லிங்கபுராணம்

நமஸ்காரஸமாயுக்தம் பகவச்சப்தஸம்யுதம் ஜபேதேவம் ஹி யோ வித்வாந் த்ருவம் ஸ்தாநம் ப்ரபத்யதே

வணக்கத்துடன், 'பகவான்' என்ற சொல்லுடன், மனமாரும் ஜபிப்பவர், அந்த ஞானி த்ருவனுடைய நிலையான இடத்தை அடைவார்.

ததோ தேவாஃ ஸகந்தர்வாஃ ஸித்தாஶ் ச பரமர்ஷயஃ மாத்ரா ஸஹ த்ருவம் ஸர்வே தஸ்மிந் ஸ்தாநே ந்யவேஶயந்

அப்போது எல்லா தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், உயர்ந்த முனிவர்களும், தங்கள் தாய்மார்களுடன் சேர்ந்து, அந்த இடத்தில் உறுதியாக தங்கினார்கள்.

விஷ்ணோராஜ்ஞாம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஜ்யோதிஷாம் ஸ்தாநமாப்தவாந் ஏவம் த்ருவோ மஹாதேஜா த்வாதஶாக்ஷரவித்யயா

விஷ்ணுவின் todayவையை ஏற்று, அந்த ஒளிவீசும் துருவன், பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம், நட்சத்திரங்களுக்குள் உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான்.

அவாப மஹதீம் ஸித்திம் ஏதத்தே கதிதம் மயா

அவன் மிகப் பெரிய Siddhi-யை பெற்றான்; இதை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

தஸ்மாத்யோ வாஸுதேவாய ப்ரணாமம் குருதே நரஃ ஸ யாதி த்ருவஸாலோக்யம் த்ருவத்வம் தஸ்ய தத்ததா

அதனால், யார் வாசுதேவனுக்கு வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் துருவனுடைய உலகை அடைவார்கள்; அவர்களது நிலைமை துருவனைப் போல உறுதியானதாகும்.

தேவாநாம் தாநவாநாம் ச கந்தர்வோரகரக்ஷஸாம் உத்பத்திம் ப்ரூஹி ஸூதாத்ய யதாக்ரமமநுத்தமம்

ஓ சூதா, இப்போது நீ தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரின் சிறந்த தோற்றத்தை ஒழுங்காகக் கூறு.

ஸம்கல்பாத்தர்ஶநாத்ஸ்பர்ஶாத் பூர்வேஷாம் ஸ்ரு'ஷ்டிருச்யதே தக்ஷாத்ப்ராசேதஸாதூர்த்வம் ஸ்ரு'ஷ்டிர்மைதுநஸம்பவா

முன்னொரு காலத்தில் சிந்தனை, பார்வை, தொடுதல் மூலமாக படைப்பு நிகழ்ந்தது; ப்ராசேதஸனாகிய தக்ஷனுக்குப் பிறகு, படைப்பு கலவி மூலம் நடந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

யதா து ஸ்ரு'ஜதஸ்தஸ்ய தேவர்ஷிகணபந்நகாந் ந வ்ரு'த்திமகமல்லோகஸ் ததா மைதுநயோகதஃ

அவன் தேவர்கள், முனிவர்கள், பாம்புகளை உருவாக்கும்போது, உலகங்கள் வளர்ச்சி அடையவில்லை; பின்னர் கலவி மூலம் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.

தக்ஷஃ புத்ரஸஹஸ்ராணி பஞ்ச ஸூத்யாமஜீஜநத் தாம்ஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாபாகாந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

தக்ஷன், பிறப்பால் ஐயாயிரம் மகன்களைப் பெற்றான்; அவர்களைப் பார்த்து, பலவிதமான உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, பெரும் பாக்கியவான் ஆனான்.

நாரதஃ ப்ராஹ ஹர்யஶ்வாந் தக்ஷபுத்ராந் ஸமாகதாந் புவஃ ப்ரமாணம் ஸர்வம் து ஜ்ஞாத்வோர்த்வமத ஏவ ச

நாரதர், தக்ஷனின் மகன்களாகிய ஹர்யஷ்வர்களிடம் கூறினார்: 'நீங்கள் பூமியின் எல்லா அளவையும், மேலும் கீழும் அறிந்து...'

ததஃ ஸ்ரு'ஷ்டிம் விஶேஷேண குருத்வம் முநிஸத்தமாஃ தே து தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரயாதாஃ ஸர்வதோதிஶம்

'அதனால், முனிவர்களே, நீங்கள் படைப்பை விரிவாகச் செய்யுங்கள்.' அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவர்கள் எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள்.

அத்யாபி ந நிவர்தந்தே ஸமுத்ராதிவ ஸிந்தவஃ ஹர்யஶ்வேஷு ச நஷ்டேஷு புநர்தக்ஷஃ ப்ரஜாபதிஃ

இன்றும் அவர்கள் திரும்பவில்லை; நதிகள் கடலுக்குச் செல்லும் போல். ஹர்யஷ்வர்கள் இல்லாமல் போனபோது, உயிர்களின் ஆண்டவனாகிய தக்ஷன் மீண்டும்—

ஸூத்யாமேவ ச புத்ராணாம் ஸஹஸ்ரமஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ ஶபலா நாம தே விப்ராஃ ஸமேதாஃ ஸ்ரு'ஷ்டிஹேதவஃ

அப்பொழுது அந்த ஆண்டவன், பிறப்பால் இன்னொரு ஆயிரம் மகன்களைப் பெற்றான்; அவர்கள் ஶபலா என்று அழைக்கப்பட்டார்கள், முனிவர்களே, படைப்புக்காக ஒன்று கூடியவர்கள்.

நாரதோ ऽநுகதாந்ப்ராஹ புநஸ்தாந்ஸூர்யவர்சஸஃ புவஃ ப்ரமாணம் ஸர்வம் து ஜ்ஞாத்வா ப்ராத்ரூ'ந் புநஃ புநஃ

நாரதர், சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் அந்த ஶபலாக்களுக்கு மீண்டும் கூறினார்: 'நீங்கள் பூமியின் எல்லா அளவையும் அறிந்து, உங்கள் சகோதரர்களை மீண்டும் மீண்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.'

ஆகத்ய வாத ஸ்ரு'ஷ்டிம் வை கரிஷ்யத விஶேஷதஃ தே ऽபி தேநைவ மார்கேண ஜக்முர்ப்ராத்ரு'கதிம் ததா

'நீங்கள் வந்து, பின்னர் படைப்பை விரிவாகச் செய்வீர்கள்.' அவர்களும் அதே வழியில், தங்கள் சகோதரர்கள் போனபடி சென்றார்கள்.

ததஸ்தேஷ்வபி நஷ்டேஷு ஷஷ்டிகந்யாஃ ப்ரஜாபதிஃ வைரிண்யாம் ஜநயாமாஸ தக்ஷஃ ப்ராசேதஸஸ்ததா

அவர்களும் இல்லாமல் போனபோது, ப்ராசேதஸனாகிய பிரஜாபதி தக்ஷன், வைரிணியில் அறுபது மகள்களைப் பெற்றான்.

ப்ராதாத்ஸ தஶகம் தர்மே கஶ்யபாய த்ரயோதஶ விம்ஶத்ஸப்த ச ஸோமாய சதஸ்ரோ ऽரிஷ்டநேமயே

அவர்களில் பத்தைப் தர்மனுக்கு, பதின்மூன்றைப் கஶ்யபனுக்கு, இருபத்தேழைப் சோமனுக்கு, நான்கைப் அரிஷ்டநேமிக்கு கொடுத்தான்.

த்வே சைவ ப்ரு'குபுத்ராய த்வே க்ரு'ஶாஶ்வாய தீமதே த்வே சைவாங்கிரஸே தத்வத் தாஸாம் நாமாநி விஸ்தராத்

இரண்டைப் ப்ருகுவின் மகனுக்கு, இரண்டைப் புத்திசாலியான க்ருஶாஶ்வனுக்கு, அதுபோல் இரண்டைப் அங்கிரசுக்கு கொடுத்தான்; அவற்றின் பெயர்கள் விரிவாக கூறப்பட்டுள்ளன.

ஶ்ரு'ணுத்வம் தேவமாத்ரூ'ணாம் ப்ரஜாவிஸ்தாரமாதிதஃ மருத்வதீ வஸூர் யாமிர் லம்பா பாநுரருந்ததீ

இப்போது, தேவமாதாக்களின் சந்ததியின் விரிவை ஆரம்பத்திலிருந்து கேளுங்கள்: மருத்வதி, வசு, யாமி, லம்பா, பானு, அருந்ததி.

ஸம்கல்பா ச முஹூர்தா ச ஸாத்யா விஶ்வா ச பாமிநீ தர்மபத்ந்யஃ ஸமாக்யாதாஸ் தாஸாம் புத்ராந்வதாமி வஃ

சங்கல்பா, முகூர்த்தா, சாத்யா, விஷ்வா, பாமினி என்ற பெண்கள் தர்மனின் மனைவிகள் என்று அறியப்படுகிறார்கள். இப்போது அவர்களின் மக்களை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

விஶ்வேதேவாஸ்து விஶ்வாயாஃ ஸாத்யா ஸாத்யாநஜீஜநத் மருத்வத்யாம் மருத்வந்தோ வஸோஸ்து வஸவஸ் ததா

விஷ்வாவுக்கு விஷ்வேதேவர்கள் பிறந்தார்கள்; சாத்யாவுக்கு சாத்யர்கள் பிறந்தார்கள்; மருத்வதிக்கு மருத்துகள் பிறந்தார்கள்; வசுவின் மக்களே வசுக்கள்.

பாநோஸ்து பாநவஃ ப்ரோக்தா முஹூர்தாயா முஹூர்தகாஃ லம்பாயா கோஷநாமாநோ நாகவீதிஸ்து யாமிஜஃ

பானுவின் மக்களை பானவர்கள் என்று அழைக்கிறார்கள்; முகூர்த்தாவின் மக்கள் முகூர்த்தர்கள்; லம்பாவுக்கு கோஷநாமனாகும் மகன் பிறந்தான்; நாகவீதி மகனாக யாமிஜன் பிறந்தான்.

ஸம்கல்பாயாஸ்து ஸம்கல்போ வஸுஸர்கம் வதாமி வஃ ஜ்யோதிஷ்மந்தஸ்து யே தேவா வ்யாபகாஃ ஸர்வதோதிஶம்

சங்கல்பாவின் மகன் சங்கல்பன். வசுக்களின் உருவாக்கத்தை நான் சொல்கிறேன். ஒளிவீசும் தேவர்கள், எல்லா திசைகளிலும் பரவி நிற்பவர்கள், வசுக்கள் ஆவர்.

வஸவஸ்தே ஸமாக்யாதாஃ ஸர்வபூதஹிதைஷிணஃ ஆபோ த்ருவஶ் ச ஸோமஶ் ச தரஶ்சைவாநிலோ ऽநலஃ

வசுக்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்ய விரும்புகிறவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் ஆபா, த்ருவன், சோமன், தரன், அனிலன், அனலன்.

ப்ரத்யூஷஶ் ச ப்ரபாஸஶ் ச வஸவோ ऽஷ்டௌ ப்ரகீர்திதாஃ அஜைகபாத் அஹிர்புத்ந்யோ விரூபாக்ஷஃ ஸபைரவஃ

பிரத்யூஷன், பிரபாசன் ஆகியோரும் வசுக்கள்; இவர்கள் எட்டு பேர். அஜைகபாத், அஹிர்புத்ன்யன், விரூபாக்ஷன், சபைரவனும் உள்ளனர்.

ஹரஶ் ச பஹுரூபஶ் ச த்ர்யம்பகஶ் ச ஸுரேஶ்வரஃ ஸாவித்ரஶ் ச ஜயந்தஶ் ச பிநாகீ சாபராஜிதஃ

ஹரன், பகுரூபன், திர்யம்பகன், சுரேஸ்வரன், சாவித்ரன், ஜயந்தன், பினாகி, அபராஜிதன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஏதே ருத்ராஃ ஸமாக்யாதா ஏகாதஶ கணேஶ்வராஃ கஶ்யபஸ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி பத்நீப்யஃ புத்ரபௌத்ரகம்

இவர்கள் பதினொன்று ருத்ரர்கள், கணங்களின் தலைவர்கள். இப்போது கச்யபனின் மனைவிகளுக்கு பிறந்த மகன்கள், பேரர்கள் பற்றி சொல்கிறேன்.

அதிதிஶ் ச திதிஶ்சைவ அரிஷ்டா ஸுரஸா முநிஃ ஸுரபிர் விநதா தாம்ரா தத்வத் க்ரோதவஶா இலா

அதிதி, திதி, அரிஷ்டா, சுரசா, முனி, சுரபி, வினதா, தாம்ரா, அதுபோல் க்ரோதவசா, இலா ஆகியோரும் உள்ளனர்.

கத்ரூஸ்த்விஷா தநுஸ்தத்வத் தாஸாம் புத்ராந்வதாமி வஃ துஷிதா நாம யே தேவாஶ் சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே மநோஃ

கத்ரு, த்விஷா, தனு ஆகியோரும் உள்ளனர். இப்போது அவர்களின் மக்களைச் சொல்கிறேன். சாக்ஷுஷ மனுவின் இடைவேளையில் துஷிதர்கள் என்ற தேவர்கள் பிறந்தார்கள்.