லிங்கபுராணம்

அங்காரஸத்ரு'ஶீ நாரீ க்ரு'தகும்பஸமஃ புமாந் தஸ்மாந்நாரீஷு ஸம்ஸர்கம் தூரதஃ பரிவர்ஜயேத்

பெண் எப்போதும் எரியும் நெருப்பைப் போல், ஆண் நெய் நிறைந்த பானையைப் போல்; ஆகவே, பெண்களுடன் தொடர்பை தூரத்தில் இருந்து தவிர்க்க வேண்டும்.

போகேந த்ரு'ப்திர்நைவாஸ்தி விஷயாணாம் விசாரதஃ தஸ்மாத்விராகஃ கர்தவ்யோ மநஸா கர்மணா கிரா

உணர்ச்சிப் பொருள்களை அனுபவிப்பதால் மனம் நிறைவு பெறுவதில்லை என்பதை யோசித்தால் தெரியும். ஆகையால், மனதில், செயலிலும், பேசுவதிலும் பற்றின்மையை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே

விருப்பங்களை அனுபவிப்பதால் ஆசை குறையாது; நெய் ஊற்றும் போது நெருப்பு மேலும் பெரிதாகும் போல, ஆசையும் அதிகரிக்கிறது.

தஸ்மாத்த்யாகஃ ஸதா கார்யஸ் த்வ் அம்ரு'தத்வாய யோகிநா அவிரக்தோ யதோ மர்த்யோ நாநாயோநிஷு வர்ததே

ஆகவே, யோகிகள் என்றும் பற்றின்மையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் பற்றின்மை இல்லாத மானிடன் பல பிறவிகளில் சுற்றிக்கொண்டே இருப்பான்.

த்யாகேநைவாம்ரு'தத்வம் ஹி ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'திவிதாம் வராஃ கர்மணா ப்ரஜயா நாஸ்தி த்ரவ்யேண த்விஜஸத்தமாஃ

வேதமும் ச்மிரிதிகளும் நன்கு அறிந்தவர்கள் சொல்வது, செயல், சந்ததி, செல்வம் ஆகியவற்றால் அல்ல, பற்றின்மையால் மட்டுமே அமரத்துவம் கிடைக்கும் என்று.

தஸ்மாத்விராகஃ கர்தவ்யோ மநோவாக்காயகர்மணா ரு'தௌ ரு'தௌ நிவ்ரு'த்திஸ்து ப்ரஹ்மசர்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

எனவே, மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக பற்றின்மையை வளர்க்க வேண்டும்; காலத்திற்கு ஏற்ப தவிர்ப்பு மேற்கொள்வதே பிரம்மச்சரியம் எனப்படுகிறது.

யமாஃ ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தா நியமாம்ஶ் ச வதாமி வஃ ஶௌசமிஜ்யா தபோ தாநம் ஸ்வாத்யாயோபஸ்தநிக்ரஹஃ

நிறுத்தங்கள் குறித்தும் சொன்னேன்; இப்போது மேற்கோள்கள் கூறுகிறேன்: தூய்மை, யாகம், தவம், தானம், வேதபடிப்பு, மற்றும் இன்பங்களை கட்டுப்படுத்தல்.

வ்ரதோபவாஸமௌநம் ச ஸ்நாநம் ச நியமா தஶ நியமஃ ஸ்யாதநீஹா ச ஶௌசம் துஷ்டிஸ்தபஸ் ததா

விரதம், உண்ணாவிரதம், மௌனம், குளியல் ஆகியவை பத்து மேற்கோள்களில் அடங்கும்; மேலும், ஆசை இல்லாமை, தூய்மை, திருப்தி, தவம் ஆகியனவும் அடங்கும்.

ஜபஃ ஶிவப்ரணீதாநம் பத்மகாத்யம் ததாஸநம் பாஹ்யமாப்யந்தரம் ப்ரோக்தம் ஶௌசமாப்யந்தரம் வரம்

ஜபம், சிவபக்தி, பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள், வெளிப்புற மற்றும் உள்ளார்ந்த தூய்மை ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன; இதில் உள்ளார்ந்த தூய்மையே சிறந்தது.

பாஹ்யஶௌசேந யுக்தஃ ஸம்ஸ் ததா சாப்யந்தரம் சரேத் ஆக்நேயம் வாருணம் ப்ராஹ்மம் கர்தவ்யம் ஶிவபூஜகைஃ

வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்தும் தூய்மையை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; சிவனை வழிபடுவோர் நெருப்பு, நீர், பிரம்மம் ஆகிய தூய்மைகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்நாநம் விதாநதஃ ஸம்யக் பஶ்சாத் ஆப்யந்தரம் சரேத் ஆ தேஹாந்தம் ம்ரு'தாலிப்ய தீர்ததோயேஷு ஸர்வதா

நன்கு விதிப்படி குளித்த பின், உள்ளார்ந்த தூய்மையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; வாழ்நாள் முழுவதும் மண் பூசி தீர்த்த நீரில் குளிக்க வேண்டும்.

அவகாஹ்யாபி மலிநோ ஹ்ய் அந்தஃ ஶௌசவிவர்ஜிதஃ ஶைவலா சஷகா மத்ஸ்யாஃ ஸத்த்வா மத்ஸ்யோபஜீவிநஃ

நீரில் முழுகினாலும் உள்ளார்ந்த தூய்மை இல்லாதவன் தூய்மையடையான்; நீரிலேயே வாழும் செடி, மீன், மீன்களை உண்பவை ஆகியவை நீரில் இருக்கின்றன.

ஸதாவகாஹ்ய ஸலிலே விஶுத்தாஃ கிம் த்விஜோத்தமாஃ தஸ்மாதாப்யந்தரம் ஶௌசம் ஸதா கார்யம் விதாநதஃ

நீரில் எப்போதும் குளிப்பதால் இவை தூய்மையடையவில்லை என்றால், ஆகவே, உள்ளார்ந்த தூய்மையை விதிப்படி எப்போதும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஆத்மஜ்ஞாநாம்பஸி ஸ்நாத்வா ஸக்ரு'தாலிப்ய பாவதஃ ஸுவைராக்யம்ரு'தா ஶுத்தஃ ஶௌசமேவம் ப்ரகீர்திதம்

ஆன்மா அறிவின் நீரில் குளித்து, உண்மை உணர்வும் தூய பற்றின்மையும் கொண்ட மண்ணால் ஒருமுறை பூசினால், அவன் தூயவன் எனப்படுகிறது; இதுவே தூய்மை பற்றிய உபதேசம்.

ஶுத்தஸ்ய ஸித்தயோ த்ரு'ஷ்டா நைவாஶுத்தஸ்ய ஸித்தயஃ ந்யாயேநாகதயா வ்ரு'த்த்யா ஸம்துஷ்டோ யஸ்து ஸுவ்ரதஃ

தூயவர்களுக்கு மட்டுமே சிறப்புகள் கிடைக்கும்; தூய்மை இல்லாதவர்களுக்கு கிடையாது. நல்ல விரதம் மேற்கொண்டு, நீதியுடன் வந்ததை ஏற்று திருப்தியுடன் இருப்பவரே வெற்றி பெறுவார்.

ஸம்தோஷஸ்தஸ்ய ஸததம் அதீதார்தஸ்ய சாஸ்ம்ரு'திஃ சாந்த்ராயணாதிநிபுணஸ் தபாம்ஸி ஸுஶுபாநி ச

அவனுக்கு எப்போதும் திருப்தி நிலைத்திருக்கிறது; கடந்ததை நினைவில் வைக்கான்; சந்திராயண முதலான தவங்களில் தேர்ச்சி பெற்றிருப்பான்.

ஸ்வாத்யாயஸ்து ஜபஃ ப்ரோக்தஃ ப்ரணவஸ்ய த்ரிதா ஸ்ம்ரு'தஃ வாசிகஶ்சாதமோ முக்ய உபாம்ஶுஶ்சோத்தமோத்தமஃ

வேதபடிப்பு என்பது ஜபம் எனப்படுகிறது; பிரணவம் மூன்று வகை என்று கூறப்படுகிறது: வாயால் உச்சரிப்பது கீழ்மையானது; மெளனமாக உச்சரிப்பது மேலானது; மனதில் உச்சரிப்பதே மிக உயர்ந்தது.

மாநஸோ விஸ்தரேணைவ கல்பே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்ம்ரு'தஃ ததா ஶிவப்ரணீதாநம் மநோவாக்காயகர்மணா

மனத்தில் ஜபிப்பது மிக விரிவானதாகும், குறிப்பாக ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில்; அதுபோல் சிவபக்தியும் மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக செய்ய வேண்டும்.

ஶிவஜ்ஞாநம் குரோர்பக்திர் அசலா ஸுப்ரதிஷ்டிதா நிக்ரஹோ ஹ்யபஹ்ரு'த்யாஶு ப்ரஸக்தாநீந்த்ரியாணி ச

சிவஞானம், அசைக்க முடியாத, உறுதியான குருபக்தி, மற்றும் விருப்பம் ஏற்பட்ட உடனே இంద్రியங்களை விரைவாக அடக்குதல் ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன.

விஷயேஷு ஸமாஸேந ப்ரத்யாஹாரஃ ப்ரகீர்திதஃ சித்தஸ்ய தாரணா ப்ரோக்தா ஸ்தாநபந்தஃ ஸமாஸதஃ

பொருள்களை விட்டு மனதை திரும்பப் பெறுவது 'பிரத்யாஹாரம்' என்று சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது; மனதை ஒரே இடத்தில் நிலைநிறுத்துவது 'தாரணை' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தஸ்யாஃ ஸ்வாஸ்த்யேந த்யாநம் ச ஸமாதிஶ் ச விசாரதஃ தத்ரைகசித்ததா த்யாநம் ப்ரத்யயாந்தரவர்ஜிதம்

அது நிலையாக இருந்தால், தியானமும் சமாதியும் நிகழும்; அங்கே மனம் ஒரே பொருளில் நிலைத்து, வேறு எண்ணங்கள் இல்லாமல் இருப்பதே தியானம் ஆகும்.

சித்பாஸமர்தமாத்ரஸ்ய தேஹஶூந்யமிவ ஸ்திதம் ஸமாதிஃ ஸர்வஹேதுஶ் ச ப்ராணாயாம இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

உணர்வின் ஒளி மட்டும் இருக்கும் போது, உடல் இல்லாதது போல தோன்றினால், அதுவே சமாதி என்று கூறப்படுகிறது; எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் 'பிராணாயாமம்' என்று நினைக்கப்படுகிறது.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுர் யமஸ்தஸ்ய நிரோதநம் த்ரிதா த்விஜைர்யமஃ ப்ரோக்தோ மந்தோ மத்யோத்தமஸ் ததா

உடலில் எழும் காற்றே 'பிராணன்'; அதை அடக்குவது 'யமம்' என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த யமம் மூன்று வகைப்படும்: மென்மையானது, நடுத்தரமானது, சிறந்தது என்று இருமுறை பிறந்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ப்ராணாபாநநிரோதஸ்து ப்ராணாயாமஃ ப்ரகீர்திதஃ ப்ராணாயாமஸ்ய மாநம் து மாத்ராத்வாதஶகம் ஸ்ம்ரு'தம்

பிராணன் மற்றும் அபானனை அடக்குவது 'பிராணாயாமம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. பிராணாயாமத்தின் அளவு பன்னிரண்டு மாத்ரா என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

நீசோ த்வாதஶமாத்ரஸ்து உத்தாதோ த்வாதஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ மத்யமஸ் து த்விருத்தாதஶ் சதுர்விம்ஶதிமாத்ரகஃ

மிகக் குறைந்தது பன்னிரண்டு மாத்ரா, மிக அதிகமானதும் பன்னிரண்டு மாத்ரா; நடுத்தரமானது இருமடங்கு அதிகம், அதாவது இருபத்து நான்கு மாத்ரா.

முக்யஸ்து யஸ்த்ரிருத்தாதஃ ஷட்த்ரிம்ஶந்மாத்ர உச்யதே ப்ரஸ்வேதகம்பநோத்தாநஜநகஶ்ச யதாக்ரமம்

முக்கியமானது, அதாவது மூன்று மடங்கு அதிகமானது, முப்பத்தாறு மாத்ரா என்று கூறப்படுகிறது; இது வியர்வை, நடுக்கம், எழுச்சி ஆகியவற்றை முறையே உண்டாக்கும்.

ஆநந்தோத்பவயோகார்தம் நித்ராகூர்ணிஸ்ததைவ ச ரோமாஞ்சத்வநிஸம்வித்தஸ்வாங்கமோடநகம்பநம்

யோகத்தில் ஆனந்தம் பெறவும், தூக்கம் மற்றும் மயக்கம் ஏற்படவும், உடலில் புல்குருதி, ஒலி, விழிப்புணர்வு, உடல் நடுக்கம் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன.

ப்ரமணம் ஸ்வேதஜந்யா ஸா ஸம்விந்மூர்சா பவேத்யதா ததோத்தமோத்தமஃ ப்ரோக்தஃ ப்ராணாயாமஃ ஸுஶோபநஃ

சுழற்சி மற்றும் வியர்வையால் மயக்கம் வந்தால், அது மிக உயர்ந்த, சிறந்த பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸகர்போ ऽகர்ப இத்யுக்தஃ ஸஜபோ விஜபஃ க்ரமாத் இபோ வா ஶரபோ வாபி துராதர்ஷோ ऽத கேஸரீ

பீஜம் உடையதும் இல்லாததும், ஜபத்துடன் அல்லது ஜபமில்லாததும் என்று கூறப்படுகிறது; யானை, மான், அடக்க முடியாதது, சிங்கம் போன்றவை என்றும் உண்டு.