லிங்கபுராணம்

தஸ்மாதபஃ பிபந்ஸூர்யோ கோபிர் தீப்யத்யஸௌ விபுஃ ஜலே சாப்ஜஃ ஸமாவிஷ்டோ நாத்பிர் அக்நிஃ ப்ரஶாம்யதி

அதனால் சூரியன் நீரை குடித்து தனது கதிர்களால் பிரகாசிக்கிறான். தாமரைப்பிறந்த அக்கினி நீரில் நிலைத்திருக்கிறது; ஆனால் அக்கினி நீரால் அணையாது.

மாநவாநாம் ச குக்ஷிஸ்தோ நாக்நிஃ ஶாம்யதி பாவகஃ அர்சிஷ்மாந்பவநஃ ஸோ ऽக்நிர் நிஷ்ப்ரபோ ஜாடரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

மனிதர்களின் வயிற்றில் இருக்கும் அக்கினி அணையாது; காற்றுடன் கூடிய அந்த ஜோதி, வெளிச்சம் இல்லாதபோதும், ஜடரக் கனி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யஶ்சாயம் மண்டலீ ஶுக்லீ நிரூஷ்மா ஸம்ப்ரஜாயதே ப்ரபா ஸௌரீ து பாதேந ஹ்ய் அஸ்தம் யாதே திவாகரே

சூரியன் மறையும் போது, வெள்ளை வட்டமாகவும், குளிர்ச்சியுடனும் தோன்றும் அந்த ஒளி, சூரிய பிரபை எனப்படுகிறது.

அக்நிமாவிஶதே ராத்ரௌ தஸ்மாத்தூராத்ப்ரகாஶதே உத்யந்தம் ச புநஃ ஸூர்யம் ஔஷ்ண்யம் அக்நேஃ ஸமாவிஶேத்

இரவில் அக்கினி சூரிய மண்டலத்திற்குள் சென்று, அங்கிருந்து தொலைவில் பிரகாசிக்கிறது; மறுபடியும் சூரியன் உதிக்கும்போது, அக்கினியின் வெப்பம் சூரியனுக்குள் சேர்கிறது.

பாதேந பார்திவஸ்யாக்நேஸ் தஸ்மாதக்நிஸ்தபத்யஸௌ ப்ரகாஶோஷ்ணஸ்வரூபே ச ஸௌராக்நேயே து தேஜஸீ

பூமியில் உள்ள அக்கினியின் பாதத்தால் அந்த அக்கினி எப்போதும் எரிகிறது; ஒளியும் வெப்பமும் ஆகிய இரு வடிவிலும் சூரியக் கனி மற்றும் பூமிக் கனி பிரகாசிக்கின்றன.

பரஸ்பராநுப்ரவேஶாத் ஆப்யாயேதே பரஸ்பரம் உத்தரே சைவ பூம்யர்தே ததா ஹ்யக்நிஶ் ச தக்ஷிணே

இவை ஒன்றோடொன்று கலந்துகொள்வதால், ஒருவரை ஒருவர் வளர்க்கின்றன; பூமியின் வடபகுதியில் நீர் உள்ளது, தென்பகுதியில் அக்கினி உள்ளது.

உத்திஷ்டதி புநஃ ஸூர்யஃ புநர்வை ப்ரவிஶத்ய் அபஃ தஸ்மாத்தாம்ரா பவந்த்யாபோ திவாராத்ரிப்ரவேஶநாத்

சூரியன் மீண்டும் மீண்டும் உதித்து, மீண்டும் நீருக்குள் செல்கிறது; அந்த காரணத்தால், பகலும் இரவும் சூரியன் நீருக்குள் செல்லும் போது, நீர் தாமிர நிறமாகிறது.

அஸ்தம் யாதி புநஃ ஸூர்யோ ऽஹர்வை ப்ரவிஶத்ய் அபஃ தஸ்மாந்நக்தம் புநஃ ஶுக்லா ஆபோ த்ரு'ஶ்யந்தி பாஸ்வராஃ

சூரியன் மறைந்து, நீர் பகலுக்குள் செல்கிறது; அதனால், இரவில் நீர் வெண்மையாகவும் பிரகாசமாகவும் தெரிகிறது.

ஏதேந க்ரமயோகேந பூம்யர்தே தக்ஷிணோத்தரே உதயாஸ்தமநே நித்யம் அஹோராத்ரம் விஶத்ய் அபஃ

இந்த ஒழுங்கான செயல்முறையின் மூலம், பூமியின் தெற்கு மற்றும் வடக்கு பகுதிகளில், சூரியோதயமும் அஸ்தமனமும், பகலும் இரவும் நீர் எப்போதும் புகுந்து செல்கிறது.

யஶ்சாஸௌ தபதே ஸூர்யஃ பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ பார்திவாக்நிவிமிஶ்ரோ ऽஸௌ திவ்யஃ ஶுசிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ

சூரியன் தனது கதிர்களால் நீரை குடித்து பிரகாசிப்பவன்; பூமிக் கனியுடன் கலந்து, தெய்வீகமும் தூய்மையானவனும் என்று கூறப்படுகிறான்.

ஸஹஸ்ரபாதஸௌ வஹ்நிர் வ்ரு'த்தகும்பநிபஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ஆதத்தே ஸ து நாடீநாம் ஸஹஸ்ரேண ஸமந்ததஃ

அந்த அக்கினி ஆயிரம் கால்கள் உடையதாகவும், வட்டமான குடம் போலவும் இருக்கிறது; அது எல்லா பக்கங்களிலும் ஆயிரம் நாடிகளால் இழுக்கிறது.

நாதேயீஶ்சைவ ஸாமுத்ரீஃ கூபாஶ்சைவ ததா கநாஃ ஸ்தாவரா ஜங்கமாஶ்சைவ வாபீகுல்யாதிகா அபஃ

அந்த நாடிகள் கடல், கிணறு, மேகம், நிலைநிற்றும் நீர், இயக்கம் கொண்ட நீர், குளம், ஓடை போன்றவை ஆகும்.

தஸ்ய ரஶ்மிஸஹஸ்ரம் தச் சீதவர்ஷோஷ்ணநிஃஸ்ரவம் தாஸாம் சதுஃஶதா நாட்யோ வர்ஷந்தே சித்ரமூர்தயஃ

அந்த ஆயிரம் கதிர்கள் குளிர்ச்சி, மழை, வெப்பம் ஆகியவற்றை வெளியிடுகின்றன; அவற்றில் நானூறு நாடிகள் வித்தியாசமான வடிவங்களில் மழையை பொழிகின்றன.

பஜநாஶ்சைவ மால்யாஶ் ச கேதநாஃ பதநாஸ் ததா அம்ரு'தா நாமதஃ ஸர்வா ரஶ்மயோ வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநாஃ

அவை பாத்திரங்கள், மாலைகள், கொடிகள், விழும் நீர் என அழைக்கப்படுகின்றன; மழையை உண்டாக்கும் எல்லா கதிர்களும் 'அமுதம்' என்ற பெயர் பெறுகின்றன.

ஹிமோத்வஹாஶ் ச தா நாட்யோ ரஶ்மயஸ் த்ரிஶதாஃ புநஃ ரேஶா மேகாஶ் ச வாத்ஸ்யாஶ் ச ஹ்லாதிந்யோ ஹிமஸர்ஜநாஃ

அந்த நாடிகளில் மூன்று நூறு கதிர்கள் பனியை எடுத்துச் செல்கின்றன; அவற்றில் நூல்கள், மேகங்கள், தூவல்கள் ஆகியவை குளிர்ச்சியையும் பனியையும் தருகின்றன.

சந்த்ரபா நாமதஃ ஸர்வா பீதாபாஶ் ச கபஸ்தயஃ ஶுக்லாஶ் ச ககுபாஶ்சைவ காவோ விஶ்வப்ரு'தஸ் ததா

அவை அனைத்தும் 'சந்திர கதிர்கள்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மஞ்சள் நிறம் கொண்டவை, வெண்மை நிறம் கொண்டவை, திசைகள், உலகத்தைத் தாங்கும் பசுக்கள் ஆகியவையும் அதில் அடங்கும்.

ஶுக்லாஸ்தா நாமதஃ ஸர்வாஸ் த்ரிஶதீர்கர்மஸர்ஜநாஃ ஸோமோ பிபர்தி தாபிஸ்து மநுஷ்யபித்ரு'தேவதாஃ

அந்த வெண்மை நிறம் கொண்ட மூன்று நூறு கதிர்கள் வெப்பத்தை உண்டாக்குபவை என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அவற்றால் சந்திரன் மனிதர்கள், முன்னோர்கள், தேவர்கள் ஆகியோருக்கு ஊட்டமளிக்கிறான்.

மநுஷ்யாநௌஷதேநேஹ ஸ்வதயா ச பித்ரூ'நபி அம்ரு'தேந ஸுராந் ஸர்வாம்ஸ் திஸ்ரு'பிஸ் தர்பயத்யஸௌ

இங்கு, மனிதர்களை மூலிகைகள் மூலம், முன்னோர்களை ஸ்வதா அர்ப்பணிப்பால், தேவர்களை அமுதத்தால் திருப்திப்படுத்துகிறார்; இவை மூன்றும் மூன்று வகைகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.

வஸந்தே சைவ க்ரீஷ்மே ச ஶதைஃ ஸ தபதே த்ரிபிஃ வர்ஷாஸ்வதோ ஶரதி ச சதுர்பிஃ ஸம்ப்ரவர்ஷதி

வசந்தம் மற்றும் கோடையில், அவர் மூன்று நூறு கதிர்களுடன் எரிகிறார்; மழைக்காலம் மற்றும் சரத்காலத்தில், நான்கு நூறு கதிர்களுடன் பொழிகிறார்.

ஹேமந்தே ஶிஶிரே சைவ ஹிமமுத்ஸ்ரு'ஜதே த்ரிபிஃ இந்த்ரோ தாதா பகஃ பூஷா மித்ரோ ऽத வருணோ ऽர்யமா

பனிக்காலம் மற்றும் கடைசி பனிக்காலத்தில், அவர் மூன்று கதிர்களால் பனியை விடுகிறார்; இந்திரன், தாதா, பகன், பூஷன், மித்ரன், வருணன், அர்யமன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

அம்ஶுர் விவஸ்வாம்ஸ்த்வஷ்டா ச பர்ஜந்யோ விஷ்ணுரேவ ச வருணோ மாகமாஸே து ஸூர்ய ஏவ து பால்குநே

அம்ஷு, விவஸ்வான், த்வஷ்டா, பர்ஜன்யன், விஷ்ணு, மாக மாதத்தில் வருணன், பாகுனியில் சூரியன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

சைத்ரே மாஸி பவேதம்ஶுர் தாதா வைஶாகதாபநஃ ஜ்யேஷ்டே மாஸி பவேதிந்த்ர ஆஷாடே சார்யமா ரவிஃ

சைத்ர மாதத்தில் அம்ஷு, வைசாகத்தில் தாதா வெப்பத்தை அளிப்பவர், ஜ்யேஷ்டத்தில் இந்திரன், ஆஷாடத்தில் அர்யமன் மற்றும் ரவி ஆகியோரும் உள்ளனர்.

விவஸ்வாந் ஶ்ராவணே மாஸி ப்ரௌஷ்டபதே பகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ பர்ஜந்யோ ऽஶ்வயுஜே மாஸி த்வஷ்டா வை கார்திகே ரவிஃ

சிராவண மாதத்தில் விவஸ்வான், பௌஷ்டபதத்தில் பகன் நினைவுகூரப்படுகிறார்; ஆஷ்வயுஜத்தில் பர்ஜன்யன், கார்த்திகையில் த்வஷ்டா மற்றும் ரவி ஆகியோரும் உள்ளனர்.

மார்கஶீர்ஷே பவேந்மித்ரஃ பௌஷே விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ பஞ்சரஶ்மிஸஹஸ்ராணி வருணஸ்யார்ககர்மணி

மார்கழியில் மித்ரன், பௌஷ்யத்தில் சனாதன விஷ்ணு; வருணனின் சூரிய செயலுக்கு ஐந்து ஆயிரம் கதிர்கள் உள்ளன.

ஷட்பிஃ ஸஹஸ்ரைஃ பூஷா து தேவோ ऽம்ஶுஃ ஸப்தபிஸ் ததா தாதாஷ்டபிஃ ஸஹஸ்ரைஸ்து நவபிஸ்து ஶதக்ரதுஃ

பூஷன் தேவன் ஆறு ஆயிரம் கதிர்களுடன் பிரகாசிக்கிறார்; தாதா ஏழாயிரம் கதிர்களுடன், சதக்ரது எட்டாயிரம் கதிர்களுடன் பிரகாசிக்கிறார்.

விவஸ்வாந் தஶபிர் யாதி யாத்யேகாதஶபிர் பகஃ ஸப்தபிஸ்தபதே மித்ரஸ் த்வஷ்டா சைவாஷ்டபிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

விவஸ்வான் பத்து கதிர்களுடன் செல்கிறார்; பகன் பதினொன்று கதிர்களுடன்; மித்ரன் ஏழு கதிர்களுடன் எரிகிறார்; த்வஷ்டா எட்டு கதிர்களுடன் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

அர்யமா தஶபிர் யாதி பர்ஜந்யோ நவபிஸ் ததா ஷட்பீ ரஶ்மிஸஹஸ்ரைஸ்து விஷ்ணுஸ்தபதி மேதிநீம்

அர்யமன் பத்து கதிர்களுடன் செல்கிறார்; பர்ஜன்யன் ஒன்பது கதிர்களுடன்; விஷ்ணு ஆறு ஆயிரம் கதிர்களால் பூமியை வெப்பப்படுத்துகிறார்.

வஸம்தே கபிலஃ ஸூர்யோ க்ரீஷ்மே காஞ்சநஸப்ரபஃ ஶ்வேதோ வர்ஷாஸு வர்ணேந பாண்டுஃ ஶரதி பாஸ்கரஃ

வசந்தத்தில் சூரியன் மஞ்சள் நிறமாக இருக்கிறார்; கோடையில் பொன்னிற ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறார்; மழைக்காலத்தில் வெண்மை நிறமாக, சரத்காலத்தில் வெளிர் நிறமாக இருக்கிறார்.

ஹேமந்தே தாம்ரவர்ணஸ்து ஶிஶிரே லோஹிதோ ரவிஃ இதி வர்ணாஃ ஸமாக்யாதா மயா ஸூர்யஸமுத்பவாஃ

பனிக்காலத்தில் அவர் செம்பு நிறமாக, கடைசி பனிக்காலத்தில் சிவப்பு நிறமாக இருக்கிறார். இவ்வாறு, சூரியனிலிருந்து தோன்றும் நிறங்களை நான் விவரித்தேன்.