லிங்கபுராணம்

அக்ரூரம் ஹிம்ஸயாமாஸ ப்ரஹ்மஹத்யாமவாப ஸஃ ஸ லோஹகந்தீ ராஜர்ஷிஃ பரிதாவந்நிதஸ்ததஃ

அவன் அக்ரூரனை புண்படுத்தி, ப்ரம்மஹத்தி பாவத்தை அடைந்தான்; அந்த ராஜரிஷி, இரும்பு வாசனை உடையவனாக, இடம் இடமாக அலைந்தான்.

பௌரஜாநபதைஸ்த்யக்தோ ந லேபே ஶர்ம கர்ஹிசித் ததஃ ஸ துஃகஸம்தப்தோ ந லேபே ஸம்விதம் க்வசித்

நகரும் நாட்டாராலும் விட்டு வைக்கப்பட்ட அவன், ஒருபோதும் அமைதியை அடையவில்லை; துக்கத்தில் சிக்கி, எங்கும் ஆறுதல் காணவில்லை.

ஜகாம ஶௌநகம்ரு'ஷிம் ஶரண்யம் வ்யதிதஸ்ததா இந்த்ரேதிர் நாம விக்யாதோ யோ ऽஸௌ முநிருதாரதீஃ

அப்போது, கவலையால் அவன் சரணமாக ஔணகர் முனிவரிடம் சென்றான்; அந்த முனிவர், உயர்ந்த புத்திசாலி, இந்திரேதி என்று புகழ்பெற்றவர்.

யாஜயாமாஸ சேந்த்ரேதிஸ் தம் ந்ரு'பம் ஜநமேஜயம் அஶ்வமேதேந ராஜாநம் பாவநார்தம் த்விஜோத்தமாஃ

இந்திரேதி, அந்த அரசன் ஜனமேஜயனை, சிறந்த பிராமணர்களுடன், பாவத்தை நீக்க அசுவமேத யாகம் செய்ய வைத்தார்.

ஸ லோஹகந்தாந்நிர்முக்த ஏநஸா ச மஹாயஶாஃ யஜ்ஞஸ்யாவப்ரு'தே மத்யே யாதோ திவ்யோ ரதஃ ஶுபஃ

அந்த புகழ் பெற்ற அரசன், இரும்பு வாசனையும் பாவமும் நீங்கி, யாகத்தின் அவபிரிதம் போது, தெய்வீகமான அழகிய இரதத்தில் ஏறினார்.

தஸ்மாத்வம்ஶாத்பரிப்ரஷ்டோ வஸோஶ்சேதிபதேஃ புநஃ தத்தஃ ஶக்ரேண துஷ்டேந லேபே தஸ்மாத் ப்ரு'ஹத்ரதஃ

அந்த வம்சத்திலிருந்து சேதி நாட்டரசன் வசு வெளியேற்றப்பட்டான்; பின்னர் சந்தோஷமான இந்திரனால் மீண்டும் கொடுக்கப்பட்டதால், பிரஹத்ரதன் அதைப் பெற்றான்.

ததோ ஹத்வா ஜராஸம்தம் பீமஸ்தம் ரதமுத்தமம் ப்ரததௌ வாஸுதேவாய ப்ரீத்யா கௌரவநந்தநஃ

பின்னர், பீமன் ஜராசந்தனை வென்று, அந்த சிறந்த இரதத்தை கௌரவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வாசுதேவருக்கு அன்பால் அளித்தான்.

அப்யஷிஞ்சத்புரும் புத்ரம் யயாதிர்நாஹுஷஃ ப்ரபுஃ க்ரு'தோபகாரஸ்தேநைவ புருணா த்விஜஸத்தமாஃ

நாகுஷரின் வம்சத்தாரான பெரும் பலம் கொண்ட யயாதி, தன் மகன் புருவை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்; அப்படி புருவால் அவன் உதவிக்கு பதில் கிடைத்தது, பிராமணர்களே.

அபிஷேக்துகாமம் ச ந்ரு'பம் புரும் புத்ரம் கநீயஸம் ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணா இதம் வசநமப்ருவந்

இளைய மகன் புருவை அரசனாக அபிஷேகம் செய்ய விரும்பி, பிராமணர்கள் தங்கள் தலைவருடன் கூடி இவ்வாறு சொன்னார்கள்.

கதம் ஶுக்ரஸ்ய நப்தாரம் தேவயாந்யாஃ ஸுதம் ப்ரபோ ஜ்யேஷ்டம் யதுமதிக்ரம்ய கநீயாந்ராஜ்யமர்ஹதி

ஓ அரசே, சுக்கிரனின் பேரனும் தேவயானியின் மகனும் ஆன இளையவன், மூத்தவன் யதுவை தாண்டி எப்படி அரசை பெற தகுதியுடையவன்?

ஏதே ஸம்போதயாமஸ்த்வாம் தர்மம் ச அநுபாலய

நாங்கள் உன்னை இவ்வாறு அறிவுறுத்துகிறோம்; நீ தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணாஃ ஸர்வே ஶ்ரு'ண்வந்து மே வசஃ ஜ்யேஷ்டம் ப்ரதி யதா ராஜ்யம் ந தேயம் மே கதஞ்சந

பிராமணர்கள் அனைவரும், தங்கள் தலைவருடன், என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்: என் விஷயத்தில், அரசை மூத்தவனுக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது.

மம ஜ்யேஷ்டேந யதுநா நியோகோ நாநுபாலிதஃ ப்ரதிகூலமதிஶ்சைவ ந ஸ புத்ரஃ ஸதாம் மதஃ

என் மூத்த மகன் யது, என் கட்டளையை ஏற்கவில்லை; அவன் எதிர்மறையான மனம் கொண்டவன், நல்லோரால் மகனாக கருதப்படுவதில்லை.

மாதாபித்ரோர்வசநக்ரு'த் ஸத்பிஃ புத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே ஸ புத்ரஃ புத்ரவத் யஸ் து வர்ததே மாத்ரு'பித்ரு'ஷு

தாய் தந்தையின் சொற்களை கேட்டு நடக்கும் மகனையே நல்லோர் புகழ்வார்கள்; தாய் தந்தையிடம் மகனாக நடக்கும் வன்தான் உண்மையில் மகன்.

யதுநாஹமவஜ்ஞாதஸ் ததா துர்வஸுநாபி ச த்ருஹ்யேந சாநுநா சைவ மய்யவஜ்ஞா க்ரு'தா ப்ரு'ஶம்

யதும், அதுபோல் துர்வசுவும், த்ருஹ்யுவும், அனுவும் என்னை மதிக்கவில்லை; அவர்கள் அனைவரும் எனக்கு மிகுந்த அவமதிப்பு செய்தார்கள்.

புருணா ச க்ரு'தம் வாக்யம் மாநிதஶ் ச விஶேஷதஃ கநீயாந்மம தாயாதோ ஜரா யேந த்ரு'தா மம

ஆனால் புரு என் வார்த்தைகளை நிறைவேற்றி, என்னை சிறப்பாக மதித்தான்; இளையவன் என்றாலும், அவனே என் வாரிசு, ஏனெனில் என் முதுமையை அவன் தாங்கினான்.

ஶுக்ரேண மே ஸமாதிஷ்டா தேவயாந்யாஃ க்ரு'தே ஜரா ப்ரார்திதேந புநஸ்தேந ஜரா ஸம்சாரிணீ க்ரு'தா

சுக்கிரனால் எனக்கு உத்தரவு வழங்கப்பட்டது; தேவயானிக்காக முதுமை வேண்டப்பட்டது; அவனால் மீண்டும் அந்த முதுமை வேறு ஒருவரிடம் மாற்றப்பட்டது.

ஶுக்ரேண ச வரோ தத்தஃ காவ்யேநோஶநஸா ஸ்வயம் புத்ரோ யஸ்த்வநுவர்தேத ஸ தே ராஜ்யதரஸ்த்விதி

சுக்ரன் தான் கவ்ய உசனஸுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்: 'உன்னைப் பின்பற்றும் உன் மகன் தான் உன் ராஜ்யத்தை ஆளுவான்' என்று.

பவந்தோ ऽப்யநுஜாநந்து பூரூ ராஜ்யே ऽபிஷிச்யதே யஃ புத்ரோ குணஸம்பந்நோ மாதாபித்ரோர்ஹிதஃ ஸதா

நீங்கள் அனைவரும் சம்மதிக்க வேண்டும்: நல்ல குணங்கள் கொண்டும், எப்போதும் தாயும் தந்தையும் விரும்பும் அந்த மகன் தான் அரசனாக முடிசூட்டப்பட வேண்டும்.

ஸர்வமர்ஹதி கல்யாணம் கநீயாந் அபி ஸ ப்ரபுஃ அர்ஹஃ பூருரிதம் ராஜ்யம் யஃ ஸுதோ வாக்யக்ரு'த்தவ

சிறியவன் என்றாலும், தகுதியுள்ளவன் எல்லா நல்வாழ்வும், ஆட்சி உரிமையும் பெறத் தகுதி உடையான்; பூருவும் இந்த ராஜ்யத்திற்கு தகுதியானவன், ஏனெனில் அவன் பெற்றோரின் கட்டளையை ஏற்கும் மகன்.

வரதாநேந ஶுக்ரஸ்ய ந ஶக்யம் கர்துமந்யதா ஏவம் ஜாநபதைஸ்துஷ்டைர் இத்யுக்தோ நாஹுஷஸ்ததா

சுக்ரன் அளித்த வரம் காரணமாக வேறு விதமாக செய்ய முடியாது; இதனை மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தபோது நாகுஷன் கூறினான்.

அபிஷிச்ய ததோ ராஜ்யம் பூரும் ஸ ஸுதம் ஆத்மநஃ திஶி தக்ஷிணபூர்வஸ்யாம் துர்வஸும் புத்ரமாதிஶத்

பின்னர் அவன் தன் மகன் பூருவை அரசனாக முடிசூட்டினான்; தன் மகன் துர்வசுவை தெற்கே கிழக்கு திசையில் ஆளும் பொறுப்பை அளித்தான்.

தக்ஷிணாயாமதோ ராஜா யதும் ஜ்யேஷ்டம் ந்யயோஜயத் ப்ரதீச்யாமுத்தரஸ்யாம் து த்ருஹ்யும் சாநும் ச தாவுபௌ

அரசன் தன் மூத்த மகன் யாதுவை தெற்கு திசையில் நியமித்தான்; மேற்கு மற்றும் வடக்கு திசைகளில் த்ருஹ்யுவும் அனுவும் நியமிக்கப்பட்டனர்.

ஸப்தத்வீபாம் யயாதிஸ்து ஜித்வா ப்ரு'த்வீம் ஸஸாகராம் வ்யபஜச்ச த்ரிதா ராஜ்யம் புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா

ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உடைய பூமியை வென்று, நாகுஷனின் மகன் யயாதி, பின்னர் தன் மகன்களுக்கு ராஜ்யத்தை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து ஹர்ஷநிர்பரமாநஸஃ ப்ரீதிமாநபவத்ராஜா பாரம் ஆவேஶ்ய பந்துஷு

தன் மகன்களுக்கு அரசின் மகிமையை ஒப்படைத்துவிட்டு, அரசன் மகிழ்ச்சியுடன், மனம் நிறைந்தவனாக, பொறுப்பை உறவினர்களிடம் விட்டுவிட்டு அமைதியடைந்தான்.

அத்ர காதா மஹாராஜ்ஞா புரா கீதா யயாதிநா யாபிஃ ப்ரத்யாஹரேத் காமாந் ஸர்வதோ ऽங்காநி கூர்மவத்

இங்கே, மஹாராஜா யயாதி முன்பு பாடிய பாடல்கள் உள்ளன; அவற்றால், ஆமை தன் அங்கங்களை உள்ளே இழுப்பதைப் போல, ஆசைகளை எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் திரும்பப் பெற முடியும்.

தாபிர் ஏவ நரஃ ஶ்ரீமாந் நாந்யதா கர்மகோடிக்ரு'த் ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி

இவை மூலமாகத் தவிர, எண்ணற்ற செயல்கள் செய்தாலும் இல்லை; அதிர்ஷ்டசாலி மனிதன் பெறுவான்; ஆசை, ஆசைகளை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது.

ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே யத்ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ

வேள்வியில் நெய் ஊற்றும் போது தீ பெரிதாகும் போல, ஆசை மீண்டும் மீண்டும் வளர்கிறது; பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் அனைத்தும் கூட.

நாலமேகஸ்ய தத்ஸர்வம் இதி மத்வா ஶமம் வ்ரஜேத் யதா ந குருதே பாவம் ஸர்வபூதேஷு பாபகம்

'இவை எல்லாம் ஒருவருக்கு போதாது' என்று எண்ணி, ஒருவர் அமைதியை நாட வேண்டும்; எப்போது எந்த உயிரினத்திற்கும் தீங்கு செய்யும் எண்ணம் இல்லையோ, அப்போது.