லிங்கபுராணம்

புராந்தகோ யதா பாநுஃ ஶக்ரஸ்ய பவதி ப்ரபுஃ ஸர்வைஃ ஸாயமநைஃ ஸௌரோ ஹ்ய் உதயோ த்ரு'ஶ்யதே த்விஜாஃ

புராந்த நகரத்தில் சூரியன் நுழையும்போது, அது சக்ரனின் அதிபதியாகிறது; அப்போது எல்லா மாலை கிரகங்களும் தெரிகின்றன, சூரிய உதயம் நிகழ்வதும் காணப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஸ ஏவ ஸுகவத்யாம் து நிஶாந்தஸ்தஃ ப்ரத்ரு'ஶ்யதே அஸ்தமேதி புநஃ ஸூர்யோ விபாயாம் விஶ்வத்ரு'க் விபுஃ

அதே சூரியன், சுகவதி நகரில் இரவு முடிவில் தோன்றுகிறான்; பிறகு விபா நகரில், உலகத்தையே நோக்கும் ஆண்டவனாக, மறுபடியும் மறைகிறான்.

மயா ப்ரோக்தோ ऽமராவத்யாம் யதாஸௌ வாரிதஸ்கரஃ ததா ஸம்யமநீம் ப்ராப்ய ஸுகாம் சைவ விபாம் ககஃ

நான் அமராவதியில் கூறியது போல, சூரியன் இருளை நீக்கும் வல்லமை உடையவன்; அதுபோல், சம்யமனி, சுகா, விபா நகரங்களையும் அந்தப் பறவை போல் கடந்து செல்கிறது.

யதாபராஹ்ணஸ்த்வாக்நேய்யாம் பூர்வாஹ்ணோ நைர்ரு'தே த்விஜாஃ ததா த்வபரராத்ரஶ் ச வாயுபாகே ஸுதாருணஃ

அக்னி திசையில் பிற்பகல், நைருத்திய திசையில் காலை நேரம், அப்போது வாயு திசையில் மிகவும் கடுமையான இரவு நேரம் இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஈஶாந்யாம் பூர்வராத்ரஸ்து கதிரேஷா ச ஸர்வதஃ ஏவம் புஷ்கரமத்யே து யதா ஸர்பதி வாரிபஃ

ஈசான்ய திசையில் முன் இரவு நேரம்; இப்படி எல்லா இடங்களிலும் சூரியன் இவ்வாறு பயணிக்கிறான். புஷ்கரத்தின் நடுவில் சூரியன் செல்லும் பாதையையும் கேளுங்கள்.

த்ரிம்ஶாம்ஶகம் து மேதிந்யாம் முஹூர்தேநைவ கச்சதி யோஜநாநாம் முஹூர்தஸ்ய இமாம் ஸம்க்யாம் நிபோதத

ஒரு முகூர்த்தத்தில் சூரியன் பூமியில் முப்பது அங்குலம் தாண்டுகிறான்; அந்த முகூர்த்தத்தில் எத்தனை யோஜனம் கடக்கின்றான் என்பதை கேளுங்கள்.

பூர்ணா ஶதஸஹஸ்ராணாம் ஏகத்ரிம்ஶத்து ஸா ஸ்ம்ரு'தா பஞ்சாஶச்ச ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து

அது முப்பத்து ஒன்று முழு இலட்சம் என்றும், அதற்கு ஐம்பது ஆயிரம் கூட சேர்க்கப்படுகிறது என்றும் நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

மௌஹூர்திகீ கதிர்ஹ்யேஷா பாஸ்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ ஏதேந கதியோகேந யதா காஷ்டாம் து தக்ஷிணாம்

இது தான் மகாத்மாவான பாஸ்கரனின் முகூர்த்தப் பயணம்; இதை வைத்து, சூரியன் தெற்குத் திசையை அடையும் போது,

பர்யப்ரு'ச்சேத் பதங்கோ ऽபி ஸௌம்யாஶாம் சோத்தரே ऽஹநி மத்யே து புஷ்கரஸ்யாத ப்ரமதே தக்ஷிணாயநே

சூரியன் தெற்குத் திசையை அடைந்தபோது, சௌம்ய திசையை வடக்கு நாளில் கேட்கின்றான்; புஷ்கரத்தின் நடுவில், தெற்குக் காலத்தில் சஞ்சரிக்கிறான்.

மாநஸோத்தரஶைலே து மஹாதேஜா விபாவஸுஃ மண்டலாநாம் ஶதம் பூர்ணம் ததஶீத்யதிகம் விபுஃ

மனத்தின் வடக்கு மலையில், பிரகாசமான சூரியன், ஆண்டவன், நூறு முழு வட்டங்களையும், அதற்கு எண்பது கூடுதலாகவும் கடக்கிறான், பெருமையுள்ளவரே.

பாஹ்யம் சாப்யந்தரம் ப்ரோக்தம் உத்தராயணதக்ஷிணே ப்ரத்யஹம் சரதே தாநி ஸூர்யோ வை மண்டலாநி து

வெளிப்பாதையும் உள்ளபாதையும், வடக்கு மற்றும் தெற்கு காலங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொரு நாளும் சூரியன் அந்த வட்டங்களைச் சுற்றிச் செல்கிறான்.

குலாலசக்ரபர்யந்தோ யதா ஶீக்ரம் ப்ரவர்ததே தக்ஷிணப்ரக்ரமே தேவஸ் ததா ஶீக்ரம் ப்ரவர்ததே

குயவன் சக்கரம் எவ்வாறு விரைவாக சுழல்கிறது, அதுபோல் சூரியன் தெற்குப் பயணத்தில் மிக வேகமாகச் செல்கிறான்.

தஸ்மாத்ப்ரக்ரு'ஷ்டாம் பூமிம் து காலேநால்பேந கச்சதி ஸூர்யோ த்வாதஶபிஃ ஶீக்ரம் முஹூர்தைர்தக்ஷிணாயநே

அதனால், சூரியன் பெரிய பூமியை குறுகிய நேரத்தில் கடக்கிறான்; தெற்குக் காலத்தில் பன்னிரண்டு முகூர்த்தங்களில் விரைவாகச் செல்கிறான்.

த்ரயோதஶார்தம்ரு'க்ஷாணாம் அஹ்நா து சரதே ரவிஃ முஹூர்தைஸ்தாவத்ரு'க்ஷாணி நக்தமஷ்டாதஶைஶ்சரந்

சூரியன் பகலில் பதின்மூன்று அரை நட்சத்திரங்களை, அவ்வளவு முகூர்த்தங்களில் கடந்துசெல்கிறான்; இரவில் அவன் பதினெட்டு நட்சத்திரங்களை அதேபோல் கடந்துசெல்கிறான்.

குலாலசக்ரமத்யம் து யதா மந்தம் ப்ரஸர்பதி ததோதகயநே ஸூர்யஃ ஸர்பதே மந்தவிக்ரமஃ

மண் சக்கரத்தின் நடுவில் மெதுவாகச் சுழலும் போல, வடக்கு பயணத்தில் சூரியன் மெதுவாக நகர்கிறான்.

தஸ்மாத்தீர்கேண காலேந பூமிமல்பாம் து கச்சதி ஸ ரதோ திஷ்டிதோ பாநோர் ஆதித்யைர்முநிபிஸ் ததா

அதனால், நீண்ட காலத்தில், ஆதித்யர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் அமைத்த சூரியனின் ரதம், பூமியில் சிறிய பகுதியையே கடந்துசெல்கிறது.

கந்தர்வைரப்ஸரோபிஶ் ச க்ராமணீஸர்பராக்ஷஸைஃ ப்ரதீபயந் ஸஹஸ்ராம்ஶுர் அக்ரதஃ ப்ரு'ஷ்டதோ ऽப்யதஃ

ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய சூரியன், கந்தர்வர்கள், அப்சராஸ், பாம்புகளின் தலைவர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரால் முன்னும், பின்னும், கீழும் சூழப்பட்டு எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்கிறான்.

ஊர்த்வதஶ் ச கரம் த்யக்த்வா ஸபாம் ப்ராஹ்மீமநுத்தமாம் அம்போபிர் முநிபிஸ்த்யக்தைஃ ஸம்த்யாயாம் து நிஶாசராந்

மேல் பகுதியிலுள்ள தனது கதிரை ஒழித்து, உயர்ந்த பிராமி சபைக்குள் நுழைகிறார்; சந்த்யை நேரத்தில் முனிவர்கள் விட்ட நீருடன் இரவினருக்கு எதிராக நிற்கிறார்.

ஹத்வா ஹத்வா து ஸம்ப்ராப்தாந் ப்ராஹ்மணைஶ்சரதே ரவிஃ அஷ்டாதஶ முஹூர்தம் து உத்தராயணபஶ்சிமம்

அவரை அணுகும் உயிர்களை அழித்து, சூரியன் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, வடக்கு பயணத்தின் பின்பகுதியில் பதினெட்டு முகூர்த்தங்கள் கடந்துசெல்கிறான்.

அஹர்பவதி தச்சாபி சரதே மந்தவிக்ரமஃ த்ரயோதஶார்தம் ரு'க்ஷாணி நக்தம் த்வாதஶபீ ரவிஃ முஹூர்தைஸ் தாவத் ரு'க்ஷாணி திவாஷ்டாதஶபிஶ்சரந்

அவ்வாறு பகல் உருவாகிறது; சூரியன் மெதுவாக நகர்கிறான். இரவில், அவன் பன்னிரண்டு அரை நட்சத்திரங்களை அதே எண்ணிக்கையிலான முகூர்த்தங்களில் கடந்துசெல்கிறான்; பகலில் பதினெட்டு நட்சத்திரங்களை கடந்துசெல்கிறான்.

ததோ மந்ததரம் நாப்யாம் சக்ரம் ப்ரமதி வை யதா ம்ரு'த்பிண்ட இவ மத்யஸ்தோ த்ருவோ ப்ரமதி வை ததா

பின்னர், சக்கரம் நாபியில் இன்னும் மெதுவாகச் சுழல்கிறது; மண் பிண்டத்தின் நடுவில் நிலையான அச்சு அதைச் சுழலச் செய்வது போல.

த்ரிம்ஶந்முஹூர்தைர் ஏவாஹுர் அஹோராத்ரம் புராவிதஃ உபயோஃ காஷ்டயோர்மத்யே ப்ரமதோ மண்டலாநி து

பண்டைய வழிகளை அறிந்தவர்கள், ஒரு பகலும் இரவும் முப்பது முகூர்த்தங்களால் ஆனது என்று கூறுகிறார்கள்; இரு எல்லைகளுக்கிடையே வட்டங்கள் சுழல்கின்றன.

குலாலசக்ரநாபிஸ்து யதா தத்ரைவ வர்ததே ஔத்தாநபாதோ ப்ரமதி க்ரஹைஃ ஸார்தம் க்ரஹாக்ரணீஃ

மண் சக்கரத்தின் நாபி எப்போதும் நடுவில் இருப்பது போல, அவ்வாறே உத்தானபாதன் கிரகங்களுடன் சேர்ந்து, அவற்றில் தலைவராகச் சுழல்கிறான்.

கணோ முநிஜ்யோதிஷாம் து மநஸா தஸ்ய ஸர்பதி அதிஷ்டிதஃ புநஸ்தேந பாநுஸ்த்வாதாய திஷ்டதி

ஜோதிடத்தில் தேர்ந்த முனிவர்களின் குழு, அவனது மனம் அவர்களுடன் நகர்கிறது என்று கூறுகிறார்கள்; அவனால் நிறுவப்பட்ட சூரியன் தன் இடத்தில் நிலைத்திருக்கிறான்.

கிரணைஃ ஸர்வதஸ்தோயம் தேவோ வை ஸஸமீரணஃ ஔத்தாநபாதஸ்ய ஸதா த்ருவத்வம் வை ப்ரஸாததஃ

அவன் தனது கதிர்களாலும், காற்றுடன் சேர்ந்து, எல்லா இடங்களிலிருந்தும் நீரை ஏற்றுகிறான்; உத்தானபாதனின் அருளால் அவனது நிலைத்தன்மை எப்போதும் காக்கப்படுகிறது.

விஷ்ணோரௌத்தாநபாதேந சாப்தம் தாதஸ்ய ஹேதுநா ஆபஃ பீதாஸ்து ஸூர்யேண க்ரமந்தே ஶஶிநஃ க்ரமாத்

விஷ்ணுவின் உத்தானபாதனால், தந்தையின் காரணத்தால், நீரை சூரியன் ஏற்றி, பின்னர் அவை நிலவுக்கு படிப்படியாக செல்கின்றன.

நிஶாகராந்நிஸ்ரவந்தே ஜீமூதாந்ப்ரத்யபஃ க்ரமாத் வ்ரு'ந்தம் ஜலமுசாம் சைவ ஶ்வஸநேநாபிதாடிதம்

நிலவிலிருந்து, அவை ஒவ்வொன்றாக மேகங்களுக்கு இறங்குகின்றன; நீர் ஏற்றும் கூட்டம், காற்றால் அடிக்கப்பட்டு, தங்கள் நீரை விடுகின்றன.

க்ஷ்மாயாம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் விஸ்ரு'ஜதே ऽபாஸயத்தேந பாஸ்கரஃ தோயஸ்ய நாஸ்தி வை நாஶஃ ததைவ பரிவர்ததே

அதனால், சூரியன் பூமியில் படைப்பை வெளிப்படுத்துகிறான்; நீருக்கு அழிவு இல்லை, அது எப்போதும் சுழல்கிறது.

ஹிதாய ஸர்வஜந்தூநாம் கதிஃ ஶர்வேண நிர்மிதா பூர்புவஃ ஸ்வஸ் ததா ஹ்யாபோ ஹ்ய் அந்நம் சாம்ரு'தமேவ ச

எல்லா உயிரினங்களின் நலனுக்காக, சர்வன் இந்தச் சுழற்சியை ஏற்படுத்தினார்: பூமி, வானம், சொர்க்கம், நீர், உணவு மற்றும் அமிர்தம் ஆகியவை.