லிங்கபுராணம்

மம த்வம் புண்டரீகாக்ஷ விஶிஷ்டம் குணவத்தரம் ஸுரேஶஸம்மிதம் புத்ரம் ப்ரஸந்நோ தாதுமர்ஹஸி

'புண்டரீகாக்ஷா! எல்லா நற்குணங்களும் உடைய, தேவர்களின் தலைவன் போல் மதிப்புடைய ஒரு சிறந்த மகனை எனக்கு அருள வேண்டும்' என்று கேட்டாள்.

ஜாம்பவத்யா வசஃ ஶ்ருத்வா ஜகந்நாதஸ்ததோ ஹரிஃ தபஸ்தப்தும் ஸமாரேபே தபோநிதிரநிந்திதஃ

ஜாம்பவதியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, உலகத்துக்குத் தலைவர் ஹரி, குற்றமற்ற தவசக்தி கொண்டவர், தவம் செய்யத் தொடங்கினார்.

ஸோ ऽத நாராயணஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஶங்கசக்ரகதாதரஃ வ்யாக்ரபாதஸ்ய ச முநேர் கத்வா சைவாஶ்ரமோத்தமம்

பின்னர் நாராயணனும், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கொண்ட கிருஷ்ணனும், வியாக்ரபாத முனிவரின் சிறந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ரு'ஷிம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்வங்கிரஸம் ப்ரணிபத்ய ஜநார்தநஃ திவ்யம் பாஶுபதம் யோகம் லப்தவாம்ஸ்தஸ்ய சாஜ்ஞயா

அங்கே அங்கிரஸை பார்த்த யானர்தனன், அவருக்கு வணங்கி, அவருடைய கட்டளையின்படி தெய்வீகமான பாசுபத யோகத்தை பெற்றார்.

ப்ரலுப்தஶ்மஶ்ருகேஶஶ் ச க்ரு'தாக்தோ முஞ்ஜமேகலீ தீக்ஷிதோ பகவாந்க்ரு'ஷ்ணஸ் ததாப ச பரம்தபஃ

மூச்சும் மீசையும் அகற்றிக் கொண்டு, நெய்யால் பூசப்பட்டு, முன்ஜை புல்தோடாக கட்டிக்கொண்டு, பகவான் கிருஷ்ணன், பகைவரை வெல்வோன், கடுமையான தவம் செய்தார்.

ஊர்த்வபாஹுர் நிராலம்பஃ பாதாங்குஷ்டாக்ரதிஷ்டிதஃ பலாம்பநிலபோஜீ ச ரு'துத்ரயம் அதோக்ஷஜஃ

அவன் கை உயர்த்தி, எதிலும் சாயாமல், விரல் முனையில் நின்று, பழம், நீர், காற்றை மட்டும் உணவாக கொண்டு, மூன்று பருவங்கள் தவம் செய்தான்.

தபஸா தஸ்ய ஸம்துஷ்டோ ததௌ ருத்ரோ பஹூந் வராந் ஸாம்பம் ஜாம்பவதீபுத்ரம் க்ரு'ஷ்ணாய ச மஹாத்மநே

அவனுடைய தவத்தால் திருப்தியான ருத்ரன், கிருஷ்ணனுக்கு, ஜாம்பவதியின் மகன் சாம்பனையும் பல வரங்களையும் அளித்தார்.

ததா ஜாம்பவதீ சைவ ஸாம்பம் பார்யா ஹரேஃ ஸுதம் ப்ரஹர்ஷமதுலம் லேபே லப்த்வாதித்யம் யதாதிதிஃ

அவ்வாறு ஹரியின் மனைவி ஜாம்பவதி, சாம்பனை மகனாகப் பெற்றபோது, ஆதிதியைப் போல, அளவிட முடியாத மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.

பாணஸ்ய ச ததா தேந சேதிதம் முநிபுங்கவாஃ புஜாநாம் சைவ ஸாஹஸ்ரம் ஶாபாத்ருத்ரஸ்ய தீமதஃ

அப்போது, முனிவர்களே, புத்திசாலியான ருத்ரனின் சாபத்தால், பாணனுடைய ஆயிரம் கை அவனால் துண்டிக்கப்பட்டது.

அத தைத்யவதம் சக்ரே ஹலாயுதஸஹாயவாந் ததா துஷ்டக்ஷிதீஶாநாம் லீலயைவ ரணாஜிரே

பின்னர், பலம் கொண்ட ஹலாயுதனுடன் சேர்ந்து, அவன் அசுரர்களை அழித்தான்; அதுபோலவே, போர்க்களத்தில் தீய அரசர்களையும் எளிதில் அழித்தான்.

ஸ ஹத்வா தேவஸம்பூதம் நரகம் தைத்யபுங்கவம் ப்ராஹ்மணஸ்யோர்த்வசக்ரஸ்ய வரதாநாந்மஹாத்மநஃ

தேவரால் பிறந்த அசுரர்களில் சிறந்த நரகன் அவனால் அழிக்கப்பட்டான்; அந்த மகாத்மா ஊர்த்வசக்கிர முனிவரின் வரத்தால் அவன் அவ்வாறு செய்தான்.

ஸ்வோபபோக்யாநி கந்யாநாம் ஷோடஶாதுலவிக்ரமஃ ஶதாதிகாநி ஜக்ராஹ ஸஹஸ்ராணி மஹாபலஃ

ஒப்பற்ற வீரத்துடன், பெரும் பலம் கொண்டவன், தன் இன்பத்திற்காக பதினாறாயிரத்துக்கும் அதிகமான பெண்களை எடுத்துக்கொண்டான்.

ஶாபவ்யாஜேந விப்ராணாம் உபஸம்ஹ்ரு'தவாந் குலம் ஸம்ஹ்ரு'த்ய தத்குலம் சைவ ப்ரபாஸே ऽதிஷ்டதச்யுதஃ

சாபத்தை காரணமாகக் கொண்டு, அவன் பிராமணர்களின் குலத்தை அழித்தான்; அந்த குலத்தை அழித்தபின், அச்யுதன் ப்ரபாஸத்தில் தங்கினார்.

ததா தஸ்யைவ து கதம் வர்ஷாணாமதிகம் ஶதம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ய த்வாரகாயாம் வை ஜராக்லேஶாபஹாரிணஃ

அப்போது, முதுமை துன்பத்தை நீக்குபவன் கிருஷ்ணன், துவாரகையில் நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக வாழ்ந்தான்.

விஶ்வாமித்ரஸ்ய கண்வஸ்ய நாரதஸ்ய ச தீமதஃ ஶாபம் பிண்டாரகே ऽரக்ஷத் வசோ துர்வாஸஸஸ்ததா

அந்த நேரத்தில், விஸ்வாமித்திரன், கண்வன், ஞானி நாரதன் ஆகியோரின் சாபம் குறித்து, துர்வாச முனிவரின் வார்த்தையை அவன் காத்து, பிண்டாரகத்தில் பாதுகாத்தான்.

த்யக்த்வா ச மாநுஷம் ரூபம் ஜரகாஸ்த்ரச்சலேந து அநுக்ரு'ஹ்ய ச க்ரு'ஷ்ணோ ऽபி லுப்தகம் ப்ரயயௌ திவம்

பின்னர், ஜரா என்ற வேட்டைக்காரனின் அம்பை காரணமாக, மனித உருவை விட்டு, கிருஷ்ணன் அவனை அருளியபின், வானுலகிற்குச் சென்றான்.

அஷ்டாவக்ரஸ்ய ஶாபேந பார்யாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தீமதஃ சௌரைஶ்சாபஹ்ரு'தாஃ ஸர்வாஸ் தஸ்ய மாயாபலேந ச

அஷ்டாவக்ரனின் சாபத்தால், ஞானி கிருஷ்ணனின் எல்லா மனைவிகளும், திருடர்களால், மாயை வலிமையால் கடத்தப்பட்டார்கள்.

பலபத்ரோ ऽபி ஸம்த்யஜ்ய நாகோ பூத்வா ஜகாம ச மஹிஷ்யஸ்தஸ்ய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ருக்மிணீப்ரமுகாஃ ஶுபாஃ

பலகட்ரனும் துறவு செய்து, பாம்பாகி, உலகை விட்டு சென்றான்; கிருஷ்ணனின் மனைவிகள், ருக்மிணி முதலிய நல்லவர்கள், அவரைப் போலவே நடந்தார்கள்.

ஸஹாக்நிம் விவிஶுஃ ஸர்வாஃ க்ரு'ஷ்ணேநாக்லிஷ்டகர்மணா ரேவதீ ச ததா தேவீ பலபத்ரேண தீமதா

அவர்கள் அனைவரும், அக்னியுடன் சேர்ந்து, தீயில் புகுந்தார்கள்; அதுபோலவே, தேவியான ரேவதி, நல்ல செயல்கள் கொண்ட பலபத்ரனுடன் தீயில் சேர்ந்தாள்.

ப்ரவிஷ்டா பாவகம் விப்ராஃ ஸா ச பர்த்ரு'பதம் கதா ப்ரேதகார்யம் ஹரேஃ க்ரு'த்வா பார்தஃ பரமவீர்யவாந்

பிராமணர்கள் அக்கினியில் புகுந்தார்கள்; அவளும் தன் கணவரின் பாதையை அடைந்தாள். ஹரியின் இறுதி கிரியைகளை முடித்த பின், பராக்கிரமம் மிகுந்த பார்த்தன்,

ராமஸ்ய ச ததாந்யேஷாம் வ்ரு'ஷ்ணீநாமபி ஸுவ்ரதஃ கந்தமூலபலைஸ்தஸ்ய பலிகார்யம் சகார ஸஃ

இதேபோல் ராமனுக்கும் மற்றவர்களுக்கும், வ்ருஷ்ணி குலத்தவர்களுக்கும், நல்லொழுக்கமுள்ளவன் வேர், கிழங்கு, பழங்கள் கொண்டு அவர்களுக்கு படையல் செய்தான்.

த்ரவ்யாபாவாத் ஸ்வயம் பார்தோ ப்ராத்ரு'பிஶ் ச திவம் கதஃ ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ

பொருட்கள் இல்லாததால், பார்த்தனும் அவன் சகோதரர்களும் தாமாகவே வானுலகை அடைந்தார்கள். இவ்வாறு, குறுகியவாறு, குற்றமில்லாத கிருஷ்ணனின் வரலாறு கூறப்பட்டது.

ப்ரபாவோ விலயஶ்சைவ ஸ்வேச்சயைவ மஹாத்மநஃ இத்யேதத்ஸோமவம்ஶாநாம் ந்ரு'பாணாம் சரிதம் த்விஜாஃ

மகான்மாவின் தோற்றமும் மறையும் தனக்கே விருப்பப்படி நிகழ்கின்றன; இது சோம வம்ச அரசர்களின் வரலாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களே.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ப்ராஹ்மணாந் ஶ்ராவயேதபி ஸ யாதி வைஷ்ணவம் லோகம் நாத்ர கார்யா விசாரணா

இதனை யார் வாசித்தாலும், கேட்டாலும், அல்லது பிராமணர்களுக்கு கேட்க வைத்தாலும், அவர் வைஷ்ணவர்களின் உலகை அடைவார்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஆதிஸர்கஸ்த்வயா ஸூத ஸூசிதோ ந ப்ரகாஶிதஃ ஸாம்ப்ரதம் விஸ்தரேணைவ வக்துமர்ஹஸி ஸுவ்ரத

சூதா, நீ ஆதிகாலப் படைப்பை குறிப்பிட்டாய்; ஆனால் விரிவாக விளக்கவில்லை. இப்போது நீ அதை முழுமையாகச் சொல்ல வேண்டும், நல்லொழுக்கமுள்ளவரே.

மஹேஶ்வரோ மஹாதேவஃ ப்ரக்ரு'தேஃ புருஷஸ்ய ச பரத்வே ஸம்ஸ்திதோ தேவஃ பரமாத்மா முநீஶ்வராஃ

மகேஷ்வரன், மகாதேவன், இயற்கையும் புருஷனும் இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட நிலையில் நிலைத்து இருக்கிறார்; அந்த தேவன், பரமாத்மா, முனிவர்களின் தலைவன்.

அவ்யக்தம் சேஶ்வராத்தஸ்மாத் அபவத்காரணம் பரம் ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திஶ்சேதி யதாஹுஸ்தத்த்வசிந்தகாஃ

அந்த இறைவனிடமிருந்து வெளிப்படாதது தோன்றியது; அதுவே உயர்ந்த காரணம். அது பிரதானம், இயற்கை என்று உண்மை ஆராய்பவர்கள் கூறுகின்றனர்.

கந்தவர்ணரஸைர் ஹீநம் ஶப்தஸ்பர்ஶவிவர்ஜிதம் அஜரம் த்ருவமக்ஷய்யம் நித்யம் ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதம்

வாசனை, நிறம், சுவை இல்லாதது; ஒலி, தொடுதல் என்பனவுமின்றி, வயதில்லாதது, நிலையானது, அழியாதது, எப்போதும் தன் தன்மையில் நிலைத்திருக்கிறது.

ஜகத்யோநிம் மஹாபூதம் பரம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் விக்ரஹஃ ஸர்வபூதாநாம் ஈஶ்வராஜ்ஞாப்ரசோதிதம்

உலகத்தின் கருவாகவும், பெரிய tattuvam ஆகவும், உயர்ந்த சனாதன பிரம்மமாகவும், எல்லா உயிர்களின் உருவமாகவும், இறைவனின் கட்டளையால் இயக்கப்படுகிறது.