லிங்கபுராணம்

ஜ்ஞாத்வா ஶக்திஸுதஸ்யாஸ்ய ஸம்கல்பம் முநிபுங்கவஃ வஸிஷ்டோ பகவாந்ப்ராஹ பௌத்ரம் தீமாந் க்ரு'ணாநிதிஃ

சக்தியின் மகனின் மனதிலுள்ள தீர்மானத்தை அறிந்த வசிஷ்டர், அந்த பெரிய முனிவர், அறிவில் சிறந்தவரும் கருணை நிறைந்தவரும், தனது பேரனை நோக்கி பேசினார்.

ஸ்தாநே பௌத்ர முநிஶ்ரேஷ்ட ஸம்கல்பஸ்தவ ஸுவ்ரத ததாபி ஶ்ரு'ணு லோகஸ்ய க்ஷயம் கர்தும் ந சார்ஹஸி

"முனிவர்களில் சிறந்தவனே, பேரனே, உன் தீர்மானம் சரியானது, நல்லவனே; ஆனாலும் கேள் — உலகத்தை அழிக்க முயல வேண்டாம்."

ராக்ஷஸாநாமபாவாய குரு ஸர்வேஶ்வரார்சநம் த்ரைலோக்யம் ஶ்ரு'ணு ஶாக்தேய அபராத்யதி கிம் தவ

"ராட்சசர்களை அழிக்க, எல்லாம் உடைய இறைவனை வழிபடு; சக்தியின் மகனே, மூன்று உலகங்கள் அழிந்தாலும் அது உன் தவறு அல்ல, கேள்."

ததஸ்தஸ்ய வஸிஷ்டஸ்ய நியோகாச்சக்திநந்தநஃ ராக்ஷஸாநாமபாவாய மதிம் சக்ரே மஹாமதிஃ

வசிஷ்டரின் கட்டளையின்படி, சக்தியின் புத்திசாலி மகன் ராட்சசர்களை அழிக்க மனதில் உறுதி செய்தான்.

அத்ரு'ஶ்யந்தீம் வஸிஷ்டம் ச ப்ரணம்யாருந்ததீம் ததஃ க்ரு'த்வைகலிங்கம் க்ஷணிகம் பாம்ஸுநா முநிஸந்நிதௌ

அத்ருஸ்யந்தி, வசிஷ்டர், அருந்ததி ஆகியோருக்கு வணங்கி, முனிவர்கள் முன்னிலையில், மணலில் ஒரு தற்காலிக லிங்கம் உருவாக்கினான்.

ஸம்பூஜ்ய ஶிவஸூக்தேந த்ர்யம்பகேந ஶுபேந ச ஜப்த்வா த்வரிதருத்ரம் ச ஶிவஸம்கல்பமேவ ச

அவன் அந்த லிங்கத்தை சிவசூக்தம், திரயம்பக மந்திரம், விரைவான ருத்ரம், சிவசங்கல்பம் ஆகியவற்றால் முறையாக வழிபட்டான்.

நீலருத்ரம் ச ஶாக்தேயஸ் ததா ருத்ரம் ச ஶோபநம் வாமீயம் பவமாநம் ச பஞ்சப்ரஹ்ம ததைவ ச

சக்தியின் மகன் நீலருத்ரம், அழகான ருத்ரம், வாமிய, பவமானம், பஞ்சபிரம்மம் ஆகியவற்றையும் ஜபித்தான்.

ஹோதாரம் லிங்கஸூக்தம் ச அதர்வஶிர ஏவ ச அஷ்டாங்கமர்க்யம் ருத்ராய தத்த்வாப்யர்ச்ய யதாவிதி

அவன் ஹோதாரம், லிங்கசூக்தம், அதர்வசிரஸ், எட்டு வகை அர்க்யம் ஆகியவற்றை ருத்ரனுக்கு அர்ப்பணித்து, முறையாக வழிபட்டான்.

பகவந்ரக்ஷஸா ருத்ர பக்ஷிதோ ருதிரேண வை பிதா மம மஹாதேஜா ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஶங்கர

"ஓ இறைவா ருத்ரா, என் தந்தை பெரிய வீரர், அவரும் அவருடைய சகோதரர்களும் ராட்சசனால் இரத்தத்துடன் விழுங்கப்பட்டார்கள், சங்கரா!" என்று கூறினான்.

த்ரஷ்டுமிச்சாமி பகவந் பிதரம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஏவம் விஜ்ஞாபயாம்ல்லிங்கம் ப்ரணிபத்ய முஹுர்முஹுஃ

"ஓ இறைவா, என் தந்தையை அவருடைய சகோதரர்களுடன் பார்க்க விரும்புகிறேன்" என்று பலமுறை லிங்கத்திற்கு வணங்கி வேண்டினான்.

ஹா ருத்ர ருத்ர ருத்ரேதி ருரோத நிபபாத ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந்ருத்ரோ தேவீமாஹ ச ஶங்கரஃ

"ஓ ருத்ரா, ருத்ரா, ருத்ரா!" என்று அழுது, தரையில் விழுந்தான்; அவனைப் பார்த்த சிவபெருமான் சங்கரன் தேவியை நோக்கி பேசினார்.

பஶ்ய பாலம் மஹாபாகே பாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணம் மமாநுஸ்மரணே யுக்தம் மதாராதநதத்பரம்

மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளே, இந்த சிறுவனைப் பார். அவன் கண்கள் கண்ணீரால் நனைந்துள்ளன. என் நினைவிலும், எனது பூஜையிலும் முழுமையாக லயித்திருக்கிறான்.

ஸா ச த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவீ பராஶரமநிந்திதா துஃகாத் ஸம்க்லிந்நஸர்வாங்கம் அஸ்ராகுலவிலோசநம்

அவனைப் பார்த்ததும், குற்றமற்ற பராசரா என்ற மகாதேவி, துக்கத்தில் முழு உடலும் சோர்ந்து, கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி நின்றாள்.

லிங்கார்சநவிதௌ ஸக்தம் ஹர ருத்ரேதி வாதிநம் ப்ராஹ பர்தாரமீஶாநம் ஶங்கரம் ஜகதாமுமா

அந்த சிறுவன் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதிலும், 'ஹரா, ருத்ரா' என்று அழைப்பதிலும் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்து, உமா தேவியார், உலகங்களின் ஆண்டவரான சங்கரரிடம் பேசினார்.

ஈப்ஸிதம் யச்ச ஸகலம் ப்ரஸீத பரமேஶ்வர நிஶம்ய வசநம் தஸ்யாஃ ஶங்கரஃ பரமேஶ்வரஃ

அவனுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அருளும் பரமேஸ்வரனே, தயவு செய்து அருள்புரிய வேண்டும் என்று அவள் கேட்டாள். அவள் வார்த்தைகளை கேட்ட சங்கரன், பரமேஸ்வரன்—

பார்யாமார்யாமுமாம் ப்ராஹ ததோ ஹாலாஹலாஶநஃ ரக்ஷாம்யேநம் த்விஜம் பாலம் புல்லேந்தீவரலோசநம்

—அந்த ஆபத்துக் களிற்றை உட்கொண்டவன், தனது அருமை மனைவி உமாவிடம், 'இந்த இருமுறை பிறந்த சிறுவனை, புன்னகை மலர்ந்த நீலத்தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்டவனை, நான் காக்கிறேன்' என்று சொன்னான்.

ததாமி த்ரு'ஷ்டிம் மத்ரூபதர்ஶநக்ஷம ஏஷ வை ஏவமுக்த்வா கணைர் திவ்யைர் பகவாந்நீலலோஹிதஃ

'என் உருவத்தைப் பார்க்கும் அருளை அவனுக்குத் தருகிறேன்' என்று சொல்லி, தெய்வீக சேவகர்களால் சூழப்பட்ட நீலவண்ண சங்கரன்—

ப்ரஹ்மேந்த்ரவிஷ்ணுருத்ராத்யைஃ ஸம்வ்ரு'தஃ பரமேஶ்வரஃ ததௌ ச தர்ஶநம் தஸ்மை முநிபுத்ராய தீமதே

பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரன் ஆகியோர் சூழ்ந்த பரமேஸ்வரன், அந்த ஞானமிக்க முனிவரின் மகனுக்குத் தன் தரிசனத்தை அருளினார்.

ஸோ ऽபி த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவம் ஆநந்தாஸ்ராவிலேக்ஷணஃ நிபபாத ச ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா பாதயோஸ்தஸ்ய ஸாதரம்

அந்த சிறுவன், மகாதேவனைப் பார்த்ததும், ஆனந்தக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்து, மனம் மகிழ்ந்து, பணிவுடன் அவன் பாதங்களில் விழுந்தான்.

புநர்பவாந்யாஃ பாதௌ ச நந்திநஶ் ச மஹாத்மநஃ ஸபலம் ஜீவிதம் மே ऽத்ய ப்ரஹ்மாத்யாம்ஸ்தாம்ஸ்ததாஹ ஸஃ

பின்னர், பவானியும் பெரிய ஆன்மாவான நந்தியும் அவர்களது பாதங்களில் வணங்கி, 'இன்று என் வாழ்க்கை நிறைவு பெற்றது' என்று பிரம்மாதி தேவர்களிடம் கூறினான்.

ரக்ஷார்தமாகதஸ்த்வத்ய மம பாலேந்துபூஷணஃ கோ ऽந்யஃ ஸமோ மயா லோகே தேவோ வா தாநவோ ऽபி வா

'இன்று, பிறைச்சந்திரம் அலங்காரமாகக் கொண்டவர் என் பாதுகாப்பிற்காக வந்திருக்கிறார். இந்த உலகில், தேவனாகவோ, அசுரனாகவோ, எனக்கு இணையானவர் யார்?' என்று கூறினான்.

அத தஸ்மிந்க்ஷணாதேவ ததர்ஶ திவி ஸம்ஸ்திதம் பிதரம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸார்தம் ஶாக்தேயஸ்து பராஶரஃ

அந்த நேரத்திலேயே, சக்திக்கு அர்ப்பணித்த பராசரன், வானில் தன் தந்தையையும் சகோதரர்களையும் பார்த்தான்.

ஸூர்யமண்டலஸம்காஶே விமாநே விஶ்வதோமுகே ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நநாம ச ஜஹர்ஷ ச

சூரியமண்டலத்தைப் போல் பிரகாசிக்கும், நான்கு திசைகளிலும் முகம் கொண்ட வானரதத்தில், தந்தை சகோதரர்களுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, வணங்கி மகிழ்ந்தான்.

ததா வ்ரு'ஷத்வஜோ தேவஃ ஸபார்யஃ ஸகணேஶ்வரஃ வஸிஷ்டபுத்ரம் ப்ராஹேதம் புத்ரதர்ஶநதத்பரம்

அப்போது, காளை கொடியைத் தாங்கிய தேவன், தன் மனைவியுடன், சேவகர்களுடன், தன் மகனைப் பார்க்க ஆவலுடன் வசிஷ்டரின் மகனிடம் பேசினார்.

ஶக்தே பஶ்ய ஸுதம் பாலம் ஆநந்தாஸ்ராவிலேக்ஷணம் அத்ரு'ஶ்யந்தீம் ச விப்ரேந்த்ர வஸிஷ்டம் பிதரம் தவ

'சக்தி, ஆனந்தக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்த உன் மகனையும், பிராமணர்களில் சிறந்தவனே, இன்னும் தெரியாத உன் தந்தை வசிஷ்டரையும் பார்' என்று சொன்னான்.

அருந்ததீம் மஹாபாகாம் கல்யாணீம் தேவதோபமாம் மாதரம் பிதரம் சோபௌ நமஸ்குரு மஹாமதே

'மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளும், நல்லதொரு பெண்மணியும், தேவதை போன்றவளும் ஆன அருந்ததியை, உன் தாயையும், தந்தையையும், இருவரையும் வணங்கு, அறிவாளியே' என்று கூறினார்.

ததா ஹரம் ப்ரணம்யாஶு தேவதேவமுமாம் ததா வஸிஷ்டம் ச ததா ஶ்ரேஷ்டம் ஶக்திர் வை ஶங்கராஜ்ஞயா

அப்போது, சங்கரனின் கட்டளையின்படி சக்தி, ஹரா தேவனை, தேவதேவியான உமாவையும், சிறந்த வசிஷ்டரையும் விரைவாக வணங்கினான்.

மாதரம் ச மஹாபாகாம் கல்யாணீம் பதிதேவதாம் அருந்ததீம் ஜகந்நாதநியோகாத்ப்ராஹ ஶக்திமாந்

உலகத்தின் ஆண்டவரின் கட்டளையின்படி, சக்தி, மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளும், நல்லவளும், கணவனைத் தெய்வமாகக் கொண்ட அருந்ததியை, தன் தாயை நோக்கி உரையாடினான்.

போ வத்ஸ வத்ஸ விப்ரேந்த்ர பராஶர மஹாத்யுதே ரக்ஷிதோ ऽஹம் த்வயா தாத கர்பஸ்தேந மஹாத்மநா

'குழந்தா, குழந்தா, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, பராசரா, பெரும் ஒளி உடையவனே, நீ கருவிலேயே இருந்தபோது, மகான்மா, நீயே என்னைக் காத்தாய், தந்தையே' என்று கூறினார்.