லிங்கபுராணம்

பல்லாவீ மதுபிங்கஶ்ச ஶ்வேதகேதுஸ்தபோநிதிஃ உஶிகோ ப்ரு'ஹதஶ்வஶ் ச தேவலஃ கவிரேவ ச

பல்லாவி, மதுபிங்கன், ஶ்வேதகேது, தவம் நிறைந்தவன், உஷிகன், ப்ருஹதஶ்வன், தேவலன், கவிஞன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஶாலிஹோத்ரோ ऽக்நிவேஶஶ்ச யுவநாஶ்வஃ ஶரத்வஸுஃ சகலஃ குண்டகர்ணஶ் ச கும்பஶ்சைவ ப்ரவாஹகஃ

சாலிஹோத்திரன், அக்னிவேஷன், யுவனாஶ்வன், ஶரத்வசு, சகலன், குண்டகர்ணன், கும்பன், பிரவாகன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

உலூகோ வித்யுதஶ்சைவ மண்டூகோ ஹ்யாஶ்வலாயநஃ அக்ஷபாதஃ குமாரஶ் ச உலூகோ வத்ஸ ஏவ ச

உலூகன், வித்யுத், மண்டூகன், ஆஶ்வலாயனன், அக்ஷபாதன், குமாரன், உலூகன், வத்ஸன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

குஶிகஶ்சைவ கர்பஶ் ச மித்ரஃ கௌருஷ்ய ஏவ ச ஶிஷ்யாஸ்த்வேதே மஹாத்மாநஃ ஸர்வாவர்தேஷு யோகிநாம்

குசிகன், கர்பன், மித்ரன், கௌருஷ்யன் ஆகியோரும் எல்லா வழிகளில் யோகிகள் மத்தியில் உயர்ந்த சீடர்கள் ஆவர்.

விமலா ப்ரஹ்மபூயிஷ்டா ஜ்ஞாநயோகபராயணாஃ ஏதே பாஶுபதாஃ ஸித்தா பஸ்மோத்தூலிதவிக்ரஹாஃ

இவர்கள் தூய்மையானவர்கள், பரம்பொருளில் நிலைபெற்றவர்கள், ஞானமும் யோகமும் வழிப்படுபவர்கள், இந்த பாஶுபதர்கள் எல்லாம் பசும்பொடி பூசப்பட்டவர்கள்.

ஶிஷ்யாஃ ப்ரஶிஷ்யாஶ்சைதேஷாம் ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ப்ராப்ய பாஶுபதம் யோகம் ருத்ரலோகாய ஸம்ஸ்திதாஃ

இவர்கள் சீடர்களும், அவர்களது சீடர்களும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும், பாஶுபத யோகம் அடைந்து ருத்ரனுடைய உலகத்தில் நிலைபெற்றுள்ளனர்.

தேவாதயஃ பிஶாசாந்தாஃ பஶவஃ பரிகீர்திதாஃ தேஷாம் பதித்வாத்ஸர்வேஶோ பவஃ பஶுபதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

தேவர்கள் முதல் பிசாசுகள் வரை எல்லா உயிர்களும் பசுக்கள் என அழைக்கப்படுகின்றனர்; அவர்களுக்கு ஆண்டவனாக இருப்பதால் பவன் பசுபதி எனப்படும்.

தேந ப்ரணீதோ ருத்ரேண பஶூநாம் பதிநா த்விஜாஃ யோகஃ பாஶுபதோ ஜ்ஞேயஃ பராவரவிபூதயே

பசுக்களின் ஆண்டவன் ருத்ரன் நிறுவிய இந்த பாஶுபத யோகம், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் எல்லா வல்லமைகளையும் பெறுவதற்காக அறியப்பட வேண்டும்.

ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரவக்ஷ்யாமி யோகஸ்தாநாநி ஸாம்ப்ரதம் கல்பிதாநி ஶிவேநைவ ஹிதாய ஜகதாம் த்விஜாஃ

இப்போது நான் சுருக்கமாக யோகத்தின் இடங்களை விளக்குகிறேன்; அவை சிவன் உலக நன்மைக்காக ஏற்படுத்தியவை.

கலாததோ விதஸ்த்யா யந் நாபேருபரி சோத்தமம் யோகஸ்தாநமதோ நாபேர் ஆவர்தம் மத்யமம் ப்ருவோஃ

கழுத்துக்கு கீழும் நாபிக்கு மேலுமாக ஒரு விரல் அளவு இடம் யோகத்தின் உயர்ந்த இடம்; நாபிக்கு கீழே தாழ்ந்த இடம்; இடுப்புக்கு நடுவே நடுத்தரமான இடம்.

ஸர்வார்தஜ்ஞாநநிஷ்பத்திர் ஆத்மநோ யோக உச்யதே ஏகாக்ரதா பவேச்சைவ ஸர்வதா தத்ப்ரஸாததஃ

உயிருக்கு எல்லா ஞானமும் கிடைப்பதே யோகம் எனப்படும்; அவரது அருளால் எப்போதும் ஒருமனதாகும்.

ப்ரஸாதஸ்ய ஸ்வரூபம் யத் ஸ்வஸம்வேத்யம் த்விஜோத்தமாஃ வக்தும் ந ஶக்யம் ப்ரஹ்மாத்யைஃ க்ரமஶோ ஜாயதே ந்ரு'ணாம்

அருளின் இயல்பு தானாகவே அனுபவிக்கப்படுவது; அதை பிரம்மா முதலியோரும் சொல்ல முடியாது; அது மனிதர்களிடம் படிப்படியாக தோன்றும்.

யோகஶப்தேந நிர்வாணம் மாஹேஶம் பதமுச்யதே தஸ்ய ஹேதுர்ரு'ஷேர்ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநம் தஸ்ய ப்ரஸாததஃ

யோகம் என்றால் மஹேசனின் பரம நிலை, அதுவே நிர்வாணம்; அதற்குக் காரணம் முனிவரின் ஞானம், அந்த ஞானம் அவரது அருளால் கிடைக்கும்.

ஜ்ஞாநேந நிர்தஹேத்பாபம் நிருத்ய விஷயாந் ஸதா நிருத்தேந்த்ரியவ்ரு'த்தேஸ்து யோகஸித்திர்பவிஷ்யதி

அறிவால் பாவங்களை அழிக்க வேண்டும்; எப்போதும் உணர்ச்சிகளை அதன் பொருட்களிலிருந்து விலக்கி வைத்தால், அந்த உணர்ச்சிகளின் ஓட்டத்தை அடக்குவதால் யோகத்தில் சிறந்த Siddhi கிடைக்கும்.

யோகோ நிரோதோ வ்ரு'த்தேஷு சித்தஸ்ய த்விஜஸத்தமாஃ ஸாதநாந்யஷ்டதா சாஸ்ய கதிதாநீஹ ஸித்தயே

யோகம் என்பது மனத்தின் ஓட்டங்களை அடக்குவதாகும், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே; அதற்கான வழிகள் எட்டாக இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

யமஸ்து ப்ரதமஃ ப்ரோக்தோ த்விதீயோ நியமஸ் ததா த்ரு'தீயமாஸநம் ப்ரோக்தம் ப்ராணாயாமஸ்ததஃ பரம்

முதலில் யமம், இரண்டாவது நியமம், மூன்றாவது ஆசனம், நான்காவது பிராணாயாமம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ப்ரத்யாஹாரம் பஞ்சமோ வை தாரணா ச ததஃ பரா த்யாநம் ஸப்தமமித்யுக்தம் ஸமாதிஸ்த்வஷ்டமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஐந்தாவது பிரத்யாஹாரம், அடுத்ததாக தாரணை, ஏழாவது தியானம், எட்டாவது சமாதி என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

தபஸ்யுபரமஶ்சைவ யம இத்யபிதீயதே அஹிம்ஸா ப்ரதமோ ஹேதுர் யமஸ்ய யமிநாம் வராஃ

தபசும் அடக்கமும் யமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; யமத்திற்கு முதல் காரணம் அஹிம்சைதான், அடக்கம் உடையவர்களே.

ஸத்யமஸ்தேயமபரம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹௌ நியமஸ்யாபி வை மூலம் யம ஏவ ந ஸம்ஶயஃ

உண்மை, திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பற்றின்மை ஆகியவை நியமத்திற்கும் அடிப்படையாகும்; உண்மையில் யமமே அதன் மூலமாகும், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஆத்மவத் ஸர்வபூதாநாம் ஹிதாயைவ ப்ரவர்தநம் அஹிம்ஸைஷா ஸமாக்யாதா யா சாத்மஜ்ஞாநஸித்திதா

எல்லா உயிர்களுக்கும் தன்னையே போல் நன்மை செய்யும் செயல் அஹிம்சை என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது ஆத்மஞானத்தை பெற உதவுகிறது என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் சாநுமிதம் ஸ்வாநுபூதம் யதார்ததஃ கதநம் ஸத்யமித்யுக்தம் பரபீடாவிவர்ஜிதம்

தனக்குத் தெரிந்ததை, கேட்டதை, ஊகித்ததை, அனுபவித்ததை உண்மையாகவும், பிறருக்கு துன்பம் இல்லாமல் பேசுவது சத்தியம் என்று கூறப்படுகிறது.

நாஶ்லீலம் கீர்தயேதேவம் ப்ராஹ்மணாநாமிதி ஶ்ருதிஃ பரதோஷாந் பரிஜ்ஞாய ந வதேதிதி சாபரம்

பிராமணர்களைப் பற்றி அபசரங்கள் பேசக்கூடாது என்று வேதம் கூறுகிறது; மற்றவர்களின் குறைகளை அறிந்த பிறகும் அதை பேசக்கூடாது என்பதும் மற்றொரு விதி.

அநாதாநம் பரஸ்வாநாம் ஆபத்யபி விசாரதஃ மநஸா கர்மணா வாசா ததஸ்தேயம் ஸமாஸதஃ

பிறருடைய பொருளை, எவ்வளவு கடினமான சூழ்நிலையிலும், மனதில், செயலால், வார்த்தையால் எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பது திருடாமை என்று சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது.

மைதுநஸ்யாப்ரவ்ரு'த்திர்ஹி மநோவாக்காயகர்மணா ப்ரஹ்மசர்யமிதி ப்ரோக்தம் யதீநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக காமச்செயலில் ஈடுபடாமல் இருப்பதே பிரம்மச்சரியம் என்று துறவிகளுக்கும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கும் கூறப்பட்டுள்ளது.

இஹ வைகாநஸாநாம் ச விதாராணாம் விஶேஷதஃ ஸதாராணாம் க்ரு'ஹஸ்தாநம் ததைவ ச வதாமி வஃ

இங்கு வைகானசர், விதாரர், மனைவியுடன் வாழ்பவர்கள், கிருஹஸ்தர்கள் ஆகியோருக்கும் இதையே நான் கூறுகிறேன்.

ஸ்வதாரே விதிவத்க்ரு'த்வா நிவ்ரு'த்திஶ்சாந்யதஃ ஸதா மநஸா கர்மணா வாசா ப்ரஹ்மசர்யமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

தன் மனைவியுடன் விதிப்படி சேர்ந்து, மற்றவர்களிடம் எப்போதும் மனம், செயல், வார்த்தையால் விலகி இருப்பது பிரம்மச்சரியம் என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

மேத்யா ஸ்வநாரீ ஸம்போகம் க்ரு'த்வா ஸ்நாநம் ஸமாசரேத் ஏவம் க்ரு'ஹஸ்தோ யுக்தாத்மா ப்ரஹ்மசாரீ ந ஸம்ஶயஃ

தன் தூய்மையான மனைவியுடன் சேர்ந்து முடித்த பிறகு, குளிக்க வேண்டும்; இப்படிப் பண்புடன் வாழும் கிருஹஸ்தர் நிச்சயமாக பிரம்மச்சாரி என்பதில் ஐயம் இல்லை.

அஹிம்ஸாப்யேவமேவைஷா த்விஜகுர்வக்நிபூஜநே விதிநா யாத்ரு'ஶீ ஹிம்ஸா ஸா த்வஹிம்ஸா இதி ஸ்ம்ரு'தா

இதேபோல், இருமுறை பிறந்த ஆசான்கள் மற்றும் அக்னியை விதிப்படி வழிபடும்போது ஏற்படும் தீங்கு அஹிம்சை என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

ஸ்த்ரியஃ ஸதா பரித்யாஜ்யாஃ ஸங்கம் நைவ ச காரயேத் குணபேஷு யதா சித்தம் ததா குர்யாத்விசக்ஷணஃ

பெண்களை எப்போதும் விலக்க வேண்டும்; அவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள கூடாது; சடலங்களைப் போல மனதை வைத்துக் கொண்டு, அறிவுள்ளவர் அவ்வாறு நடக்க வேண்டும்.