லிங்கபுராணம்

கதாகதம் மநுஷ்யேண ஜ்யோதிஷாம் மாம்ஸசக்ஷுஷா ஆகமாதநுமாநாச்ச ப்ரத்யக்ஷாதுபபத்திதஃ

ஜோதிடங்களின் வருகை மற்றும் போக்கை, மனிதன் தன் கண்கள், மரபு, ஊகம், நேரடி அனுபவம் மற்றும் விவேகம் மூலம் அறிய வேண்டும்.

பரீக்ஷ்ய நிபுணம் புத்த்யா ஶ்ரத்தாதவ்யம் விபஶ்சிதா சக்ஷுஃ ஶாஸ்த்ரம் ஜலம் லேக்யம் கணிதம் முநிஸத்தமாஃ

கூர்ந்த புத்தியுடன் ஆராய்ந்து, நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும், அறிவாளியே; கண், சாஸ்திரம், நீர், எழுதுதல், கணக்கு — இவை அனைத்தும் முக்கியம், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

பஞ்சைதே ஹேதவோ ஜ்ஞேயா ஜ்யோதிர்மாநவிநிர்ணயே

இந்த ஐந்து காரணங்களும் ஜோதிடங்களின் அளவை தீர்மானிக்க அறியப்பட வேண்டியவை.

கதம் விஷ்ணோஃ ப்ரஸாதாத்வை த்ருவோ புத்திமதாம் வரஃ மேடீபூதோ க்ராஹாணாம் வை வக்துமர்ஹஸி ஸாம்ப்ரதம்

விஷ்ணுவின் அருளால், புத்திசாலிகளில் சிறந்தவன் துருவன், கிரகங்களில் தூணாக எவ்வாறு ஆனான் என்பதை நீ இப்போது சொல்ல வேண்டும்.

ஏதமர்தம் மயா ப்ரு'ஷ்டோ நாநாஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ மார்கண்டேயஃ புரா ப்ராஹ மஹ்யம் ஶுஶ்ரூஷவே த்விஜாஃ

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி, பல்வேறு சாஸ்திரங்களில் தேர்ந்த மார்க்கண்டேயர் ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டார்; அவர் கேட்க ஆவலுடன் இருந்தபோது, நான் அவரிடம் சொன்னேன், த்விஜர்களே.

ஸார்வபௌமோ மஹாதேஜாஃ ஸர்வஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ உத்தாநபாதோ ராஜா வை பாலயாமாஸ மேதிநீம்

முழு உலகுக்கும் அரசனாக, மிகுந்த ஒளியுடன், எல்லா ஆயுதங்களைத் திறம்பட கையாளுவோரில் சிறந்தவன் உத்தானபாதன் இந்த பூமியை நல்ல முறையில் ஆட்சி செய்தான்.

தஸ்ய பார்யாத்வயம் அபூத் ஸுநீதிஃ ஸுருசிஸ் ததா அக்ரஜாயாமபூத்புத்ரஃ ஸுநீத்யாம் து மஹாயஶாஃ

அவனுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தார்கள்; சுனீதி, சுருசி என்பவர்கள். பெரியவளான சுனீதியிலிருந்து புகழ் மிகுந்த ஒரு மகன் பிறந்தான்.

த்ருவோ நாம மஹாப்ராஜ்ஞஃ குலதீபோ மஹாமதிஃ கதாசித் ஸப்தவர்ஷே ऽபி பிதுரங்கம் உபாவிஶத்

த்ருவன் என்ற பெயருடைய அந்த மகன், மிகுந்த ஞானமும் புத்தியும் கொண்டவன், தன் குலத்தின் ஒளியாக இருந்தான். ஒருநாள், ஏழு வயதிலேயே, தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தான்.

ஸுருசிஸ்தம் விநிர்தூய ஸ்வபுத்ரம் ப்ரீதிமாநஸா ந்யவேஶயத்தம் விப்ரேந்த்ரா ஹ்ய் அங்கம் ரூபேண மாநிதா

அப்போது சுருசி, த்ருவனை அப்புறப்படுத்தி, மகிழ்ச்சியுடன் தன் சொந்த மகனை மடியில் அமரவைத்தாள்; அவன் அழகுக்காக மதிப்பும் அளித்தாள்.

அலப்த்வா ஸ பிதுர்தீமாந் அங்கம் துஃகிதமாநஸஃ மாதுஃ ஸமீபமாகம்ய ருரோத ஸ புநஃ புநஃ

தந்தையின் மடியில் அமர முடியாமல், அந்த புத்திசாலி சிறுவன் மனம் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தான். தாயிடம் சென்று மீண்டும் மீண்டும் அழுதான்.

ருதந்தம் புத்ரமாஹேதம் மாதா ஶோகபரிப்லுதா ஸுருசிர்தயிதா பர்துஸ் தஸ்யாஃ புத்ரோ ऽபி தாத்ரு'ஶஃ

மகன் அழுவதைக் கண்ட தாய், மிகுந்த சோகத்தில் மூழ்கி அவனிடம் பேசினாள். சுருசியும், கணவரின் பிரியமானவளாக, அவளுக்கும் அப்படியான ஒரு மகன் இருந்தான்.

மம த்வம் மந்தபாக்யாயா ஜாதஃ புத்ரோ ऽப்யபாக்யவாந் கிம் ஶோசஸி கிமர்தம் த்வம் ரோதமாநஃ புநஃ புநஃ

நான் குறைபாடுள்ளவளாக பிறந்தவளும், நீயும் அதேபோல் அதிர்ஷ்டமில்லாதவனும்; ஏன் இப்படி வருந்துகிறாய்? ஏன் மீண்டும் மீண்டும் அழுகிறாய்?

ஸம்தப்தஹ்ரு'தயோ பூத்வா மம ஶோகம் கரிஷ்யஸி ஸ்வஸ்தஸ்தாநம் த்ருவம் புத்ர ஸ்வஶக்த்யா த்வம் ஸமாப்நுயாஃ

உன் மனம் துக்கத்தில் சுட்டுப் போனால், என் துக்கம் கூடும். த்ருவா, நீ உன் முயற்சியால் உனக்குரிய இடத்தை அடைய வேண்டும்.

இத்யுக்தஃ ஸ து மாத்ரா வை நிர்ஜகாம ததா வநம் விஶ்வாமித்ரம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணிபத்ய யதாவிதி

அம்மா இப்படிச் சொன்னபின், த்ருவன் காட்டிற்குப் புறப்பட்டான். அங்கு விஸ்வாமித்திரரைப் பார்த்து, மரியாதையுடன் வணங்கினான்.

உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா பகவந் வக்துமர்ஹஸி ஸர்வேஷாமுபரிஸ்தாநம் கேந ப்ராப்ஸ்யாமி ஸத்தம

கை கூப்பி மரியாதையுடன், "பெரியவரே, எல்லோரிலும் உயர்ந்த இடத்தை எவ்வாறு அடையலாம் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்" என்று கேட்டான்.

பிதுரங்கே ஸமாஸீநம் மாதா மாம் ஸுருசிர்முநே வ்யதூநயத்ஸ தம் ராஜா பிதா நோவாச கிம்சந

முனிவரே, நான் தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தபோது, என் தாய் சுருசி என்னை அப்புறப்படுத்தினாள்; அரசனான என் தந்தை எதுவும் சொல்லவில்லை.

ஏதஸ்மாத் காரணாத் ப்ரஹ்மம்ஸ் த்ரஸ்தோ ऽஹம் மாதரம் கதஃ ஸுநீதிராஹ மே மாதா மா க்ரு'தாஃ ஶோகமுத்தமம்

இதற்காகவே, பிரம்மனே, நான் பயந்து தாயிடம் சென்றேன். என் தாய் சுனீதி, "மிகுந்த துக்கத்தில் மூழ்காதே" என்று சொன்னாள்.

ஸ்வகர்மணா பரம் ஸ்தாநம் ப்ராப்துமர்ஹஸி புத்ரக தஸ்யா ஹி வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ்தாநம் தவ மஹாமுநே

"மகனே, நீ உன் செயலால் உயர்ந்த இடத்தை அடைய வேண்டும்" என்று தாய் கூறியதை நான் கேட்டேன். பெரிய முனிவரே, அதுவே உனது இடமாகும்.

ப்ராப்தோ வநமிதம் ப்ரஹ்மந்ந் அத்ய த்வாம் த்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபோ தவ ப்ரஸாதாத் ப்ராப்ஸ்யே ऽஹம் ஸ்தாநமத்புதமுத்தமம்

பிரம்மனே, இன்று இந்த காட்டை வந்தேன்; உம்மை இன்று பார்த்தேன். உமது அருளால், நான் அதிசயமான உயர்ந்த இடத்தை அடைவேன்.

இத்யுக்தஃ ஸ முநிஃ ஶ்ரீமாந் ப்ரஹஸந்ந் இதம் அப்ரவீத் ராஜபுத்ர ஶ்ரு'ணுஷ்வேதம் ஸ்தாநமுத்தமமாப்ஸ்யஸி

இப்படிச் சொன்னபின், அந்த புகழ்பெற்ற முனிவர் சிரித்தபடி, "இளவரசே, கேள்; நீ அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைவாய்" என்றார்.

ஆராத்ய ஜகதாமீஶம் கேஶவம் க்லேஶநாஶநம் தக்ஷிணாங்கபவம் ஶம்போர் மஹாதேவஸ்ய தீமதஃ

உலகங்களின் ஆண்டவனும், துன்பங்களை நீக்குபவருமான கேசவனை, மகாதேவனின் வலது பக்கத்திலிருந்து தோன்றிய ஞானியைக் கருதி, பக்தியுடன் வழிபடு.

ஜப நித்யம் மஹாப்ராஜ்ஞ ஸர்வபாபவிநாஶநம் இஷ்டதம் பரமம் ஶுத்தம் பவித்ரமமலம் பரம்

மிகுந்த ஞானமுள்ளவனே, எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கும், விருப்பங்களைத் தரும், தூய்மையான, புனிதமான, குற்றமற்ற அந்த உயர்ந்த மந்திரத்தை எப்போதும் ஜபி.

ப்ரூஹி மந்த்ரமிமம் திவ்யம் ப்ரணவேந ஸமந்விதம் நமோ ऽஸ்து வாஸுதேவாய இத்யேவம் நியதேந்த்ரியஃ

பிரணவத்துடன் கூடிய இந்த தெய்வீகமான மந்திரத்தைச் சொல்: "வாசுதேவனுக்கு வணக்கம்" என்று, மனமும் உணர்வுகளும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் உச்சரிக்க வேண்டும்.

த்யாயந்ஸநாதநம் விஷ்ணும் ஜபஹோமபராயணஃ இத்யுக்தஃ ப்ரணிபத்யைநம் விஶ்வாமித்ரம் மஹாயஶாஃ

நிலையான விஷ்ணுவை தியானித்து, ஜபம் மற்றும் ஹோமத்தில் மனதை செலுத்தி, அந்த மகா புகழ் பெற்றவர் விஸ்வாமித்திரரிடம் பணிந்து உரைத்தார்.

ப்ராங்முகோ நியதோ பூத்வா ஜஜாப ப்ரீதமாநஸஃ ஶாகமூலபலாஹாரஃ ஸம்வத்ஸரமதந்த்ரிதஃ

கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, கட்டுப்பாட்டுடன், மனதில் மகிழ்ச்சியுடன், கிழங்கு, பழம், காய் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு, ஓயாமல் ஒரு வருடம் ஜபம் செய்தார்.

ஜஜாப மந்த்ரமநிஶம் அஜஸ்ரம் ஸ புநஃ புநஃ வேதாலா ராக்ஷஸா கோராஃ ஸிம்ஹாத்யாஶ் ச மஹாம்ரு'காஃ

அவர் பகல் இரவு இடையறாது, மறுபடியும் மறுபடியும் மந்திரம் ஜபித்தார்; அப்போது பயங்கரமான பேய்கள், ராட்சதர்கள், சிங்கம் போன்ற பெரிய விலங்குகள் அருகில் வந்தன.

தமப்யயுர்மஹாத்மாநம் புத்திமோஹாய பீஷணாஃ ஜபந் ஸ வாஸுதேவேதி ந கிம்சித் ப்ரத்யபத்யத

அந்த பயங்கரமானவர்கள், அவன் மனதை குழப்ப வர, அந்த மகாத்மாவிடம் வந்தார்கள்; ஆனால் அவர் 'வாஸுதேவா' என்று ஜபிக்க, எதிலும் மனம் சலிக்கவில்லை.

ஸுநீதிர் அஸ்ய யா மாதா தஸ்யா ரூபேண ஸம்வ்ரு'தா பிஶாசி ஸமநுப்ராப்தா ருரோத ப்ரு'ஶதுஃகிதா

அவனுடைய தாய் சுனீதி, தன் உருவத்தில் ஒரு பேயாக வந்து, மிகுந்த துக்கத்தில் அழத் தொடங்கினாள்.

மம த்வமேகஃ புத்ரோ ऽஸி கிமர்தம் க்லிஶ்யதே பவாந் மாமநாதாமபஹாய தப ஆஸ்திதவாநஸி

நீ என் ஒரே மகன்; ஏன் இப்படிச் சிரமப்படுகிறாய்? உன் ஆதரவற்ற தாயை விட்டுவிட்டு, ஏன் தவம் மேற்கொண்டாய்?