லிங்கபுராணம்

தாராக்ரஹாணாம் ஶுக்ரஸ்து கேதூநாம் சாபி தூமவாந் த்ருவஃ கில க்ரஹாணாம் து விபக்தாநாம் சதுர்திஶம்

நட்சத்திரங்களிலும் கிரகங்களிலும் சுக்கிரன் சிறந்தவன்; துமகேது என்று அழைக்கப்படும் கிரகங்களில் சிறந்தவன்; நான்கு திசைகளிலும் நிலை கொண்ட கிரகங்களில் துருவ நட்சத்திரம் முதன்மை பெறுகிறது.

நக்ஷத்ராணாம் ஶ்ரவிஷ்டா ஸ்யாத் அயநாநாம் ததோத்தரம் வர்ஷாணாம் சைவ பஞ்சாநாம் ஆத்யஃ ஸம்வத்ஸரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

நட்சத்திரங்களில் திருவோணம் சிறந்தது; அயனங்களில் வடக்கு அயனம் சிறந்தது; ஐந்து ஆண்டுகளில் முதல் ஆண்டு முக்கியமானது என்று கூறப்படுகிறது.

ரு'தூநாம் ஶிஶிரஶ்சாபி மாஸாநாம் மாக உச்யதே பக்ஷாணாம் ஶுக்லபக்ஷஸ்து திதீநாம் ப்ரதிபத்ததா

காலங்களில் சிஷிரம் சிறந்தது; மாதங்களில் மாதம் மகம் சிறந்தது; இருபதிகளில் வளர்பிறை சிறந்தது; திதிகளில் பிரதமை சிறந்தது.

அஹோராத்ரவிபாகாநாம் அஹஶ்சாதிஃ ப்ரகீர்திதஃ முஹூர்தாநாம் ததைவாதிர் முஹூர்தோ ருத்ரதைவதஃ

பகலும் இரவும் என்ற பிரிவுகளில் பகல் ஆரம்பம் என்று கூறப்படுகிறது; முகூர்த்தங்களில் முதலாவது முகூர்த்தம் ருத்ரனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.

க்ஷணஶ்சாபி நிமேஷாதிஃ காலஃ காலவிதாம் வராஃ ஶ்ரவணாந்தம் தநிஷ்டாதி யுகம் ஸ்யாத்பஞ்சவார்ஷிகம்

நொடிகளில் நிமிஷம் ஆரம்பம்; காலத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, ஸ்ரவண நட்சத்திரம் முடிவிலிருந்து தனிஷ்டை தொடக்கம் வரை ஐந்து ஆண்டுகள் ஒரு யுகமாகக் கருதப்படுகிறது.

பாநோர்கதிவிஶேஷேண சக்ரவத்பரிவர்ததே திவாகரஃ ஸ்ம்ரு'தஸ்தஸ்மாத் காலக்ரு'த்விபுரீஶ்வரஃ

சூரியனின் தனிப்பட்ட இயக்கத்தால், பகலை உருவாக்கும் சூரியன் சக்கரம் போல் சுற்றுகிறான்; அதனால் அவன் காலத்தை உருவாக்கும் இறைவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

சதுர்விதாநாம் பூதாநாம் ப்ரவர்தகநிவர்தகஃ தஸ்யாபி பகவாந் ருத்ரஃ ஸாக்ஷாத்தேவஃ ப்ரவர்தகஃ

நான்கு வகையான உயிர்களின் தோற்றத்துக்கும் மறைவுக்கும் காரணம் அவனே; அவனுக்கே பகவான் ருத்ரன் நேரடியாக காரணமாக இருக்கிறார்.

இத்யேஷ ஜ்யோதிஷாமேவம் ஸம்நிவேஶோ ऽர்தநிஶ்சயஃ லோகஸம்வ்யவஹாரார்தம் மஹாதேவேந நிர்மிதஃ

இவ்வாறு இந்த ஜோதிடங்களின் அமைப்பும், அவற்றின் பொருள் தீர்மானமும், உலக வாழ்க்கைக்காக மகாதேவன் ஏற்படுத்தியவையாகும்.

புத்திபூர்வம் பகவதா கல்பாதௌ ஸம்ப்ரவர்திதஃ ஸ ஆஶ்ரயோ ऽபிமாநீ ச ஸர்வஸ்ய ஜ்யோதிராத்மகஃ

கற்பத்தின் தொடக்கத்தில், பகவான் முன்கூட்டியே யோசித்து இதை இயக்கினார்; அவர் எல்லாவித ஜோதிகளுக்கும் ஆதாரமும், அதனுடைய தலைவரும், ஒளியின் சாரமும் ஆவார்.

ஏகரூபப்ரதாநஸ்ய பரிணாமோ ऽயமத்புதஃ நைஷ ஶக்யஃ ப்ரஸம்க்யாதும் யாதாதத்யேந கேநசித்

ஒரே ஒரு மூல வடிவத்தின் இந்த அதிசயமான மாற்றம், யாராலும் முற்றிலும் எண்ணிப் பார்க்க முடியாதது.

கதாகதம் மநுஷ்யேண ஜ்யோதிஷாம் மாம்ஸசக்ஷுஷா ஆகமாதநுமாநாச்ச ப்ரத்யக்ஷாதுபபத்திதஃ

ஜோதிடங்களின் வருகை மற்றும் போக்கை, மனிதன் தன் கண்கள், மரபு, ஊகம், நேரடி அனுபவம் மற்றும் விவேகம் மூலம் அறிய வேண்டும்.

பரீக்ஷ்ய நிபுணம் புத்த்யா ஶ்ரத்தாதவ்யம் விபஶ்சிதா சக்ஷுஃ ஶாஸ்த்ரம் ஜலம் லேக்யம் கணிதம் முநிஸத்தமாஃ

கூர்ந்த புத்தியுடன் ஆராய்ந்து, நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும், அறிவாளியே; கண், சாஸ்திரம், நீர், எழுதுதல், கணக்கு — இவை அனைத்தும் முக்கியம், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

பஞ்சைதே ஹேதவோ ஜ்ஞேயா ஜ்யோதிர்மாநவிநிர்ணயே

இந்த ஐந்து காரணங்களும் ஜோதிடங்களின் அளவை தீர்மானிக்க அறியப்பட வேண்டியவை.

கதம் விஷ்ணோஃ ப்ரஸாதாத்வை த்ருவோ புத்திமதாம் வரஃ மேடீபூதோ க்ராஹாணாம் வை வக்துமர்ஹஸி ஸாம்ப்ரதம்

விஷ்ணுவின் அருளால், புத்திசாலிகளில் சிறந்தவன் துருவன், கிரகங்களில் தூணாக எவ்வாறு ஆனான் என்பதை நீ இப்போது சொல்ல வேண்டும்.

ஏதமர்தம் மயா ப்ரு'ஷ்டோ நாநாஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ மார்கண்டேயஃ புரா ப்ராஹ மஹ்யம் ஶுஶ்ரூஷவே த்விஜாஃ

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி, பல்வேறு சாஸ்திரங்களில் தேர்ந்த மார்க்கண்டேயர் ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டார்; அவர் கேட்க ஆவலுடன் இருந்தபோது, நான் அவரிடம் சொன்னேன், த்விஜர்களே.

ஸார்வபௌமோ மஹாதேஜாஃ ஸர்வஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ உத்தாநபாதோ ராஜா வை பாலயாமாஸ மேதிநீம்

முழு உலகுக்கும் அரசனாக, மிகுந்த ஒளியுடன், எல்லா ஆயுதங்களைத் திறம்பட கையாளுவோரில் சிறந்தவன் உத்தானபாதன் இந்த பூமியை நல்ல முறையில் ஆட்சி செய்தான்.

தஸ்ய பார்யாத்வயம் அபூத் ஸுநீதிஃ ஸுருசிஸ் ததா அக்ரஜாயாமபூத்புத்ரஃ ஸுநீத்யாம் து மஹாயஶாஃ

அவனுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தார்கள்; சுனீதி, சுருசி என்பவர்கள். பெரியவளான சுனீதியிலிருந்து புகழ் மிகுந்த ஒரு மகன் பிறந்தான்.

த்ருவோ நாம மஹாப்ராஜ்ஞஃ குலதீபோ மஹாமதிஃ கதாசித் ஸப்தவர்ஷே ऽபி பிதுரங்கம் உபாவிஶத்

த்ருவன் என்ற பெயருடைய அந்த மகன், மிகுந்த ஞானமும் புத்தியும் கொண்டவன், தன் குலத்தின் ஒளியாக இருந்தான். ஒருநாள், ஏழு வயதிலேயே, தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தான்.

ஸுருசிஸ்தம் விநிர்தூய ஸ்வபுத்ரம் ப்ரீதிமாநஸா ந்யவேஶயத்தம் விப்ரேந்த்ரா ஹ்ய் அங்கம் ரூபேண மாநிதா

அப்போது சுருசி, த்ருவனை அப்புறப்படுத்தி, மகிழ்ச்சியுடன் தன் சொந்த மகனை மடியில் அமரவைத்தாள்; அவன் அழகுக்காக மதிப்பும் அளித்தாள்.

அலப்த்வா ஸ பிதுர்தீமாந் அங்கம் துஃகிதமாநஸஃ மாதுஃ ஸமீபமாகம்ய ருரோத ஸ புநஃ புநஃ

தந்தையின் மடியில் அமர முடியாமல், அந்த புத்திசாலி சிறுவன் மனம் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தான். தாயிடம் சென்று மீண்டும் மீண்டும் அழுதான்.

ருதந்தம் புத்ரமாஹேதம் மாதா ஶோகபரிப்லுதா ஸுருசிர்தயிதா பர்துஸ் தஸ்யாஃ புத்ரோ ऽபி தாத்ரு'ஶஃ

மகன் அழுவதைக் கண்ட தாய், மிகுந்த சோகத்தில் மூழ்கி அவனிடம் பேசினாள். சுருசியும், கணவரின் பிரியமானவளாக, அவளுக்கும் அப்படியான ஒரு மகன் இருந்தான்.

மம த்வம் மந்தபாக்யாயா ஜாதஃ புத்ரோ ऽப்யபாக்யவாந் கிம் ஶோசஸி கிமர்தம் த்வம் ரோதமாநஃ புநஃ புநஃ

நான் குறைபாடுள்ளவளாக பிறந்தவளும், நீயும் அதேபோல் அதிர்ஷ்டமில்லாதவனும்; ஏன் இப்படி வருந்துகிறாய்? ஏன் மீண்டும் மீண்டும் அழுகிறாய்?

ஸம்தப்தஹ்ரு'தயோ பூத்வா மம ஶோகம் கரிஷ்யஸி ஸ்வஸ்தஸ்தாநம் த்ருவம் புத்ர ஸ்வஶக்த்யா த்வம் ஸமாப்நுயாஃ

உன் மனம் துக்கத்தில் சுட்டுப் போனால், என் துக்கம் கூடும். த்ருவா, நீ உன் முயற்சியால் உனக்குரிய இடத்தை அடைய வேண்டும்.

இத்யுக்தஃ ஸ து மாத்ரா வை நிர்ஜகாம ததா வநம் விஶ்வாமித்ரம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணிபத்ய யதாவிதி

அம்மா இப்படிச் சொன்னபின், த்ருவன் காட்டிற்குப் புறப்பட்டான். அங்கு விஸ்வாமித்திரரைப் பார்த்து, மரியாதையுடன் வணங்கினான்.

உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா பகவந் வக்துமர்ஹஸி ஸர்வேஷாமுபரிஸ்தாநம் கேந ப்ராப்ஸ்யாமி ஸத்தம

கை கூப்பி மரியாதையுடன், "பெரியவரே, எல்லோரிலும் உயர்ந்த இடத்தை எவ்வாறு அடையலாம் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்" என்று கேட்டான்.

பிதுரங்கே ஸமாஸீநம் மாதா மாம் ஸுருசிர்முநே வ்யதூநயத்ஸ தம் ராஜா பிதா நோவாச கிம்சந

முனிவரே, நான் தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தபோது, என் தாய் சுருசி என்னை அப்புறப்படுத்தினாள்; அரசனான என் தந்தை எதுவும் சொல்லவில்லை.

ஏதஸ்மாத் காரணாத் ப்ரஹ்மம்ஸ் த்ரஸ்தோ ऽஹம் மாதரம் கதஃ ஸுநீதிராஹ மே மாதா மா க்ரு'தாஃ ஶோகமுத்தமம்

இதற்காகவே, பிரம்மனே, நான் பயந்து தாயிடம் சென்றேன். என் தாய் சுனீதி, "மிகுந்த துக்கத்தில் மூழ்காதே" என்று சொன்னாள்.

ஸ்வகர்மணா பரம் ஸ்தாநம் ப்ராப்துமர்ஹஸி புத்ரக தஸ்யா ஹி வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ்தாநம் தவ மஹாமுநே

"மகனே, நீ உன் செயலால் உயர்ந்த இடத்தை அடைய வேண்டும்" என்று தாய் கூறியதை நான் கேட்டேன். பெரிய முனிவரே, அதுவே உனது இடமாகும்.

ப்ராப்தோ வநமிதம் ப்ரஹ்மந்ந் அத்ய த்வாம் த்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபோ தவ ப்ரஸாதாத் ப்ராப்ஸ்யே ऽஹம் ஸ்தாநமத்புதமுத்தமம்

பிரம்மனே, இன்று இந்த காட்டை வந்தேன்; உம்மை இன்று பார்த்தேன். உமது அருளால், நான் அதிசயமான உயர்ந்த இடத்தை அடைவேன்.