லிங்கபுராணம்

ததஃ ப்ரஶேமுஃ ஸர்வத்ர விக்நரூபாணி தத்ர வை ததோ கருடமாருஹ்ய காலமேகஸமத்யுதிஃ

அப்போது அங்கு எல்லா இடங்களிலும் இருந்த தடைகள் அனைத்தும் நீங்கின; அதன் பின், கருடன் மீது அமர்ந்த, கரிய மேகத்தைப் போல் பிரகாசமாய் விஷ்ணு வந்தார்.

ஸர்வதேவைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஸ்தூயமாநோ மஹர்ஷிபிஃ ஆயயௌ பகவாந்விஷ்ணுஃ த்ருவாந்திகம் அராதிஹா

அனைத்து தேவர்கள் சூழ, மகா முனிவர்கள் புகழ்ந்தபடி, பகவான் விஷ்ணு, பகைவரை அழிப்பவர், த்ருவனிடம் வந்தார்.

ஸமாகதம் விலோக்யாத கோ ऽஸாவித்யேவ சிந்தயந் பிபந்நிவ ஹ்ரு'ஷீகேஶம் நயநாப்யாம் ஜகத்பதிம்

அவர் வருவதைப் பார்த்து, 'இவர் யார்?' என்று எண்ணி, உலகநாதனான ஹ்ருஷீகேசனை கண்களால் பருகும் போல் பார்த்தான்.

ஜபந் ஸ வாஸுதேவேதி த்ருவஸ்தஸ்தௌ மஹாத்யுதிஃ ஶங்கப்ராந்தேந கோவிந்தஃ பஸ்பர்ஶாஸ்யம் ஹி தஸ்ய வை

மிகுந்த ஒளியுடன் த்ருவன் 'வாஸுதேவா' என்று ஜபித்துக் கொண்டிருந்தான்; கோவிந்தன் தன் சங்கு முனையால் அவன் முகத்தைத் தொட்டார்.

ததஃ ஸ பரமம் ஜ்ஞாநம் அவாப்ய புருஷோத்தமம் துஷ்டாவ ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ஸர்வலோகேஶ்வரம் ஹரிம்

அப்போது, பரம ஞானத்தையும் உயர்ந்த பரமனையும் அடைந்து, இரு கைகளையும் கூப்பி, எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவனான ஹரியைப் புகழ்ந்தான்.

ப்ரஸீத தேவதேவேஶ ஶங்கசக்ரகதாதர லோகாத்மந் வேதகுஹ்யாத்மந் த்வாம் ப்ரபந்நோ ऽஸ்மி கேஶவ

தெய்வங்களின் தலைவனே, சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கொண்டவரே, உலகத்தின் ஆத்மாவே, வேத ரகசியங்களை அறிந்தவரே, கேசவா, உமக்கு சரணாக வந்தேன்; தயை செய்.

ந விதுஸ்த்வாம் மஹாத்மாநம் ஸநகாத்யா மஹர்ஷயஃ தத்கதம் த்வாமஹம் வித்யாம் நமஸ்தே புவநேஶ்வர

சனகன் போன்ற பெரிய முனிவர்களும் உன்னை அறிய முடியவில்லை, மகாத்மா; அப்படி இருக்க, நான் எப்படி உன்னை அறிய முடியும்? உலகநாதா, உமக்கு வணக்கம்.

தமாஹ ப்ரஹஸந்விஷ்ணுர் ஏஹி வத்ஸ த்ருவோ பவாந் ஸ்தாநம் த்ருவம் ஸமாஸாத்ய ஜ்யோதிஷாம் அக்ரபுக் பவ

விஷ்ணு சிரித்தபடி சொன்னார்: 'வா, த்ருவா மகனே! நிலையான இடத்தை அடைந்து, நட்சத்திரங்களில் முதன்மை பெறும்.'

மாத்ரா த்வம் ஸஹிதஸ்தத்ர ஜ்யோதிஷாம் ஸ்தாநமாப்நுஹி மத்ஸ்தாநமேதத்பரமம் த்ருவம் நித்யம் ஸுஶோபநம்

அங்கு, உன் தாயுடன் சேர்ந்து, நட்சத்திரங்களின் இடத்தை அடை; இது என் உயர்ந்த, நிலையான, என்றும் அழகான இடம்.

தபஸாராத்ய தேவேஶம் புரா லப்தம் ஹி ஶங்கராத் வாஸுதேவேதி யோ நித்யம் ப்ரணவேந ஸமந்விதம்

முன்பு தவம் செய்து தேவர்களின் தலைவனை வணங்கி, சங்கரனிடமிருந்து இதை பெற்றேன்; யார் எப்போதும் 'வாஸுதேவா' என்ற நாமத்தைப் பிரணவத்துடன் சேர்த்து ஜபிக்கிறாரோ—

நமஸ்காரஸமாயுக்தம் பகவச்சப்தஸம்யுதம் ஜபேதேவம் ஹி யோ வித்வாந் த்ருவம் ஸ்தாநம் ப்ரபத்யதே

வணக்கத்துடன், 'பகவான்' என்ற சொல்லுடன், மனமாரும் ஜபிப்பவர், அந்த ஞானி த்ருவனுடைய நிலையான இடத்தை அடைவார்.

ததோ தேவாஃ ஸகந்தர்வாஃ ஸித்தாஶ் ச பரமர்ஷயஃ மாத்ரா ஸஹ த்ருவம் ஸர்வே தஸ்மிந் ஸ்தாநே ந்யவேஶயந்

அப்போது எல்லா தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், உயர்ந்த முனிவர்களும், தங்கள் தாய்மார்களுடன் சேர்ந்து, அந்த இடத்தில் உறுதியாக தங்கினார்கள்.

விஷ்ணோராஜ்ஞாம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஜ்யோதிஷாம் ஸ்தாநமாப்தவாந் ஏவம் த்ருவோ மஹாதேஜா த்வாதஶாக்ஷரவித்யயா

விஷ்ணுவின் todayவையை ஏற்று, அந்த ஒளிவீசும் துருவன், பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம், நட்சத்திரங்களுக்குள் உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான்.

அவாப மஹதீம் ஸித்திம் ஏதத்தே கதிதம் மயா

அவன் மிகப் பெரிய Siddhi-யை பெற்றான்; இதை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

தஸ்மாத்யோ வாஸுதேவாய ப்ரணாமம் குருதே நரஃ ஸ யாதி த்ருவஸாலோக்யம் த்ருவத்வம் தஸ்ய தத்ததா

அதனால், யார் வாசுதேவனுக்கு வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் துருவனுடைய உலகை அடைவார்கள்; அவர்களது நிலைமை துருவனைப் போல உறுதியானதாகும்.

தேவாநாம் தாநவாநாம் ச கந்தர்வோரகரக்ஷஸாம் உத்பத்திம் ப்ரூஹி ஸூதாத்ய யதாக்ரமமநுத்தமம்

ஓ சூதா, இப்போது நீ தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரின் சிறந்த தோற்றத்தை ஒழுங்காகக் கூறு.

ஸம்கல்பாத்தர்ஶநாத்ஸ்பர்ஶாத் பூர்வேஷாம் ஸ்ரு'ஷ்டிருச்யதே தக்ஷாத்ப்ராசேதஸாதூர்த்வம் ஸ்ரு'ஷ்டிர்மைதுநஸம்பவா

முன்னொரு காலத்தில் சிந்தனை, பார்வை, தொடுதல் மூலமாக படைப்பு நிகழ்ந்தது; ப்ராசேதஸனாகிய தக்ஷனுக்குப் பிறகு, படைப்பு கலவி மூலம் நடந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

யதா து ஸ்ரு'ஜதஸ்தஸ்ய தேவர்ஷிகணபந்நகாந் ந வ்ரு'த்திமகமல்லோகஸ் ததா மைதுநயோகதஃ

அவன் தேவர்கள், முனிவர்கள், பாம்புகளை உருவாக்கும்போது, உலகங்கள் வளர்ச்சி அடையவில்லை; பின்னர் கலவி மூலம் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.

தக்ஷஃ புத்ரஸஹஸ்ராணி பஞ்ச ஸூத்யாமஜீஜநத் தாம்ஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாபாகாந் ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

தக்ஷன், பிறப்பால் ஐயாயிரம் மகன்களைப் பெற்றான்; அவர்களைப் பார்த்து, பலவிதமான உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, பெரும் பாக்கியவான் ஆனான்.

நாரதஃ ப்ராஹ ஹர்யஶ்வாந் தக்ஷபுத்ராந் ஸமாகதாந் புவஃ ப்ரமாணம் ஸர்வம் து ஜ்ஞாத்வோர்த்வமத ஏவ ச

நாரதர், தக்ஷனின் மகன்களாகிய ஹர்யஷ்வர்களிடம் கூறினார்: 'நீங்கள் பூமியின் எல்லா அளவையும், மேலும் கீழும் அறிந்து...'

ததஃ ஸ்ரு'ஷ்டிம் விஶேஷேண குருத்வம் முநிஸத்தமாஃ தே து தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரயாதாஃ ஸர்வதோதிஶம்

'அதனால், முனிவர்களே, நீங்கள் படைப்பை விரிவாகச் செய்யுங்கள்.' அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவர்கள் எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள்.

அத்யாபி ந நிவர்தந்தே ஸமுத்ராதிவ ஸிந்தவஃ ஹர்யஶ்வேஷு ச நஷ்டேஷு புநர்தக்ஷஃ ப்ரஜாபதிஃ

இன்றும் அவர்கள் திரும்பவில்லை; நதிகள் கடலுக்குச் செல்லும் போல். ஹர்யஷ்வர்கள் இல்லாமல் போனபோது, உயிர்களின் ஆண்டவனாகிய தக்ஷன் மீண்டும்—

ஸூத்யாமேவ ச புத்ராணாம் ஸஹஸ்ரமஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ ஶபலா நாம தே விப்ராஃ ஸமேதாஃ ஸ்ரு'ஷ்டிஹேதவஃ

அப்பொழுது அந்த ஆண்டவன், பிறப்பால் இன்னொரு ஆயிரம் மகன்களைப் பெற்றான்; அவர்கள் ஶபலா என்று அழைக்கப்பட்டார்கள், முனிவர்களே, படைப்புக்காக ஒன்று கூடியவர்கள்.

நாரதோ ऽநுகதாந்ப்ராஹ புநஸ்தாந்ஸூர்யவர்சஸஃ புவஃ ப்ரமாணம் ஸர்வம் து ஜ்ஞாத்வா ப்ராத்ரூ'ந் புநஃ புநஃ

நாரதர், சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் அந்த ஶபலாக்களுக்கு மீண்டும் கூறினார்: 'நீங்கள் பூமியின் எல்லா அளவையும் அறிந்து, உங்கள் சகோதரர்களை மீண்டும் மீண்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.'

ஆகத்ய வாத ஸ்ரு'ஷ்டிம் வை கரிஷ்யத விஶேஷதஃ தே ऽபி தேநைவ மார்கேண ஜக்முர்ப்ராத்ரு'கதிம் ததா

'நீங்கள் வந்து, பின்னர் படைப்பை விரிவாகச் செய்வீர்கள்.' அவர்களும் அதே வழியில், தங்கள் சகோதரர்கள் போனபடி சென்றார்கள்.

ததஸ்தேஷ்வபி நஷ்டேஷு ஷஷ்டிகந்யாஃ ப்ரஜாபதிஃ வைரிண்யாம் ஜநயாமாஸ தக்ஷஃ ப்ராசேதஸஸ்ததா

அவர்களும் இல்லாமல் போனபோது, ப்ராசேதஸனாகிய பிரஜாபதி தக்ஷன், வைரிணியில் அறுபது மகள்களைப் பெற்றான்.

ப்ராதாத்ஸ தஶகம் தர்மே கஶ்யபாய த்ரயோதஶ விம்ஶத்ஸப்த ச ஸோமாய சதஸ்ரோ ऽரிஷ்டநேமயே

அவர்களில் பத்தைப் தர்மனுக்கு, பதின்மூன்றைப் கஶ்யபனுக்கு, இருபத்தேழைப் சோமனுக்கு, நான்கைப் அரிஷ்டநேமிக்கு கொடுத்தான்.

த்வே சைவ ப்ரு'குபுத்ராய த்வே க்ரு'ஶாஶ்வாய தீமதே த்வே சைவாங்கிரஸே தத்வத் தாஸாம் நாமாநி விஸ்தராத்

இரண்டைப் ப்ருகுவின் மகனுக்கு, இரண்டைப் புத்திசாலியான க்ருஶாஶ்வனுக்கு, அதுபோல் இரண்டைப் அங்கிரசுக்கு கொடுத்தான்; அவற்றின் பெயர்கள் விரிவாக கூறப்பட்டுள்ளன.

ஶ்ரு'ணுத்வம் தேவமாத்ரூ'ணாம் ப்ரஜாவிஸ்தாரமாதிதஃ மருத்வதீ வஸூர் யாமிர் லம்பா பாநுரருந்ததீ

இப்போது, தேவமாதாக்களின் சந்ததியின் விரிவை ஆரம்பத்திலிருந்து கேளுங்கள்: மருத்வதி, வசு, யாமி, லம்பா, பானு, அருந்ததி.