லிங்கபுராணம்

ருதந்தம் புத்ரமாஹேதம் மாதா ஶோகபரிப்லுதா ஸுருசிர்தயிதா பர்துஸ் தஸ்யாஃ புத்ரோ ऽபி தாத்ரு'ஶஃ

மகன் அழுவதைக் கண்ட தாய், மிகுந்த சோகத்தில் மூழ்கி அவனிடம் பேசினாள். சுருசியும், கணவரின் பிரியமானவளாக, அவளுக்கும் அப்படியான ஒரு மகன் இருந்தான்.

மம த்வம் மந்தபாக்யாயா ஜாதஃ புத்ரோ ऽப்யபாக்யவாந் கிம் ஶோசஸி கிமர்தம் த்வம் ரோதமாநஃ புநஃ புநஃ

நான் குறைபாடுள்ளவளாக பிறந்தவளும், நீயும் அதேபோல் அதிர்ஷ்டமில்லாதவனும்; ஏன் இப்படி வருந்துகிறாய்? ஏன் மீண்டும் மீண்டும் அழுகிறாய்?

ஸம்தப்தஹ்ரு'தயோ பூத்வா மம ஶோகம் கரிஷ்யஸி ஸ்வஸ்தஸ்தாநம் த்ருவம் புத்ர ஸ்வஶக்த்யா த்வம் ஸமாப்நுயாஃ

உன் மனம் துக்கத்தில் சுட்டுப் போனால், என் துக்கம் கூடும். த்ருவா, நீ உன் முயற்சியால் உனக்குரிய இடத்தை அடைய வேண்டும்.

இத்யுக்தஃ ஸ து மாத்ரா வை நிர்ஜகாம ததா வநம் விஶ்வாமித்ரம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணிபத்ய யதாவிதி

அம்மா இப்படிச் சொன்னபின், த்ருவன் காட்டிற்குப் புறப்பட்டான். அங்கு விஸ்வாமித்திரரைப் பார்த்து, மரியாதையுடன் வணங்கினான்.

உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா பகவந் வக்துமர்ஹஸி ஸர்வேஷாமுபரிஸ்தாநம் கேந ப்ராப்ஸ்யாமி ஸத்தம

கை கூப்பி மரியாதையுடன், "பெரியவரே, எல்லோரிலும் உயர்ந்த இடத்தை எவ்வாறு அடையலாம் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்" என்று கேட்டான்.

பிதுரங்கே ஸமாஸீநம் மாதா மாம் ஸுருசிர்முநே வ்யதூநயத்ஸ தம் ராஜா பிதா நோவாச கிம்சந

முனிவரே, நான் தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தபோது, என் தாய் சுருசி என்னை அப்புறப்படுத்தினாள்; அரசனான என் தந்தை எதுவும் சொல்லவில்லை.

ஏதஸ்மாத் காரணாத் ப்ரஹ்மம்ஸ் த்ரஸ்தோ ऽஹம் மாதரம் கதஃ ஸுநீதிராஹ மே மாதா மா க்ரு'தாஃ ஶோகமுத்தமம்

இதற்காகவே, பிரம்மனே, நான் பயந்து தாயிடம் சென்றேன். என் தாய் சுனீதி, "மிகுந்த துக்கத்தில் மூழ்காதே" என்று சொன்னாள்.

ஸ்வகர்மணா பரம் ஸ்தாநம் ப்ராப்துமர்ஹஸி புத்ரக தஸ்யா ஹி வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ்தாநம் தவ மஹாமுநே

"மகனே, நீ உன் செயலால் உயர்ந்த இடத்தை அடைய வேண்டும்" என்று தாய் கூறியதை நான் கேட்டேன். பெரிய முனிவரே, அதுவே உனது இடமாகும்.

ப்ராப்தோ வநமிதம் ப்ரஹ்மந்ந் அத்ய த்வாம் த்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபோ தவ ப்ரஸாதாத் ப்ராப்ஸ்யே ऽஹம் ஸ்தாநமத்புதமுத்தமம்

பிரம்மனே, இன்று இந்த காட்டை வந்தேன்; உம்மை இன்று பார்த்தேன். உமது அருளால், நான் அதிசயமான உயர்ந்த இடத்தை அடைவேன்.

இத்யுக்தஃ ஸ முநிஃ ஶ்ரீமாந் ப்ரஹஸந்ந் இதம் அப்ரவீத் ராஜபுத்ர ஶ்ரு'ணுஷ்வேதம் ஸ்தாநமுத்தமமாப்ஸ்யஸி

இப்படிச் சொன்னபின், அந்த புகழ்பெற்ற முனிவர் சிரித்தபடி, "இளவரசே, கேள்; நீ அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைவாய்" என்றார்.

ஆராத்ய ஜகதாமீஶம் கேஶவம் க்லேஶநாஶநம் தக்ஷிணாங்கபவம் ஶம்போர் மஹாதேவஸ்ய தீமதஃ

உலகங்களின் ஆண்டவனும், துன்பங்களை நீக்குபவருமான கேசவனை, மகாதேவனின் வலது பக்கத்திலிருந்து தோன்றிய ஞானியைக் கருதி, பக்தியுடன் வழிபடு.

ஜப நித்யம் மஹாப்ராஜ்ஞ ஸர்வபாபவிநாஶநம் இஷ்டதம் பரமம் ஶுத்தம் பவித்ரமமலம் பரம்

மிகுந்த ஞானமுள்ளவனே, எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கும், விருப்பங்களைத் தரும், தூய்மையான, புனிதமான, குற்றமற்ற அந்த உயர்ந்த மந்திரத்தை எப்போதும் ஜபி.

ப்ரூஹி மந்த்ரமிமம் திவ்யம் ப்ரணவேந ஸமந்விதம் நமோ ऽஸ்து வாஸுதேவாய இத்யேவம் நியதேந்த்ரியஃ

பிரணவத்துடன் கூடிய இந்த தெய்வீகமான மந்திரத்தைச் சொல்: "வாசுதேவனுக்கு வணக்கம்" என்று, மனமும் உணர்வுகளும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் உச்சரிக்க வேண்டும்.

த்யாயந்ஸநாதநம் விஷ்ணும் ஜபஹோமபராயணஃ இத்யுக்தஃ ப்ரணிபத்யைநம் விஶ்வாமித்ரம் மஹாயஶாஃ

நிலையான விஷ்ணுவை தியானித்து, ஜபம் மற்றும் ஹோமத்தில் மனதை செலுத்தி, அந்த மகா புகழ் பெற்றவர் விஸ்வாமித்திரரிடம் பணிந்து உரைத்தார்.

ப்ராங்முகோ நியதோ பூத்வா ஜஜாப ப்ரீதமாநஸஃ ஶாகமூலபலாஹாரஃ ஸம்வத்ஸரமதந்த்ரிதஃ

கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, கட்டுப்பாட்டுடன், மனதில் மகிழ்ச்சியுடன், கிழங்கு, பழம், காய் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு, ஓயாமல் ஒரு வருடம் ஜபம் செய்தார்.

ஜஜாப மந்த்ரமநிஶம் அஜஸ்ரம் ஸ புநஃ புநஃ வேதாலா ராக்ஷஸா கோராஃ ஸிம்ஹாத்யாஶ் ச மஹாம்ரு'காஃ

அவர் பகல் இரவு இடையறாது, மறுபடியும் மறுபடியும் மந்திரம் ஜபித்தார்; அப்போது பயங்கரமான பேய்கள், ராட்சதர்கள், சிங்கம் போன்ற பெரிய விலங்குகள் அருகில் வந்தன.

தமப்யயுர்மஹாத்மாநம் புத்திமோஹாய பீஷணாஃ ஜபந் ஸ வாஸுதேவேதி ந கிம்சித் ப்ரத்யபத்யத

அந்த பயங்கரமானவர்கள், அவன் மனதை குழப்ப வர, அந்த மகாத்மாவிடம் வந்தார்கள்; ஆனால் அவர் 'வாஸுதேவா' என்று ஜபிக்க, எதிலும் மனம் சலிக்கவில்லை.

ஸுநீதிர் அஸ்ய யா மாதா தஸ்யா ரூபேண ஸம்வ்ரு'தா பிஶாசி ஸமநுப்ராப்தா ருரோத ப்ரு'ஶதுஃகிதா

அவனுடைய தாய் சுனீதி, தன் உருவத்தில் ஒரு பேயாக வந்து, மிகுந்த துக்கத்தில் அழத் தொடங்கினாள்.

மம த்வமேகஃ புத்ரோ ऽஸி கிமர்தம் க்லிஶ்யதே பவாந் மாமநாதாமபஹாய தப ஆஸ்திதவாநஸி

நீ என் ஒரே மகன்; ஏன் இப்படிச் சிரமப்படுகிறாய்? உன் ஆதரவற்ற தாயை விட்டுவிட்டு, ஏன் தவம் மேற்கொண்டாய்?

ஏவமாதீநி வாக்யாநி பாஷமாணாம் மஹாதபாஃ அநிரீக்ஷ்யைவ ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா ஹரேர்நாம ஜஜாப ஸஃ

அவள் இப்படிப் பேசினாலும், அந்த மகா தவசு, அவளை நோக்காமலே, ஆனந்தமுடன் ஹரியின் நாமத்தை ஜபித்துக் கொண்டிருந்தார்.

ததஃ ப்ரஶேமுஃ ஸர்வத்ர விக்நரூபாணி தத்ர வை ததோ கருடமாருஹ்ய காலமேகஸமத்யுதிஃ

அப்போது அங்கு எல்லா இடங்களிலும் இருந்த தடைகள் அனைத்தும் நீங்கின; அதன் பின், கருடன் மீது அமர்ந்த, கரிய மேகத்தைப் போல் பிரகாசமாய் விஷ்ணு வந்தார்.

ஸர்வதேவைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஸ்தூயமாநோ மஹர்ஷிபிஃ ஆயயௌ பகவாந்விஷ்ணுஃ த்ருவாந்திகம் அராதிஹா

அனைத்து தேவர்கள் சூழ, மகா முனிவர்கள் புகழ்ந்தபடி, பகவான் விஷ்ணு, பகைவரை அழிப்பவர், த்ருவனிடம் வந்தார்.

ஸமாகதம் விலோக்யாத கோ ऽஸாவித்யேவ சிந்தயந் பிபந்நிவ ஹ்ரு'ஷீகேஶம் நயநாப்யாம் ஜகத்பதிம்

அவர் வருவதைப் பார்த்து, 'இவர் யார்?' என்று எண்ணி, உலகநாதனான ஹ்ருஷீகேசனை கண்களால் பருகும் போல் பார்த்தான்.

ஜபந் ஸ வாஸுதேவேதி த்ருவஸ்தஸ்தௌ மஹாத்யுதிஃ ஶங்கப்ராந்தேந கோவிந்தஃ பஸ்பர்ஶாஸ்யம் ஹி தஸ்ய வை

மிகுந்த ஒளியுடன் த்ருவன் 'வாஸுதேவா' என்று ஜபித்துக் கொண்டிருந்தான்; கோவிந்தன் தன் சங்கு முனையால் அவன் முகத்தைத் தொட்டார்.

ததஃ ஸ பரமம் ஜ்ஞாநம் அவாப்ய புருஷோத்தமம் துஷ்டாவ ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ஸர்வலோகேஶ்வரம் ஹரிம்

அப்போது, பரம ஞானத்தையும் உயர்ந்த பரமனையும் அடைந்து, இரு கைகளையும் கூப்பி, எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவனான ஹரியைப் புகழ்ந்தான்.

ப்ரஸீத தேவதேவேஶ ஶங்கசக்ரகதாதர லோகாத்மந் வேதகுஹ்யாத்மந் த்வாம் ப்ரபந்நோ ऽஸ்மி கேஶவ

தெய்வங்களின் தலைவனே, சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கொண்டவரே, உலகத்தின் ஆத்மாவே, வேத ரகசியங்களை அறிந்தவரே, கேசவா, உமக்கு சரணாக வந்தேன்; தயை செய்.

ந விதுஸ்த்வாம் மஹாத்மாநம் ஸநகாத்யா மஹர்ஷயஃ தத்கதம் த்வாமஹம் வித்யாம் நமஸ்தே புவநேஶ்வர

சனகன் போன்ற பெரிய முனிவர்களும் உன்னை அறிய முடியவில்லை, மகாத்மா; அப்படி இருக்க, நான் எப்படி உன்னை அறிய முடியும்? உலகநாதா, உமக்கு வணக்கம்.

தமாஹ ப்ரஹஸந்விஷ்ணுர் ஏஹி வத்ஸ த்ருவோ பவாந் ஸ்தாநம் த்ருவம் ஸமாஸாத்ய ஜ்யோதிஷாம் அக்ரபுக் பவ

விஷ்ணு சிரித்தபடி சொன்னார்: 'வா, த்ருவா மகனே! நிலையான இடத்தை அடைந்து, நட்சத்திரங்களில் முதன்மை பெறும்.'

மாத்ரா த்வம் ஸஹிதஸ்தத்ர ஜ்யோதிஷாம் ஸ்தாநமாப்நுஹி மத்ஸ்தாநமேதத்பரமம் த்ருவம் நித்யம் ஸுஶோபநம்

அங்கு, உன் தாயுடன் சேர்ந்து, நட்சத்திரங்களின் இடத்தை அடை; இது என் உயர்ந்த, நிலையான, என்றும் அழகான இடம்.