லிங்கபுராணம்

விஶாகாஸு ஸமுத்பந்நோ க்ரஹாணாம் ப்ரதமோ க்ரஹஃ த்விஷிமாந் தர்மபுத்ரஸ்து ஸோமோ தேவோ வஸுஸ்து ஸஃ

விசாகா நட்சத்திரத்தில் பிறந்தவன் கிரகங்களில் முதன்மையானவன், ஒளிரும், தர்மபுத்திரன்; சோமன் தேவன் வசுவாக இருக்கிறார்.

ஶீதரஶ்மிஃ ஸமுத்பந்நஃ க்ரு'த்திகாஸு நிஶாகரஃ ஷோடஶார்சிர்ப்ரு'கோஃ புத்ரஃ ஶுக்ரஃ ஸூர்யாதநந்தரம்

குளிர்ந்த கதிர்கள் உடையவன், இரவை உருவாக்குபவன், கிருத்திகை நட்சத்திரத்தில் பிறந்தான்; பதினாறு கதிர்கள் உடைய பார்கவனின் மகன் சுக்கிரன், சூரியனைத் தொடர்ந்து வந்தான்.

தாராக்ரஹாணாம் ப்ரவரஸ் திஷ்யே க்ஷேத்ரே ஸமுத்திதஃ க்ரஹஶ்சாங்கிரஸஃ புத்ரோ த்வாதஶார்சிர்ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ

விண்மீன் கிரகங்களில் சிறந்தவன் திஷ்ய நட்சத்திரத்தில் தோன்றினான்; அங்கிரஸின் மகனாகிய பன்னிரண்டு கதிர்கள் உடைய ப்ருஹஸ்பதி கிரகமாக பிறந்தான்.

பால்குநீஷு ஸமுத்பந்நஃ பூர்வாக்யாஸு ஜகத்குருஃ நவார்சிர்லோஹிதாங்கஶ் ச ப்ரஜாபதிஸுதோ க்ரஹஃ

பூர்வ பாகுணி நட்சத்திரத்தில் பிறந்தான் உலகுக்குத் தெய்வாசிரியர்; ஒன்பது கதிர்கள் உடைய சிவந்த உடலுடன், ப்ரஜாபதியின் மகனாகிய கிரகமாக எழுந்தான்.

ஆஷாடாஸ்விஹ பூர்வாஸு ஸமுத்பந்ந இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ரேவதீஷ்வேவ ஸப்தார்சிஃஸ்தாநே ஸௌரிஃ ஶநைஶ்சரஃ

பூர்வ ஆஷாட நட்சத்திரத்தில் கிரகம் பிறந்ததாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; ரேவதி நட்சத்திரத்தில், ஏழு கதிர்கள் உடைய இடத்தில், சௌரி எனும் சனேசுவரன் நிலை பெற்றான்.

ஸௌம்யோ புதோ தநிஷ்டாஸு பஞ்சார்சிர் உதிதோ க்ரஹஃ தமோமயோ ம்ரு'த்யுஸுதஃ ப்ரஜாக்ஷயகரஃ ஶிகீ

சௌம்யன் புதன் தனிஷ்டா நட்சத்திரத்தில், ஐந்து கதிர்கள் உடைய கிரகமாக உதித்தான்; இருளால் ஆனவன், மரணத்தின் மகன், உயிர்களை அழிப்பவன், சிகி பிறந்தான்.

ஆஶ்லேஷாஸு ஸமுத்பந்நஃ ஸர்வஹாரீ மஹாக்ரஹஃ ததா ஸ்வநாமதேயேஷு தாக்ஷாயண்யஃ ஸமுத்திதாஃ

ஆசிலேஷா நட்சத்திரத்தில் எல்லாவற்றையும் விழுங்கும் பெரிய கிரகம் பிறந்தான்; அதுபோல், தக்ஷனின் மகளிரும் தமக்கு பெயரிடப்பட்ட நட்சத்திரங்களில் தோன்றினார்கள்.

தமோவீர்யமயோ ராஹுஃ ப்ரக்ரு'த்யா க்ரு'ஷ்ணமண்டலஃ பரணீஷு ஸமுத்பந்நோ க்ரஹஶ்சந்த்ரார்கமர்தநஃ

இருள் தன்மையால் ஆன ராகு, இயல்பாகவே கருப்பு வட்டம் போல் இருக்கிறான். அவன் பரணி நட்சத்திரத்தில் பிறந்தவன்; சந்திரனையும் சூரியனையும் தொந்தரவு செய்யும் கிரகமாக உள்ளான்.

ஏதே தாரா க்ரஹாஶ்சாபி போத்தவ்யா பார்கவாதயஃ ஜந்மநக்ஷத்ரபீடாஸு யாந்தி வைகுண்யதாம் யதஃ

இந்த நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும், பார்கவன் முதலானவை, பிறப்பில் நடக்கும் நட்சத்திரங்களின் பாதிப்புகளால் தீமை தரக்கூடியவை என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும்.

முச்யதே தேந தோஷேண ததஸ்தத்க்ரஹபக்திதஃ ஸர்வக்ரஹாணாமேதேஷாம் ஆதிராதித்ய உச்யதே

அந்த கிரகத்தை பக்தியுடன் வணங்கினால் அந்த குறை நீங்கும்; இந்த எல்லா கிரகங்களிலும் சூரியன் முதன்மையானவன் என்று கூறப்படுகிறது.

தாராக்ரஹாணாம் ஶுக்ரஸ்து கேதூநாம் சாபி தூமவாந் த்ருவஃ கில க்ரஹாணாம் து விபக்தாநாம் சதுர்திஶம்

நட்சத்திரங்களிலும் கிரகங்களிலும் சுக்கிரன் சிறந்தவன்; துமகேது என்று அழைக்கப்படும் கிரகங்களில் சிறந்தவன்; நான்கு திசைகளிலும் நிலை கொண்ட கிரகங்களில் துருவ நட்சத்திரம் முதன்மை பெறுகிறது.

நக்ஷத்ராணாம் ஶ்ரவிஷ்டா ஸ்யாத் அயநாநாம் ததோத்தரம் வர்ஷாணாம் சைவ பஞ்சாநாம் ஆத்யஃ ஸம்வத்ஸரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

நட்சத்திரங்களில் திருவோணம் சிறந்தது; அயனங்களில் வடக்கு அயனம் சிறந்தது; ஐந்து ஆண்டுகளில் முதல் ஆண்டு முக்கியமானது என்று கூறப்படுகிறது.

ரு'தூநாம் ஶிஶிரஶ்சாபி மாஸாநாம் மாக உச்யதே பக்ஷாணாம் ஶுக்லபக்ஷஸ்து திதீநாம் ப்ரதிபத்ததா

காலங்களில் சிஷிரம் சிறந்தது; மாதங்களில் மாதம் மகம் சிறந்தது; இருபதிகளில் வளர்பிறை சிறந்தது; திதிகளில் பிரதமை சிறந்தது.

அஹோராத்ரவிபாகாநாம் அஹஶ்சாதிஃ ப்ரகீர்திதஃ முஹூர்தாநாம் ததைவாதிர் முஹூர்தோ ருத்ரதைவதஃ

பகலும் இரவும் என்ற பிரிவுகளில் பகல் ஆரம்பம் என்று கூறப்படுகிறது; முகூர்த்தங்களில் முதலாவது முகூர்த்தம் ருத்ரனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.

க்ஷணஶ்சாபி நிமேஷாதிஃ காலஃ காலவிதாம் வராஃ ஶ்ரவணாந்தம் தநிஷ்டாதி யுகம் ஸ்யாத்பஞ்சவார்ஷிகம்

நொடிகளில் நிமிஷம் ஆரம்பம்; காலத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, ஸ்ரவண நட்சத்திரம் முடிவிலிருந்து தனிஷ்டை தொடக்கம் வரை ஐந்து ஆண்டுகள் ஒரு யுகமாகக் கருதப்படுகிறது.

பாநோர்கதிவிஶேஷேண சக்ரவத்பரிவர்ததே திவாகரஃ ஸ்ம்ரு'தஸ்தஸ்மாத் காலக்ரு'த்விபுரீஶ்வரஃ

சூரியனின் தனிப்பட்ட இயக்கத்தால், பகலை உருவாக்கும் சூரியன் சக்கரம் போல் சுற்றுகிறான்; அதனால் அவன் காலத்தை உருவாக்கும் இறைவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

சதுர்விதாநாம் பூதாநாம் ப்ரவர்தகநிவர்தகஃ தஸ்யாபி பகவாந் ருத்ரஃ ஸாக்ஷாத்தேவஃ ப்ரவர்தகஃ

நான்கு வகையான உயிர்களின் தோற்றத்துக்கும் மறைவுக்கும் காரணம் அவனே; அவனுக்கே பகவான் ருத்ரன் நேரடியாக காரணமாக இருக்கிறார்.

இத்யேஷ ஜ்யோதிஷாமேவம் ஸம்நிவேஶோ ऽர்தநிஶ்சயஃ லோகஸம்வ்யவஹாரார்தம் மஹாதேவேந நிர்மிதஃ

இவ்வாறு இந்த ஜோதிடங்களின் அமைப்பும், அவற்றின் பொருள் தீர்மானமும், உலக வாழ்க்கைக்காக மகாதேவன் ஏற்படுத்தியவையாகும்.

புத்திபூர்வம் பகவதா கல்பாதௌ ஸம்ப்ரவர்திதஃ ஸ ஆஶ்ரயோ ऽபிமாநீ ச ஸர்வஸ்ய ஜ்யோதிராத்மகஃ

கற்பத்தின் தொடக்கத்தில், பகவான் முன்கூட்டியே யோசித்து இதை இயக்கினார்; அவர் எல்லாவித ஜோதிகளுக்கும் ஆதாரமும், அதனுடைய தலைவரும், ஒளியின் சாரமும் ஆவார்.

ஏகரூபப்ரதாநஸ்ய பரிணாமோ ऽயமத்புதஃ நைஷ ஶக்யஃ ப்ரஸம்க்யாதும் யாதாதத்யேந கேநசித்

ஒரே ஒரு மூல வடிவத்தின் இந்த அதிசயமான மாற்றம், யாராலும் முற்றிலும் எண்ணிப் பார்க்க முடியாதது.

கதாகதம் மநுஷ்யேண ஜ்யோதிஷாம் மாம்ஸசக்ஷுஷா ஆகமாதநுமாநாச்ச ப்ரத்யக்ஷாதுபபத்திதஃ

ஜோதிடங்களின் வருகை மற்றும் போக்கை, மனிதன் தன் கண்கள், மரபு, ஊகம், நேரடி அனுபவம் மற்றும் விவேகம் மூலம் அறிய வேண்டும்.

பரீக்ஷ்ய நிபுணம் புத்த்யா ஶ்ரத்தாதவ்யம் விபஶ்சிதா சக்ஷுஃ ஶாஸ்த்ரம் ஜலம் லேக்யம் கணிதம் முநிஸத்தமாஃ

கூர்ந்த புத்தியுடன் ஆராய்ந்து, நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும், அறிவாளியே; கண், சாஸ்திரம், நீர், எழுதுதல், கணக்கு — இவை அனைத்தும் முக்கியம், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.

பஞ்சைதே ஹேதவோ ஜ்ஞேயா ஜ்யோதிர்மாநவிநிர்ணயே

இந்த ஐந்து காரணங்களும் ஜோதிடங்களின் அளவை தீர்மானிக்க அறியப்பட வேண்டியவை.

கதம் விஷ்ணோஃ ப்ரஸாதாத்வை த்ருவோ புத்திமதாம் வரஃ மேடீபூதோ க்ராஹாணாம் வை வக்துமர்ஹஸி ஸாம்ப்ரதம்

விஷ்ணுவின் அருளால், புத்திசாலிகளில் சிறந்தவன் துருவன், கிரகங்களில் தூணாக எவ்வாறு ஆனான் என்பதை நீ இப்போது சொல்ல வேண்டும்.

ஏதமர்தம் மயா ப்ரு'ஷ்டோ நாநாஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ மார்கண்டேயஃ புரா ப்ராஹ மஹ்யம் ஶுஶ்ரூஷவே த்விஜாஃ

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி, பல்வேறு சாஸ்திரங்களில் தேர்ந்த மார்க்கண்டேயர் ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டார்; அவர் கேட்க ஆவலுடன் இருந்தபோது, நான் அவரிடம் சொன்னேன், த்விஜர்களே.

ஸார்வபௌமோ மஹாதேஜாஃ ஸர்வஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ உத்தாநபாதோ ராஜா வை பாலயாமாஸ மேதிநீம்

முழு உலகுக்கும் அரசனாக, மிகுந்த ஒளியுடன், எல்லா ஆயுதங்களைத் திறம்பட கையாளுவோரில் சிறந்தவன் உத்தானபாதன் இந்த பூமியை நல்ல முறையில் ஆட்சி செய்தான்.

தஸ்ய பார்யாத்வயம் அபூத் ஸுநீதிஃ ஸுருசிஸ் ததா அக்ரஜாயாமபூத்புத்ரஃ ஸுநீத்யாம் து மஹாயஶாஃ

அவனுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தார்கள்; சுனீதி, சுருசி என்பவர்கள். பெரியவளான சுனீதியிலிருந்து புகழ் மிகுந்த ஒரு மகன் பிறந்தான்.

த்ருவோ நாம மஹாப்ராஜ்ஞஃ குலதீபோ மஹாமதிஃ கதாசித் ஸப்தவர்ஷே ऽபி பிதுரங்கம் உபாவிஶத்

த்ருவன் என்ற பெயருடைய அந்த மகன், மிகுந்த ஞானமும் புத்தியும் கொண்டவன், தன் குலத்தின் ஒளியாக இருந்தான். ஒருநாள், ஏழு வயதிலேயே, தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தான்.

ஸுருசிஸ்தம் விநிர்தூய ஸ்வபுத்ரம் ப்ரீதிமாநஸா ந்யவேஶயத்தம் விப்ரேந்த்ரா ஹ்ய் அங்கம் ரூபேண மாநிதா

அப்போது சுருசி, த்ருவனை அப்புறப்படுத்தி, மகிழ்ச்சியுடன் தன் சொந்த மகனை மடியில் அமரவைத்தாள்; அவன் அழகுக்காக மதிப்பும் அளித்தாள்.