லிங்கபுராணம்

தஸ்யாஃ ஸ்வாஸ்த்யேந த்யாநம் ச ஸமாதிஶ் ச விசாரதஃ தத்ரைகசித்ததா த்யாநம் ப்ரத்யயாந்தரவர்ஜிதம்

அது நிலையாக இருந்தால், தியானமும் சமாதியும் நிகழும்; அங்கே மனம் ஒரே பொருளில் நிலைத்து, வேறு எண்ணங்கள் இல்லாமல் இருப்பதே தியானம் ஆகும்.

சித்பாஸமர்தமாத்ரஸ்ய தேஹஶூந்யமிவ ஸ்திதம் ஸமாதிஃ ஸர்வஹேதுஶ் ச ப்ராணாயாம இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

உணர்வின் ஒளி மட்டும் இருக்கும் போது, உடல் இல்லாதது போல தோன்றினால், அதுவே சமாதி என்று கூறப்படுகிறது; எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் 'பிராணாயாமம்' என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுர் யமஸ்தஸ்ய நிரோதநம் த்ரிதா த்விஜைர்யமஃ ப்ரோக்தோ மந்தோ மத்யோத்தமஸ் ததா

உடலில் எழும் காற்றே 'பிராணன்'; அதை அடக்குவது 'யமம்' என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த யமம் மூன்று வகைப்படும்: மென்மையானது, நடுத்தரமானது, சிறந்தது என்று இருமுறை பிறந்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ப்ராணாபாநநிரோதஸ்து ப்ராணாயாமஃ ப்ரகீர்திதஃ ப்ராணாயாமஸ்ய மாநம் து மாத்ராத்வாதஶகம் ஸ்ம்ரு'தம்

பிராணன் மற்றும் அபானனை அடக்குவது 'பிராணாயாமம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. பிராணாயாமத்தின் அளவு பன்னிரண்டு மாத்ரா என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

நீசோ த்வாதஶமாத்ரஸ்து உத்தாதோ த்வாதஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ மத்யமஸ் து த்விருத்தாதஶ் சதுர்விம்ஶதிமாத்ரகஃ

மிகக் குறைந்தது பன்னிரண்டு மாத்ரா, மிக அதிகமானதும் பன்னிரண்டு மாத்ரா; நடுத்தரமானது இருமடங்கு அதிகம், அதாவது இருபத்து நான்கு மாத்ரா.

முக்யஸ்து யஸ்த்ரிருத்தாதஃ ஷட்த்ரிம்ஶந்மாத்ர உச்யதே ப்ரஸ்வேதகம்பநோத்தாநஜநகஶ்ச யதாக்ரமம்

முக்கியமானது, அதாவது மூன்று மடங்கு அதிகமானது, முப்பத்தாறு மாத்ரா என்று கூறப்படுகிறது; இது வியர்வை, நடுக்கம், எழுச்சி ஆகியவற்றை முறையே உண்டாக்கும்.

ஆநந்தோத்பவயோகார்தம் நித்ராகூர்ணிஸ்ததைவ ச ரோமாஞ்சத்வநிஸம்வித்தஸ்வாங்கமோடநகம்பநம்

யோகத்தில் ஆனந்தம் பெறவும், தூக்கம் மற்றும் மயக்கம் ஏற்படவும், உடலில் புல்குருதி, ஒலி, விழிப்புணர்வு, உடல் நடுக்கம் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன.

ப்ரமணம் ஸ்வேதஜந்யா ஸா ஸம்விந்மூர்சா பவேத்யதா ததோத்தமோத்தமஃ ப்ரோக்தஃ ப்ராணாயாமஃ ஸுஶோபநஃ

சுழற்சி மற்றும் வியர்வையால் மயக்கம் வந்தால், அது மிக உயர்ந்த, சிறந்த பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸகர்போ ऽகர்ப இத்யுக்தஃ ஸஜபோ விஜபஃ க்ரமாத் இபோ வா ஶரபோ வாபி துராதர்ஷோ ऽத கேஸரீ

பீஜம் உடையதும் இல்லாததும், ஜபத்துடன் அல்லது ஜபமில்லாததும் என்று கூறப்படுகிறது; யானை, மான், அடக்க முடியாதது, சிங்கம் போன்றவை என்றும் உண்டு.

க்ரு'ஹீதோ தம்யமாநஸ்து யதாஸ்வஸ்தஸ்து ஜாயதே ததா ஸமீரணோ ऽஸ்வஸ்தோ துராதர்ஷஶ் ச யோகிநாம்

அதை அடக்கி கட்டுப்படுத்தினால், அது எப்படி இருக்க வேண்டும்ோ அப்படியே அமையும்; ஆனால் காற்று நிலை இழந்தால், யோகிகள் அதை அடக்க இயலாது.

ந்யாயதஃ ஸேவ்யமாநஸ்து ஸ ஏவம் ஸ்வஸ்ததாம் வ்ரஜேத் யதைவ ம்ரு'கராங்நாகஃ ஶரபோ வாபி துர்மதஃ

நியாயப்படி பயிற்சி செய்தால், அது நிலைபெறும்; எப்படி ஒரு காட்டு மிருகம், யானை, அல்லது மான் அடக்க முடியாதது என்றாலும், பயிற்சியால் அமைதியாகும்.

காலாந்தரவஶாத்யோகாத் தம்யதே பரமாதராத் ததா பரிசயாத்ஸ்வாஸ்த்யம் ஸமத்வம் சாதிகச்சதி

நேரம் மற்றும் பயிற்சியின் மூலம், அது மிகுந்த கவனத்துடன் அடக்கப்படுகிறது; பழகுவதால் நிலைமை மற்றும் சமநிலை அடையப்படுகிறது.

யோகாதப்யஸதே யஸ்து வ்யஸநம் நைவ ஜாயதே ஏவமப்யஸ்யமாநஸ்து முநேஃ ப்ராணோ விநிர்தஹேத்

யோகப் பயிற்சியால் ஒருவர் துன்பம் அடைவதில்லை; இப்படிப் பயிற்சி செய்தால் முனிவரின் பிராணன் தூய்மையடையும்.

மநோவாக்காயஜாந் தோஷாந் கர்துர்தேஹம் ச ரக்ஷதி ஸம்யுக்தஸ்ய ததா ஸம்யக் ப்ராணாயாமேந தீமதஃ

மனம், வாக்கு, உடலில் தோன்றும் குற்றங்களைத் தடுக்கிறது; அறிவுள்ளவர் முறையாக பிராணாயாமம் செய்தால், அவர் உடலையும் பாதுகாக்கும்.

தோஷாத்தஸ்மாச்ச நஶ்யந்தி நிஶ்வாஸஸ்தேந ஜீர்யதே ப்ராணாயாமேந ஸித்யந்தி திவ்யாஃ ஶாந்த்யாதயஃ க்ரமாத்

அதனால் குற்றங்கள் அழிகின்றன, மூச்சு குறைகிறது; பிராணாயாமத்தின் மூலம் தெய்வீகமான அமைதி மற்றும் பிற நல்ல பண்புகள் படிப்படியாக கிடைக்கும்.

ஶாந்திஃ ப்ரஶாந்திர்தீப்திஶ் ச ப்ரஸாதஶ் ச ததா க்ரமாத் ஆதௌ சதுஷ்டயஸ்யேஹ ப்ரோக்தா ஶாந்திரிஹ த்விஜாஃ

அமைதி, பரம அமைதி, பிரகாசம், தெளிவு ஆகியவை முறையே பெறப்படுகின்றன; இதில் முதலில் அமைதி என்று இங்கு இருமுறை பிறந்தவர்களே கூறியுள்ளனர்.

ஸஹஜாகந்துகாநாம் ச பாபாநாம் ஶாந்திர் உச்யதே ப்ரஶாந்திஃ ஸம்யமஃ ஸம்யக் வசஸாமிதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தா

இயற்கையாகவும், பிறப்பால் வந்த பாவங்களும் அகற்றப்படுவதே அமைதி என்று கூறப்படுகிறது; பரம அமைதி என்பது முற்றிலும் கட்டுப்பாடு என்று பாரம்பரியத்தில் நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ப்ரகாஶோ தீப்திரித்யுக்தஃ ஸர்வதஃ ஸர்வதா த்விஜாஃ ஸர்வேந்த்ரியப்ரஸாதஸ்து புத்தேர்வை மருதாமபி

ஒளி என்பது எங்கும் எப்போதும் பிரகாசமாக இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களே. எல்லா அறிவுப்புலங்களும் தெளிவாக இருப்பது புத்திக்கு, மேலும் காற்றுகளுக்கும் அதேபோல்.

ப்ரஸாத இதி ஸம்ப்ரோக்தஃ ஸ்வாந்தே த்விஹ சதுஷ்டயே ப்ராணோ ऽபாநஃ ஸமாநஶ் ச உதாநோ வ்யாந ஏவ ச

இந்த தெளிவு 'பிரசாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த உடலில் நான்கு வகை உள்ளன: ப்ராணன், அபானன், சமானன், உதானன் மற்றும் வ்யானன்.

நாகஃ கூர்மஸ்து க்ரு'கலோ தேவதத்தோ தநம்ஜயஃ ஏதேஷாம் யஃ ப்ரஸாதஸ்து மருதாமிதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தஃ

நாகன், கூர்மன், க்ருகலன், தேவதத்தன், தனஞ்சயன்—இவை எல்லாம் காற்றுகளின் தெளிவாக நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.

ப்ரயாணம் குருதே தஸ்மாத் வாயுஃ ப்ராண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ அபாநயத்யபாநஸ்து ஆஹாராதீந் க்ரமேண ச

அதனால், இயக்கத்தை ஏற்படுத்தும் காற்று ப்ராணன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அபானன், உணவு முதலியவற்றை ஒழுங்காக வெளியேற்றுகிறது.

வ்யாநோ வ்யாநாமயத்யங்கம் வ்யாத்யாதீநாம் ப்ரகோபகஃ உத்வேஜயதி மர்மாணி உதாநோ ऽயம் ப்ரகீர்திதஃ

வ்யானன் உடல் உறுப்புகள் முழுவதும் பரவுகிறது, நோய்கள் போன்றவற்றை உள்வைத்து கிளறுகிறது; முக்கிய இடங்களை உலுக்கும் அதுவே உதானன் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸமம் நயதி காத்ராணி ஸமாநஃ பஞ்ச வாயவஃ உத்காரே நாக ஆக்யாதஃ கூர்ம உந்மீலநே து ஸஃ

உடல் உறுப்புகளை சமமாக்குவது சமானன்; இந்த ஐந்து காற்றுகளும் இவ்வாறு பெயரிடப்பட்டுள்ளன. நாகன் உமிழ்வை உண்டாக்குகிறான், கூர்மன் கண்களைத் திறக்கச் செய்கிறான்.

க்ரு'கலஃ க்ஷுதகாயைவ தேவதத்தோ விஜ்ரு'ம்பணே தநம்ஜயோ மஹாகோஷஃ ஸர்வகஃ ஸ ம்ரு'தே ऽபி ஹி

க்ருகலன் பசிக்காக, தேவதத்தன் தும்மலுக்காக, தனஞ்சயன் பெரும் ஒலி உடையவன், எல்லாவற்றிலும் பரவுகிறான், மரணத்திற்குப் பிறகும் இருக்கிறான்.

இதி யோ தஶவாயூநாம் ப்ராணாயாமேந ஸித்யதி ப்ரஸாதோ ऽஸ்ய துரீயா து ஸம்ஜ்ஞா விப்ராஶ்சதுஷ்டயே

இந்த பத்து காற்றுகளின் தெளிவு ப்ராணாயாமத்தால் கிடைக்கிறது; நான்காவது பெயர், இருமுறை பிறந்தவர்களே, அந்த நான்கிற்காகும்.

விஸ்வரஸ்து மஹாந் ப்ரஜ்ஞோ மநோ ப்ரஹ்மா சிதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ க்யாதிஃ ஸம்வித்ததஃ பஶ்சாத் ஈஶ்வரோ மதிரேவ ச

விச்வன், மகான், ப்ரஜ்ஞா, மனம், பிரம்மா, சிதி, ஸ்மிருதி, க்யாதி, சம்வித், பின்னர் ஈஸ்வரன் மற்றும் மதியும் இவ்வாறு அறியப்படுகின்றன.

புத்தேரேதாஃ த்விஜாஃ ஸம்ஜ்ஞா மஹதஃ பரிகீர்திதாஃ அஸ்யா புத்தேஃ ப்ரஸாதஸ்து ப்ராணாயாமேந ஸித்யதி

இவை புத்தியின் பெயர்கள் என்றும், மகத்தானவற்றின் பெயர்கள் என்றும் சொல்லப்படுகின்றன, இருமுறை பிறந்தவர்களே; இந்த புத்தியின் தெளிவு ப்ராணாயாமத்தால் கிடைக்கிறது.

விஸ்வரோ விஸ்வரீபாவோ த்வம்த்வாநாம் முநிஸத்தமாஃ அக்ரஜஃ ஸர்வதத்த்வாநாம் மஹாந்யஃ பரிமாணதஃ

விச்வன் என்பது எல்லாவற்றிலும் பரவிய நிலை, முனிவர்களில் சிறந்தவரே; எல்லா தத்துவங்களிலும் முதன்மை, மகான் அளவில் மிகப்பெரியது.

யத்ப்ரமாணகுஹா ப்ரஜ்ஞா மநஸ்து மநுதே யதஃ ப்ரு'ஹத்த்வாத் ப்ரு'ம்ஹணத்வாச்ச ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம்வராஃ

அது அறிவின் அளவும், இரகசிய இடமும்; மனம் அதிலிருந்து சிந்திக்கிறது. அதன் பெருமை மற்றும் விரிவாகும் தன்மை காரணமாக, பிரம்மாவென அறிவாளிகள் அழைக்கிறார்கள்.