லிங்கபுராணம்

ஹா ருத்ர ருத்ர ருத்ரேதி ருரோத நிபபாத ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந்ருத்ரோ தேவீமாஹ ச ஶங்கரஃ

"ஓ ருத்ரா, ருத்ரா, ருத்ரா!" என்று அழுது, தரையில் விழுந்தான்; அவனைப் பார்த்த சிவபெருமான் சங்கரன் தேவியை நோக்கி பேசினார்.

பஶ்ய பாலம் மஹாபாகே பாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணம் மமாநுஸ்மரணே யுக்தம் மதாராதநதத்பரம்

மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளே, இந்த சிறுவனைப் பார். அவன் கண்கள் கண்ணீரால் நனைந்துள்ளன. என் நினைவிலும், எனது பூஜையிலும் முழுமையாக லயித்திருக்கிறான்.

ஸா ச த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவீ பராஶரமநிந்திதா துஃகாத் ஸம்க்லிந்நஸர்வாங்கம் அஸ்ராகுலவிலோசநம்

அவனைப் பார்த்ததும், குற்றமற்ற பராசரா என்ற மகாதேவி, துக்கத்தில் முழு உடலும் சோர்ந்து, கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி நின்றாள்.

லிங்கார்சநவிதௌ ஸக்தம் ஹர ருத்ரேதி வாதிநம் ப்ராஹ பர்தாரமீஶாநம் ஶங்கரம் ஜகதாமுமா

அந்த சிறுவன் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதிலும், 'ஹரா, ருத்ரா' என்று அழைப்பதிலும் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்து, உமா தேவியார், உலகங்களின் ஆண்டவரான சங்கரரிடம் பேசினார்.

ஈப்ஸிதம் யச்ச ஸகலம் ப்ரஸீத பரமேஶ்வர நிஶம்ய வசநம் தஸ்யாஃ ஶங்கரஃ பரமேஶ்வரஃ

அவனுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அருளும் பரமேஸ்வரனே, தயவு செய்து அருள்புரிய வேண்டும் என்று அவள் கேட்டாள். அவள் வார்த்தைகளை கேட்ட சங்கரன், பரமேஸ்வரன்—

பார்யாமார்யாமுமாம் ப்ராஹ ததோ ஹாலாஹலாஶநஃ ரக்ஷாம்யேநம் த்விஜம் பாலம் புல்லேந்தீவரலோசநம்

—அந்த ஆபத்துக் களிற்றை உட்கொண்டவன், தனது அருமை மனைவி உமாவிடம், 'இந்த இருமுறை பிறந்த சிறுவனை, புன்னகை மலர்ந்த நீலத்தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்டவனை, நான் காக்கிறேன்' என்று சொன்னான்.

ததாமி த்ரு'ஷ்டிம் மத்ரூபதர்ஶநக்ஷம ஏஷ வை ஏவமுக்த்வா கணைர் திவ்யைர் பகவாந்நீலலோஹிதஃ

'என் உருவத்தைப் பார்க்கும் அருளை அவனுக்குத் தருகிறேன்' என்று சொல்லி, தெய்வீக சேவகர்களால் சூழப்பட்ட நீலவண்ண சங்கரன்—

ப்ரஹ்மேந்த்ரவிஷ்ணுருத்ராத்யைஃ ஸம்வ்ரு'தஃ பரமேஶ்வரஃ ததௌ ச தர்ஶநம் தஸ்மை முநிபுத்ராய தீமதே

பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரன் ஆகியோர் சூழ்ந்த பரமேஸ்வரன், அந்த ஞானமிக்க முனிவரின் மகனுக்குத் தன் தரிசனத்தை அருளினார்.

ஸோ ऽபி த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவம் ஆநந்தாஸ்ராவிலேக்ஷணஃ நிபபாத ச ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா பாதயோஸ்தஸ்ய ஸாதரம்

அந்த சிறுவன், மகாதேவனைப் பார்த்ததும், ஆனந்தக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்து, மனம் மகிழ்ந்து, பணிவுடன் அவன் பாதங்களில் விழுந்தான்.

புநர்பவாந்யாஃ பாதௌ ச நந்திநஶ் ச மஹாத்மநஃ ஸபலம் ஜீவிதம் மே ऽத்ய ப்ரஹ்மாத்யாம்ஸ்தாம்ஸ்ததாஹ ஸஃ

பின்னர், பவானியும் பெரிய ஆன்மாவான நந்தியும் அவர்களது பாதங்களில் வணங்கி, 'இன்று என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது' என்று பிரம்மாதி தேவர்களிடம் கூறினான்.

ரக்ஷார்தமாகதஸ்த்வத்ய மம பாலேந்துபூஷணஃ கோ ऽந்யஃ ஸமோ மயா லோகே தேவோ வா தாநவோ ऽபி வா

'இன்று, பிறைச்சந்திரம் அலங்காரமாகக் கொண்டவர் என் பாதுகாப்பிற்காக வந்திருக்கிறார். இந்த உலகில், தேவனாகவோ, அசுரனாகவோ, எனக்கு இணையானவர் யார்?' என்று கூறினான்.

அத தஸ்மிந்க்ஷணாதேவ ததர்ஶ திவி ஸம்ஸ்திதம் பிதரம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸார்தம் ஶாக்தேயஸ்து பராஶரஃ

அந்த நேரத்திலேயே, சக்திக்கு அர்ப்பணித்த பராசரன், வானில் தன் தந்தையையும் சகோதரர்களையும் பார்த்தான்.

ஸூர்யமண்டலஸம்காஶே விமாநே விஶ்வதோமுகே ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நநாம ச ஜஹர்ஷ ச

சூரியமண்டலத்தைப் போல் பிரகாசிக்கும், நான்கு திசைகளிலும் முகம் கொண்ட வானரதத்தில், தந்தை சகோதரர்களுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, வணங்கி மகிழ்ந்தான்.

ததா வ்ரு'ஷத்வஜோ தேவஃ ஸபார்யஃ ஸகணேஶ்வரஃ வஸிஷ்டபுத்ரம் ப்ராஹேதம் புத்ரதர்ஶநதத்பரம்

அப்போது, காளை கொடியைத் தாங்கிய தேவன், தன் மனைவியுடன், சேவகர்களுடன், தன் மகனைப் பார்க்க ஆவலுடன் வசிஷ்டரின் மகனிடம் பேசினார்.

ஶக்தே பஶ்ய ஸுதம் பாலம் ஆநந்தாஸ்ராவிலேக்ஷணம் அத்ரு'ஶ்யந்தீம் ச விப்ரேந்த்ர வஸிஷ்டம் பிதரம் தவ

'சக்தி, ஆனந்தக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்த உன் மகனையும், பிராமணர்களில் சிறந்தவனே, இன்னும் தெரியாத உன் தந்தை வசிஷ்டரையும் பார்' என்று சொன்னான்.

அருந்ததீம் மஹாபாகாம் கல்யாணீம் தேவதோபமாம் மாதரம் பிதரம் சோபௌ நமஸ்குரு மஹாமதே

'மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளும், நல்லதொரு பெண்மணியும், தேவதை போன்றவளும் ஆன அருந்ததியை, உன் தாயையும், தந்தையையும், இருவரையும் வணங்கு, அறிவாளியே' என்று கூறினார்.

ததா ஹரம் ப்ரணம்யாஶு தேவதேவமுமாம் ததா வஸிஷ்டம் ச ததா ஶ்ரேஷ்டம் ஶக்திர் வை ஶங்கராஜ்ஞயா

அப்போது, சங்கரனின் கட்டளையின்படி சக்தி, ஹரா தேவனை, தேவதேவியான உமாவையும், சிறந்த வசிஷ்டரையும் விரைவாக வணங்கினான்.

மாதரம் ச மஹாபாகாம் கல்யாணீம் பதிதேவதாம் அருந்ததீம் ஜகந்நாதநியோகாத்ப்ராஹ ஶக்திமாந்

உலகத்தின் ஆண்டவரின் கட்டளையின்படி, சக்தி, மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளும், நல்லவளும், கணவனைத் தெய்வமாகக் கொண்ட அருந்ததியை, தன் தாயை நோக்கி உரையாடினான்.

போ வத்ஸ வத்ஸ விப்ரேந்த்ர பராஶர மஹாத்யுதே ரக்ஷிதோ ऽஹம் த்வயா தாத கர்பஸ்தேந மஹாத்மநா

'குழந்தா, குழந்தா, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, பராசரா, பெரும் ஒளி உடையவனே, நீ கருவிலேயே இருந்தபோது, மகான்மா, நீயே என்னைக் காத்தாய், தந்தையே' என்று கூறினார்.

அணிமாதிகுணைஶ்வர்யம் மயா வத்ஸ பராஶர லப்தமத்யாநநம் த்ரு'ஷ்டம் தவ பால மமாஜ்ஞயா

பராசரா, என் todayயால் நீ அணிமை முதலான சக்திகளை பெற்றுள்ளாய்; இன்று, பிள்ளையே, உன் முகத்தை நான் பார்த்தேன்.

அத்ரு'ஶ்யந்தீம் மஹாபாகாம் ரக்ஷ வத்ஸ மஹாமதே அருந்ததீம் ச பிதரம் வஸிஷ்டம் மம ஸர்வதா

மிகுந்த புத்திசாலி ஆன பிள்ளையே, அருந்ததியும் உன் தந்தை வசிஷ்டரும் எப்போதும் என் பொருட்டு பாதுகாப்பாயாக.

அந்வயஃ ஸகலோ வத்ஸ மம ஸம்தாரிதஸ்த்வயா புத்ரேண லோகாஞ்ஜயதீத்ய் உக்தம் ஸத்பிஃ ஸதைவ ஹி

பிள்ளையே, என் entire lineஐ நீ பாதுகாத்துள்ளாய்; உலகங்களை வெல்வது பிள்ளைகளால் தான் என்று நல்லவர்கள் எப்போதும் கூறுகிறார்கள்.

ஈப்ஸிதம் வரயேஶாநம் ஜகதாம் ப்ரபவம் ப்ரபும் கமிஷ்யாம்யபிவந்த்யேஶம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஶங்கரம்

நான் உலகங்களுக்கு ஆதியும் ஆண்டவனுமான ஈசனை விருப்பமான வரமாகத் தேர்ந்தெடுப்பேன்; என் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து வணங்கத் திரும்பிச் செல்லப்போகிறேன்.

ஏவம் புத்ரமுபாமந்த்ர்ய ப்ரணம்ய ச மஹேஶ்வரம் நிரீக்ஷ்ய பார்யாம் ஸதஸி ஜகாம பிதரம் வஶீ

இவ்வாறு மகனை அறிவுரை கூறி, மகேசுவரனை வணங்கி, அவன் மனைவியைச் சபையில் பார்த்து, தந்தையிடம் சென்றான்.

கதம் த்ரு'ஷ்ட்வாத பிதரம் ததாப்யர்ச்யைவ ஶங்கரம் துஷ்டாவ வாக்பிர் இஷ்டாபிஃ ஶாக்தேயஃ ஶஶிபூஷணம்

தந்தை சென்றதைப் பார்த்து, சாக்தேயன் சங்கரனை ஆராதித்து, தேர்ந்தெடுத்த வார்த்தைகளால் சந்திரனை அலங்கரித்த இறைவனைப் புகழ்ந்தான்.

ததஸ்துஷ்டோ மஹாதேவோ மந்மதாந்தகமர்தநஃ அநுக்ரு'ஹ்யாத ஶாக்தேயம் தத்ரைவாந்தரதீயத

பின்னர் மன்மதனையும் அந்தகனையும் அழித்த மகாதேவன் மகிழ்ந்து, சாக்தேயனை ஆசீர்வதித்து அங்கேயே மறைந்தான்.

கதே மஹேஶ்வரே ஸாம்பே ப்ரணம்ய ச மஹேஶ்வரம் ததாஹ ராக்ஷஸாநாம் து குலம் மந்த்ரேண மந்த்ரவித்

மகேசுவரன் சென்றபின், சாம்பு மகேசுவரனை வணங்கி, மந்திரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவன் ஆகி, ராட்சசர்களின் குலத்தை மந்திரத்தால் எரித்தான்.

ததாஹ பௌத்ரம் தர்மஜ்ஞோ வஸிஷ்டோ முநிபிர் வ்ரு'தஃ அலம் அத்யந்தகோபேந தாத மந்யுமிமம் ஜஹி

அப்போது தர்மத்தை அறிந்த வசிஷ்டர் முனிவர்களால் சூழப்பட்டு, தன் பேரனிடம், 'போதும், மிகுந்த கோபம் வேண்டாம், பிள்ளையே, இந்தக் கோபத்தை அடக்கிக்கொள்' என்றார்.

ராக்ஷஸா நாபராத்யந்தி பிதுஸ் தே விஹிதம் ததா மூடாநாமேவ பவதி க்ரோதோ புத்திமதாம் ந ஹி

ராட்சசர்கள் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை; இது உன் தந்தையால் ஏற்படுத்தப்பட்டது. கோபம் அறிவில்லாதவர்களுக்கே வரும், அறிவாளிகளுக்கு அல்ல.