லிங்கபுராணம்

ஸர்வார்தஜ்ஞாநநிஷ்பத்திர் ஆத்மநோ யோக உச்யதே ஏகாக்ரதா பவேச்சைவ ஸர்வதா தத்ப்ரஸாததஃ

உயிருக்கு எல்லா ஞானமும் கிடைப்பதே யோகம் எனப்படும்; அவரது அருளால் எப்போதும் ஒருமனதாகும்.

ப்ரஸாதஸ்ய ஸ்வரூபம் யத் ஸ்வஸம்வேத்யம் த்விஜோத்தமாஃ வக்தும் ந ஶக்யம் ப்ரஹ்மாத்யைஃ க்ரமஶோ ஜாயதே ந்ரு'ணாம்

அருளின் இயல்பு தானாகவே அனுபவிக்கப்படுவது; அதை பிரம்மா முதலியோரும் சொல்ல முடியாது; அது மனிதர்களிடம் படிப்படியாக தோன்றும்.

யோகஶப்தேந நிர்வாணம் மாஹேஶம் பதமுச்யதே தஸ்ய ஹேதுர்ரு'ஷேர்ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநம் தஸ்ய ப்ரஸாததஃ

யோகம் என்றால் மஹேசனின் பரம நிலை, அதுவே நிர்வாணம்; அதற்குக் காரணம் முனிவரின் ஞானம், அந்த ஞானம் அவரது அருளால் கிடைக்கும்.

ஜ்ஞாநேந நிர்தஹேத்பாபம் நிருத்ய விஷயாந் ஸதா நிருத்தேந்த்ரியவ்ரு'த்தேஸ்து யோகஸித்திர்பவிஷ்யதி

அறிவால் பாவங்களை அழிக்க வேண்டும்; எப்போதும் உணர்ச்சிகளை அதன் பொருட்களிலிருந்து விலக்கி வைத்தால், அந்த உணர்ச்சிகளின் ஓட்டத்தை அடக்குவதால் யோகத்தில் சிறந்த Siddhi கிடைக்கும்.

யோகோ நிரோதோ வ்ரு'த்தேஷு சித்தஸ்ய த்விஜஸத்தமாஃ ஸாதநாந்யஷ்டதா சாஸ்ய கதிதாநீஹ ஸித்தயே

யோகம் என்பது மனத்தின் ஓட்டங்களை அடக்குவதாகும், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே; அதற்கான வழிகள் எட்டாக இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

யமஸ்து ப்ரதமஃ ப்ரோக்தோ த்விதீயோ நியமஸ் ததா த்ரு'தீயமாஸநம் ப்ரோக்தம் ப்ராணாயாமஸ்ததஃ பரம்

முதலில் யமம், இரண்டாவது நியமம், மூன்றாவது ஆசனம், நான்காவது பிராணாயாமம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ப்ரத்யாஹாரம் பஞ்சமோ வை தாரணா ச ததஃ பரா த்யாநம் ஸப்தமமித்யுக்தம் ஸமாதிஸ்த்வஷ்டமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஐந்தாவது பிரத்யாஹாரம், அடுத்ததாக தாரணை, ஏழாவது தியானம், எட்டாவது சமாதி என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

தபஸ்யுபரமஶ்சைவ யம இத்யபிதீயதே அஹிம்ஸா ப்ரதமோ ஹேதுர் யமஸ்ய யமிநாம் வராஃ

தபசும் அடக்கமும் யமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; யமத்திற்கு முதல் காரணம் அஹிம்சைதான், அடக்கம் உடையவர்களே.

ஸத்யமஸ்தேயமபரம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹௌ நியமஸ்யாபி வை மூலம் யம ஏவ ந ஸம்ஶயஃ

உண்மை, திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பற்றின்மை ஆகியவை நியமத்திற்கும் அடிப்படையாகும்; உண்மையில் யமமே அதன் மூலமாகும், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஆத்மவத் ஸர்வபூதாநாம் ஹிதாயைவ ப்ரவர்தநம் அஹிம்ஸைஷா ஸமாக்யாதா யா சாத்மஜ்ஞாநஸித்திதா

எல்லா உயிர்களுக்கும் தன்னையே போல் நன்மை செய்யும் செயல் அஹிம்சை என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது ஆத்மஞானத்தை பெற உதவுகிறது என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் சாநுமிதம் ஸ்வாநுபூதம் யதார்ததஃ கதநம் ஸத்யமித்யுக்தம் பரபீடாவிவர்ஜிதம்

தனக்குத் தெரிந்ததை, கேட்டதை, ஊகித்ததை, அனுபவித்ததை உண்மையாகவும், பிறருக்கு துன்பம் இல்லாமல் பேசுவது சத்தியம் என்று கூறப்படுகிறது.

நாஶ்லீலம் கீர்தயேதேவம் ப்ராஹ்மணாநாமிதி ஶ்ருதிஃ பரதோஷாந் பரிஜ்ஞாய ந வதேதிதி சாபரம்

பிராமணர்களைப் பற்றி அபசரங்கள் பேசக்கூடாது என்று வேதம் கூறுகிறது; மற்றவர்களின் குறைகளை அறிந்த பிறகும் அதை பேசக்கூடாது என்பதும் மற்றொரு விதி.

அநாதாநம் பரஸ்வாநாம் ஆபத்யபி விசாரதஃ மநஸா கர்மணா வாசா ததஸ்தேயம் ஸமாஸதஃ

பிறருடைய பொருளை, எவ்வளவு கடினமான சூழ்நிலையிலும், மனதில், செயலால், வார்த்தையால் எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பது திருடாமை என்று சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது.

மைதுநஸ்யாப்ரவ்ரு'த்திர்ஹி மநோவாக்காயகர்மணா ப்ரஹ்மசர்யமிதி ப்ரோக்தம் யதீநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக காமச்செயலில் ஈடுபடாமல் இருப்பதே பிரம்மச்சரியம் என்று துறவிகளுக்கும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கும் கூறப்பட்டுள்ளது.

இஹ வைகாநஸாநாம் ச விதாராணாம் விஶேஷதஃ ஸதாராணாம் க்ரு'ஹஸ்தாநம் ததைவ ச வதாமி வஃ

இங்கு வைகானசர், விதாரர், மனைவியுடன் வாழ்பவர்கள், கிருஹஸ்தர்கள் ஆகியோருக்கும் இதையே நான் கூறுகிறேன்.

ஸ்வதாரே விதிவத்க்ரு'த்வா நிவ்ரு'த்திஶ்சாந்யதஃ ஸதா மநஸா கர்மணா வாசா ப்ரஹ்மசர்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

தன் மனைவியுடன் விதிப்படி சேர்ந்து, மற்றவர்களிடம் எப்போதும் மனம், செயல், வார்த்தையால் விலகி இருப்பது பிரம்மச்சரியம் என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

மேத்யா ஸ்வநாரீ ஸம்போகம் க்ரு'த்வா ஸ்நாநம் ஸமாசரேத் ஏவம் க்ரு'ஹஸ்தோ யுக்தாத்மா ப்ரஹ்மசாரீ ந ஸம்ஶயஃ

தன் தூய்மையான மனைவியுடன் சேர்ந்து முடித்த பிறகு, குளிக்க வேண்டும்; இப்படிப் பண்புடன் வாழும் கிருஹஸ்தர் நிச்சயமாக பிரம்மச்சாரி என்பதில் ஐயம் இல்லை.

அஹிம்ஸாப்யேவமேவைஷா த்விஜகுர்வக்நிபூஜநே விதிநா யாத்ரு'ஶீ ஹிம்ஸா ஸா த்வஹிம்ஸா இதி ஸ்ம்ரு'தா

இதேபோல், இருமுறை பிறந்த ஆசான்கள் மற்றும் அக்னியை விதிப்படி வழிபடும்போது ஏற்படும் தீங்கு அஹிம்சை என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

ஸ்த்ரியஃ ஸதா பரித்யாஜ்யாஃ ஸங்கம் நைவ ச காரயேத் குணபேஷு யதா சித்தம் ததா குர்யாத்விசக்ஷணஃ

பெண்களை எப்போதும் விலக்க வேண்டும்; அவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள கூடாது; சடலங்களைப் போல மனதை வைத்துக் கொண்டு, அறிவுள்ளவர் அவ்வாறு நடக்க வேண்டும்.

விண்மூத்ரோத்ஸர்ககாலேஷு பஹிர்பூமௌ யதா மதிஃ ததா கார்யா ரதௌ சாபி ஸ்வதாரே சாந்யதஃ குதஃ

மலம், சிறுநீர் கழிக்கும் போது வெளியில் நிலத்தில் மனம் சொல்வதுபோல் நடக்க வேண்டும்; அதுபோல் தன் மனைவியுடன் சேரும் போதும், வேறு யாருடனும் ஒருபோதும் கூடாது.

அங்காரஸத்ரு'ஶீ நாரீ க்ரு'தகும்பஸமஃ புமாந் தஸ்மாந்நாரீஷு ஸம்ஸர்கம் தூரதஃ பரிவர்ஜயேத்

பெண் எப்போதும் எரியும் நெருப்பைப் போல், ஆண் நெய் நிறைந்த பானையைப் போல்; ஆகவே, பெண்களுடன் தொடர்பை தூரத்தில் இருந்து தவிர்க்க வேண்டும்.

போகேந த்ரு'ப்திர்நைவாஸ்தி விஷயாணாம் விசாரதஃ தஸ்மாத்விராகஃ கர்தவ்யோ மநஸா கர்மணா கிரா

உணர்ச்சிப் பொருள்களை அனுபவிப்பதால் மனம் நிறைவு பெறுவதில்லை என்பதை யோசித்தால் தெரியும். ஆகையால், மனதில், செயலிலும், பேசுவதிலும் பற்றின்மையை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ந ஜாது காமஃ காமாநாம் உபபோகேந ஶாம்யதி ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே

விருப்பங்களை அனுபவிப்பதால் ஆசை குறையாது; நெய் ஊற்றும் போது நெருப்பு மேலும் பெரிதாகும் போல, ஆசையும் அதிகரிக்கிறது.

தஸ்மாத்த்யாகஃ ஸதா கார்யஸ் த்வ் அம்ரு'தத்வாய யோகிநா அவிரக்தோ யதோ மர்த்யோ நாநாயோநிஷு வர்ததே

ஆகவே, யோகிகள் என்றும் பற்றின்மையை மேற்கொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் பற்றின்மை இல்லாத மானிடன் பல பிறவிகளில் சுற்றிக்கொண்டே இருப்பான்.

த்யாகேநைவாம்ரு'தத்வம் ஹி ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'திவிதாம் வராஃ கர்மணா ப்ரஜயா நாஸ்தி த்ரவ்யேண த்விஜஸத்தமாஃ

வேதமும் ச்மிரிதிகளும் நன்கு அறிந்தவர்கள் சொல்வது, செயல், சந்ததி, செல்வம் ஆகியவற்றால் அல்ல, பற்றின்மையால் மட்டுமே அமரத்துவம் கிடைக்கும் என்று.

தஸ்மாத்விராகஃ கர்தவ்யோ மநோவாக்காயகர்மணா ரு'தௌ ரு'தௌ நிவ்ரு'த்திஸ்து ப்ரஹ்மசர்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

எனவே, மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக பற்றின்மையை வளர்க்க வேண்டும்; காலத்திற்கு ஏற்ப தவிர்ப்பு மேற்கொள்வதே பிரம்மச்சரியம் எனப்படுகிறது.

யமாஃ ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தா நியமாம்ஶ் ச வதாமி வஃ ஶௌசமிஜ்யா தபோ தாநம் ஸ்வாத்யாயோபஸ்தநிக்ரஹஃ

நிறுத்தங்கள் குறித்தும் சொன்னேன்; இப்போது மேற்கோள்கள் கூறுகிறேன்: தூய்மை, யாகம், தவம், தானம், வேதபடிப்பு, மற்றும் இன்பங்களை கட்டுப்படுத்தல்.

வ்ரதோபவாஸமௌநம் ச ஸ்நாநம் ச நியமா தஶ நியமஃ ஸ்யாதநீஹா ச ஶௌசம் துஷ்டிஸ்தபஸ் ததா

விரதம், உண்ணாவிரதம், மௌனம், குளியல் ஆகியவை பத்து மேற்கோள்களில் அடங்கும்; மேலும், ஆசை இல்லாமை, தூய்மை, திருப்தி, தவம் ஆகியனவும் அடங்கும்.

ஜபஃ ஶிவப்ரணீதாநம் பத்மகாத்யம் ததாஸநம் பாஹ்யமாப்யந்தரம் ப்ரோக்தம் ஶௌசமாப்யந்தரம் வரம்

ஜபம், சிவபக்தி, பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள், வெளிப்புற மற்றும் உள்ளார்ந்த தூய்மை ஆகியவை கூறப்பட்டுள்ளன; இதில் உள்ளார்ந்த தூய்மையே சிறந்தது.