லிங்கபுராணம்

த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் சாநுமிதம் ஸ்வாநுபூதம் யதார்ததஃ கதநம் ஸத்யமித்யுக்தம் பரபீடாவிவர்ஜிதம்

தனக்குத் தெரிந்ததை, கேட்டதை, ஊகித்ததை, அனுபவித்ததை உண்மையாகவும், பிறருக்கு துன்பம் இல்லாமல் பேசுவது சத்தியம் என்று கூறப்படுகிறது.

நாஶ்லீலம் கீர்தயேதேவம் ப்ராஹ்மணாநாமிதி ஶ்ருதிஃ பரதோஷாந் பரிஜ்ஞாய ந வதேதிதி சாபரம்

பிராமணர்களைப் பற்றி அபசரங்கள் பேசக்கூடாது என்று வேதம் கூறுகிறது; மற்றவர்களின் குறைகளை அறிந்த பிறகும் அதை பேசக்கூடாது என்பதும் மற்றொரு விதி.

அநாதாநம் பரஸ்வாநாம் ஆபத்யபி விசாரதஃ மநஸா கர்மணா வாசா ததஸ்தேயம் ஸமாஸதஃ

பிறருடைய பொருளை, எவ்வளவு கடினமான சூழ்நிலையிலும், மனதில், செயலால், வார்த்தையால் எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பது திருடாமை என்று சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது.

மைதுநஸ்யாப்ரவ்ரு'த்திர்ஹி மநோவாக்காயகர்மணா ப்ரஹ்மசர்யமிதி ப்ரோக்தம் யதீநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக காமச்செயலில் ஈடுபடாமல் இருப்பதே பிரம்மச்சரியம் என்று துறவிகளுக்கும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கும் கூறப்பட்டுள்ளது.

இஹ வைகாநஸாநாம் ச விதாராணாம் விஶேஷதஃ ஸதாராணாம் க்ரு'ஹஸ்தாநம் ததைவ ச வதாமி வஃ

இங்கு வைகானசர், விதாரர், மனைவியுடன் வாழ்பவர்கள், கிருஹஸ்தர்கள் ஆகியோருக்கும் இதையே நான் கூறுகிறேன்.

ஸ்வதாரே விதிவத்க்ரு'த்வா நிவ்ரு'த்திஶ்சாந்யதஃ ஸதா மநஸா கர்மணா வாசா ப்ரஹ்மசர்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

தன் மனைவியுடன் விதிப்படி சேர்ந்து, மற்றவர்களிடம் எப்போதும் மனம், செயல், வார்த்தையால் விலகி இருப்பது பிரம்மச்சரியம் என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

மேத்யா ஸ்வநாரீ ஸம்போகம் க்ரு'த்வா ஸ்நாநம் ஸமாசரேத் ஏவம் க்ரு'ஹஸ்தோ யுக்தாத்மா ப்ரஹ்மசாரீ ந ஸம்ஶயஃ

தன் தூய்மையான மனைவியுடன் சேர்ந்து முடித்த பிறகு, குளிக்க வேண்டும்; இப்படிப் பண்புடன் வாழும் கிருஹஸ்தர் நிச்சயமாக பிரம்மச்சாரி என்பதில் ஐயம் இல்லை.

அஹிம்ஸாப்யேவமேவைஷா த்விஜகுர்வக்நிபூஜநே விதிநா யாத்ரு'ஶீ ஹிம்ஸா ஸா த்வஹிம்ஸா இதி ஸ்ம்ரு'தா

இதேபோல், இருமுறை பிறந்த ஆசான்கள் மற்றும் அக்னியை விதிப்படி வழிபடும்போது ஏற்படும் தீங்கு அஹிம்சை என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

ஸ்த்ரியஃ ஸதா பரித்யாஜ்யாஃ ஸங்கம் நைவ ச காரயேத் குணபேஷு யதா சித்தம் ததா குர்யாத்விசக்ஷணஃ

பெண்களை எப்போதும் விலக்க வேண்டும்; அவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள கூடாது; சடலங்களைப் போல மனதை வைத்துக் கொண்டு, அறிவுள்ளவர் அவ்வாறு நடக்க வேண்டும்.

விண்மூத்ரோத்ஸர்ககாலேஷு பஹிர்பூமௌ யதா மதிஃ ததா கார்யா ரதௌ சாபி ஸ்வதாரே சாந்யதஃ குதஃ

மலம், சிறுநீர் கழிக்கும் போது வெளியில் நிலத்தில் மனம் சொல்வதுபோல் நடக்க வேண்டும்; அதுபோல் தன் மனைவியுடன் சேரும் போதும், வேறு யாருடனும் ஒருபோதும் கூடாது.

அங்காரஸத்ரு'ஶீ நாரீ க்ரு'தகும்பஸமஃ புமாந் தஸ்மாந்நாரீஷு ஸம்ஸர்கம் தூரதஃ பரிவர்ஜயேத்

பெண் எப்போதும் எரியும் நெருப்பைப் போல், ஆண் நெய் நிறைந்த பானையைப் போல்; ஆகவே, பெண்களுடன் தொடர்பை தூரத்தில் இருந்து தவிர்க்க வேண்டும்.

போகேந த்ரு'ப்திர்நைவாஸ்தி விஷயாணாம் விசாரதஃ தஸ்மாத்விராகஃ கர்தவ்யோ மநஸா கர்மணா கிரா

உணர்ச்சிப் பொருள்களை அனுபவிப்பதால் மனம் நிறைவு பெறுவதில்லை என்பதை யோசித்தால் தெரியும். ஆகையால், மனதில், செயலிலும், பேசுவதிலும் பற்றின்மையை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே

விருப்பங்களை அனுபவிப்பதால் ஆசை குறையாது; நெய் ஊற்றும் போது நெருப்பு மேலும் பெரிதாகும் போல, ஆசையும் அதிகரிக்கிறது.

தஸ்மாத்த்யாகஃ ஸதா கார்யஸ் த்வ் அம்ரு'தத்வாய யோகிநா அவிரக்தோ யதோ மர்த்யோ நாநாயோநிஷு வர்ததே

ஆகவே, யோகிகள் என்றும் பற்றின்மையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் பற்றின்மை இல்லாத மானிடன் பல பிறவிகளில் சுற்றிக்கொண்டே இருப்பான்.

த்யாகேநைவாம்ரு'தத்வம் ஹி ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'திவிதாம் வராஃ கர்மணா ப்ரஜயா நாஸ்தி த்ரவ்யேண த்விஜஸத்தமாஃ

வேதமும் ச்மிரிதிகளும் நன்கு அறிந்தவர்கள் சொல்வது, செயல், சந்ததி, செல்வம் ஆகியவற்றால் அல்ல, பற்றின்மையால் மட்டுமே அமரத்துவம் கிடைக்கும் என்று.

தஸ்மாத்விராகஃ கர்தவ்யோ மநோவாக்காயகர்மணா ரு'தௌ ரு'தௌ நிவ்ரு'த்திஸ்து ப்ரஹ்மசர்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

எனவே, மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக பற்றின்மையை வளர்க்க வேண்டும்; காலத்திற்கு ஏற்ப தவிர்ப்பு மேற்கொள்வதே பிரம்மச்சரியம் எனப்படுகிறது.

யமாஃ ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தா நியமாம்ஶ் ச வதாமி வஃ ஶௌசமிஜ்யா தபோ தாநம் ஸ்வாத்யாயோபஸ்தநிக்ரஹஃ

நிறுத்தங்கள் குறித்தும் சொன்னேன்; இப்போது மேற்கோள்கள் கூறுகிறேன்: தூய்மை, யாகம், தவம், தானம், வேதபடிப்பு, மற்றும் இன்பங்களை கட்டுப்படுத்தல்.

வ்ரதோபவாஸமௌநம் ச ஸ்நாநம் ச நியமா தஶ நியமஃ ஸ்யாதநீஹா ச ஶௌசம் துஷ்டிஸ்தபஸ் ததா

விரதம், உண்ணாவிரதம், மௌனம், குளியல் ஆகியவை பத்து மேற்கோள்களில் அடங்கும்; மேலும், ஆசை இல்லாமை, தூய்மை, திருப்தி, தவம் ஆகியனவும் அடங்கும்.

ஜபஃ ஶிவப்ரணீதாநம் பத்மகாத்யம் ததாஸநம் பாஹ்யமாப்யந்தரம் ப்ரோக்தம் ஶௌசமாப்யந்தரம் வரம்

ஜபம், சிவபக்தி, பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள், வெளிப்புற மற்றும் உள்ளார்ந்த தூய்மை ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன; இதில் உள்ளார்ந்த தூய்மையே சிறந்தது.

பாஹ்யஶௌசேந யுக்தஃ ஸம்ஸ் ததா சாப்யந்தரம் சரேத் ஆக்நேயம் வாருணம் ப்ராஹ்மம் கர்தவ்யம் ஶிவபூஜகைஃ

வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்தும் தூய்மையை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; சிவனை வழிபடுவோர் நெருப்பு, நீர், பிரம்மம் ஆகிய தூய்மைகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்நாநம் விதாநதஃ ஸம்யக் பஶ்சாத் ஆப்யந்தரம் சரேத் ஆ தேஹாந்தம் ம்ரு'தாலிப்ய தீர்ததோயேஷு ஸர்வதா

நன்கு விதிப்படி குளித்த பின், உள்ளார்ந்த தூய்மையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; வாழ்நாள் முழுவதும் மண் பூசி தீர்த்த நீரில் குளிக்க வேண்டும்.

அவகாஹ்யாபி மலிநோ ஹ்ய் அந்தஃ ஶௌசவிவர்ஜிதஃ ஶைவலா சஷகா மத்ஸ்யாஃ ஸத்த்வா மத்ஸ்யோபஜீவிநஃ

நீரில் முழுகினாலும் உள்ளார்ந்த தூய்மை இல்லாதவன் தூய்மையடையான்; நீரிலேயே வாழும் செடி, மீன், மீன்களை உண்பவை ஆகியவை நீரில் இருக்கின்றன.

ஸதாவகாஹ்ய ஸலிலே விஶுத்தாஃ கிம் த்விஜோத்தமாஃ தஸ்மாதாப்யந்தரம் ஶௌசம் ஸதா கார்யம் விதாநதஃ

நீரில் எப்போதும் குளிப்பதால் இவை தூய்மையடையவில்லை என்றால், ஆகவே, உள்ளார்ந்த தூய்மையை விதிப்படி எப்போதும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஆத்மஜ்ஞாநாம்பஸி ஸ்நாத்வா ஸக்ரு'தாலிப்ய பாவதஃ ஸுவைராக்யம்ரு'தா ஶுத்தஃ ஶௌசமேவம் ப்ரகீர்திதம்

ஆன்மா அறிவின் நீரில் குளித்து, உண்மை உணர்வும் தூய பற்றின்மையும் கொண்ட மண்ணால் ஒருமுறை பூசினால், அவன் தூயவன் எனப்படுகிறது; இதுவே தூய்மை பற்றிய உபதேசம்.

ஶுத்தஸ்ய ஸித்தயோ த்ரு'ஷ்டா நைவாஶுத்தஸ்ய ஸித்தயஃ ந்யாயேநாகதயா வ்ரு'த்த்யா ஸம்துஷ்டோ யஸ்து ஸுவ்ரதஃ

தூயவர்களுக்கு மட்டுமே சிறப்புகள் கிடைக்கும்; தூய்மை இல்லாதவர்களுக்கு கிடையாது. நல்ல விரதம் மேற்கொண்டு, நீதியுடன் வந்ததை ஏற்று திருப்தியுடன் இருப்பவரே வெற்றி பெறுவார்.

ஸம்தோஷஸ்தஸ்ய ஸததம் அதீதார்தஸ்ய சாஸ்ம்ரு'திஃ சாந்த்ராயணாதிநிபுணஸ் தபாம்ஸி ஸுஶுபாநி ச

அவனுக்கு எப்போதும் திருப்தி நிலைத்திருக்கிறது; கடந்ததை நினைவில் வைக்கான்; சந்திராயண முதலான தவங்களில் தேர்ச்சி பெற்றிருப்பான்.

ஸ்வாத்யாயஸ்து ஜபஃ ப்ரோக்தஃ ப்ரணவஸ்ய த்ரிதா ஸ்ம்ரு'தஃ வாசிகஶ்சாதமோ முக்ய உபாம்ஶுஶ்சோத்தமோத்தமஃ

வேதபடிப்பு என்பது ஜபம் எனப்படுகிறது; பிரணவம் மூன்று வகை என்று கூறப்படுகிறது: வாயால் உச்சரிப்பது கீழ்மையானது; மெளனமாக உச்சரிப்பது மேலானது; மனதில் உச்சரிப்பதே மிக உயர்ந்தது.

மாநஸோ விஸ்தரேணைவ கல்பே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்ம்ரு'தஃ ததா ஶிவப்ரணீதாநம் மநோவாக்காயகர்மணா

மனத்தில் ஜபிப்பது மிக விரிவானதாகும், குறிப்பாக ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில்; அதுபோல் சிவபக்தியும் மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக செய்ய வேண்டும்.

ஶிவஜ்ஞாநம் குரோர்பக்திர் அசலா ஸுப்ரதிஷ்டிதா நிக்ரஹோ ஹ்யபஹ்ரு'த்யாஶு ப்ரஸக்தாநீந்த்ரியாணி ச

சிவஞானம், அசைக்க முடியாத, உறுதியான குருபக்தி, மற்றும் விருப்பம் ஏற்பட்ட உடனே இంద్రியங்களை விரைவாக அடக்குதல் ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன.