமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ

விண்ணில் ஒலி மட்டுமே உள்ளது; காற்று மாற்றம் அடைந்து, தொடுதலை உருவாக்கி, அந்த ஒலியையும் சூழ்ந்தது.

ஜ்யோதிருத்பத்யதே வாயோஸ் தத்ரூபகுணம் உச்யதே ஸ்பர்ஶமாத்ரஸ்து வை வாயூ ரூபமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்

காற்றிலிருந்து ஒளி தோன்றியது; அதற்குரிய தன்மை உருவம். தொடுதல் மட்டும் கொண்ட காற்று, உருவத்தையும் சூழ்ந்தது.

ஜ்யோதிஶ்சாபி விகுர்வாணம் ரஸமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ ஸம்பவந்தி ததோ ஹ்யாபஸ் தா வை ஸர்வரஸாத்மிகாஃ

ஒளி மாற்றமடைந்து, சுவை மட்டும் உருவாக்கியது. அதிலிருந்து எல்லா சுவைகளும் கொண்ட நீர் பிறந்தது.

ரஸமாத்ராஸ்து தா ஹ்யாபோ ரூபமாத்ரோ ऽக்நிர் ஆவ்ரு'ணோத் ஆபஶ்சாபி விகுர்வத்யோ கந்தமாத்ரம் ஸஸர்ஜிரே

சுவை மட்டும் கொண்ட நீரை, உருவம் மட்டும் கொண்ட அக்கினி சூழ்ந்தது. நீர் மாற்றம் அடைந்து மணம் மட்டும் உருவாக்கியது.

ஸம்காதோ ஜாயதே தஸ்மாத் தஸ்ய கந்தோ குணோ மதஃ தஸ்மிம்ஸ்தஸ்மிம்ஶ் ச தந்மாத்ரம் தேந தந்மாத்ரதா ஸ்ம்ரு'தா

அதிலிருந்து சேர்க்கை உண்டாகிறது; அதன் தன்மை மணம் எனக் கருதப்படுகிறது. ஒவ்வொரு tattva-விலும் அதன் தனிப்பட்ட தன்மை உள்ளது; அதனால் அவை தனித்தன்மை உடையவை என அறியப்படுகிறது.

அவிஶேஷவாசகத்வாத் அவிஶேஷாஸ் ததஸ் து தே ப்ரஶாந்தகோரமூடத்வாத் அவிஶேஷாஸ்ததஃ புநஃ

வேறுபாடு இல்லாததை குறிக்கும் என்பதால் அவை வேறுபாடற்றவை என அழைக்கப்படுகின்றன. அமைதி, கொடுமை, அறியாமை ஆகிய காரணங்களால் மீண்டும் அவை வேறுபாடற்றவை எனப்படுகிறது.

பூததந்மாத்ரஸர்கோ ऽயம் விஜ்ஞேயஸ்து பரஸ்பரம் வைகாரிகாதஹங்காராத் ஸத்த்வோத்ரிக்தாத்து ஸாத்த்விகாத்

இத்தன்மை உடைய tattva-களின் உருவாக்கம், ஒருவருக்கொருவர் சார்ந்து, சுத்தமான vaikārikā அஹங்காரத்திலிருந்து தோன்றுவதை அறிய வேண்டும்.

வைகாரிகஃ ஸ ஸர்கஸ்து யுகபத் ஸம்ப்ரவர்ததே புத்தீந்த்ரியாணி பஞ்சைவ பஞ்ச கர்மேந்த்ரியாணி ச

அந்த vaikārikā உருவாக்கம் ஒரே நேரத்தில் தோன்றுகிறது: ஐந்து அறிவு உறுப்புகள் மற்றும் ஐந்து செயல் உறுப்புகள்.

ஸாதகாநீந்த்ரியாணி ஸ்யுர் தேவா வைகாரிகா தஶ ஏகாதஶம் மநஸ்தத்ர ஸ்வகுணேநோபயாத்மகம்

உறுப்புகள் கருவிகள்; அந்த பத்து vaikārikā தெய்வங்கள் அவற்றை வழிநடத்துகின்றன. பதினொன்றாவது மனம், அது தன் தன்மையால் இரு வகை தன்மை கொண்டது.

ஶ்ரோத்ரம் த்வக் சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா நாஸிகா சைவ பஞ்சமீ ஶப்தாதீநாமவாப்த்யர்தம் புத்தியுக்தாநி தாநி வை

காது, தோல், கண்கள், நாக்கு, மூக்கு ஆகிய ஐந்து உறுப்புகள், ஒலி முதலியவற்றை அறிய அறிவுடன் கூடியவை.

பாதௌ பாயுருபஸ்தஶ் ச ஹஸ்தௌ வாக்தஶமீ பவேத் கதிர்விஸர்கோ ஹ்யாநந்தஃ ஶில்பம் வாக்யம் ச கர்ம தத்

கால், புறா, பிறப்புறுப்பு, கை, வாக்கு ஆகிய ஐந்து செயல் உறுப்புகள். நடப்பு, கழிவை வெளியிடுதல், இன்பம், கலை, பேசுதல் ஆகியவை அவற்றின் செயல்கள்.

ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரம் ச ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவிஶத் த்விகுணஸ்து ததோ வாயுஃ ஶப்தஸ்பர்ஶாத்மகோ ऽபவத்

ஒலி மட்டும் கொண்ட விண்ணை, தொடுதல் மட்டும் ஊடுருவியது. பின்னர், காற்று இரட்டை தன்மை பெற்று, ஒலி மற்றும் தொடுதல் ஆகிய இரண்டும் கொண்டதாக ஆனது.

ரூபம் ததைவ விஶதஃ ஶப்தஸ்பர்ஶகுணாவுபௌ த்ரிகுணஸ்து ததஸ்த்வக்நிஃ ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபவாந்

அதேபோல், உருவம் ஊடுருவியபோது, ஒலி மற்றும் தொடுதல் இரண்டும் இருந்தன. பின்னர், அக்கினி மூன்று தன்மை பெற்று, ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றை கொண்டது.

ஸஶப்தஸ்பர்ஶரூபம் ச ரஸமாத்ரம் ஸமாவிஶத் தஸ்மாச்சதுர்குணா ஆபோ விஜ்ஞேயாஸ்து ரஸாத்மிகாஃ

ஒலி, தொடுதல், உருவம் ஆகியவற்றுடன் சுவை மட்டும் ஊடுருவியது. ஆகவே, நீர் நான்கு தன்மை கொண்டது என்றும், சுவை தன்மையுடையது என்றும் அறியப்படுகிறது.