லிங்கபுராணம்

ஸர்வகத்வாத் ப்ரதாநஸ்ய திர்யக் ஊர்த்வம் அதஸ் ததா அண்டேஷ்வேதேஷு ஸர்வேஷு புவநாநி சதுர்தஶ

மூலப்பொருள் எல்லா இடங்களிலும், மேலும் கீழும், அகலமாகவும் பரவியுள்ளது; அந்த அண்டங்களிலெல்லாம் நான்கு தச உலகங்களும் உள்ளன.

ப்ரத்யண்டம் த்விஜஶார்தூலாஸ் தேஷாம் ஹேதுர்மஹேஶ்வரஃ அண்டேஷு சாண்டபாஹ்யேஷு ததாண்டாவரணேஷு ச

இரு பிறப்பை உடையவர்களுக்கெல்லாம், ஒவ்வொரு அண்டத்திற்கும் காரணம் மகேசுவரனே; அந்த அண்டங்களுக்குள், வெளியிலும், உறைபடலங்களிலும் அவரே இருக்கிறார்.

தமோ ऽந்தே ச தமஃபாரே சாஷ்டமூர்திர்வ்யவஸ்திதஃ அஸ்யாத்மநோ மஹேஶஸ்ய மஹாதேவஸ்ய தீமதஃ

இருள் முடிவிலும், இருளைத் தாண்டியும், எட்டுவடிவம் கொண்டவர் நிலைத்திருக்கிறார்; அவரே மகேசன், ஞானம் நிறைந்த மகாதேவன்.

அதேஹிநஸ் த்வஹோ தேஹம் அகிலம் பரமாத்மநஃ அஸ்யாஷ்டமூர்தேஃ ஶர்வஸ்ய ஶிவஸ்ய க்ரு'ஹமேதிநஃ

உடல் இல்லாதவரே இந்த பரமாத்மாவின் முழு உடலாக இருக்கிறார்; இந்த எட்டுவடிவ சர்வன், சிவன், இல்லற வாழ்வாளர்.

க்ரு'ஹிணீ ப்ரக்ரு'திர்திவ்யா ப்ரஜாஶ் ச மஹதாதயஃ பஶவஃ கிங்கராஸ்தஸ்ய ஸர்வே தேஹாபிமாநிநஃ

தெய்வீகமான பிரகிருதி அவருடைய மனைவியாக இருக்கிறார்; மகத் முதலானவர்கள் பிள்ளைகளாகவும், உடலை உணர்ந்து வாழ்பவர்கள் எல்லோரும் பசுக்களும் பணியாளர்களும் ஆவர்.

ஆத்யந்தஹீநோ பகவாந் அநந்தஃ புமாந்ப்ரதாநப்ரமுகாஶ் ச ஸப்த ப்ரதாநமூர்திஸ்த்வத ஷோடஶாங்கோ மஹேஶ்வரஶ்சாஷ்டதநுஃ ஸ ஏவ

ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாத பகவான் எல்லாம் நிறைந்தவர்; பிரதானம் முதலான ஏழு, பிரதான வடிவம், பிறகு பதினாறு அங்குகள் கொண்ட மகேசுவரன், எட்டுவடிவம் கொண்டவரும் இவரே.

ஆஜ்ஞாபலாத்தஸ்ய தரா ஸ்திதேஹ தராதரா வாரிதராஃ ஸமுத்ராஃ ஜ்யோதிர்கணஃ ஶக்ரமுகாஃ ஸுராஶ் ச வைமாநிகாஃ ஸ்தாவரஜங்கமாஶ் ச

அவருடைய கட்டளையால் பூமி நிலைத்திருக்கிறது; மலைகள், மேகங்கள், கடல்கள், விண்மீன்கள், இந்திரன் முதலான தேவர்கள், வானவாசிகள், நிலைபெற்றவை, நகர்வன எல்லாம் இருக்கின்றன.

த்ரு'ஷ்ட்வா யக்ஷம் லக்ஷணைர்ஹீநமீஶம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸேந்த்ராஸ்தே கிமேதத்த்விஹேதி யக்ஷம் கத்வா நிஶ்சயாத்பாவகாத்யாஃ ஶக்திக்ஷீணாஶ்சாபவந் யத்ததோ ऽபி

அந்த யக்ஷனில் எந்த அடையாளமும் இல்லாததைப் பார்த்து, ஆண்டவரையும் இந்திரனுடன் பார்த்து, 'இது என்ன?' என்று அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள்; உறுதியாக யக்ஷனை அணுகியதும், அக்னி முதலான தேவர்கள் தங்கள் சக்தி குறைந்து, மேலும் பலவீனமானார்கள்.

தக்தும் த்ரு'ணம் வாபி ஸமக்ஷமஸ்ய யக்ஷஸ்ய வஹ்நிர்ந ஶஶாக விப்ராஃ வாயுஸ்த்ரு'ணம் சாலயிதும் ததாந்யே ஸ்வாந்ஸ்வாந்ப்ரபாவாந் ஸகலாமரேந்த்ராஃ

அந்த யக்ஷனுக்கு முன்பாக ஒரு புல்லையாவது எரிக்க அக்னிக்குத் தைரியம் இல்லை, பிராமணர்களே; காற்றும் அந்த புல்லை அசைக்க முடியவில்லை; இந்திரன் தலைமையில் உள்ள மற்ற தேவர்களும் தங்கள் சக்தியை வெளிப்படுத்த முடியவில்லை.

ததா ஸ்வயம் வ்ரு'த்ரரிபுஃ ஸுரேந்த்ரைஃ ஸுரேஶ்வரஃ ஸர்வஸம்ரு'த்திஹேதுஃ ஸுரேஶ்வரம் யக்ஷமுவாச கோ வா பவாநிதீத்தம் ஸ குதூஹலாத்மா

அப்போது, வ்ருத்ரனை அழித்த இந்திரன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, எல்லா வளங்களுக்கும் காரணமான தேவாதிபதி, யக்ஷனை நோக்கி, 'நீ யார்?' என்று ஆவலுடன் கேட்டான்.

ததா ஹ்யத்ரு'ஶ்யம் கத ஏவ யக்ஷஸ் ததாம்பிகா ஹைமவதீ ஶுபாஸ்யா உமா ஶுபைராபரணைரநேகைஃ ஸுஶோபமாநா த்வநு சாவிராஸீத்

உடனே அந்த யக்ஷன் காணாமல் மறைந்தான்; அப்போது, இமவான் மகளாகிய அம்பிகை, நல்ல முகம் கொண்ட உமா, பல அழகிய ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாக அங்கே தோன்றினாள்.

கிமேததீஶே பஹுஶோபமாநே வாம்பிகே யக்ஷவபுஶ்சகாஸ்தி

இது என்ன ஆண்டவரே, இவ்வளவு அழகாக உள்ளது? அம்பிகையே, யக்ஷ வடிவம் அங்கேயே இருக்கிறது.

ப்ரணேமுரேநாம் ம்ரு'கராஜகாமிநீமுமாமஜாம் லோஹிதஶுக்லக்ரு'ஷ்ணாம்

அவர்கள் புலி போல் நடக்கும் உமாவுக்கும், மஜாவின் மகளாகிய சிவப்பு, வெள்ளை, கருப்பு நிறமுடையவளுக்கும் வணங்கினார்கள்.

ஸம்பாவிதா ஸா ஸகலாமரேந்த்ரைஃ ஸர்வப்ரவ்ரு'த்திஸ்து ஸுராஸுராணாம் அஹம் புராஸம் ப்ரக்ரு'திஶ் ச பும்ஸோ யக்ஷஸ்ய சாஜ்ஞாவஶகேத்யதாஹ

அவள் எல்லா தேவர்களாலும் மதிக்கப்பட்டாள்; எல்லா தேவரும் அசுரர்களும் செயல்பட்டனர். 'நான் ஆதிப் பிரகிருதியும் உயிர்களின் காரணமும்; யக்ஷன் என் கட்டளைக்கே உட்பட்டவன்' என்று அவள் கூறினாள்.

தஸ்மாத்த்விஜாஃ ஸர்வமஜஸ்ய தஸ்ய நியோகதஶ்சாண்டமபூதஜாத்வை அஜஶ் ச அண்டாதகிலம் ச தஸ்மாஜ் ஜ்யோதிர்கணைர்லோகமஜாத்மகம் தத்

ஆகவே, இரு பிறப்பை உடையவர்களே, அந்த பிறவியில்லாதவனுடைய கட்டளையால் எல்லாம் தோன்றியது; அந்த அண்டத்திலிருந்து பிறவியில்லாதவன் தோன்றினான்; அவனிலிருந்து இந்த உலகமெல்லாம், பிறவியில்லாதவன் தான் ஆதாரமாகிய ஜோதி உலகமும் தோன்றின.

ஜ்யோதிர்கணப்ரசாரம் வை ஸம்க்ஷிப்யாண்டே ப்ரவீம்யஹம் தேவக்ஷேத்ராணி சாலோக்ய க்ரஹசாரப்ரஸித்தயே

பிரபை உடைய விண்மீன்கள் உலக முட்டையின் உள்ளே எவ்வாறு சஞ்சரிக்கின்றன என்பதை, தெய்வீகத் தலங்களைப் பார்த்து, கிரகங்களின் இயக்கத்தை அறியச் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்.

மாநஸோபரி மாஹேந்த்ரீ ப்ராச்யாம் மேரோஃ புரீ ஸ்திதா தக்ஷிணே பாநுபுத்ரஸ்ய வருணஸ்ய ச வாருணீ

மனதைத் தாண்டி, மேறு மலையின் கிழக்கில் மஹேந்திர நகரம் உள்ளது; தெற்கில் பானுபுத்திரனும், வருணனும், அவருடன் வாருணியும் தங்கியிருக்கின்றனர்.

ஸௌம்யே ஸோமஸ்ய விபுலா தாஸு திக்தேவதாஃ ஸ்திதாஃ அமராவதீ ஸம்யமநீ ஸுகா சைவ விபா க்ரமாத்

சோமன் இருக்கும் திசையில், சௌம்யா என்ற பெரிய நகரம் உள்ளது; அந்த திசைகளில் திசைத் தெய்வங்கள் உறைகின்றனர். அமராவதி, சம்யமனி, சுகா, விபா என்ற நகரங்கள் ஒவ்வொரு திசையிலும் அமைந்துள்ளன.

லோகபாலோபரிஷ்டாத் து ஸர்வதோ தக்ஷிணாயநே காஷ்டாம் கதஸ்ய ஸூர்யஸ்ய கதிர் யா தாம் நிபோதத

உலகங்களை காப்பவர்களுக்கு மேலாக, எங்கும் தெற்குக் காலத்தில், சூரியன் செல்லும் பாதையை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

தக்ஷிணப்ரக்ரமே பாநுஃ க்ஷிப்தேஷுரிவ தாவதி ஜ்யோதிஷாம் சக்ரமாதாய ஸததம் பரிகச்சதி

தெற்குப் பயணம் தொடங்கும் போது, சூரியன் விடப்பட்ட அம்பைப் போல விரைவாக ஓடிக் கொண்டு, விண்மீன்களின் வட்டத்தை எடுத்துக்கொண்டு தொடர்ந்து சஞ்சரிக்கின்றான்.

புராந்தகோ யதா பாநுஃ ஶக்ரஸ்ய பவதி ப்ரபுஃ ஸர்வைஃ ஸாயமநைஃ ஸௌரோ ஹ்ய் உதயோ த்ரு'ஶ்யதே த்விஜாஃ

புராந்த நகரத்தில் சூரியன் நுழையும்போது, அது சக்ரனின் அதிபதியாகிறது; அப்போது எல்லா மாலை கிரகங்களும் தெரிகின்றன, சூரிய உதயம் நிகழ்வதும் காணப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஸ ஏவ ஸுகவத்யாம் து நிஶாந்தஸ்தஃ ப்ரத்ரு'ஶ்யதே அஸ்தமேதி புநஃ ஸூர்யோ விபாயாம் விஶ்வத்ரு'க் விபுஃ

அதே சூரியன், சுகவதி நகரில் இரவு முடிவில் தோன்றுகிறான்; பிறகு விபா நகரில், உலகத்தையே நோக்கும் ஆண்டவனாக, மறுபடியும் மறைகிறான்.

மயா ப்ரோக்தோ ऽமராவத்யாம் யதாஸௌ வாரிதஸ்கரஃ ததா ஸம்யமநீம் ப்ராப்ய ஸுகாம் சைவ விபாம் ககஃ

நான் அமராவதியில் கூறியது போல, சூரியன் இருளை நீக்கும் வல்லமை உடையவன்; அதுபோல், சம்யமனி, சுகா, விபா நகரங்களையும் அந்தப் பறவை போல் கடந்து செல்கிறது.

யதாபராஹ்ணஸ்த்வாக்நேய்யாம் பூர்வாஹ்ணோ நைர்ரு'தே த்விஜாஃ ததா த்வபரராத்ரஶ் ச வாயுபாகே ஸுதாருணஃ

அக்னி திசையில் பிற்பகல், நைருத்திய திசையில் காலை நேரம், அப்போது வாயு திசையில் மிகவும் கடுமையான இரவு நேரம் இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஈஶாந்யாம் பூர்வராத்ரஸ்து கதிரேஷா ச ஸர்வதஃ ஏவம் புஷ்கரமத்யே து யதா ஸர்பதி வாரிபஃ

ஈசான்ய திசையில் முன் இரவு நேரம்; இப்படி எல்லா இடங்களிலும் சூரியன் இவ்வாறு பயணிக்கிறான். புஷ்கரத்தின் நடுவில் சூரியன் செல்லும் பாதையையும் கேளுங்கள்.

த்ரிம்ஶாம்ஶகம் து மேதிந்யாம் முஹூர்தேநைவ கச்சதி யோஜநாநாம் முஹூர்தஸ்ய இமாம் ஸம்க்யாம் நிபோதத

ஒரு முகூர்த்தத்தில் சூரியன் பூமியில் முப்பது அங்குலம் தாண்டுகிறான்; அந்த முகூர்த்தத்தில் எத்தனை யோஜனம் கடக்கின்றான் என்பதை கேளுங்கள்.

பூர்ணா ஶதஸஹஸ்ராணாம் ஏகத்ரிம்ஶத்து ஸா ஸ்ம்ரு'தா பஞ்சாஶச்ச ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து

அது முப்பத்து ஒன்று முழு இலட்சம் என்றும், அதற்கு ஐம்பது ஆயிரம் கூட சேர்க்கப்படுகிறது என்றும் நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

மௌஹூர்திகீ கதிர்ஹ்யேஷா பாஸ்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ ஏதேந கதியோகேந யதா காஷ்டாம் து தக்ஷிணாம்

இது தான் மகாத்மாவான பாஸ்கரனின் முகூர்த்தப் பயணம்; இதை வைத்து, சூரியன் தெற்குத் திசையை அடையும் போது,

பர்யப்ரு'ச்சேத் பதங்கோ ऽபி ஸௌம்யாஶாம் சோத்தரே ऽஹநி மத்யே து புஷ்கரஸ்யாத ப்ரமதே தக்ஷிணாயநே

சூரியன் தெற்குத் திசையை அடைந்தபோது, சௌம்ய திசையை வடக்கு நாளில் கேட்கின்றான்; புஷ்கரத்தின் நடுவில், தெற்குக் காலத்தில் சஞ்சரிக்கிறான்.