லிங்கபுராணம்

ஏதே ஸம்போதயாமஸ்த்வாம் தர்மம் ச அநுபாலய

நாங்கள் உன்னை இவ்வாறு அறிவுறுத்துகிறோம்; நீ தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணாஃ ஸர்வே ஶ்ரு'ண்வந்து மே வசஃ ஜ்யேஷ்டம் ப்ரதி யதா ராஜ்யம் ந தேயம் மே கதஞ்சந

பிராமணர்கள் அனைவரும், தங்கள் தலைவருடன், என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்: என் விஷயத்தில், அரசை மூத்தவனுக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது.

மம ஜ்யேஷ்டேந யதுநா நியோகோ நாநுபாலிதஃ ப்ரதிகூலமதிஶ்சைவ ந ஸ புத்ரஃ ஸதாம் மதஃ

என் மூத்த மகன் யது, என் கட்டளையை ஏற்கவில்லை; அவன் எதிர்மறையான மனம் கொண்டவன், நல்லோரால் மகனாக கருதப்படுவதில்லை.

மாதாபித்ரோர்வசநக்ரு'த் ஸத்பிஃ புத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே ஸ புத்ரஃ புத்ரவத் யஸ் து வர்ததே மாத்ரு'பித்ரு'ஷு

தாய் தந்தையின் சொற்களை கேட்டு நடக்கும் மகனையே நல்லோர் புகழ்வார்கள்; தாய் தந்தையிடம் மகனாக நடக்கும் வன்தான் உண்மையில் மகன்.

யதுநாஹமவஜ்ஞாதஸ் ததா துர்வஸுநாபி ச த்ருஹ்யேந சாநுநா சைவ மய்யவஜ்ஞா க்ரு'தா ப்ரு'ஶம்

யதும், அதுபோல் துர்வசுவும், த்ருஹ்யுவும், அனுவும் என்னை மதிக்கவில்லை; அவர்கள் அனைவரும் எனக்கு மிகுந்த அவமதிப்பு செய்தார்கள்.

புருணா ச க்ரு'தம் வாக்யம் மாநிதஶ் ச விஶேஷதஃ கநீயாந்மம தாயாதோ ஜரா யேந த்ரு'தா மம

ஆனால் புரு என் வார்த்தைகளை நிறைவேற்றி, என்னை சிறப்பாக மதித்தான்; இளையவன் என்றாலும், அவனே என் வாரிசு, ஏனெனில் என் முதுமையை அவன் தாங்கினான்.

ஶுக்ரேண மே ஸமாதிஷ்டா தேவயாந்யாஃ க்ரு'தே ஜரா ப்ரார்திதேந புநஸ்தேந ஜரா ஸம்சாரிணீ க்ரு'தா

சுக்கிரனால் எனக்கு உத்தரவு வழங்கப்பட்டது; தேவயானிக்காக முதுமை வேண்டப்பட்டது; அவனால் மீண்டும் அந்த முதுமை வேறு ஒருவரிடம் மாற்றப்பட்டது.

ஶுக்ரேண ச வரோ தத்தஃ காவ்யேநோஶநஸா ஸ்வயம் புத்ரோ யஸ்த்வநுவர்தேத ஸ தே ராஜ்யதரஸ்த்விதி

சுக்ரன் தான் கவ்ய உசனஸுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்: 'உன்னைப் பின்பற்றும் உன் மகன் தான் உன் ராஜ்யத்தை ஆளுவான்' என்று.

பவந்தோ ऽப்யநுஜாநந்து பூரூ ராஜ்யே ऽபிஷிச்யதே யஃ புத்ரோ குணஸம்பந்நோ மாதாபித்ரோர்ஹிதஃ ஸதா

நீங்கள் அனைவரும் சம்மதிக்க வேண்டும்: நல்ல குணங்கள் கொண்டும், எப்போதும் தாயும் தந்தையும் விரும்பும் அந்த மகன் தான் அரசனாக முடிசூட்டப்பட வேண்டும்.

ஸர்வமர்ஹதி கல்யாணம் கநீயாந் அபி ஸ ப்ரபுஃ அர்ஹஃ பூருரிதம் ராஜ்யம் யஃ ஸுதோ வாக்யக்ரு'த்தவ

சிறியவன் என்றாலும், தகுதியுள்ளவன் எல்லா நல்வாழ்வும், ஆட்சி உரிமையும் பெறத் தகுதி உடையான்; பூருவும் இந்த ராஜ்யத்திற்கு தகுதியானவன், ஏனெனில் அவன் பெற்றோரின் கட்டளையை ஏற்கும் மகன்.

வரதாநேந ஶுக்ரஸ்ய ந ஶக்யம் கர்துமந்யதா ஏவம் ஜாநபதைஸ்துஷ்டைர் இத்யுக்தோ நாஹுஷஸ்ததா

சுக்ரன் அளித்த வரம் காரணமாக வேறு விதமாக செய்ய முடியாது; இதனை மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தபோது நாகுஷன் கூறினான்.

அபிஷிச்ய ததோ ராஜ்யம் பூரும் ஸ ஸுதம் ஆத்மநஃ திஶி தக்ஷிணபூர்வஸ்யாம் துர்வஸும் புத்ரமாதிஶத்

பின்னர் அவன் தன் மகன் பூருவை அரசனாக முடிசூட்டினான்; தன் மகன் துர்வசுவை தெற்கே கிழக்கு திசையில் ஆளும் பொறுப்பை அளித்தான்.

தக்ஷிணாயாமதோ ராஜா யதும் ஜ்யேஷ்டம் ந்யயோஜயத் ப்ரதீச்யாமுத்தரஸ்யாம் து த்ருஹ்யும் சாநும் ச தாவுபௌ

அரசன் தன் மூத்த மகன் யாதுவை தெற்கு திசையில் நியமித்தான்; மேற்கு மற்றும் வடக்கு திசைகளில் த்ருஹ்யுவும் அனுவும் நியமிக்கப்பட்டனர்.

ஸப்தத்வீபாம் யயாதிஸ்து ஜித்வா ப்ரு'த்வீம் ஸஸாகராம் வ்யபஜச்ச த்ரிதா ராஜ்யம் புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா

ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உடைய பூமியை வென்று, நாகுஷனின் மகன் யயாதி, பின்னர் தன் மகன்களுக்கு ராஜ்யத்தை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து ஹர்ஷநிர்பரமாநஸஃ ப்ரீதிமாநபவத்ராஜா பாரம் ஆவேஶ்ய பந்துஷு

தன் மகன்களுக்கு அரசின் மகிமையை ஒப்படைத்துவிட்டு, அரசன் மகிழ்ச்சியுடன், மனம் நிறைந்தவனாக, பொறுப்பை உறவினர்களிடம் விட்டுவிட்டு அமைதியடைந்தான்.

அத்ர காதா மஹாராஜ்ஞா புரா கீதா யயாதிநா யாபிஃ ப்ரத்யாஹரேத் காமாந் ஸர்வதோ ऽங்காநி கூர்மவத்

இங்கே, மஹாராஜா யயாதி முன்பு பாடிய பாடல்கள் உள்ளன; அவற்றால், ஆமை தன் அங்கங்களை உள்ளே இழுப்பதைப் போல, ஆசைகளை எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் திரும்பப் பெற முடியும்.

தாபிர் ஏவ நரஃ ஶ்ரீமாந் நாந்யதா கர்மகோடிக்ரு'த் ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி

இவை மூலமாகத் தவிர, எண்ணற்ற செயல்கள் செய்தாலும் இல்லை; அதிர்ஷ்டசாலி மனிதன் பெறுவான்; ஆசை, ஆசைகளை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது.

ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே யத்ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ

வேள்வியில் நெய் ஊற்றும் போது தீ பெரிதாகும் போல, ஆசை மீண்டும் மீண்டும் வளர்கிறது; பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் அனைத்தும் கூட.

நாலமேகஸ்ய தத்ஸர்வம் இதி மத்வா ஶமம் வ்ரஜேத் யதா ந குருதே பாவம் ஸர்வபூதேஷு பாபகம்

'இவை எல்லாம் ஒருவருக்கு போதாது' என்று எண்ணி, ஒருவர் அமைதியை நாட வேண்டும்; எப்போது எந்த உயிரினத்திற்கும் தீங்கு செய்யும் எண்ணம் இல்லையோ, அப்போது.

கர்மணா மநஸா வாசா ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா யதா பராந்ந பிபேதி பரே சாஸ்மாந்ந பிப்யதி

செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக ஒருவர் பரம்பொருளை அடைவார்; அப்போது, மற்றவர்களைப் பயப்படாமல், மற்றவர்களும் அவனைப் பயப்படாமல் இருப்பார்கள்.

யதா ந நிந்தேந்ந த்வேஷ்டி ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா யா துஸ்த்யஜா துர்மதிபிர் யாநஜீர்யதி ஜீர்யதஃ

யாரையும் பழிப்பதும், வெறுப்பதும் இல்லாத போது தான் பரம்பொருளை அடைவான்; அறிவில்லாதவர்கள் விட்டுவிட முடியாத அந்த ஆசை, உடல் பழுதுபடும் போதும், அது மெதுவாக குறையும்.

யோ ऽஸௌ ப்ராணாந்திகோ ரோகஸ் தாம் த்ரு'ஷ்ணாம் த்யஜதஃ ஸுகம் ஜீர்யந்தி ஜீர்யதஃ கேஶா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜீர்யதஃ

உயிரை முடிவுக்கு கொண்டு செல்லும் நோய் — ஆசை — அதை விட்டுவிட்டவருக்கு சுகம் கிடைக்கும்; வயது முதிரும் போது முடியும், பற்களும் பழுதாகும் போல, ஆசையும் குறையும்.

சக்ஷுஃஶ்ரோத்ரே ச ஜீர்யேதே த்ரு'ஷ்ணைகா நிருபத்ரவா ஜீர்யந்தி தேஹிநஃ ஸர்வே ஸ்வபாவாதேவ நாந்யதா

கண், செவி ஆகியவை முதிரும்; ஆனால் ஆசை மட்டும் எந்த இடையூறும் இல்லாமல் இருக்கும்; உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் இயற்கையாக பழுதாகும், வேறு வழி இல்லை.

ஜீவிதாஶா தநாஶா ச ஜீர்யதோ ऽபி ந ஜீர்யதே யச்ச காமஸுகம் லோகே யச்ச திவ்யம் மஹத்ஸுகம்

வாழ்க்கை மீதும், செல்வம் மீதும் ஆசை, உடல் முதிர்ந்தாலும் முதிராது; இந்த உலகில் உள்ள ஆசைச்சுகமும், விண்ணகத்தில் உள்ள பெரிய சுகமும்,

த்ரு'ஷ்ணாக்ஷயஸுகஸ்யைதத் கலாம் நார்ஹதி ஷோடஶீம் ஏவமுக்த்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ ஸதாரஃ ப்ராவிஶத்வநம்

— ஆசை முற்றிலும் அழிந்ததில் கிடைக்கும் ஆனந்தத்தின் பதினாறாவது பங்குக்கும் சமம் அல்ல. இவ்வாறு கூறி, அந்த ராஜரிஷி தன் மனைவியுடன் காட்டிற்குள் சென்றான்.

ப்ரு'குதுங்கே தபஸ்தப்த்வா தத்ரைவ ச மஹாயஶாஃ ஸாதயித்வா த்வநஶநம் ஸதாரஃ ஸ்வர்கமாப்தவாந்

பிருகு மலை உச்சியில், அந்த மகான் தவம் செய்து, உண்ணாமை எனும் விரதத்தை நிறைவேற்றினார்; தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து விண்ணுலகை அடைந்தார்.

தஸ்ய வம்ஶாஸ்து பஞ்சைதே புண்யா தேவர்ஷிஸத்க்ரு'தாஃ யைர்வ்யாப்தா ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸூர்யஸ்யேவ மரீசிபிஃ

அவரது ஐந்து சந்ததிகள், புண்ணியமும் தேவர்ஷிகள் போற்றியவர்களும் ஆகி, அவர்கள் கதிர்கள் போல பூமி முழுவதும் பரவினர்.

தநீ ப்ரஜாவாந் ஆயுஷ்மாந் கீர்திமாம்ஶ் ச பவேந்நரஃ யயாதிசரிதம் புண்யம் படஞ்ச்ரு'ண்வம்ஶ் ச புத்திமாந்

யயாதியின் புண்ணியமான செயல்களை வாசிப்போரும் கேட்போரும், செல்வம், சந்ததி, நீண்ட ஆயுள், புகழ், அறிவு ஆகியவற்றை பெறுவார்கள்.

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ ஶிவலோகே மஹீயதே

அவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவார்.