லிங்கபுராணம்

ஜ்யேஷ்டஸ்து யதிர்மோக்ஷார்தோ ப்ரஹ்மபூதோ ऽபவத்ப்ரபுஃ தேஷாம் யயாதிஃ பஞ்சாநாம் மஹாபலபராக்ரமஃ

மூத்தவன் யதி, முக்தியை நாடி, பிரம்மத்துடன் ஒன்றானான். அந்த ஐவரில் யயாதி மிகுந்த வலிமையும் வீரத்தையும் உடையவன்.

தேவயாநீமுஶநஸஃ ஸுதாம் பார்யாமவாப ஸஃ ஶர்மிஷ்டாமாஸுரீம் சைவ தநயாம் வ்ரு'ஷபர்வணஃ

அவன் உஷனஸின் மகளான தேவயானியையும், அசுரரான வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டையையும் மணந்தான்.

யதும் ச துர்வஸும் சைவ தேவயாநீ வ்யஜாயத தாவுபௌ ஶுபகர்மாணௌ ஸ்துதௌ வித்யாவிஶாரதௌ

அவனுக்கு தேவயானி யது மற்றும் துர்வசு எனும் இரு மகன்களை பெற்றாள்; அவர்கள் இருவரும் நல்ல செயல்களில் ஈடுபட்டவர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள், அறிவில் தேர்ந்தவர்கள்.

த்ருஹ்யம் சாநும் ச பூரும் ச ஶர்மிஷ்டா வார்ஷபர்வணீ யயாதயே ரதம் தஸ்மை ததௌ ஶுக்ரஃ ப்ரதாபவாந்

சர்மிஷ்டை, வ்ருஷபர்வனின் மகள், அவனுக்கு த்ருஹ்யு, அனு, புரு ஆகிய மக்களை பெற்றாள். யயாதிக்கு, ஶுக்ரன் பெரும் ஒளியுடன் ஒரு ரதத்தை அளித்தான்.

தோஷிதஸ்தேந விப்ரேந்த்ரஃ ப்ரீதஃ பரமபாஸ்வரம் ஸுஸம்கம் காஞ்சநம் திவ்யம் அக்ஷயே ச மஹேஷுதீ

யயாதி அவனை மகிழ்வித்ததால், அந்த முனிவர் மிகுந்த சந்தோஷத்துடன், அழகாக செய்யப்பட்ட பொன்னால் ஆன, தெய்வீகமான, அழியாத பெரிய ரதத்தை வழங்கினார்.

யுக்தம் மநோஜவைர் அஶ்வைர் யேந கந்யாம் ஸமுத்வஹந் ஸ தேந ரதமுக்யேந ஷண்மாஸேநாஜயந்மஹீம்

அந்த ரதம் மனதைப்போல் விரைவாக ஓடும் குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் அவன் அந்த பெண்ணை ஏற்றி, அந்த சிறந்த ரதத்தின் மூலம் ஆறு மாதங்களில் பூமியை வென்றான்.

யயாதிர்யுதி துர்தர்ஷோ தேவதாநவமாநுஷைஃ பவபக்தஸ்து புண்யாத்மா தர்மநிஷ்டஃ ஸமஞ்ஜஸஃ

யயாதி, தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் யாராலும் யுத்தத்தில் வெல்ல முடியாதவன்; பவ பக்தி கொண்டவன், தூய்மையான மனம் உடையவன், தர்மத்தில் நிலைத்தவன், நேர்மையுள்ளவன்.

யஜ்ஞயாஜீ ஜிதக்ரோதஃ ஸர்வபூதாநுகம்பநஃ கௌரவாணாம் ச ஸர்வேஷாம் ஸ பவத்ரத உத்தமஃ

அவன் யாகங்களைச் செய்தவன், கோபத்தை வென்றவன், எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம் கொண்டவன்; கௌரவர்களில் அனைவரிலும் பவத்ரதன் சிறந்தவன்.

யாவந்நரேந்த்ரப்ரவரஃ கௌரவோ ஜநமேஜயஃ பூரோர்வம்ஶஸ்ய ராஜ்ஞஸ்து ராஜ்ஞஃ பாரிக்ஷிதஸ்ய து

பெரும் புகழுடைய கௌரவரான ஜனமேஜயன் என்ற அரசன் வரைக்கும், புருவம்சத்து அரசர்களும், பாறிக்ஷித்தின் வம்சத்து அரசர்களும் இருந்தனர்.

ஜகாம ஸ ரதோ நாஶம் ஶாபாத்கர்கஸ்ய தீமதஃ கர்கஸ்ய ஹி ஸுதம் பாலம் ஸ ராஜா ஜநமேஜயஃ

அந்த இரதம் ஞானி கர்க்கரின் சாபத்தால் அழிந்தது; ஏனெனில் அரசன் ஜனமேஜயன் கர்க்கரின் இளைய மகனை கொன்றான்.

அக்ரூரம் ஹிம்ஸயாமாஸ ப்ரஹ்மஹத்யாமவாப ஸஃ ஸ லோஹகந்தீ ராஜர்ஷிஃ பரிதாவந்நிதஸ்ததஃ

அவன் அக்ரூரனை புண்படுத்தி, ப்ரம்மஹத்தி பாவத்தை அடைந்தான்; அந்த ராஜரிஷி, இரும்பு வாசனை உடையவனாக, இடம் இடமாக அலைந்தான்.

பௌரஜாநபதைஸ்த்யக்தோ ந லேபே ஶர்ம கர்ஹிசித் ததஃ ஸ துஃகஸம்தப்தோ ந லேபே ஸம்விதம் க்வசித்

நகரும் நாட்டாராலும் விட்டு வைக்கப்பட்ட அவன், ஒருபோதும் அமைதியை அடையவில்லை; துக்கத்தில் சிக்கி, எங்கும் ஆறுதல் காணவில்லை.

ஜகாம ஶௌநகம்ரு'ஷிம் ஶரண்யம் வ்யதிதஸ்ததா இந்த்ரேதிர் நாம விக்யாதோ யோ ऽஸௌ முநிருதாரதீஃ

அப்போது, கவலையால் அவன் சரணமாக ஔணகர் முனிவரிடம் சென்றான்; அந்த முனிவர், உயர்ந்த புத்திசாலி, இந்திரேதி என்று புகழ்பெற்றவர்.

யாஜயாமாஸ சேந்த்ரேதிஸ் தம் ந்ரு'பம் ஜநமேஜயம் அஶ்வமேதேந ராஜாநம் பாவநார்தம் த்விஜோத்தமாஃ

இந்திரேதி, அந்த அரசன் ஜனமேஜயனை, சிறந்த பிராமணர்களுடன், பாவத்தை நீக்க அசுவமேத யாகம் செய்ய வைத்தார்.

ஸ லோஹகந்தாந்நிர்முக்த ஏநஸா ச மஹாயஶாஃ யஜ்ஞஸ்யாவப்ரு'தே மத்யே யாதோ திவ்யோ ரதஃ ஶுபஃ

அந்த புகழ் பெற்ற அரசன், இரும்பு வாசனையும் பாவமும் நீங்கி, யாகத்தின் அவபிரிதம் போது, தெய்வீகமான அழகிய இரதத்தில் ஏறினார்.

தஸ்மாத்வம்ஶாத்பரிப்ரஷ்டோ வஸோஶ்சேதிபதேஃ புநஃ தத்தஃ ஶக்ரேண துஷ்டேந லேபே தஸ்மாத் ப்ரு'ஹத்ரதஃ

அந்த வம்சத்திலிருந்து சேதி நாட்டரசன் வசு வெளியேற்றப்பட்டான்; பின்னர் சந்தோஷமான இந்திரனால் மீண்டும் கொடுக்கப்பட்டதால், பிரஹத்ரதன் அதைப் பெற்றான்.

ததோ ஹத்வா ஜராஸம்தம் பீமஸ்தம் ரதமுத்தமம் ப்ரததௌ வாஸுதேவாய ப்ரீத்யா கௌரவநந்தநஃ

பின்னர், பீமன் ஜராசந்தனை வென்று, அந்த சிறந்த இரதத்தை கௌரவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வாசுதேவருக்கு அன்பால் அளித்தான்.

அப்யஷிஞ்சத்புரும் புத்ரம் யயாதிர்நாஹுஷஃ ப்ரபுஃ க்ரு'தோபகாரஸ்தேநைவ புருணா த்விஜஸத்தமாஃ

நாகுஷரின் வம்சத்தாரான பெரும் பலம் கொண்ட யயாதி, தன் மகன் புருவை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்; அப்படி புருவால் அவன் உதவிக்கு பதில் கிடைத்தது, பிராமணர்களே.

அபிஷேக்துகாமம் ச ந்ரு'பம் புரும் புத்ரம் கநீயஸம் ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணா இதம் வசநமப்ருவந்

இளைய மகன் புருவை அரசனாக அபிஷேகம் செய்ய விரும்பி, பிராமணர்கள் தங்கள் தலைவருடன் கூடி இவ்வாறு சொன்னார்கள்.

கதம் ஶுக்ரஸ்ய நப்தாரம் தேவயாந்யாஃ ஸுதம் ப்ரபோ ஜ்யேஷ்டம் யதுமதிக்ரம்ய கநீயாந்ராஜ்யமர்ஹதி

ஓ அரசே, சுக்கிரனின் பேரனும் தேவயானியின் மகனும் ஆன இளையவன், மூத்தவன் யதுவை தாண்டி எப்படி அரசை பெற தகுதியுடையவன்?

ஏதே ஸம்போதயாமஸ்த்வாம் தர்மம் ச அநுபாலய

நாங்கள் உன்னை இவ்வாறு அறிவுறுத்துகிறோம்; நீ தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணாஃ ஸர்வே ஶ்ரு'ண்வந்து மே வசஃ ஜ்யேஷ்டம் ப்ரதி யதா ராஜ்யம் ந தேயம் மே கதஞ்சந

பிராமணர்கள் அனைவரும், தங்கள் தலைவருடன், என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்: என் விஷயத்தில், அரசை மூத்தவனுக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது.

மம ஜ்யேஷ்டேந யதுநா நியோகோ நாநுபாலிதஃ ப்ரதிகூலமதிஶ்சைவ ந ஸ புத்ரஃ ஸதாம் மதஃ

என் மூத்த மகன் யது, என் கட்டளையை ஏற்கவில்லை; அவன் எதிர்மறையான மனம் கொண்டவன், நல்லோரால் மகனாக கருதப்படுவதில்லை.

மாதாபித்ரோர்வசநக்ரு'த் ஸத்பிஃ புத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே ஸ புத்ரஃ புத்ரவத் யஸ் து வர்ததே மாத்ரு'பித்ரு'ஷு

தாய் தந்தையின் சொற்களை கேட்டு நடக்கும் மகனையே நல்லோர் புகழ்வார்கள்; தாய் தந்தையிடம் மகனாக நடக்கும் வன்தான் உண்மையில் மகன்.

யதுநாஹமவஜ்ஞாதஸ் ததா துர்வஸுநாபி ச த்ருஹ்யேந சாநுநா சைவ மய்யவஜ்ஞா க்ரு'தா ப்ரு'ஶம்

யதும், அதுபோல் துர்வசுவும், த்ருஹ்யுவும், அனுவும் என்னை மதிக்கவில்லை; அவர்கள் அனைவரும் எனக்கு மிகுந்த அவமதிப்பு செய்தார்கள்.

புருணா ச க்ரு'தம் வாக்யம் மாநிதஶ் ச விஶேஷதஃ கநீயாந்மம தாயாதோ ஜரா யேந த்ரு'தா மம

ஆனால் புரு என் வார்த்தைகளை நிறைவேற்றி, என்னை சிறப்பாக மதித்தான்; இளையவன் என்றாலும், அவனே என் வாரிசு, ஏனெனில் என் முதுமையை அவன் தாங்கினான்.

ஶுக்ரேண மே ஸமாதிஷ்டா தேவயாந்யாஃ க்ரு'தே ஜரா ப்ரார்திதேந புநஸ்தேந ஜரா ஸம்சாரிணீ க்ரு'தா

சுக்கிரனால் எனக்கு உத்தரவு வழங்கப்பட்டது; தேவயானிக்காக முதுமை வேண்டப்பட்டது; அவனால் மீண்டும் அந்த முதுமை வேறு ஒருவரிடம் மாற்றப்பட்டது.

ஶுக்ரேண ச வரோ தத்தஃ காவ்யேநோஶநஸா ஸ்வயம் புத்ரோ யஸ்த்வநுவர்தேத ஸ தே ராஜ்யதரஸ்த்விதி

சுக்ரன் தான் கவ்ய உசனஸுக்கு ஒரு வரம் அளித்தான்: 'உன்னைப் பின்பற்றும் உன் மகன் தான் உன் ராஜ்யத்தை ஆளுவான்' என்று.

பவந்தோ ऽப்யநுஜாநந்து பூரூ ராஜ்யே ऽபிஷிச்யதே யஃ புத்ரோ குணஸம்பந்நோ மாதாபித்ரோர்ஹிதஃ ஸதா

நீங்கள் அனைவரும் சம்மதிக்க வேண்டும்: நல்ல குணங்கள் கொண்டும், எப்போதும் தாயும் தந்தையும் விரும்பும் அந்த மகன் தான் அரசனாக முடிசூட்டப்பட வேண்டும்.