லிங்கபுராணம்

வரதாநேந ஶுக்ரஸ்ய ந ஶக்யம் கர்துமந்யதா ஏவம் ஜாநபதைஸ்துஷ்டைர் இத்யுக்தோ நாஹுஷஸ்ததா

சுக்ரன் அளித்த வரம் காரணமாக வேறு விதமாக செய்ய முடியாது; இதனை மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தபோது நாகுஷன் கூறினான்.

அபிஷிச்ய ததோ ராஜ்யம் பூரும் ஸ ஸுதம் ஆத்மநஃ திஶி தக்ஷிணபூர்வஸ்யாம் துர்வஸும் புத்ரமாதிஶத்

பின்னர் அவன் தன் மகன் பூருவை அரசனாக முடிசூட்டினான்; தன் மகன் துர்வசுவை தெற்கே கிழக்கு திசையில் ஆளும் பொறுப்பை அளித்தான்.

தக்ஷிணாயாமதோ ராஜா யதும் ஜ்யேஷ்டம் ந்யயோஜயத் ப்ரதீச்யாமுத்தரஸ்யாம் து த்ருஹ்யும் சாநும் ச தாவுபௌ

அரசன் தன் மூத்த மகன் யாதுவை தெற்கு திசையில் நியமித்தான்; மேற்கு மற்றும் வடக்கு திசைகளில் த்ருஹ்யுவும் அனுவும் நியமிக்கப்பட்டனர்.

ஸப்தத்வீபாம் யயாதிஸ்து ஜித்வா ப்ரு'த்வீம் ஸஸாகராம் வ்யபஜச்ச த்ரிதா ராஜ்யம் புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா

ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உடைய பூமியை வென்று, நாகுஷனின் மகன் யயாதி, பின்னர் தன் மகன்களுக்கு ராஜ்யத்தை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து ஹர்ஷநிர்பரமாநஸஃ ப்ரீதிமாநபவத்ராஜா பாரம் ஆவேஶ்ய பந்துஷு

தன் மகன்களுக்கு அரசின் மகிமையை ஒப்படைத்துவிட்டு, அரசன் மகிழ்ச்சியுடன், மனம் நிறைந்தவனாக, பொறுப்பை உறவினர்களிடம் விட்டுவிட்டு அமைதியடைந்தான்.

அத்ர காதா மஹாராஜ்ஞா புரா கீதா யயாதிநா யாபிஃ ப்ரத்யாஹரேத் காமாந் ஸர்வதோ ऽங்காநி கூர்மவத்

இங்கே, மஹாராஜா யயாதி முன்பு பாடிய பாடல்கள் உள்ளன; அவற்றால், ஆமை தன் அங்கங்களை உள்ளே இழுப்பதைப் போல, ஆசைகளை எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் திரும்பப் பெற முடியும்.

தாபிர் ஏவ நரஃ ஶ்ரீமாந் நாந்யதா கர்மகோடிக்ரு'த் ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி

இவை மூலமாகத் தவிர, எண்ணற்ற செயல்கள் செய்தாலும் இல்லை; அதிர்ஷ்டசாலி மனிதன் பெறுவான்; ஆசை, ஆசைகளை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது.

ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே யத்ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ

வேள்வியில் நெய் ஊற்றும் போது தீ பெரிதாகும் போல, ஆசை மீண்டும் மீண்டும் வளர்கிறது; பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் அனைத்தும் கூட.

நாலமேகஸ்ய தத்ஸர்வம் இதி மத்வா ஶமம் வ்ரஜேத் யதா ந குருதே பாவம் ஸர்வபூதேஷு பாபகம்

'இவை எல்லாம் ஒருவருக்கு போதாது' என்று எண்ணி, ஒருவர் அமைதியை நாட வேண்டும்; எப்போது எந்த உயிரினத்திற்கும் தீங்கு செய்யும் எண்ணம் இல்லையோ, அப்போது.

கர்மணா மநஸா வாசா ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா யதா பராந்ந பிபேதி பரே சாஸ்மாந்ந பிப்யதி

செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக ஒருவர் பரம்பொருளை அடைவார்; அப்போது, மற்றவர்களைப் பயப்படாமல், மற்றவர்களும் அவனைப் பயப்படாமல் இருப்பார்கள்.

யதா ந நிந்தேந்ந த்வேஷ்டி ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா யா துஸ்த்யஜா துர்மதிபிர் யாநஜீர்யதி ஜீர்யதஃ

யாரையும் பழிப்பதும், வெறுப்பதும் இல்லாத போது தான் பரம்பொருளை அடைவான்; அறிவில்லாதவர்கள் விட்டுவிட முடியாத அந்த ஆசை, உடல் பழுதுபடும் போதும், அது மெதுவாக குறையும்.

யோ ऽஸௌ ப்ராணாந்திகோ ரோகஸ் தாம் த்ரு'ஷ்ணாம் த்யஜதஃ ஸுகம் ஜீர்யந்தி ஜீர்யதஃ கேஶா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜீர்யதஃ

உயிரை முடிவுக்கு கொண்டு செல்லும் நோய் — ஆசை — அதை விட்டுவிட்டவருக்கு சுகம் கிடைக்கும்; வயது முதிரும் போது முடியும், பற்களும் பழுதாகும் போல, ஆசையும் குறையும்.

சக்ஷுஃஶ்ரோத்ரே ச ஜீர்யேதே த்ரு'ஷ்ணைகா நிருபத்ரவா ஜீர்யந்தி தேஹிநஃ ஸர்வே ஸ்வபாவாதேவ நாந்யதா

கண், செவி ஆகியவை முதிரும்; ஆனால் ஆசை மட்டும் எந்த இடையூறும் இல்லாமல் இருக்கும்; உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் இயற்கையாக பழுதாகும், வேறு வழி இல்லை.

ஜீவிதாஶா தநாஶா ச ஜீர்யதோ ऽபி ந ஜீர்யதே யச்ச காமஸுகம் லோகே யச்ச திவ்யம் மஹத்ஸுகம்

வாழ்க்கை மீதும், செல்வம் மீதும் ஆசை, உடல் முதிர்ந்தாலும் முதிராது; இந்த உலகில் உள்ள ஆசைச்சுகமும், விண்ணகத்தில் உள்ள பெரிய சுகமும்,

த்ரு'ஷ்ணாக்ஷயஸுகஸ்யைதத் கலாம் நார்ஹதி ஷோடஶீம் ஏவமுக்த்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ ஸதாரஃ ப்ராவிஶத்வநம்

— ஆசை முற்றிலும் அழிந்ததில் கிடைக்கும் ஆனந்தத்தின் பதினாறாவது பங்குக்கும் சமம் அல்ல. இவ்வாறு கூறி, அந்த ராஜரிஷி தன் மனைவியுடன் காட்டிற்குள் சென்றான்.

ப்ரு'குதுங்கே தபஸ்தப்த்வா தத்ரைவ ச மஹாயஶாஃ ஸாதயித்வா த்வநஶநம் ஸதாரஃ ஸ்வர்கமாப்தவாந்

பிருகு மலை உச்சியில், அந்த மகான் தவம் செய்து, உண்ணாமை எனும் விரதத்தை நிறைவேற்றினார்; தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து விண்ணுலகை அடைந்தார்.

தஸ்ய வம்ஶாஸ்து பஞ்சைதே புண்யா தேவர்ஷிஸத்க்ரு'தாஃ யைர்வ்யாப்தா ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸூர்யஸ்யேவ மரீசிபிஃ

அவரது ஐந்து சந்ததிகள், புண்ணியமும் தேவர்ஷிகள் போற்றியவர்களும் ஆகி, அவர்கள் கதிர்கள் போல பூமி முழுவதும் பரவினர்.

தநீ ப்ரஜாவாந் ஆயுஷ்மாந் கீர்திமாம்ஶ் ச பவேந்நரஃ யயாதிசரிதம் புண்யம் படஞ்ச்ரு'ண்வம்ஶ் ச புத்திமாந்

யயாதியின் புண்ணியமான செயல்களை வாசிப்போரும் கேட்போரும், செல்வம், சந்ததி, நீண்ட ஆயுள், புகழ், அறிவு ஆகியவற்றை பெறுவார்கள்.

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ ஶிவலோகே மஹீயதே

அவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவார்.

யதோர்வம்ஶம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஜ்யேஷ்டஸ்யோத்தமதேஜஸஃ ஸம்க்ஷேபேணாநுபூர்வ்யாச்ச கததோ மே நிபோதத

யது எனும் மூத்த, மிகுந்த தேஜஸ் உடையவரின் வம்சத்தை இப்போது சுருக்கமாகவும் வரிசையாகவும் சொல்கிறேன்; என் உரையை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

யதோஃ புத்ரா பபூவுர் ஹி பஞ்ச தேவஸுதோபமாஃ ஸஹஸ்ரஜித்ஸுதோ ஜ்யேஷ்டஃ க்ரோஷ்டுர் நீலோ ऽஜகோ லகுஃ

யதுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் தேவர்களின் மகன்களைப் போலச் சிறந்தவர்கள். மூத்தவர் சஹஸ்ரஜித், பிறகு க்ரோஷ்டு, நீலன், அஜகன், லகு என்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஸஹஸ்ரஜித்ஸுதஸ்தத்வச் சதஜிந்நாம பார்திவஃ ஸுதாஃ ஶதஜிதஃ க்யாதாஸ் த்ரயஃ பரமகீர்தயஃ

சஹஸ்ரஜித்திலிருந்து சடஜித் என்ற மன்னன் பிறந்தார்; சடஜித்துக்கு மூன்று பேரும் மிகப் புகழ்பெற்ற மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ஹைஹயஶ் ச ஹயஶ்சைவ ராஜா வேணுஹயஶ் ச யஃ ஹைஹயஸ்ய து தாயாதோ தர்ம இத்யபிவிஶ்ருதஃ

அவர்கள் ஹைஹயன், ஹயன், வேணுஹயன் என்ற மன்னன் ஆகியோர். ஹைஹயனின் வாரிசு தர்மன் என்று புகழ்பெற்றார்.

தஸ்ய புத்ரோ ऽபவத்விப்ரா தர்மநேத்ர இதி ஶ்ருதஃ தர்மநேத்ரஸ்ய கீர்திஸ் து ஸம்ஜயஸ் தஸ்ய சாத்மஜஃ

பிராமணர்களே, அவருக்கு தர்மநேத்ரன் என்று அழைக்கப்பட்ட மகன் பிறந்தான்; தர்மநேத்ரனுக்கு கீர்த்தி என்ற மகன், அவனுக்கு சஞ்சயன் என்ற மகன்.

ஸம்ஜயஸ்ய து தாயாதோ மஹிஷ்மாந்நாம தார்மிகஃ ஆஸீந் மஹிஷ்மதஃ புத்ரோ பத்ரஶ்ரேண்யஃ ப்ரதாபவாந்

சஞ்சயனின் வாரிசு தர்மமுள்ள மகிஷ்மான்; மகிஷ்மானுக்கு வீரமிகு பத்ரசேணியன் மகனாகப் பிறந்தான்.

பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய தாயாதோ துர்தமோ நாம பார்திவஃ துர்தமஸ்ய ஸுதோ தீமாந் தநகோ நாம விஶ்ருதஃ

பத்ரசேணியனின் வாரிசு துர்தமன் என்ற மன்னன்; துர்தமனுக்கு ஞானமிக்க, புகழ்பெற்ற தனகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தநகஸ்ய து தாயாதாஶ் சத்வாரோ லோகஸம்மதாஃ க்ரு'தவீர்யஃ க்ரு'தாக்நிஶ் ச க்ரு'தவர்மா ததைவ ச

தனகனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் உலகில் மதிப்புமிக்கவர்கள்: க்ருதவீர்யன், க்ருதாக்னி, க்ருதவர்மா, க்ருதௌஜஸ்.

க்ரு'தௌஜாஶ் ச சதுர்தோ ऽபூத் கார்தவீர்யஸ்ததோ ऽர்ஜுநஃ ஜஜ்ஞே பாஹுஸஹஸ்ரேண ஸப்தத்வீபேஶ்வரோத்தமஃ

நான்காவது க்ருதௌஜஸ்; அவனிடமிருந்து ஆயிரம் கை உடைய ஏழு தீவுகளுக்கும் அதிபதியான கார்த்தவீர்ய அர்ஜுனன் பிறந்தான்.

தஸ்ய ராமஸ் ததா த்வாஸீந் ம்ரு'த்யுர்நாராயணாத்மகஃ தஸ்ய புத்ரஶதாந்யாஸந் பஞ்ச தத்ர மஹாரதாஃ

அவருக்கு, நாராயண தத்துவம் உடைய ராமன் மரணமாக வந்தான்; அவருக்கு நூறு மகன்கள், அதில் ஐந்து பேர் பெரிய வீரர்கள்.