லிங்கபுராணம்

ஸ்நாநம் விதாநதஃ ஸம்யக் பஶ்சாத் ஆப்யந்தரம் சரேத் ஆ தேஹாந்தம் ம்ரு'தாலிப்ய தீர்ததோயேஷு ஸர்வதா

நன்கு விதிப்படி குளித்த பின், உள்ளார்ந்த தூய்மையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; வாழ்நாள் முழுவதும் மண் பூசி தீர்த்த நீரில் குளிக்க வேண்டும்.

அவகாஹ்யாபி மலிநோ ஹ்ய் அந்தஃ ஶௌசவிவர்ஜிதஃ ஶைவலா சஷகா மத்ஸ்யாஃ ஸத்த்வா மத்ஸ்யோபஜீவிநஃ

நீரில் முழுகினாலும் உள்ளார்ந்த தூய்மை இல்லாதவன் தூய்மையடையான்; நீரிலேயே வாழும் செடி, மீன், மீன்களை உண்பவை ஆகியவை நீரில் இருக்கின்றன.

ஸதாவகாஹ்ய ஸலிலே விஶுத்தாஃ கிம் த்விஜோத்தமாஃ தஸ்மாதாப்யந்தரம் ஶௌசம் ஸதா கார்யம் விதாநதஃ

நீரில் எப்போதும் குளிப்பதால் இவை தூய்மையடையவில்லை என்றால், ஆகவே, உள்ளார்ந்த தூய்மையை விதிப்படி எப்போதும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஆத்மஜ்ஞாநாம்பஸி ஸ்நாத்வா ஸக்ரு'தாலிப்ய பாவதஃ ஸுவைராக்யம்ரு'தா ஶுத்தஃ ஶௌசமேவம் ப்ரகீர்திதம்

ஆன்மா அறிவின் நீரில் குளித்து, உண்மை உணர்வும் தூய பற்றின்மையும் கொண்ட மண்ணால் ஒருமுறை பூசினால், அவன் தூயவன் எனப்படுகிறது; இதுவே தூய்மை பற்றிய உபதேசம்.

ஶுத்தஸ்ய ஸித்தயோ த்ரு'ஷ்டா நைவாஶுத்தஸ்ய ஸித்தயஃ ந்யாயேநாகதயா வ்ரு'த்த்யா ஸம்துஷ்டோ யஸ்து ஸுவ்ரதஃ

தூயவர்களுக்கு மட்டுமே சிறப்புகள் கிடைக்கும்; தூய்மை இல்லாதவர்களுக்கு கிடையாது. நல்ல விரதம் மேற்கொண்டு, நீதியுடன் வந்ததை ஏற்று திருப்தியுடன் இருப்பவரே வெற்றி பெறுவார்.

ஸம்தோஷஸ்தஸ்ய ஸததம் அதீதார்தஸ்ய சாஸ்ம்ரு'திஃ சாந்த்ராயணாதிநிபுணஸ் தபாம்ஸி ஸுஶுபாநி ச

அவனுக்கு எப்போதும் திருப்தி நிலைத்திருக்கிறது; கடந்ததை நினைவில் வைக்கான்; சந்திராயண முதலான தவங்களில் தேர்ச்சி பெற்றிருப்பான்.

ஸ்வாத்யாயஸ்து ஜபஃ ப்ரோக்தஃ ப்ரணவஸ்ய த்ரிதா ஸ்ம்ரு'தஃ வாசிகஶ்சாதமோ முக்ய உபாம்ஶுஶ்சோத்தமோத்தமஃ

வேதபடிப்பு என்பது ஜபம் எனப்படுகிறது; பிரணவம் மூன்று வகை என்று கூறப்படுகிறது: வாயால் உச்சரிப்பது கீழ்மையானது; மெளனமாக உச்சரிப்பது மேலானது; மனதில் உச்சரிப்பதே மிக உயர்ந்தது.

மாநஸோ விஸ்தரேணைவ கல்பே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்ம்ரு'தஃ ததா ஶிவப்ரணீதாநம் மநோவாக்காயகர்மணா

மனத்தில் ஜபிப்பது மிக விரிவானதாகும், குறிப்பாக ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில்; அதுபோல் சிவபக்தியும் மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக செய்ய வேண்டும்.

ஶிவஜ்ஞாநம் குரோர்பக்திர் அசலா ஸுப்ரதிஷ்டிதா நிக்ரஹோ ஹ்யபஹ்ரு'த்யாஶு ப்ரஸக்தாநீந்த்ரியாணி ச

சிவஞானம், அசைக்க முடியாத, உறுதியான குருபக்தி, மற்றும் விருப்பம் ஏற்பட்ட உடனே இంద్రியங்களை விரைவாக அடக்குதல் ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன.

விஷயேஷு ஸமாஸேந ப்ரத்யாஹாரஃ ப்ரகீர்திதஃ சித்தஸ்ய தாரணா ப்ரோக்தா ஸ்தாநபந்தஃ ஸமாஸதஃ

பொருள்களை விட்டு மனதை திரும்பப் பெறுவது 'பிரத்யாஹாரம்' என்று சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது; மனதை ஒரே இடத்தில் நிலைநிறுத்துவது 'தாரணை' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தஸ்யாஃ ஸ்வாஸ்த்யேந த்யாநம் ச ஸமாதிஶ் ச விசாரதஃ தத்ரைகசித்ததா த்யாநம் ப்ரத்யயாந்தரவர்ஜிதம்

அது நிலையாக இருந்தால், தியானமும் சமாதியும் நிகழும்; அங்கே மனம் ஒரே பொருளில் நிலைத்து, வேறு எண்ணங்கள் இல்லாமல் இருப்பதே தியானம் ஆகும்.

சித்பாஸமர்தமாத்ரஸ்ய தேஹஶூந்யமிவ ஸ்திதம் ஸமாதிஃ ஸர்வஹேதுஶ் ச ப்ராணாயாம இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

உணர்வின் ஒளி மட்டும் இருக்கும் போது, உடல் இல்லாதது போல தோன்றினால், அதுவே சமாதி என்று கூறப்படுகிறது; எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் 'பிராணாயாமம்' என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுர் யமஸ்தஸ்ய நிரோதநம் த்ரிதா த்விஜைர்யமஃ ப்ரோக்தோ மந்தோ மத்யோத்தமஸ் ததா

உடலில் எழும் காற்றே 'பிராணன்'; அதை அடக்குவது 'யமம்' என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த யமம் மூன்று வகைப்படும்: மென்மையானது, நடுத்தரமானது, சிறந்தது என்று இருமுறை பிறந்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ப்ராணாபாநநிரோதஸ்து ப்ராணாயாமஃ ப்ரகீர்திதஃ ப்ராணாயாமஸ்ய மாநம் து மாத்ராத்வாதஶகம் ஸ்ம்ரு'தம்

பிராணன் மற்றும் அபானனை அடக்குவது 'பிராணாயாமம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. பிராணாயாமத்தின் அளவு பன்னிரண்டு மாத்ரா என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

நீசோ த்வாதஶமாத்ரஸ்து உத்தாதோ த்வாதஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ மத்யமஸ் து த்விருத்தாதஶ் சதுர்விம்ஶதிமாத்ரகஃ

மிகக் குறைந்தது பன்னிரண்டு மாத்ரா, மிக அதிகமானதும் பன்னிரண்டு மாத்ரா; நடுத்தரமானது இருமடங்கு அதிகம், அதாவது இருபத்து நான்கு மாத்ரா.

முக்யஸ்து யஸ்த்ரிருத்தாதஃ ஷட்த்ரிம்ஶந்மாத்ர உச்யதே ப்ரஸ்வேதகம்பநோத்தாநஜநகஶ்ச யதாக்ரமம்

முக்கியமானது, அதாவது மூன்று மடங்கு அதிகமானது, முப்பத்தாறு மாத்ரா என்று கூறப்படுகிறது; இது வியர்வை, நடுக்கம், எழுச்சி ஆகியவற்றை முறையே உண்டாக்கும்.

ஆநந்தோத்பவயோகார்தம் நித்ராகூர்ணிஸ்ததைவ ச ரோமாஞ்சத்வநிஸம்வித்தஸ்வாங்கமோடநகம்பநம்

யோகத்தில் ஆனந்தம் பெறவும், தூக்கம் மற்றும் மயக்கம் ஏற்படவும், உடலில் புல்குருதி, ஒலி, விழிப்புணர்வு, உடல் நடுக்கம் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன.

ப்ரமணம் ஸ்வேதஜந்யா ஸா ஸம்விந்மூர்சா பவேத்யதா ததோத்தமோத்தமஃ ப்ரோக்தஃ ப்ராணாயாமஃ ஸுஶோபநஃ

சுழற்சி மற்றும் வியர்வையால் மயக்கம் வந்தால், அது மிக உயர்ந்த, சிறந்த பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸகர்போ ऽகர்ப இத்யுக்தஃ ஸஜபோ விஜபஃ க்ரமாத் இபோ வா ஶரபோ வாபி துராதர்ஷோ ऽத கேஸரீ

பீஜம் உடையதும் இல்லாததும், ஜபத்துடன் அல்லது ஜபமில்லாததும் என்று கூறப்படுகிறது; யானை, மான், அடக்க முடியாதது, சிங்கம் போன்றவை என்றும் உண்டு.

க்ரு'ஹீதோ தம்யமாநஸ்து யதாஸ்வஸ்தஸ்து ஜாயதே ததா ஸமீரணோ ऽஸ்வஸ்தோ துராதர்ஷஶ் ச யோகிநாம்

அதை அடக்கி கட்டுப்படுத்தினால், அது எப்படி இருக்க வேண்டும்ோ அப்படியே அமையும்; ஆனால் காற்று நிலை இழந்தால், யோகிகள் அதை அடக்க இயலாது.

ந்யாயதஃ ஸேவ்யமாநஸ்து ஸ ஏவம் ஸ்வஸ்ததாம் வ்ரஜேத் யதைவ ம்ரு'கராங்நாகஃ ஶரபோ வாபி துர்மதஃ

நியாயப்படி பயிற்சி செய்தால், அது நிலைபெறும்; எப்படி ஒரு காட்டு மிருகம், யானை, அல்லது மான் அடக்க முடியாதது என்றாலும், பயிற்சியால் அமைதியாகும்.

காலாந்தரவஶாத்யோகாத் தம்யதே பரமாதராத் ததா பரிசயாத்ஸ்வாஸ்த்யம் ஸமத்வம் சாதிகச்சதி

நேரம் மற்றும் பயிற்சியின் மூலம், அது மிகுந்த கவனத்துடன் அடக்கப்படுகிறது; பழகுவதால் நிலைமை மற்றும் சமநிலை அடையப்படுகிறது.

யோகாதப்யஸதே யஸ்து வ்யஸநம் நைவ ஜாயதே ஏவமப்யஸ்யமாநஸ்து முநேஃ ப்ராணோ விநிர்தஹேத்

யோகப் பயிற்சியால் ஒருவர் துன்பம் அடைவதில்லை; இப்படிப் பயிற்சி செய்தால் முனிவரின் பிராணன் தூய்மையடையும்.

மநோவாக்காயஜாந் தோஷாந் கர்துர்தேஹம் ச ரக்ஷதி ஸம்யுக்தஸ்ய ததா ஸம்யக் ப்ராணாயாமேந தீமதஃ

மனம், வாக்கு, உடலில் தோன்றும் குற்றங்களைத் தடுக்கிறது; அறிவுள்ளவர் முறையாக பிராணாயாமம் செய்தால், அவர் உடலையும் பாதுகாக்கும்.

தோஷாத்தஸ்மாச்ச நஶ்யந்தி நிஶ்வாஸஸ்தேந ஜீர்யதே ப்ராணாயாமேந ஸித்யந்தி திவ்யாஃ ஶாந்த்யாதயஃ க்ரமாத்

அதனால் குற்றங்கள் அழிகின்றன, மூச்சு குறைகிறது; பிராணாயாமத்தின் மூலம் தெய்வீகமான அமைதி மற்றும் பிற நல்ல பண்புகள் படிப்படியாக கிடைக்கும்.

ஶாந்திஃ ப்ரஶாந்திர்தீப்திஶ் ச ப்ரஸாதஶ் ச ததா க்ரமாத் ஆதௌ சதுஷ்டயஸ்யேஹ ப்ரோக்தா ஶாந்திரிஹ த்விஜாஃ

அமைதி, பரம அமைதி, பிரகாசம், தெளிவு ஆகியவை முறையே பெறப்படுகின்றன; இதில் முதலில் அமைதி என்று இங்கு இருமுறை பிறந்தவர்களே கூறியுள்ளனர்.

ஸஹஜாகந்துகாநாம் ச பாபாநாம் ஶாந்திர் உச்யதே ப்ரஶாந்திஃ ஸம்யமஃ ஸம்யக் வசஸாமிதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தா

இயற்கையாகவும், பிறப்பால் வந்த பாவங்களும் அகற்றப்படுவதே அமைதி என்று கூறப்படுகிறது; பரம அமைதி என்பது முற்றிலும் கட்டுப்பாடு என்று பாரம்பரியத்தில் நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ப்ரகாஶோ தீப்திரித்யுக்தஃ ஸர்வதஃ ஸர்வதா த்விஜாஃ ஸர்வேந்த்ரியப்ரஸாதஸ்து புத்தேர்வை மருதாமபி

ஒளி என்பது எங்கும் எப்போதும் பிரகாசமாக இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களே. எல்லா அறிவுப்புலங்களும் தெளிவாக இருப்பது புத்திக்கு, மேலும் காற்றுகளுக்கும் அதேபோல்.

ப்ரஸாத இதி ஸம்ப்ரோக்தஃ ஸ்வாந்தே த்விஹ சதுஷ்டயே ப்ராணோ ऽபாநஃ ஸமாநஶ் ச உதாநோ வ்யாந ஏவ ச

இந்த தெளிவு 'பிரசாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த உடலில் நான்கு வகை உள்ளன: ப்ராணன், அபானன், சமானன், உதானன் மற்றும் வ்யானன்.