லிங்கபுராணம்

த்ரு'ஷ்ட்வா தாமபலாம் ப்ராஹ மங்கலாபரணைர் விநா ஆஸீநாமாகுலாம் ஸாத்வீம் பாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணாம்

அந்த இளம் பெண், மங்கள நகைகள் இன்றி, கவலையுடன், நல்லொழுக்கத்துடன், கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, அவர் பேசினார்.

அம்ப மங்கலவிபூஷணைர் விநா தேஹயஷ்டிரநகே ந ஶோபதே வக்துமர்ஹஸி தவாத்ய காரணம் சந்த்ரபிம்பரஹிதேவ ஶர்வரீ

"அம்மா, மங்கள நகைகள் இன்றி, உன் பாவமில்லாத உடல் ஒளிவிடவில்லை. இன்று அதற்குக் காரணம் என்னவென்று சொல்ல வேண்டும்; சந்திரன் இல்லாத இரவு போல இருக்கிறது."

மாதர்மாதஃ கதம் த்யக்த்வா மங்கலாபரணாநி வை ஆஸீநா பர்த்ரு'ஹீநேவ வக்துமர்ஹஸி ஶோபநே

"அம்மா, நீ மங்கள நகைகளை விட்டு, கணவனை இழந்தவள்போல் அமர்ந்திருக்கிறாய்; அழகானவளே, அதற்குக் காரணம் சொல்ல வேண்டும்."

அத்ரு'ஶ்யந்தீ ததா வாக்யம் ஶ்ருத்வா தஸ்ய ஸுதஸ்ய ஸா ந கிம்சித் அப்ரவீத் புத்ரம் ஶுபம் வா யதி வேதரத்

அத்ருஸ்யந்தி தன் மகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவளால் நல்லது அல்லது வேறு எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை.

அத்ரு'ஶ்யந்தீம் புநஃ ப்ராஹ ஶாக்தேயோ பகவாந்மம மாதஃ குத்ர மஹாதேஜாஃ பிதா வத வதேதி தாம்

பின்னர் சக்தியின் மகன், அத்ருஸ்யந்தியை மீண்டும் கேட்டான்: "அம்மா, என் தந்தை எங்கு இருக்கிறார்? அவர் மிகுந்த வீரர். சொல்லுங்கள், சொல்லுங்கள்!" என்று கேட்டான்.

ஶ்ருத்வா ருரோத ஸா வாக்யம் புத்ரஸ்யாதீவ விஹ்வலா பக்ஷிதோ ரக்ஷஸா தாதஸ் தவேதி நிபபாத ச

மகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவள் மிகுந்த துயரத்தில் அழ ஆரம்பித்தாள்; "உன் தந்தையை ஒரு ராட்சசன் விழுங்கிவிட்டான்" என்று சொல்லி, கீழே விழுந்தாள்.

ஶ்ருத்வா வஸிஷ்டோ ऽபி பபாத பூமௌ பௌத்ரஸ்ய வாக்யம் ஸ ருதந்தயாலுஃ அருந்ததீ சாஶ்ரமவாஸிநஸ்ததா முநேர்வஸிஷ்டஸ்ய முநீஶ்வராஶ் ச

பேரனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், வசிஷ்டர் கூட கருணையுடன் அழுது தரையில் விழுந்தார்; அருந்ததி, ஆசிரமத்தில் இருந்த முனிவர்கள், மற்ற பெரிய முனிவர்களும் வசிஷ்டருடன் சேர்ந்து அப்படியே நடந்தார்கள்.

பக்ஷிதோ ரக்ஷஸா மாதுஃ பிதா தவ முகாதிதி ஶ்ருத்வா பராஶரோ தீமாந் ப்ராஹ சாஸ்ராவிலேக்ஷணஃ

தன் தாயின் வாயிலாக தந்தை ராட்சசனால் விழுங்கப்பட்டதை கேட்டதும், அறிவில் சிறந்த பராசரன் கண்ணீர் மல்கக் கூறினான்.

அப்யர்ச்ய தேவதேவேஶம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் க்ஷணேந மாதஃ பிதரம் தர்ஶயாமீதி மே மதிஃ

"மூன்று உலகங்களையும் உடைய இறைவனை வழிபட்ட பிறகு, அம்மா, ஒரு கணத்தில் நம் தந்தையை உனக்குக் காண்பிப்பேன் என்று எனக்கு தீர்மானம் ஏற்பட்டுள்ளது."

ஸா நிஶம்ய வசநம் ததா ஶுபம் ஸஸ்மிதா தநயமாஹ விஸ்மிதா தத்யம் ஏததிதி தம் நிரீக்ஷ்ய ஸா புத்ர புத்ர பவமர்சயேதி ச

அந்த நல்ல வார்த்தைகளை கேட்டதும், அத்ருஸ்யந்தி ஆச்சரியத்துடன் சிரித்து, மகனைப் பார்த்து, "இது உண்மை" என்று கூறி, "மகனே, மகனே, வழிபாடு செய்" என்றாள்.

ஜ்ஞாத்வா ஶக்திஸுதஸ்யாஸ்ய ஸம்கல்பம் முநிபுங்கவஃ வஸிஷ்டோ பகவாந்ப்ராஹ பௌத்ரம் தீமாந் க்ரு'ணாநிதிஃ

சக்தியின் மகனின் மனதிலுள்ள தீர்மானத்தை அறிந்த வசிஷ்டர், அந்த பெரிய முனிவர், அறிவில் சிறந்தவரும் கருணை நிறைந்தவரும், தனது பேரனை நோக்கி பேசினார்.

ஸ்தாநே பௌத்ர முநிஶ்ரேஷ்ட ஸம்கல்பஸ்தவ ஸுவ்ரத ததாபி ஶ்ரு'ணு லோகஸ்ய க்ஷயம் கர்தும் ந சார்ஹஸி

"முனிவர்களில் சிறந்தவனே, பேரனே, உன் தீர்மானம் சரியானது, நல்லவனே; ஆனாலும் கேள் — உலகத்தை அழிக்க முயல வேண்டாம்."

ராக்ஷஸாநாமபாவாய குரு ஸர்வேஶ்வரார்சநம் த்ரைலோக்யம் ஶ்ரு'ணு ஶாக்தேய அபராத்யதி கிம் தவ

"ராட்சசர்களை அழிக்க, எல்லாம் உடைய இறைவனை வழிபடு; சக்தியின் மகனே, மூன்று உலகங்கள் அழிந்தாலும் அது உன் தவறு அல்ல, கேள்."

ததஸ்தஸ்ய வஸிஷ்டஸ்ய நியோகாச்சக்திநந்தநஃ ராக்ஷஸாநாமபாவாய மதிம் சக்ரே மஹாமதிஃ

வசிஷ்டரின் கட்டளையின்படி, சக்தியின் புத்திசாலி மகன் ராட்சசர்களை அழிக்க மனதில் உறுதி செய்தான்.

அத்ரு'ஶ்யந்தீம் வஸிஷ்டம் ச ப்ரணம்யாருந்ததீம் ததஃ க்ரு'த்வைகலிங்கம் க்ஷணிகம் பாம்ஸுநா முநிஸந்நிதௌ

அத்ருஸ்யந்தி, வசிஷ்டர், அருந்ததி ஆகியோருக்கு வணங்கி, முனிவர்கள் முன்னிலையில், மணலில் ஒரு தற்காலிக லிங்கம் உருவாக்கினான்.

ஸம்பூஜ்ய ஶிவஸூக்தேந த்ர்யம்பகேந ஶுபேந ச ஜப்த்வா த்வரிதருத்ரம் ச ஶிவஸம்கல்பமேவ ச

அவன் அந்த லிங்கத்தை சிவசூக்தம், திரயம்பக மந்திரம், விரைவான ருத்ரம், சிவசங்கல்பம் ஆகியவற்றால் முறையாக வழிபட்டான்.

நீலருத்ரம் ச ஶாக்தேயஸ் ததா ருத்ரம் ச ஶோபநம் வாமீயம் பவமாநம் ச பஞ்சப்ரஹ்ம ததைவ ச

சக்தியின் மகன் நீலருத்ரம், அழகான ருத்ரம், வாமிய, பவமானம், பஞ்சபிரம்மம் ஆகியவற்றையும் ஜபித்தான்.

ஹோதாரம் லிங்கஸூக்தம் ச அதர்வஶிர ஏவ ச அஷ்டாங்கமர்க்யம் ருத்ராய தத்த்வாப்யர்ச்ய யதாவிதி

அவன் ஹோதாரம், லிங்கசூக்தம், அதர்வசிரஸ், எட்டு வகை அர்க்யம் ஆகியவற்றை ருத்ரனுக்கு அர்ப்பணித்து, முறையாக வழிபட்டான்.

பகவந்ரக்ஷஸா ருத்ர பக்ஷிதோ ருதிரேண வை பிதா மம மஹாதேஜா ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஶங்கர

"ஓ இறைவா ருத்ரா, என் தந்தை பெரிய வீரர், அவரும் அவருடைய சகோதரர்களும் ராட்சசனால் இரத்தத்துடன் விழுங்கப்பட்டார்கள், சங்கரா!" என்று கூறினான்.

த்ரஷ்டுமிச்சாமி பகவந் பிதரம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஏவம் விஜ்ஞாபயாம்ல்லிங்கம் ப்ரணிபத்ய முஹுர்முஹுஃ

"ஓ இறைவா, என் தந்தையை அவருடைய சகோதரர்களுடன் பார்க்க விரும்புகிறேன்" என்று பலமுறை லிங்கத்திற்கு வணங்கி வேண்டினான்.

ஹா ருத்ர ருத்ர ருத்ரேதி ருரோத நிபபாத ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந்ருத்ரோ தேவீமாஹ ச ஶங்கரஃ

"ஓ ருத்ரா, ருத்ரா, ருத்ரா!" என்று அழுது, தரையில் விழுந்தான்; அவனைப் பார்த்த சிவபெருமான் சங்கரன் தேவியை நோக்கி பேசினார்.

பஶ்ய பாலம் மஹாபாகே பாஷ்பபர்யாகுலேக்ஷணம் மமாநுஸ்மரணே யுக்தம் மதாராதநதத்பரம்

மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளே, இந்த சிறுவனைப் பார். அவன் கண்கள் கண்ணீரால் நனைந்துள்ளன. என் நினைவிலும், எனது பூஜையிலும் முழுமையாக லயித்திருக்கிறான்.

ஸா ச த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவீ பராஶரமநிந்திதா துஃகாத் ஸம்க்லிந்நஸர்வாங்கம் அஸ்ராகுலவிலோசநம்

அவனைப் பார்த்ததும், குற்றமற்ற பராசரா என்ற மகாதேவி, துக்கத்தில் முழு உடலும் சோர்ந்து, கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி நின்றாள்.

லிங்கார்சநவிதௌ ஸக்தம் ஹர ருத்ரேதி வாதிநம் ப்ராஹ பர்தாரமீஶாநம் ஶங்கரம் ஜகதாமுமா

அந்த சிறுவன் லிங்கத்தை ஆராதிப்பதிலும், 'ஹரா, ருத்ரா' என்று அழைப்பதிலும் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்து, உமா தேவியார், உலகங்களின் ஆண்டவரான சங்கரரிடம் பேசினார்.

ஈப்ஸிதம் யச்ச ஸகலம் ப்ரஸீத பரமேஶ்வர நிஶம்ய வசநம் தஸ்யாஃ ஶங்கரஃ பரமேஶ்வரஃ

அவனுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அருளும் பரமேஸ்வரனே, தயவு செய்து அருள்புரிய வேண்டும் என்று அவள் கேட்டாள். அவள் வார்த்தைகளை கேட்ட சங்கரன், பரமேஸ்வரன்—

பார்யாமார்யாமுமாம் ப்ராஹ ததோ ஹாலாஹலாஶநஃ ரக்ஷாம்யேநம் த்விஜம் பாலம் புல்லேந்தீவரலோசநம்

—அந்த ஆபத்துக் களிற்றை உட்கொண்டவன், தனது அருமை மனைவி உமாவிடம், 'இந்த இருமுறை பிறந்த சிறுவனை, புன்னகை மலர்ந்த நீலத்தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்டவனை, நான் காக்கிறேன்' என்று சொன்னான்.

ததாமி த்ரு'ஷ்டிம் மத்ரூபதர்ஶநக்ஷம ஏஷ வை ஏவமுக்த்வா கணைர் திவ்யைர் பகவாந்நீலலோஹிதஃ

'என் உருவத்தைப் பார்க்கும் அருளை அவனுக்குத் தருகிறேன்' என்று சொல்லி, தெய்வீக சேவகர்களால் சூழப்பட்ட நீலவண்ண சங்கரன்—

ப்ரஹ்மேந்த்ரவிஷ்ணுருத்ராத்யைஃ ஸம்வ்ரு'தஃ பரமேஶ்வரஃ ததௌ ச தர்ஶநம் தஸ்மை முநிபுத்ராய தீமதே

பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, ருத்ரன் ஆகியோர் சூழ்ந்த பரமேஸ்வரன், அந்த ஞானமிக்க முனிவரின் மகனுக்குத் தன் தரிசனத்தை அருளினார்.

ஸோ ऽபி த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவம் ஆநந்தாஸ்ராவிலேக்ஷணஃ நிபபாத ச ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா பாதயோஸ்தஸ்ய ஸாதரம்

அந்த சிறுவன், மகாதேவனைப் பார்த்ததும், ஆனந்தக் கண்ணீரால் கண்கள் நனைந்து, மனம் மகிழ்ந்து, பணிவுடன் அவன் பாதங்களில் விழுந்தான்.