லிங்கபுராணம்

தத்தோ ஹ்யத்ரிவரோ ஜ்யேஷ்டோ துர்வாஸாஸ்தஸ்ய சாநுஜஃ யவீயஸீ ஸ்வஸா தேஷாம் அமலா ப்ரஹ்மவாதிநீ

அத்ரிகளில் சிறந்தவர் தத்தர் மூத்தவர்; அவருக்கு துர்வாசர் இளைய சகோதரர். அவர்களுக்குள் இளைய சகோதரி அமலா, பிரம்மத்தை அறிவவள்.

தஸ்ய கோத்ரத்வயே ஜாதாஶ் சத்வாரஃ ப்ரதிதா புவி ஶ்யாவஶ் ச ப்ரத்வஸஶ்சைவ வவல்குஶ்சாத கஹ்வரஃ

அவரது இரண்டு கோத்திரங்களில் நான்கு பேர் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் பூமியில் புகழ் பெற்றவர்கள்: ச்யாவன், பிரத்வசன், வவல்கு, கஹ்வரன்.

ஆத்ரேயாணாம் ச சத்வாரஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ பக்ஷா மஹாத்மநாம் காஶ்யபோ நாரதஶ்சைவ பர்வதாநுத்ததஸ் ததா

ஆத்ரேயர்களில் நான்கு கிளைகள் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன, பெரியவரே: காச்யபன், நாரதன், பர்வதன், உத்ததன்.

ஜஜ்ஞிரே மாநஸா ஹ்யேதே அருந்தத்யா நிபோதத நாரதஸ்து வஸிஷ்டாயா-ருந்ததீம் ப்ரத்யபாதயத்

அருந்ததியின் மனதில் இருந்து இவர்கள் பிறந்தார்கள், கேள். நாரதன் அருந்ததியை வசிஷ்டருக்கு வழங்கினார்.

ஊர்த்வரேதா மஹாதேஜா தக்ஷஶாபாத்து நாரதஃ புரா தேவாஸுரே யுத்தே கோரே வை தாரகாமயே

உயர்ந்த தவம் கொண்ட, பேரொளி உடைய நாரதன், தக்ஷனின் சாபத்தால், தேவாசுரர்களின் கடும் யுத்தமான தாரகாமயத்தில் இருந்தார்.

அநாவ்ரு'ஷ்ட்யா ஹதே லோகே ஹ்ய் உக்ரே லோகேஶ்வரைஃ ஸஹ வஸிஷ்டஸ்தபஸா தீமாந் தாரயாமாஸ வை ப்ரஜாஃ

உலகில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டபோது, உலகின் தலைவர்களுடன் சேர்ந்து, வசிஷ்டர் தனது தவத்தால் மக்களை காப்பாற்றினார்.

அந்நோதகம் மூலபலம் ஓஷதீஶ் ச ப்ரவர்தயந் தாநேதாஞ்ஜீவயாமாஸ காருண்யாதௌஷதேந ச

அவர் உணவு, தண்ணீர், வேர், பழம், மூலிகைகள் ஆகியவற்றை உருவாக்கி, கருணையாலும், மருத்துவ மூலிகையாலும் மக்களை உயிர்ப்பித்தார்.

அருந்தத்யாம் வஸிஷ்டஸ்து ஸுதாந் உத்பாதயச்சதம் ஜ்யாயஸோ ऽஜநயச்சக்தேர் அத்ரு'ஶ்யந்தீ பராஶரம்

அருந்ததியில் வசிஷ்டர் நூறு மகன்களை பெற்றார். அவர்களில் முதல்வன் சக்தி, அத்ரிச்யந்தியில் பராசரனை பெற்றான்.

ரக்ஷஸா பக்ஷிதே ஶக்தௌ ருதிரேண து வை ததா காலீ பராஶராஜ்ஜஜ்ஞே க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநம் ப்ரபும்

சக்தி ஒரு ராட்சசனால் உண்டபோது, அவனது இரத்தத்திலிருந்து காளி பராசரனை பெற்றாள்; அவனிடமிருந்து கிருஷ்ணத்வைப்பாயனர் பிறந்தார்.

த்வைபாயநோ ஹ்யரண்யாம் வை ஶுகம் உத்பாதயத்ஸுதம் உபமந்யும் ச பீவர்யாம் வித்தீமே ஶுகஸூநவஃ

த்வைப்பாயனர் காடில் தனது மகன் சுகனை பெற்றார். பீவரியில் உபமன்யு பிறந்தான்; இவர்கள் சுகனின் மகன்கள்.

பூரிஶ்ரவாஃ ப்ரபுஃ ஶம்புஃ க்ரு'ஷ்ணோ கௌரஸ்து பஞ்சமஃ கந்யா கீர்திமதீ சைவ யோகமாதா த்ரு'தவ்ரதா

பூரிஷ்ரவாஸ், சம்பு, கிருஷ்ணன், கவுரன் ஆகியோர் ஐந்தாவது; மகளாக கீர்த்திமதி பிறந்தாள்; அவள் தவத்தில் நிலை கொண்ட யோகத்தின் தாய்.

ஜநநீ ப்ரஹ்மதத்தஸ்ய பத்நீ ஸா த்வநுஹஸ்ய ச ஶ்வேதஃ க்ரு'ஷ்ணஶ் ச கௌரஶ் ச ஶ்யாமோ தூம்ரஸ்ததாருணஃ

பிரம்மதத்தனும் அனுஹனும் ஆகிய இருவரின் மனைவியான அவள், ஷ்வேதன், கிருஷ்ணன், கவுரன், ஷ்யாமன், தூம்ரன், அருணன் ஆகியவர்களை பெற்றாள்.

நீலோ பாதரிகஶ்சைவ ஸர்வே சைதே பராஶராஃ பராஶராணாமஷ்டௌ தே பக்ஷாஃ ப்ரோக்தா மஹாத்மநாம்

நீலனும் பாதரிகனும் கூட, இவர்கள் எல்லாம் பராசரர்கள். பராசரர்களில் இந்த எட்டு கிளைகளும் புகழ்பெற்றவை.

அத ஊர்த்வம் நிபோதத்வம் இந்த்ரப்ரமிதிஸம்பவம் வஸிஷ்டஸ்ய கபிஞ்ஜல்யோ க்ரு'தாச்யாமுதபத்யத

இப்போது இந்திரப்ரமிதி வம்சத்தைப் பற்றி கேளுங்கள்: வசிஷ்டருக்கு கபிஞ்ஜலன் என்ற மகன் க்ருதாசியிலிருந்து பிறந்தான்.

த்ரிமூர்திர்யஃ ஸமாக்யாத இந்த்ரப்ரமிதிருச்யதே ப்ரு'தோஃ ஸுதாயாம் ஸம்பூதோ பத்ரஸ்தஸ்யா பவத்வஸுஃ

திருமூர்த்தி என்று அழைக்கப்படுபவர் இந்திரப்ரமிதி என அறியப்படுகிறார்; அவர் ப்ரிதுவின் மகளில் பிறந்தார்; அவளிடமிருந்து பத்ரன் பிறந்தான், பத்ரனிடமிருந்து வசு பிறந்தான்.

உபமந்யுஃ ஸுதஸ்தஸ்ய பஹவோ ஹ்யௌபமந்யவஃ மித்ராவருணயோஶ்சைவ கௌண்டிந்யா யே பரிஶ்ருதாஃ

வசுவுக்கு உபமன்யு என்ற மகன் பிறந்தான்; உபமன்யுவின் சந்ததிகள் பலர். மித்ரன், வருணன் ஆகியோரிடமிருந்து புகழ்பெற்ற கவுண்டின்யர்கள் வந்தார்கள்.

ஏகார்ஷேயாஸ் ததா சாந்யே வாஸிஷ்டா நாம விஶ்ருதாஃ ஏதே பக்ஷா வஸிஷ்டாநாம் ஸ்ம்ரு'தா தஶ மஹாத்மநாம்

ஏகார்ஷேயர்கள் என்றும், புகழ்பெற்ற வசிஷ்டர்கள் என்றும் அழைக்கப்படும் மற்றவர்கள் உள்ளனர். இந்த பத்து கிளைகளும் மகான்மாக்கள் வசிஷ்டர்களின் கிளைகளாக நினைவுகூரப்படுகின்றன.

இத்யேதே ப்ரஹ்மணஃ புத்ரா மாநஸா விஶ்ருதா புவி பர்தாரஶ் ச மஹாபாகா ஏஷாம் வம்ஶாஃ ப்ரகீர்திதாஃ

இவ்வாறு, பிரம்மாவின் மனதில் தோன்றிய மகன்கள் பூமியில் புகழ்பெற்றவர்கள்; இவர்களின் வம்சங்கள் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

த்ரிலோகதாரணே ஶக்தா தேவர்ஷிகுலஸம்பவாஃ தேஷாம் புத்ராஶ் ச பௌத்ராஶ் ச ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

தேவர்ஷிகளின் குடும்பங்களில் பிறந்த இவர்கள் மூன்று உலகங்களையும் தாங்கும் வல்லமை உடையவர்கள்; இவர்களின் மகன்கள், பேத்திகள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் உள்ளனர்.

யைஸ்து வ்யாப்தாஸ்த்ரயோ லோகாஃ ஸூர்யஸ்யேவ கபஸ்திபிஃ

இவர்கள் மூன்று உலகங்களையும், சூரியனின் கதிர்கள் போல, எல்லா இடங்களிலும் பரப்பினர்.

கதம் ஹி ரக்ஷஸா ஶக்திர் பக்ஷிதஃ ஸோ ऽநுஜைஃ ஸஹ வாஸிஷ்டோ வததாம் ஶ்ரேஷ்ட ஸூத வக்துமிஹார்ஹஸி

ராட்சசனால் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து ஷக்தி எப்படி உண்டுபோனான்? பேசுவோரில் சிறந்தவரே, சூதா, இதை இங்கு சொல்ல வேண்டும்.

ராக்ஷஸோ ருதிரோ நாம வஸிஷ்டஸ்ய ஸுதம் புரா ஶக்திம் ஸ பக்ஷயாமாஸ ஶக்தேஃ ஶாபாத்ஸஹாநுஜைஃ

ருதிரன் என்ற ராட்சசன் ஒருநாள் வசிஷ்டரின் மகன் ஷக்தியையும், அவன் சகோதரர்களையும், ஷக்தியின் சாபத்தால் உண்டுபோனான்.

வஸிஷ்டயாஜ்யம் விப்ரேந்த்ராஸ் ததாதிஶ்யைவ பூபதிம் கல்மாஷபாதம் ருதிரோ விஶ்வாமித்ரேண சோதிதஃ

விசுவாமித்திரரால் தூண்டப்பட்டு, கல்மாஷபாதன் என்ற அரசரின் கட்டளையின்படி, ருதிரன் வசிஷ்டரின் யாகபாகத்தை உண்டான்.

பக்ஷிதஃ ஸ இதி ஶ்ருத்வா வஸிஷ்டஸ்தேந ரக்ஷஸா ஶக்திஃ ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஷ்டோ ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மவித்

அந்த ராட்சசனால் ஷக்தி, சக்திவான்களில் சிறந்தவரும் தர்மத்தை அறிந்தவரும், சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து உண்டுபட்டதை வசிஷ்டர் கேட்டார்.

ஹா புத்ர புத்ர புத்ரேதி க்ரந்தமாநோ முஹுர்முஹுஃ அருந்தத்யா ஸஹ முநிஃ பபாத புவி துஃகிதஃ

"மகனே, மகனே, மகனே" என்று மீண்டும் மீண்டும் அழுதபடி, அருந்ததியுடன் அந்த முனிவர் துயரத்தில் தரையில் விழுந்தார்.

நஷ்டம் குலமிதி ஶ்ருத்வா மர்தும் சக்ரே மதிம் ததா ஸ்மரந்புத்ரஶதம் சைவ ஶக்திஜ்யேஷ்டம் ச ஶக்திமாந்

தன் வம்சம் அழிந்துவிட்டது என்று கேட்டு, நூறு மகன்களையும், முதல்வனும் வலிமைமிக்கவருமான ஷக்தியையும் நினைத்து, உயிரை விட தீர்மானித்தார்.

ந தம் விநாஹம் ஜீவிஷ்யே இதி நிஶ்சித்ய துஃகிதஃ

"அவனை இன்றி நான் உயிரோடிருப்பேன் என்று இல்லை" என்று துயரத்தில் தீர்மானித்தார்.

ஆருஹ்ய மூர்தாநம் அஜாத்மஜோ ऽஸௌ தயாத்மவாந் ஸர்வவித் ஆத்மவிச்ச தராதரஸ்யைவ ததா தராயாம் பபாத பத்ந்யா ஸஹ ஸாஶ்ருத்ரு'ஷ்டிஃ

அப்பொழுது, பிறவியில்லாதவன் மகனான அந்த ஞானி, எல்லாம் அறிந்தவரும் ஆத்மாவை உணர்ந்தவரும், தன் மனைவியுடன் மலையின் உச்சிக்கு ஏறி, கண்ணீர் மல்கிய கண்களுடன் தரையில் விழுந்தார்.

தராதராத்தம் பதிதம் தரா ததா ததார தத்ராபி விசித்ரகண்டீ கராம்புஜாப்யாம் கரிகேலகாமிநீ ருதந்தமாதாய ருரோத ஸா ச

அந்த மலையிலிருந்து விழுந்த அவரை பூமி தாங்கினாள்; அங்கேயும், அழகான கழுத்தையுடையவள், யானை போல் நடக்கும் அவள், தன் தாமரைக் கரங்களால் அழுது கொண்டிருந்த முனிவரைத் தழுவி அழுதாள்.