லிங்கபுராணம்

ஏவம் ரஶ்மிஸஹஸ்ரம் தத் ஸௌரம் லோகார்தஸாதகம் பித்யதே லோகமாஸாத்ய ஜலஶீதோஷ்ணநிஃஸ்ரவம்

இவ்வாறு, அந்த ஆயிரம் கதிர்கள் கொண்ட சூரிய சக்தி உலகங்களின் நன்மைக்காக செயல்படுகிறது; அவை உலகங்களை எட்டி, நீர் வழியாக குளிரும் வெப்பமும் வெளியிடுகின்றன.

இத்யேதந்மண்டலம் ஶுக்லம் பாஸ்வரம் ஸூர்யஸம்ஜ்ஞிதம் நக்ஷத்ரக்ரஹஸோமாநாம் ப்ரதிஷ்டாயோநிரேவ ச

இந்த பிரகாசமான, ஒளிரும் வட்டம் 'சூரியன்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது நக்ஷத்திரங்கள், கிரகங்கள், சந்திரன் ஆகியவற்றின் ஆதாரம் மற்றும் ஆரம்பம்.

சந்த்ரரு'க்ஷக்ரஹாஃ ஸர்வே விஜ்ஞேயாஃ ஸூர்யஸம்பவாஃ நக்ஷத்ராதிபதிஃ ஸோமோ நயநம் வாமமீஶிதுஃ

சந்திரன், நக்ஷத்திரங்கள், கிரகங்கள் அனைத்தும் சூரியனிலிருந்து தோன்றியவை என்று அறிய வேண்டும்; நக்ஷத்திரங்களின் அதிபதி சோமன், ஆண்டவரின் இடது கண் ஆவார்.

நயநம் சைவம் ஈஶஸ்ய தக்ஷிணம் பாஸ்கரஃ ஸ்வயம் தேஷாம் ஜநாநாம் லோகே ऽஸ்மிந் நயநம் நயதே யதஃ

அதேபோல், ஆண்டவரின் வலது கண் சூரியனே; இந்த உலகில், அவர்களின் பார்வை எல்லா உயிர்களையும் வழிநடத்துகிறது.

ஶேஷாஃ பஞ்ச க்ரஹா ஜ்ஞேயா ஈஶ்வராஃ காமசாரிணஃ பட்யதே சாக்நிராதித்ய உதகம் சந்த்ரமாஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

மீதமுள்ள ஐந்து கிரகங்கள் சுயாதீனமாகச் செயல்படும் அரசர்களாக அறியப்பட வேண்டும்; அக்கிரகங்களில், அக்னி, சூரியன், நீர், சந்திரன் ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன.

ஶேஷாணாம் ப்ரக்ரு'திம் ஸம்யக் வக்ஷ்யமாணாம் நிபோதத ஸுரஸேநாபதிஃ ஸ்கந்தஃ பட்யதே ऽங்காரகோ க்ரஹஃ

இப்போது மீதமுள்ளவர்களின் இயல்பை நான் தெளிவாக விளக்குகிறேன்; தேவர்களின் படைத் தலைவன் ஸ்கந்தன், கிரகங்களில் அங்காரகன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

நாராயணம் புதம் ப்ராஹுர் தேவம் ஜ்ஞாநவிதோ ஜநாஃ ஸர்வலோகப்ரபுஃ ஸாக்ஷாத் யமோ லோகப்ரபுஃ ஸ்வயம்

அறிவை அறிந்தவர்கள் புத்தனை நாராயணன் என்கிறார்கள்; எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான யமன், உயிர்களுக்கு நேரடியாக ஆண்டவன் ஆவான்.

மஹாக்ரஹோ த்விஜஶ்ரேஷ்டா மந்தகாமீ ஶநைஶ்சரஃ தேவாஸுரகுரூ த்வௌ து பாநுமந்தௌ மஹாக்ரஹௌ

இரு பிறப்பை பெற்றவர்களில் சிறந்தவரே, மெதுவாகச் செல்லும் பெரிய கிரகம் சனேசுவரன், தேவருக்கும் அசுரருக்கும் ஆசான்; இருவரும் பிரகாசமானவர்கள், பெரிய கிரகங்கள் ஆவர்.

ப்ரஜாபதிஸுதாவுக்தௌ ததஃ ஶுக்ரப்ரு'ஹஸ்பதீ ஆதித்யமூலமகிலம் த்ரைலோக்யம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அடுத்து, சுக்கிரன் மற்றும் ப்ருஹஸ்பதி இருவரும் பிரஜாபதியின் மக்களாகக் கூறப்படுகிறார்கள்; மூன்று உலகங்களும் சூரியனை அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

பவத்யஸ்மாஜ்ஜகத்க்ரு'த்ஸ்நம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம் ருத்ரேந்த்ரோபேந்த்ரசந்த்ராணாம் விப்ரேந்த்ராக்நிதிவௌகஸாம்

அவரிலிருந்து இந்த முழு பிரபஞ்சம், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், ருத்ரன், இந்திரன், உபேந்திரன், சந்திரன், சிறந்த பிராமணர்கள், அக்னி மற்றும் விண்ணுலக வாசிகள் எல்லோரும் தோன்றுகிறார்கள்.

த்யுதிர்த்யுதிமதாம் க்ரு'த்ஸ்நம் யத்தேஜஃ ஸர்வலௌகிகம் ஸர்வாத்மா ஸர்வலோகேஶோ மஹாதேவஃ ப்ரஜாபதிஃ

ஒவ்வொரு பிரகாசமுள்ளவர்களின் ஒளியும், உன்னுடைய உலகியலான எல்லா ஒளியும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆத்மாவும், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரும், மகாதேவனும், உயிர்களின் ஆண்டவரும் ஆவார்.

ஸூர்ய ஏவ த்ரிலோகேஶோ மூலம் பரமதைவதம் ததஃ ஸம்ஜாயதே ஸர்வம் தத்ரைவ ப்ரவிலீயதே

மூன்று உலகங்களுக்கும் ஒரே ஆண்டவன் சூரியன் தான்; எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரமான உயர்ந்த தெய்வம்; அவனிடமிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது, அவனிலேயே அனைத்தும் மறைகிறது.

பாவாபாவௌ ஹி லோகாநாம் ஆதித்யாந்நிஃஸ்ரு'தௌ புரா அவிஜ்ஞேயோ க்ரஹோ விப்ரா தீப்திமாந்ஸுப்ரபோ ரவிஃ

உலகங்களின் தோற்றமும் அழிவும் முதலில் சூரியனிடமிருந்து வருகிறது; அந்த கிரகம், பிராமணர்களே, எளிதில் அறிய முடியாதவன்; பிரகாசமுள்ள, ஒளிவீசும் ரவி ஆவான்.

அத்ர கச்சந்தி நிதநம் ஜாயந்தே ச புநஃ புநஃ க்ஷணா முஹூர்தா திவஸா நிஶாஃ பக்ஷாஶ் ச க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

இங்கே கணங்கள், கணங்கள், நாட்கள், இரவுகள், பக்கங்கள் எல்லாம் முடிவடைகின்றன, மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றன.

மாஸாஃ ஸம்வத்ஸரஶ்சைவ ரு'தவோ ऽத யுகாநி ச ததாதித்யாத்ரு'தே ஹ்யேஷா காலஸம்க்யா ந வித்யதே

மாதங்கள், ஆண்டுகள், ঋதுக்கள், யுகங்கள் — இவை எல்லாம் சூரியன் இல்லாமல் கால கணக்குகள் இல்லை.

காலாத்ரு'தே ந நியமோ ந தீக்ஷா நாஹ்நிகக்ரமஃ ரு'தூநாம் ச விபாகஶ் ச புஷ்பம் மூலம் பலம் குதஃ

காலம் இல்லாமல் ஒழுங்கும் இல்லை, துவக்கமும் இல்லை, தினசரி ஒழுங்கும் இல்லை; ঋதுக்களின் பிரிவும் இல்லை, பூவும், வேர், பழமும் இல்லை.

குதஃ ஸஸ்யவிநிஷ்பத்திஸ் த்ரு'ணௌஷதிகணோ ऽபி ச அபாவோ வ்யவஹாராணாம் ஜந்தூநாம் திவி சேஹ ச

பயிர்களின் வளர்ச்சியும், புல், மூலிகைகள் கூட எப்படி உருவாகும்? அது இல்லாமல் உயிரினங்களுக்கு இங்கேயும் விண்ணுலகிலும் இருப்பது கூட இல்லை.

ஜகத்ப்ரதாபநம்ரு'தே பாஸ்கரம் ருத்ரரூபிணம் ஸ ஏஷ காலஶ்சாக்நிஶ் ச த்வாதஶாத்மா ப்ரஜாபதிஃ

பாஸ்கரன் என்ற சூரியன், ருத்ரன் வடிவில் உலகை வெப்பப்படுத்துகிறான்; அவனே காலம், அக்னி, பன்னிரண்டு வடிவில் உயிர்களின் ஆண்டவன்.

தபத்யேஷ த்விஜஶ்ரேஷ்டாஸ் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ஸ ஏஷ தேஜஸாம் ராஶிஃ ஸமஸ்தஃ ஸார்வலௌகிகஃ

இரு பிறப்பை பெற்ற சிறந்தவர்களே, அவன் மூன்று உலகங்களையும், அசையும், அசையாதவற்றையும் வெப்பப்படுத்துகிறான்; அவனே எல்லா ஒளிகளின் முழு தொகை, எல்லா உலகங்களிலும் பரவியவன்.

உத்தமம் மார்கமாஸ்தாய ராத்ர்யஹோபிர் இதம் ஜகத் பார்ஶ்வத ஊர்த்வம் அதஶ் சைவ தாபயத்யேஷ ஸர்வஶஃ

உயர்ந்த பாதையை எடுத்துக்கொண்டு, பகலும் இரவும், இந்த உலகத்தை எல்லா பக்கங்களிலும், மேலும் கீழும் முழுவதும் வெப்பப்படுத்துகிறான்.

யதா ப்ரபாகரோ தீபோ க்ரு'ஹமத்யே ऽவலம்பிதஃ பார்ஶ்வத ஊர்த்வம் அதஶ்சைவ தமோ நாஶயதே ஸமம்

வீட்டின் நடுவில் தொங்கும் ஒளி விளக்கு, எல்லா பக்கங்களிலும், மேலும் கீழும் இருளை சமமாக நீக்கும் போல,

தத்வத்ஸஹஸ்ரகிரணோ க்ரஹராஜோ ஜகத்ப்ரபுஃ ஸூர்யோ கோபிர் ஜகத் ஸர்வம் ஆதீபயதி ஸர்வதஃ

அதேபோல் ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய கிரகங்களின் அரசனும், உலகின் ஆண்டவனுமான சூரியன், தனது கதிர்களால் உலகத்தை எல்லா திசைகளிலும் ஒளிரச் செய்கிறான்.

ரவே ரஶ்மிஸஹஸ்ரம் யத் ப்ராங்மயா ஸமுதாஹ்ரு'தம் தேஷாம் ஶ்ரேஷ்டாஃ புநஃ ஸப்த ரஶ்மயோ க்ரஹயோநயஃ

நான் முன்பு கூறிய சூரியனின் ஆயிரம் கதிர்களில், அதில் சிறந்த ஏழு கதிர்கள் கிரகங்களுக்கு மூலமாக இருக்கின்றன.

ஸுஷும்நோ ஹரிகேஶஶ் ச விஶ்வகர்மா ததைவ ச விஶ்வவ்யசாஃ புநஶ்சாத்யஃ ஸம்நத்தஶ் ச ததஃ பரஃ

சுஷும்ணன், ஹரிகேசன், விஷ்வகர்மா, அதுபோல விஷ்வவ்யசா, பிறகு ஆத்யன், சந்நத்தன், பின்னர் பரன் ஆகியோர் உள்ளனர்.

ஸர்வாவஸுஃ புநஶ்சாந்யஃ ஸ்வராடந்யஃ ப்ரகீர்திதஃ ஸுஷும்நஃ ஸூர்யரஶ்மிஸ்து தக்ஷிணாம் ராஶிம் ஐதயத்

சர்வாவசு என்பவர் மற்றொருவர், ஸ்வராட் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்; சுஷும்ணன் என்ற சூரிய கதிர் தெற்குப் பகுதியை ஒளிரச் செய்தான்.

ந்யகூர்த்வாதஃ ப்ரசாரோ ऽஸ்ய ஸுஷும்நஃ பரிகீர்திதஃ ஹரிகேஶஃ புரஸ்தாத் யோ ரு'க்ஷயோநிஃ ப்ரகீர்த்யதே

சுஷும்ணன் மேலும் கீழும் நடுவிலும் செல்கிறான் என்று கூறப்படுகிறது; முன்புறம் உள்ள ஹரிகேசன், நட்சத்திரங்களுக்குத் தோற்றமாக அறியப்படுகிறார்.

தக்ஷிணே விஶ்வகர்மா ச ரஶ்மிர்வர்தயதே புதம் விஶ்வவ்யசாஸ்து யஃ பஶ்சாச் சுக்ரயோநிஃ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ

வலப்புறம் உள்ள விஷ்வகர்மா, புதனுக்காக ஒளிக்கதிரை அதிகரிக்கிறார்; பின்னால் உள்ள விஷ்வவ்யசா, வியாழனுக்குத் தோற்றமாக அறிஞர்களால் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

ஸம்நத்தஶ் ச து யோ ரஶ்மிஃ ஸ யோநிர் லோஹிதஸ்ய து ஷஷ்டஃ ஸர்வாவஸூ ரஶ்மிஃ ஸ யோநிஸ்து ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ

சந்நத்தன் என்ற கதிர் செவ்வாய்க்குத் தோற்றமாகும்; ஆறாவது சர்வாவசு என்ற கதிர், குருவுக்குத் தோற்றமாகும்.

ஶநைஶ்சரம் புநஶ் சாபி ரஶ்மிர் ஆப்யாயதே ஸ்வராட் ஏவம் ஸூர்யப்ரபாவேந நக்ஷத்ரக்ரஹதாரகாஃ

மீண்டும், ஸ்வராட் என்ற கதிர் சனீசரனை வளர்க்கிறது; இவ்வாறு சூரியனின் ஒளியால் நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், தாரகைகள் எல்லாம் பிரகாசிக்கின்றன.