லிங்கபுராணம்

பாஹ்யம் சாப்யந்தரம் ப்ரோக்தம் உத்தராயணதக்ஷிணே ப்ரத்யஹம் சரதே தாநி ஸூர்யோ வை மண்டலாநி து

வெளிப்பாதையும் உள்ளபாதையும், வடக்கு மற்றும் தெற்கு காலங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொரு நாளும் சூரியன் அந்த வட்டங்களைச் சுற்றிச் செல்கிறான்.

குலாலசக்ரபர்யந்தோ யதா ஶீக்ரம் ப்ரவர்ததே தக்ஷிணப்ரக்ரமே தேவஸ் ததா ஶீக்ரம் ப்ரவர்ததே

குயவன் சக்கரம் எவ்வாறு விரைவாக சுழல்கிறது, அதுபோல் சூரியன் தெற்குப் பயணத்தில் மிக வேகமாகச் செல்கிறான்.

தஸ்மாத்ப்ரக்ரு'ஷ்டாம் பூமிம் து காலேநால்பேந கச்சதி ஸூர்யோ த்வாதஶபிஃ ஶீக்ரம் முஹூர்தைர்தக்ஷிணாயநே

அதனால், சூரியன் பெரிய பூமியை குறுகிய நேரத்தில் கடக்கிறான்; தெற்குக் காலத்தில் பன்னிரண்டு முகூர்த்தங்களில் விரைவாகச் செல்கிறான்.

த்ரயோதஶார்தம்ரு'க்ஷாணாம் அஹ்நா து சரதே ரவிஃ முஹூர்தைஸ்தாவத்ரு'க்ஷாணி நக்தமஷ்டாதஶைஶ்சரந்

சூரியன் பகலில் பதின்மூன்று அரை நட்சத்திரங்களை, அவ்வளவு முகூர்த்தங்களில் கடந்துசெல்கிறான்; இரவில் அவன் பதினெட்டு நட்சத்திரங்களை அதேபோல் கடந்துசெல்கிறான்.

குலாலசக்ரமத்யம் து யதா மந்தம் ப்ரஸர்பதி ததோதகயநே ஸூர்யஃ ஸர்பதே மந்தவிக்ரமஃ

மண் சக்கரத்தின் நடுவில் மெதுவாகச் சுழலும் போல, வடக்கு பயணத்தில் சூரியன் மெதுவாக நகர்கிறான்.

தஸ்மாத்தீர்கேண காலேந பூமிமல்பாம் து கச்சதி ஸ ரதோ திஷ்டிதோ பாநோர் ஆதித்யைர்முநிபிஸ் ததா

அதனால், நீண்ட காலத்தில், ஆதித்யர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் அமைத்த சூரியனின் ரதம், பூமியில் சிறிய பகுதியையே கடந்துசெல்கிறது.

கந்தர்வைரப்ஸரோபிஶ் ச க்ராமணீஸர்பராக்ஷஸைஃ ப்ரதீபயந் ஸஹஸ்ராம்ஶுர் அக்ரதஃ ப்ரு'ஷ்டதோ ऽப்யதஃ

ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய சூரியன், கந்தர்வர்கள், அப்சராஸ், பாம்புகளின் தலைவர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரால் முன்னும், பின்னும், கீழும் சூழப்பட்டு எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்கிறான்.

ஊர்த்வதஶ் ச கரம் த்யக்த்வா ஸபாம் ப்ராஹ்மீமநுத்தமாம் அம்போபிர் முநிபிஸ்த்யக்தைஃ ஸம்த்யாயாம் து நிஶாசராந்

மேல் பகுதியிலுள்ள தனது கதிரை ஒழித்து, உயர்ந்த பிராமி சபைக்குள் நுழைகிறார்; சந்த்யை நேரத்தில் முனிவர்கள் விட்ட நீருடன் இரவினருக்கு எதிராக நிற்கிறார்.

ஹத்வா ஹத்வா து ஸம்ப்ராப்தாந் ப்ராஹ்மணைஶ்சரதே ரவிஃ அஷ்டாதஶ முஹூர்தம் து உத்தராயணபஶ்சிமம்

அவரை அணுகும் உயிர்களை அழித்து, சூரியன் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, வடக்கு பயணத்தின் பின்பகுதியில் பதினெட்டு முகூர்த்தங்கள் கடந்துசெல்கிறான்.

அஹர்பவதி தச்சாபி சரதே மந்தவிக்ரமஃ த்ரயோதஶார்தம் ரு'க்ஷாணி நக்தம் த்வாதஶபீ ரவிஃ முஹூர்தைஸ் தாவத் ரு'க்ஷாணி திவாஷ்டாதஶபிஶ்சரந்

அவ்வாறு பகல் உருவாகிறது; சூரியன் மெதுவாக நகர்கிறான். இரவில், அவன் பன்னிரண்டு அரை நட்சத்திரங்களை அதே எண்ணிக்கையிலான முகூர்த்தங்களில் கடந்துசெல்கிறான்; பகலில் பதினெட்டு நட்சத்திரங்களை கடந்துசெல்கிறான்.

ததோ மந்ததரம் நாப்யாம் சக்ரம் ப்ரமதி வை யதா ம்ரு'த்பிண்ட இவ மத்யஸ்தோ த்ருவோ ப்ரமதி வை ததா

பின்னர், சக்கரம் நாபியில் இன்னும் மெதுவாகச் சுழல்கிறது; மண் பிண்டத்தின் நடுவில் நிலையான அச்சு அதைச் சுழலச் செய்வது போல.

த்ரிம்ஶந்முஹூர்தைர் ஏவாஹுர் அஹோராத்ரம் புராவிதஃ உபயோஃ காஷ்டயோர்மத்யே ப்ரமதோ மண்டலாநி து

பண்டைய வழிகளை அறிந்தவர்கள், ஒரு பகலும் இரவும் முப்பது முகூர்த்தங்களால் ஆனது என்று கூறுகிறார்கள்; இரு எல்லைகளுக்கிடையே வட்டங்கள் சுழல்கின்றன.

குலாலசக்ரநாபிஸ்து யதா தத்ரைவ வர்ததே ஔத்தாநபாதோ ப்ரமதி க்ரஹைஃ ஸார்தம் க்ரஹாக்ரணீஃ

மண் சக்கரத்தின் நாபி எப்போதும் நடுவில் இருப்பது போல, அவ்வாறே உத்தானபாதன் கிரகங்களுடன் சேர்ந்து, அவற்றில் தலைவராகச் சுழல்கிறான்.

கணோ முநிஜ்யோதிஷாம் து மநஸா தஸ்ய ஸர்பதி அதிஷ்டிதஃ புநஸ்தேந பாநுஸ்த்வாதாய திஷ்டதி

ஜோதிடத்தில் தேர்ந்த முனிவர்களின் குழு, அவனது மனம் அவர்களுடன் நகர்கிறது என்று கூறுகிறார்கள்; அவனால் நிறுவப்பட்ட சூரியன் தன் இடத்தில் நிலைத்திருக்கிறான்.

கிரணைஃ ஸர்வதஸ்தோயம் தேவோ வை ஸஸமீரணஃ ஔத்தாநபாதஸ்ய ஸதா த்ருவத்வம் வை ப்ரஸாததஃ

அவன் தனது கதிர்களாலும், காற்றுடன் சேர்ந்து, எல்லா இடங்களிலிருந்தும் நீரை ஏற்றுகிறான்; உத்தானபாதனின் அருளால் அவனது நிலைத்தன்மை எப்போதும் காக்கப்படுகிறது.

விஷ்ணோரௌத்தாநபாதேந சாப்தம் தாதஸ்ய ஹேதுநா ஆபஃ பீதாஸ்து ஸூர்யேண க்ரமந்தே ஶஶிநஃ க்ரமாத்

விஷ்ணுவின் உத்தானபாதனால், தந்தையின் காரணத்தால், நீரை சூரியன் ஏற்றி, பின்னர் அவை நிலவுக்கு படிப்படியாக செல்கின்றன.

நிஶாகராந்நிஸ்ரவந்தே ஜீமூதாந்ப்ரத்யபஃ க்ரமாத் வ்ரு'ந்தம் ஜலமுசாம் சைவ ஶ்வஸநேநாபிதாடிதம்

நிலவிலிருந்து, அவை ஒவ்வொன்றாக மேகங்களுக்கு இறங்குகின்றன; நீர் ஏற்றும் கூட்டம், காற்றால் அடிக்கப்பட்டு, தங்கள் நீரை விடுகின்றன.

க்ஷ்மாயாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் விஸ்ரு'ஜதே ऽபாஸயத்தேந பாஸ்கரஃ தோயஸ்ய நாஸ்தி வை நாஶஃ ததைவ பரிவர்ததே

அதனால், சூரியன் பூமியில் படைப்பை வெளிப்படுத்துகிறான்; நீருக்கு அழிவு இல்லை, அது எப்போதும் சுழல்கிறது.

ஹிதாய ஸர்வஜந்தூநாம் கதிஃ ஶர்வேண நிர்மிதா பூர்புவஃ ஸ்வஸ் ததா ஹ்யாபோ ஹ்ய் அந்நம் சாம்ரு'தமேவ ச

எல்லா உயிரினங்களின் நலனுக்காக, சர்வன் இந்தச் சுழற்சியை ஏற்படுத்தினார்: பூமி, வானம், சொர்க்கம், நீர், உணவு மற்றும் அமிர்தம் ஆகியவை.

ப்ராணா வை ஜகதாமாபோ பூதாநி புவநாநி ச பஹுநாத்ர கிமுக்தேந சராசரமிதம் ஜகத்

நீரே உலகங்களுக்கும், உயிர்களுக்கும், உலகங்களுக்கு உயிராக உள்ளது; இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் ஆன உலகம் அனைத்தும் இதுவே.

அபாம் ஶிவஸ்ய பகவாந் ஆதிபத்யே வ்யவஸ்திதஃ அபாம் த்வதிபதிர்தேவோ பவ இத்யேவ கீர்திதஃ

நீருக்கு ஆண்டவனாக சிவபெருமான் நிலைபெற்றுள்ளார்; நீருக்கு ஆண்டவராக பகவான் பவனே புகழப்படுகிறார்.

பவாத்மகம் ஜகத்ஸர்வம் இதி கிம் சேஹ சாத்புதம் நாராயணத்வம் தேவஸ்ய ஹரேஶ்சாத்பிஃ க்ரு'தம் விபோஃ ஜகதாமாலயோ விஷ்ணுஸ் த்வ் ஆபஸ்தஸ்யாலயாநி து

இந்த உலகம் முழுவதும் பரமசிவனின் இயல்பாகவே உள்ளது; இதில் என்ன அதிசயம் இருக்கிறது? நாராயணனும் ஹரியும் தெய்வீகமாக இருப்பது நீரால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. உலகங்களுக்கெல்லாம் ஆதாரம் விஷ்ணுவே; அந்த விஷ்ணுவுக்குத் தாங்கும் ஆதாரம் நீரே.

தந்தஹ்யமாநேஷு சராசரேஷு கோதூமபூதாஸ் த்வதநிஷ்க்ரமந்தி யா யா ஊர்த்வம் மாருதேநேரிதா வை தாஸ்தாஸ்த்வப்ராண்யக்நிநா வாயுநா ச

எல்லா உயிருள்ளதும் உயிரில்லாததும் எரிகையில், கோதுமை தானியங்களாக மாறுபவை, காற்றால் மேலே எழுகின்றன; அவை அப்படியே மேகங்களாக, நெருப்பும் காற்றும் சேர்ந்து உருவாகின்றன.

அதோ தூமாக்நிவாதாநாம் ஸம்யோகஸ்த்வப்ரமுச்யதே வாரீணி வர்ஷதீத்யப்ரம் அப்ரஸ்யேஶஃ ஸஹஸ்ரத்ரு'க்

அவ்வாறு, புகை, நெருப்பு, காற்று ஆகியவை சேர்ந்தால் அதையே மேகம் என்று அழைக்கின்றனர். அந்த மேகத்தின் ஆண்டவன் ஆயிரம் கண்கள் உடையவன்; அவன் உலகத்திற்கு நீர் பொழிகிறான்.

யஜ்ஞதூமோத்பவம் சாபி த்விஜாநாம் ஹிதக்ரு'த்ஸதா தாவாக்நிதூமஸம்பூதம் அப்ரம் வநஹிதம் ஸ்ம்ரு'தம்

யாகத்தில் எழும் புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் எப்போதும் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு நன்மை தருகின்றன; காட்டுத் தீ புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் காட்டிற்கு நல்லது என்று கருதப்படுகின்றன.

ம்ரு'ததூமோத்பவம் த்வப்ரம் அஶுபாய பவிஷ்யதி அபிசாராக்நிதூமோத்தம் பூதநாஶாய வை த்விஜாஃ

சடங்கான உடல் எரிப்பில் எழும் புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் தீமையைத் தரும்; மந்திர தீ புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் உயிர்கள் அழிவதற்காகவே உருவாகின்றன, இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஏவம் தூமவிஶேஷேண ஜகதாம் வை ஹிதாஹிதம் தஸ்மாதாச்சாதயேத்தூமம் அபிசாரக்ரு'தம் நரஃ

இவ்வாறு, புகையின் தன்மையைப் பார்த்து உலகிற்கு நன்மையோ தீமையோ தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஆகவே, மந்திரத்தால் எழும் புகையை மனிதன் மறைக்க வேண்டும்.

அநாசாத்ய த்விஜஃ குர்யாத் தூமம் யஶ்சாபிசாரிகம் ஏவமுத்திஶ்ய லோகஸ்ய க்ஷயக்ரு'ச்ச பவிஷ்யதி

ஒரு இருமுறை பிறந்தவன் மந்திரத்தால் எழும் புகையை மறைக்காமல் விட்டால், அவன் உலக அழிவுக்குக் காரணமாகிவிடுவான்.

அபாம் நிதாநம் ஜீமூதாஃ ஷண்மாஸாநிஹ ஸுவ்ரதாஃ வர்ஷயந்த்யேவ ஜகதாம் ஹிதாய பவநாஜ்ஞயா

நல்ல விரதம் கொண்டவர்களே, நீரின் களஞ்சியமான மேகங்கள், காற்றின் கட்டளையின்படி, உலக நலனுக்காக இங்கு ஆறு மாதங்கள் மழை பொழிகின்றன.