லிங்கபுராணம்

அத்ரு'ஶ்யந்தீம் மஹாபாகாம் ரக்ஷ வத்ஸ மஹாமதே அருந்ததீம் ச பிதரம் வஸிஷ்டம் மம ஸர்வதா

மிகுந்த புத்திசாலி ஆன பிள்ளையே, அருந்ததியும் உன் தந்தை வசிஷ்டரும் எப்போதும் என் பொருட்டு பாதுகாப்பாயாக.

அந்வயஃ ஸகலோ வத்ஸ மம ஸம்தாரிதஸ்த்வயா புத்ரேண லோகாஞ்ஜயதீத்ய் உக்தம் ஸத்பிஃ ஸதைவ ஹி

பிள்ளையே, என் entire lineஐ நீ பாதுகாத்துள்ளாய்; உலகங்களை வெல்வது பிள்ளைகளால் தான் என்று நல்லவர்கள் எப்போதும் கூறுகிறார்கள்.

ஈப்ஸிதம் வரயேஶாநம் ஜகதாம் ப்ரபவம் ப்ரபும் கமிஷ்யாம்யபிவந்த்யேஶம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஶங்கரம்

நான் உலகங்களுக்கு ஆதியும் ஆண்டவனுமான ஈசனை விருப்பமான வரமாகத் தேர்ந்தெடுப்பேன்; என் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து வணங்கத் திரும்பிச் செல்லப்போகிறேன்.

ஏவம் புத்ரமுபாமந்த்ர்ய ப்ரணம்ய ச மஹேஶ்வரம் நிரீக்ஷ்ய பார்யாம் ஸதஸி ஜகாம பிதரம் வஶீ

இவ்வாறு மகனை அறிவுரை கூறி, மகேசுவரனை வணங்கி, அவன் மனைவியைச் சபையில் பார்த்து, தந்தையிடம் சென்றான்.

கதம் த்ரு'ஷ்ட்வாத பிதரம் ததாப்யர்ச்யைவ ஶங்கரம் துஷ்டாவ வாக்பிர் இஷ்டாபிஃ ஶாக்தேயஃ ஶஶிபூஷணம்

தந்தை சென்றதைப் பார்த்து, சாக்தேயன் சங்கரனை ஆராதித்து, தேர்ந்தெடுத்த வார்த்தைகளால் சந்திரனை அலங்கரித்த இறைவனைப் புகழ்ந்தான்.

ததஸ்துஷ்டோ மஹாதேவோ மந்மதாந்தகமர்தநஃ அநுக்ரு'ஹ்யாத ஶாக்தேயம் தத்ரைவாந்தரதீயத

பின்னர் மன்மதனையும் அந்தகனையும் அழித்த மகாதேவன் மகிழ்ந்து, சாக்தேயனை ஆசீர்வதித்து அங்கேயே மறைந்தான்.

கதே மஹேஶ்வரே ஸாம்பே ப்ரணம்ய ச மஹேஶ்வரம் ததாஹ ராக்ஷஸாநாம் து குலம் மந்த்ரேண மந்த்ரவித்

மகேசுவரன் சென்றபின், சாம்பு மகேசுவரனை வணங்கி, மந்திரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவன் ஆகி, ராட்சசர்களின் குலத்தை மந்திரத்தால் எரித்தான்.

ததாஹ பௌத்ரம் தர்மஜ்ஞோ வஸிஷ்டோ முநிபிர் வ்ரு'தஃ அலம் அத்யந்தகோபேந தாத மந்யுமிமம் ஜஹி

அப்போது தர்மத்தை அறிந்த வசிஷ்டர் முனிவர்களால் சூழப்பட்டு, தன் பேரனிடம், 'போதும், மிகுந்த கோபம் வேண்டாம், பிள்ளையே, இந்தக் கோபத்தை அடக்கிக்கொள்' என்றார்.

ராக்ஷஸா நாபராத்யந்தி பிதுஸ் தே விஹிதம் ததா மூடாநாமேவ பவதி க்ரோதோ புத்திமதாம் ந ஹி

ராட்சசர்கள் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை; இது உன் தந்தையால் ஏற்படுத்தப்பட்டது. கோபம் அறிவில்லாதவர்களுக்கே வரும், அறிவாளிகளுக்கு அல்ல.

ஹந்யதே தாத கஃ கேந யதஃ ஸ்வக்ரு'தபுக்புமாந் ஸம்சிதஸ்யாதிமஹதா வத்ஸ க்லேஶேந மாநவைஃ

யார் யாரால் அழிக்கப்படுகிறார்? ஒவ்வொருவரும் தாம் செய்த செயல்களின் பலனை அனுபவிக்கிறார்கள். பிள்ளையே, மனிதர்கள் தாங்கள் செய்த பாவங்களால் மிகுந்த துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்.

யஶஸஸ்தபஸஶ்சைவ க்ரோதோ நாஶகரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ அலம் ஹி ராக்ஷஸைர் தக்தைர் தீநைர் அநபராதிபிஃ

புகழும் தவமும் கோபத்தால் அழிகிறது என்று கூறப்படுகிறது. குற்றமற்றும் துன்பமடைந்த ராட்சசர்களை எரிப்பது போதும்.

ஸத்ரம் தே விரமத்வேதத் க்ஷமாஸாரா ஹி ஸாதவஃ ஏவம் வஸிஷ்டவாக்யேந ஶாக்தேயோ முநிபுங்கவஃ

உன் யாகத்தை நிறுத்து; பொறுமையே நல்லவர்களின் சிறப்பு. வசிஷ்டரின் வார்த்தையால் சாக்தேயன்,

உபஸம்ஹ்ரு'தவாந் ஸத்ரம் ஸத்யஸ்தத்வாக்யகௌரவாத் ததஃ ப்ரீதஶ் ச பகவாந் வஸிஷ்டோ முநிஸத்தமஃ

உடனே அந்த யாகத்தை அந்த வார்த்தைக்கு மதிப்பளித்து நிறுத்தினான். பின்னர் முனிவர்களில் சிறந்த வசிஷ்டர் மகிழ்ந்தார்.

ஸம்ப்ராப்தஶ் ச ததா ஸத்ரம் புலஸ்த்யோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ வஸிஷ்டேந து தத்தார்க்யஃ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ

அந்த சமயத்தில் பிரம்மாவின் மகன் புலஸ்தியர் அந்த யாகத்திற்கு வந்தார். வசிஷ்டர் அவருக்கு அர்க்யம் அளித்து, அவர் இருக்கையை ஏற்றார்.

பராஶரமுவாசேதம் ப்ரணிபத்ய ஸ்திதம் முநிஃ வைரே மஹதி யத்வாக்யாத் குரோர் அத்யாஶ்ரிதா க்ஷமா

அப்போது அந்த முனிவர், பணிவுடன் நின்ற பராசரனை நோக்கி, 'உன் குருவின் வார்த்தையால் இன்று பெரிய பகைமைக்குள்ளும் நீ பொறுமையை அடைந்துள்ளாய்' என்றார்.

த்வயா தஸ்மாத்ஸமஸ்தாநி பவாஞ்சாஸ்த்ராணி வேத்ஸ்யதி ஸம்ததேர்மம ந சேதஃ க்ருத்தேநாபி யதஃ க்ரு'தஃ

அதனால், நீ எல்லா சாஸ்திரங்களையும் அறிந்தவனாகுவாய்; என் வம்சத்தில் எந்த இடைவெளியும் இருக்காது, ஏனெனில் கோபத்தாலும் அது அழிக்கப்படவில்லை.

த்வயா தஸ்மாந்மஹாபாக ததாம்யந்யம் மஹாவரம் புராணஸம்ஹிதாகர்தா பவாந்வத்ஸ பவிஷ்யதி

அதனால், பெருமையுள்ளவனே, நான் உனக்கு இன்னொரு பெரிய வரம் தருகிறேன்: என் பிள்ளையே, நீ புராண சங்கிரக்ஷணத்தை இயற்றுவாய்.

தேவதாபரமார்தம் ச யதாவத்வேத்ஸ்யதே பவாந் ப்ரவ்ரு'த்தௌ வா நிவ்ரு'த்தௌ வா கர்மணஸ் தே ऽமலா மதிஃ

நீ செயலில் ஈடுபட்டாலும், விலகியிருந்தாலும், உன் மனம் புனிதமானதால், தெய்வங்களின் உன்னதமான உண்மையை உணர்வாய்.

மத்ப்ரஸாதாதஸம்திக்தா தவ வத்ஸ பவிஷ்யதி ததஶ் ச ப்ராஹ பகவாந் வஸிஷ்டோ வததாம் வரஃ

என் அருளால், பிள்ளையே, உன் அறிவு சந்தேகமற்றதாகும். பின்னர், வாக்கில் சிறந்த வசியஷ்டர் பகவான் பேசினார்.

புலஸ்த்யேந யதுக்தம் தே ஸர்வமேதத்பவிஷ்யதி அத தஸ்ய புலஸ்த்யஸ்ய வஸிஷ்டஸ்ய ச தீமதஃ

புலஸ்தியர் உனக்குச் சொன்ன அனைத்தும் நிச்சயமாக நடக்கும். அதன் பின் அந்த புலஸ்தியரும், ஞானத்தில் சிறந்த வசியஷ்டரும்—

ப்ரஸாதாத்வைஷ்ணவம் சக்ரே புராணம் வை பராஶரஃ ஷட்ப்ரகாரம் ஸமஸ்தார்தஸாதகம் ஜ்ஞாநஸம்சயம்

அவர்களின் அருளால், பராசரர், ஆறு வகைகளில் உள்ள, எல்லா அர்த்தங்களையும் அடையும், வைஷ்ணவ புராணத்தை உருவாக்கினார்.

ஷட்ஸாஹஸ்ரமிதம் ஸர்வம் வேதார்தேந ச ஸம்யுதம் சதுர்தம் ஹி புராணாநாம் ஸம்ஹிதாஸு ஸுஶோபநம்

அது ஆறு ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்டது, வேதங்களின் அர்த்தத்துடன் இணைந்தது, புராணங்களில் நான்காவது, தொகுப்புகளில் பிரகாசிக்கிறது.

ஏஷ வஃ கதிதஃ ஸர்வோ வாஸிஷ்டாநாம் ஸமாஸதஃ ப்ரபவஃ ஶக்திஸூநோஶ் ச ப்ரபாவோ முநிபுங்கவாஃ

இவ்வாறு, வசியஷ்டர்களின் தோற்றமும், சக்தியின் மகனின் மகிமையும், சிறிதாக உங்களுக்குச் சொன்னேன், முனிவர்களே.

ஆதித்யவம்ஶம் ஸோமஸ்ய வம்ஶம் வம்ஶவிதாம் வர வக்துமர்ஹஸி சாஸ்மாகம் ஸம்க்ஷேபாத் ரோமஹர்ஷண

ரோமஹர்ஷணா, வம்சங்களை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, ஆதித்ய வம்சத்தையும் சோம வம்சத்தையும் சுருக்கமாக எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

அதிதிஃ ஸுஷுவே புத்ரம் ஆதித்யம் கஶ்யபாத்த்விஜாஃ தஸ்யாதித்யஸ்ய சைவாஸீத் பார்யா த்ரயம் அதாபரம்

அதிதி, கஷ்யபனிடமிருந்து ஆதித்யனை பெற்றாள், துவிஜர்களே. அந்த ஆதித்யனுக்கு மூன்று மனைவிகள் இருந்தனர், பின்னர் இன்னொரு மனைவியும் வந்தாள்.

ஸம்ஜ்ஞா ராஜ்ஞீ ப்ரபா சாயா புத்ராம்ஸ்தாஸாம் வதாமி வஃ ஸம்ஜ்ஞா த்வாஷ்ட்ரீ ச ஸுஷுவே ஸூர்யாந்மநுமநுத்தமம்

சஞ்ச்ஞா, ராணி, பிரபா, சாயா—இவர்கள் பெயர்கள். இவர்களின் பிள்ளைகளை நான் சொல்கிறேன். த்வஷ்ட்ரின் மகளான சஞ்ச்ஞா, சூரியனுக்கு மனுவை பெற்றாள்.

யமம் ச யமுநாம் சைவ ராஜ்ஞீ ரேவதமேவ ச ப்ரபா ப்ரபாதம் ஆதித்யாச் சாயாம் ஸம்ஜ்ஞாப்யகல்பயத்

அவள் யமனையும், யமுனையையும், ராணி ரேவதியையும் பெற்றாள். பிரபா, ஆதித்யனிடம் இருந்து பிரபாதனை பெற்றாள்; சஞ்ச்ஞா, தன் பதிலாக சாயாவை அமைத்தாள்.

சாயா ச தஸ்மாத்ஸுஷுவே ஸாவர்ணிம் பாஸ்கராத்த்விஜாஃ ததஃ ஶநிம் ச தபதீம் விஷ்டிம் சைவ யதாக்ரமம்

சாயா, பாஸ்கரனிடமிருந்து சாவர்ணியை பெற்றாள், துவிஜர்களே. அதன் பின், வரிசையாக சனியும், தபதியும், விஷ்டியும் பெற்றாள்.

சாயா ஸ்வபுத்ராப்யதிகம் ஸ்நேஹம் சக்ரே மநௌ ததா பூர்வோ மநுர்ந சக்ஷாம யமஸ்து க்ரோதமூர்சிதஃ

அந்த நேரத்தில், சாயா தன் பிள்ளைகளுக்கு மனுவை விட அதிகமான பாசம் காட்டினாள். முன் மனு கவனிக்கவில்லை, ஆனால் யமன் கோபத்தில் ஆழ்ந்தான்.