லிங்கபுராணம்

கந்தர்வாப்ஸரஸஶ்சைவ ந்ரு'த்யகேயைருபாஸதே க்ராமணீயக்ஷபூதாநி குர்வதே ऽபீஷுஸம்க்ரஹம்

கந்தர்வர்கள், அப்சராசிகள் நடனம், பாடலால் வழிபடுகின்றனர்; தலைவர்கள், யக்ஷர்கள், பூதங்கள் பலி சேர்க்கின்றனர்.

ஸர்பா வஹந்தி வை ஸூர்யம் யாதுதாநா அநுயாந்தி வை வாலகில்யா நயந்த்யஸ்தம் பரிவார்யோதயாத்ரவிம்

பாம்புகள் சூரியனை சுமக்கின்றன; யாதுதானர்கள் அவரை பின்தொடர்கின்றனர்; வாலகில்யர்கள் சூரியன் உதயமானபோது சுற்றி, அஸ்தமனுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றனர்.

ஏதேஷாமேவ தேவாநாம் யதா தேஜோ யதா தபஃ யதாயோகம் யதாமந்த்ரம் யதாதர்மம் யதாபலம்

இவ்வேறு தேவர்கள் தங்கள் ஒளி, தவம், தகுதி, மந்திரம், தர்மம், பலம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப—

ததா தபத்யஸௌ ஸூர்யஸ் தேஷாமித்தஸ்து தேஜஸா இத்யேதே வை வஸந்தீஹ த்வௌ த்வௌ மாஸௌ திவாகரே

அப்படியே சூரியன் அவர்களின் பிரகாசத்தால் ஜொலிக்கின்றான்; இவர்கள் இருவராக இரு மாதங்கள் முறையே சூரியனில் தங்குகின்றனர்.

ரு'ஷயோ தேவகந்தர்வபந்நகாப்ஸரஸாம் கணாஃ க்ராமண்யஶ் ச ததா யக்ஷா யாதுதாநாஶ் ச முக்யதஃ

முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், அப்சராசிகள், தலைவர்கள், யக்ஷர்கள், முக்கியமாக யாதுதானர்கள் ஆகிய குழுக்கள் உள்ளனர்.

ஏதே தபந்தி வர்ஷந்தி பாந்தி வாந்தி ஸ்ரு'ஜந்தி ச பூதாநாமஶுபம் கர்ம வ்யபோஹந்தீஹ கீர்திதாஃ

இவர்கள் ஒளியூட்டுகின்றனர், மழை பெய்ய செய்கின்றனர், பிரகாசம் தருகின்றனர், காற்றடிக்க செய்கின்றனர், படைக்கின்றனர்; உயிர்களின் தீய செயல்களை இங்கு நீக்குவதாகக் கூறப்படுகின்றனர்.

மாநவாநாம் ஶுபம் ஹ்யேதே ஹரந்தி ச துராத்மநாம் துரிதம் ஸுப்ரசாராணாம் வ்யபோஹந்தி க்வசித் க்வசித்

மனிதர்களின் நன்மையை எடுத்துக்கொள்கின்றனர்; தீயவர்களின் துர்பாக்கியத்தையும், நல்லொழுக்கம் உடையவர்களின் பாவங்களையும் சில நேரங்களில் நீக்குகின்றனர்.

விமாநே ச ஸ்திதா திவ்யே காமகே வாதரம்ஹஸி ஏதே ஸஹைவ ஸூர்யேண ப்ரமந்தி திவஸாநுகாஃ

இவர்கள் எல்லோரும், ஆசைபூர்த்தி செய்யும், காற்றால் ஓடும் தெய்வீக விமானத்தில், சூரியனுடன் சேர்ந்து, நாட்களைப் பின்பற்றி சஞ்சரிக்கின்றனர்.

வர்ஷந்தஶ் ச தபந்தஶ் ச ஹ்லாதயந்தஶ் ச வை த்விஜாஃ கோபாயந்தீஹ பூதாநி ஸர்வாணி த்யாமநுக்ஷயாத்

மழை பெய்யச் செய்பவர்கள், ஒளியூட்டுபவர்கள், மகிழ்ச்சி தருபவர்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களே, இவர்கள் எல்லோரும் உயிர்களை வானத்தின் அழிவிலிருந்து காத்து வருகின்றனர்.

ஸ்தாநாபிமாநிநாம் ஏதத் ஸ்தாநம் மந்வந்தரேஷு வை அதீதாநாகதாநாம் வை வர்தந்தே ஸாம்ப்ரதம் ச யே

தங்கள் பதவிக்கு பற்றுடன் இருப்பவர்கள் கடந்த கால, எதிர்கால, நிகழ்கால எல்லா மனுவந்தரங்களிலும் இத்திடம் அவர்களுக்கு உரியது.

ஏதே வஸந்தி வை ஸூர்யே ஸப்தகாஸ்தே சதுர்தஶ சதுர்தஶஸு ஸர்வேஷு கணா மந்வந்தரேஷ்விஹ

இந்த ஏழு குழுக்கள், பதினான்கு என எண்ணிக்கையுடன், சூரியனில் தங்குகின்றன; அந்த பதினான்கு மனுவந்தரங்களிலும் இக்குழுக்கள் அனைத்தும் இங்குள்ளன.

ஸம்க்ஷேபாத்விஸ்தராச்சைவ யதாவ்ரு'த்தம் யதாஶ்ருதம் கதிதம் முநிஶார்தூலா தேவதேவஸ்ய தீமதஃ

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, தேவதேவனாகிய ஞானியின் நிகழ்வுகளை, நான் கேட்டபடியும் நடந்தபடியும் சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும் விவரித்தேன்.

ஏதே தேவா வஸந்த்யர்கே த்வௌ த்வௌ மாஸௌ க்ரமேண து ஸ்தாநாபிமாநிநோ ஹ்யேதே கணா த்வாதஶ ஸப்தகாஃ

இவர்கள் பதவிக்கு பற்றுள்ள தேவர்கள், ஒவ்வொரு குழுவும் இரண்டு மாதங்கள் முறையே சூரியனில் தங்குகின்றனர்; இப்படியாக பன்னிரண்டு குழுக்கள் உள்ளன.

இத்யேஷ ஏகசக்ரேண ஸூர்யஸ்தூர்ணம் ரதேந து ஹரிதைரக்ஷரைரஶ்வைஃ ஸர்பதே ऽஸௌ திவாகரஃ

இவ்வாறு, ஒரே சக்கரத்துடன், பசுமை நிறம் கொண்ட அழிவில்லா குதிரைகள் இட்ட ரதத்தில், பகலை ஒளிக்கின்ற சூரியன் விரைவாகச் சஞ்சரிக்கின்றான்.

அஹோராத்ரம் ரதேநாஸாவ் ஏகசக்ரேண து ப்ரமந் ஸப்தத்வீபஸமுத்ராங்காம் ஸப்தபிஃ ஸர்பதே திவி

ஒரு சக்கர ரதத்தில் சுழன்று, ஏழு குதிரைகளுடன், ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உள்ள பூமியைச் சுற்றி, பகலும் இரவும் வானில் பயணிக்கின்றான்.

வீத்யாஶ்ரயாணி சரதி நக்ஷத்ராணி நிஶாகரஃ த்ரிசக்ரோபயதோ ऽஶ்வஶ் ச விஜ்ஞேயஸ்தஸ்ய வை ரதஃ

இரவு அரசனாகிய சந்திரன், நட்சத்திரங்களுக்கிடையே தன் பாதையில் செல்கிறான்; அவனது ரதம் மூன்று சக்கரங்களும் இருபுறமும் குதிரைகளும் உடையது என்று அறிய வேண்டும்.

ஶதாரைஶ் ச த்ரிபிஶ்சக்ரைர் யுக்தஃ ஶுக்லைர்ஹயோத்தமைஃ தஶபிஸ்த்வக்ரு'ஶைர் திவ்யைர் அஸம்கைஸ் தைர் மநோஜவைஃ

அவனது ரதம், மூன்று நூறு சிறந்த வெண்குதிரைகளும், பத்து மெலிந்த, தெய்வீகமான, சோர்வில்லாத, மனதைப்போல் வேகமுள்ள குதிரைகளும் இணைக்கப்பட்டு உள்ளது.

ரதேநாநேந தேவைஶ் ச பித்ரு'பிஶ்சைவ கச்சதி ஸோமோ ஹ்யம்புமயைர் கோபிஃ ஶுக்லைஃ ஶுக்லகபஸ்திமாந்

இந்த ரதத்துடன், தேவர்களும் பிதிர்களும் கூட, அமுதம் போன்ற வெண்மையான கதிர்கள் உடைய, நீர்மையுள்ள வெள்ளை பசுக்களால் இழுக்கப்பட்ட சந்திரன் பயணிக்கின்றான்.

க்ரமதே ஶுக்லபக்ஷாதௌ பாஸ்கராத்பரமாஸ்திதஃ ஆபூர்யதே பரஸ்யாந்தஃ ஸததம் திவஸக்ரமாத்

வளர்பிறை தொடக்கத்தில், சூரியனைத் தாண்டி உயர்ந்து, நாட்கள் செல்லச் செல்ல அவன் உட்புறம் மெதுவாக நிரம்புகின்றது.

தேவைஃ பீதம் க்ஷயே ஸோமம் ஆப்யாயயதி நித்யஶஃ பீதம் பஞ்சதஶாஹம் து ரஶ்மிநைகேந பாஸ்கரஃ

தேவர்கள் குறையும் காலத்தில் சோமத்தை அருந்த, அது எப்போதும் நிரம்புகிறது; சூரியன் ஒரு கதிரால் பதினைந்து நாட்கள் அதை அருந்துகிறான்.

ஆபூரயந் ஸுஷும்நேந பாகம் பாகமநுக்ரமாத் இத்யேஷா ஸூர்யவீர்யேண சந்த்ரஸ்யாப்யாயிதா தநுஃ

சுஷும்னை என்ற கதிரால், பகுதியென்பதைப் பூர்த்தி செய்து, சூரியனின் சக்தியால் சந்திரனின் உருவம் இவ்வாறு நிரம்புகிறது.

ஸ பௌர்ணமாஸ்யாம் த்ரு'ஶ்யேத ஶுக்லஃ ஸம்பூர்ணமண்டலஃ ஏவமாப்யாயிதம் ஸோமம் ஶுக்லபக்ஷே திநக்ரமாத்

அதனால், பௌர்ணமி அன்று சந்திரன் வெண்மையாகவும் முழுமையான வட்டமாகவும் தெரிகிறான்; இப்படியே, வளர்பிறையில் நாட்கள் செல்லச் செல்ல சோமம் நிரம்புகிறது.

ததோ த்விதீயாப்ரப்ரு'தி பஹுலஸ்ய சதுர்தஶீம் பிபந்த்யம்புமயம் தேவா மது ஸௌம்யம் ஸுதாம்ரு'தம்

அதன்பின், இரண்டாம் நாள் முதல் பதினான்காம் தேதிவரை குறைந்தபிறையில், தேவர்கள் நீர்மையுள்ள இனிமையான, மிருதுவான அமுதை அருந்துகிறார்கள்.

ஸம்ப்ரு'தம் த்வர்தமாஸேந ஹ்ய் அம்ரு'தம் ஸூர்யதேஜஸா பாநார்தமம்ரு'தம் ஸோமம் பௌர்ணமாஸ்யாமுபாஸதே

அரை மாதத்தில், சூரியனின் ஒளியால் சேர்க்கப்பட்ட அமுதம் அருந்தப்படுகிறது; பௌர்ணமி அன்று, தேவர்கள் அருந்தும் பொருட்டு சோமத்தை வழிபடுகிறார்கள்.

ஏகராத்ரிம் ஸுராஃ ஸர்வே பித்ரு'பிஸ்த்வ்ரு'ஷிபிஃ ஸஹ ஸோமஸ்ய க்ரு'ஷ்ணபக்ஷாதௌ பாஸ்கராபிமுகஸ்ய ச

ஒரு இரவில், எல்லா தேவர்களும் பிதிர்களும் முனிவர்களும் கூட, குறைந்தபிறை தொடக்கத்தில், சூரியனை நோக்கி இருக்கும் சந்திரனிலிருந்து சோமத்தை அருந்துகிறார்கள்.

ப்ரக்ஷீயந்தே பரஸ்யாந்தஃ பீயமாநாஃ கலாஃ க்ரமாத் த்ரயஸ்த்ரிம்ஶச்சதாஶ்சைவ த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்ததைவ ச

அருந்தப்படும் அந்தக் கலைகள் அவனுள் மெதுவாக குறைகின்றன; முப்பத்து மூன்று நூறும், அதுபோல் முப்பத்து மூன்றும் உள்ளன.

த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி தேவாஃ ஸோமம் பிபந்தி வை ஏவம் திநக்ரமாத்பீதே விபுதைஸ்து நிஶாகரே

முப்பத்து மூன்று ஆயிரம் தேவர்கள் சோமத்தை அருந்துகிறார்கள்; இப்படியே, நாட்கள் செல்லச் செல்ல தேவர்கள் சந்திரனிலிருந்து அருந்துகிறார்கள்.

பீத்வார்தமாஸம் கச்சந்தி அமாவாஸ்யாம் ஸுரோத்தமாஃ பிதரஶ்சோபதிஷ்டந்தி அமாவாஸ்யாம் நிஶாகரம்

அரைகாலம் அமாவாசை வரைக்கும், சிறந்த தேவர்கள் அந்த அமுதத்தை அருந்தி விட்டு, அமாவாசை நாளில் பித்ருக்கள் சந்திரனை அடைகிறார்கள்.

ததஃ பஞ்சதஶே பாகே கிம்சிச்சிஷ்டே கலாத்மகே அபராஹ்ணே பித்ரு'கணா ஜகந்யம் பர்யுபாஸதே

பதினைந்து பாகத்தில் சிறிது மட்டும் மீதமிருக்க, பிற்பகலில் பித்ருக்கள் அந்தக் குறைந்த பகுதியை வழிபடுகிறார்கள்.